ณ มุมมืดที่สุดของโรงรับจ้างอโยธยา... กลิ่นน้ำมันพรายคละคลุ้งผสมกับเสียงสวดมนต์ผิดคีย์ที่ชวนให้ขนหัวลุกมากกว่าศรัทธา
นีโอจัง: "เฮ้ยน้อง! กอดขวดน้ำมนต์แน่นขนาดนั้น กลัวมันระเหยหรือกลัวใครมาแย่งกินฟระ?"
ผมเดินเข้าไปสะกิดไหล่ชายหนุ่มท่าทางขี้กังวลที่ชื่อ 'อ้ายหำ' (หรือที่เ้าตัวพยายามจะให้เรียก 'อ้าย X' เพื่อความเท่แต่ไม่มีใครเรียก) แกสะดุ้งสุดตัวจนขวดเซรามิกแปดวัดเกือบกระแทกหน้าผม!
อ้ายหำ: "จ๊ากกก! อย่าหลอกอย่าหลอนกันเลยเ้าค่ะ! เอ้ย! ครับ! ข้ามีเบี้ยน้อยหอยน้อย... อ้าว? ท่านเป็คนรึ? นึกว่าสัมภเวสีหน้าจืดที่ไหน!"
[AI เอคโค่]: "วิเคราะห์สถานะ: อ้ายหำ หมอผีสาย 'วิบากกรรม' ค่ะ สกิลหลักคือ [เรียกผีมาสถิต] แต่ลืมอัพสกิล [ไล่ผี] ค่ะ ตอนนี้มีิญญาเด็กฝึกงานเกาะอยู่ที่ไหล่ซ้าย 1 อัตราค่ะ"
นีโอจัง: "ช่างมันเถอะเอคโค่... น้องชาย สนใจมาร่วมทีม 'สตาร์ทอัพผู้กล้า' กับพี่ไหม? พี่มีวิสัยทัศน์ มีเทคโนโลยี และมีใจที่พร้อมจะรวย!"
ยังไม่ทันที่อ้ายหำจะตอบ จู่ๆ เพดานกิลด์ก็สั่นะเื! โครมมมม! ร่างของหญิงสาวในชุดกึ่งนกกึ่งคนร่วงลงมากระแทกโต๊ะข้างๆ จนเหล้ายาดองั์กระเด็น
กินรีสายบวก: "อยู่ที่นี่เองกระนั้นรึผู้มีคุณ!"
นีโอจัง: "อ้าว... ยัยนกนักเลง! มมมมม...มีอะไรให้ผมรับใช้รึครับซื่อเจ้?"
กินรีสายบวก: "พวกข้าชาวกินรีมีคติว่า มีคุณต้องทดแทน มีแค้นต้องชำระ! ข้าจึงออกตามหาอ้ายเพื่อจักตอบแทนคุณด้วยการเป็บอดี้การ์ดส่วนตัวให้จนกว่าข้าจะพอใจ!"
[AI เอคโค่]: "เรียนนายท่านค่ะ... คำว่าตอบแทนบุญคุณชาวกินรีตามตำราคือ 'แต่งงาน' ค่ะ แต่นางเปลี่ยนใจมาเป็บอดี้การ์ดกินแรงเ้านายแทน... ซึ่งดิฉันมองว่าความซวยของนายท่านเท่าเดิมค่ะ"
ผมหันหลังจะเดินหนีแต่ก็ััถึงออร่าที่น่าขนลุก กินรีสายบวกเดินสับขาหลอก ออร่าสีม่วงแผ่ซ่าน ลากคอนีโอจังกับอ้ายหำมุ่งตรงไปที่หน้าเคาน์เตอร์ของ 'แม่หญิงบัวลอย' บัวลอย: (นั่งไขว่ห้างเท้าคางมองด้วยสายตาเหยียดหยาม) "หือ? อีปีกหัก... นี่มึงจักเดินเข้ามาหาข้าเองรึ? แทนที่มึงจักรีบบินหนีไปให้พ้นหน้าข้า แต่มึงกลับริอ่านเดินดุ่มๆ เข้ามาหาข้าหน้าตาเฉยรึ!"
นีโอจัง: (เหงื่อตก) "เฮ้ยๆ ประโยคนี้คุ้นๆ นะโว้ย เหมือนเคยได้ยินที่ไหน..."
[AI เอคโค่]: "แจ้งเพื่อทราบค่ะ... นี่คือบทสนทนาจากเื่ 'โอ้โจ้' (ฉบับหลบลิขสิทธิ์) ผู้พูดคือ 'ดิโด้' ค่ะ"
กินรีสายบวก: (หยุดกึกแล้วโพสท่าแอ่นอกใส่) "หากข้ามิเดินเข้าไปหาเ้า... ข้าก็จักลงทะเบียนรับงานให้ผู้มีคุณของข้ามิได้นะสิอีบัวลอย!"
นีโอจัง: "เฮ้ยๆ ขืนเป็แบบนี้นิยายตรูจบแค่บทที่สี่แน่! กลิ่นอายฟ้องร้องมันลอยมาแล้ว!"
[AI เอคโค่]: "แจ้งเพื่อทราบค่ะ... บทสนทนานี้มาจากเื่ 'โอ้โจ้' เช่นกันค่ะ คนที่พูดคือ 'ปลาทาโร่' (หลบลิขสิทธิ์) ค่ะ"
นีโอจัง: "เอคโค่! เตรียมตัวกดปุ่ม 'ข้ามฉากต่อสู้' ด่วน พี่สังหรณ์ใจไม่ดีเลยว่ะ!"
[AI เอคโค่]: "แจ้งเพื่อทราบค่ะนายท่าน... ตอนนี้ความดันโลหิตของทั้งคู่พุ่งสูงเกิน 200 แล้วค่ะ แนะนำให้นายท่านรีบแทรกกลางก่อนที่โรงรับจ้างจะกลายเป็เศษอิฐนะคะ!"
นีโอจัง: "เดี๋ยวๆๆ! หยุดดด!"
ผมรีบกระโจนเข้าไปแทรกกลางหวังจะแยกทั้งคู่ แต่มือขวาดันพุ่งไปตะปบหน้าอกบัวลอย มือซ้ายดันไปคว้าหน้าอกแบนๆ ของกินรีเข้าเต็มเปา! โลกหยุดหมุนไป 0.5 วินาที ก่อนที่พายุหมัดจะถล่มลงมา!
กินรีสายบวก: "มึงตาย! มึงตาย! มึงตาย! มึงตาย! มึงตายยยย!"
บัวลอย: "ไอ้ขี้ครอก! ไอ้ขี้ครอก! ไอ้ขี้ครอก! ไอ้ขี้ครอก! ไอ้ขี้ครอกกกก!"
ผัวะ! หมัดสุดท้ายซัดผมปลิวทะลุหน้าต่าง ลอยละลิ่วไปชนกับ 'อรหัน (Busty)' ที่กำลังบินเป๋อยู่ข้างนอก จนกอดคอกันร่วงลงสระน้ำหลังร้านดัง ตู้มมม!
หลังจากตะเกียกตะกายขึ้นจากน้ำในสภาพเละเทะ นีโอจังก็ต้องใเมื่ออรหันเรียกเขาด้วยชื่อประหลาด
นีโอจัง: "ชื่อพี่คือ 'นีโอเฟ้น' เว้ย! ไม่ใช่ 'นีโอจัง' ชื่อบ้าอะไรฟังดูเหมือนยาลดกรด!"
อรหัน (Busty): "ว้าย! ก็ใครๆ เขาก็เรียกกันแบบนี้ทั้งอโยธยานี่คะ? ดูข้างบนสิคะ!"
ผมเงยหน้ามองฟ้า... พญาครุฑ กำลังบินฉายภาพโปรเจคเตอร์กลางอากาศ! มันคือคลิปตอนผมโดนเทวดาถีบตก์ พร้อมตัวอักษรกำกับว่า "นีโอจัง (Neojung) - ผู้กล้าสายถีบส่ง!" แถมมองไปตามมุมตึก พวกกระสือ ก็กำลังใช้ไฟในตัวฉายภาพนี้ซ้ำไปซ้ำมาจนกลายเป็ไวรัลไปทั่วเมือง!
[AI เอคโค่]: "ยินดีด้วยค่ะนายท่าน... ตอนนี้นายท่านเป็เน็ตไอดอลเบอร์หนึ่งของอโยธยาแล้วค่ะ!"
กินรีสายบวก: (เดินตามมาแล้วยื่นอกสไบเหล็กใส่หน้า) "ในเมื่อชื่อเสียงเอ็งดังขนาดนี้... เอ้า! จงเซ็นชื่อ 'นีโอจัง' ลงบนสไบเหล็กหน้าอกข้านี่ซะ! เพื่อเป็การทำสัญญาจ้างงานบอดี้การ์ดอย่างเป็ทางการ!"
นีโอจังจำใจคว้าปากกามาเซ็นชื่อลงบนร่องอก เอ้ย! สไบเหล็กของกินรี ท่ามกลางสายตาอิจฉาของอ้ายหำและเสียงเชียร์ของอรหัน
นีโอจัง: (กุมขมับ) "เอคโค่... พี่ว่าเราไปจับปลาบู่ทองกันเถอะ ก่อนที่พี่จะโดนไวรัลประจานไปมากกว่านี้!"
_________________________________เป็ยังไงกันบ้างครับชอบมุกโจ้โจ้ เฮ้ยโอ้โจ้กันไหม(เกือบไปแล้ว) ยังไงฝากกดใจหรือพูดคุยคอมเม้นกันได้นะครับเป็กำลังใจให้คนเขียนด้วยนะ