จุติใหม่เป็นหายนะของโลก

ตอนที่ 25

     ปืนใหญ่เวทย์ หนึ่งในอาวุธลับสุดยอดของหอคอยเวทย์สามารถอัดแน่นพลังเวทแล้วยิงใส่เป้าหมายได้อย่างแม่นยำ ความรุนแรงของปืนใหญ่สามารถสังหารนักผจญภัยระดับเพชรได้เลยทีเดียวโดยสามารถใช้แกนกลางจากมอนสเตอร์หรือแร่เวทย์มนต์และยังสามารถเติมพลังเวทโดยนักเวทย์อีกด้วยแต่ในปัจจุบันยังไม่สามารถผลิตจำนวนมากได้

“””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””

ซีโร่จ้องไปที่เจ้าของร้านชั่วครู่ก่อนจะละสายตา

ในเมื่อไม่ได้เป็นศัตรูกันก็ดีแล้ว

สำหรับซีโร่แล้วเขาไม่ได้บ้าสังหารเหมือนอีกสามคนที่เหลือ

เขาฆ่าเพียงเพราะว่ามันจำเป็นเท่านั้น

เพราะงั้นเหตุผลจะเป็นอะไรก็ช่างเขาไม่สนใจแม้แต่น้อย

ตราบใดที่อีกฝ่ายไม่โจมตีก่อนอะนะ

“เสร็จแล้ว”

เจ้าของร้านตักซุปใส่ในถ้วยก่อนจะเอามาเสิร์ฟเขา

กึก

“กลิ่นหอมดีนะครับเจ้าของร้าน”

ซีโร่ที่สูดกลิ่นเข้าไปยิ้มออกมาจางๆ

ซู้ดดดดด

นะ

นี่มัน!!

ซีโร่ถึงขนาดลุกขึ้นยืนทันทีด้วยความตกตะลึง

มะ....ไม่น่าเชื่อ

อาหารนนี่...มัน...มัน....

มันโคตรอร่อยยยยยยยยยยยย

ไม่ใช่แค่นั้น?เหมือนกับว่าอาหารที่กินเข้าไปมันจะช่วยเยียวยาสภาพร่างกายและจิตใจอีกด้วย

นี่ตูกินยาอายุวัฒนะหรืออาหารกันแน่เนี่ย??

ผลของมันยังส่งผลได้แม้แต่กับพวกนักผจญภัยระดับทอง...

เหลือเชื่อพ่อครัวร้านโทรมๆนี่ทำอาหารระดับนี้ได้เลย??

ในทวีปนี่แค่คนที่ทำอาหารที่สามารถส่งเสริมประสิทธิภาพให้ตัวตนที่เทียบเคียงกับนักผจญภัยระดับเหล็กได้ก็ถือเป็นอับดับหนึ่งในประเทศนั้นๆแล้ว

ไม่ต้องพูดถึงพ่อครัวที่ทำอาหารเสริมให้ระดับทอง

พวกเขาจะอยู่ในกลุ่มของกองกำลังชั้นสูงของทวีป

ส่วนพวกที่ทำอาหารเสริมให้ระดับเพชรมีแต่พวกกองกำลังระดับหอคอยเวทย์และสมาคมนักผจญภัยสาขาใหญ่เท่านั้น

บางทีกองกำลังเหล่านี้ก็ยังไม่มี

ส่วนคนที่ทำอาหารที่ส่งผลระดับสูงกว่านี้ในประวัติศาสตร์มีปรากฏขึ้นมาชนิดนับด้วยนิ้วมือได้

ส่วนนึงเป็นเพราะว่าคนไม่ได้นิยมที่จะเป็นอาชีพพ่อครัวเท่าอาชีพนักรบและนักเวทย์

อีกส่วนนึงเป็นเพราะว่าการฝึกฝนของพ่อครัวนั้นจะยากกว่ามากเนื่องด้วยในการฝึกทำอาหารระดับสูงขึ้นไปนั้นจะต้องใช้วัตถุดิบระดับสูงขึ้นไปด้วย

ทำให้พ่อครัวที่จะขึ้นไปถึงจุดสูงสุดนั้นมีไม่มากและผู้ที่ขึ้นไปถึงจุดสูงสุดได้จะได้รับความเคารพอย่างสูงดังเช่นตัวตนอย่างมหาจอมเวทย์และหัวหน้าสมาคมนักผจญภัย

เพราะตัวตนที่ขึ้นสู่จุดสูงสุดของแต่ล่ะอาชีพได้จะมีความแข็งแกร่งที่แข็งแกร่งที่สูงตามไปด้วย

โดยเราขนานนามตัวตนสูงสุดของอาชีพพ่อครัวว่า

พ่อครัวเทวะ!!

ซีโร่ที่มองไปยังอาหารตรงหน้าพร้อมกับความคิดที่แล่นไปมา

ราวกับบรรยายนิยายอาหารแทนนิยายเลือดสาดนั้น...

“ผู้อาวุโส นี่ยังไม่ใช่อาหารที่ทำสุดฝีมือของคุณสินะ”

ซีโร่เปลี่ยนจากเรียกเจ้าของร้านเป็นผู้อาวุโสด้วยน้ำเสียงเคารพ

ตัวตนสูงสุดของแต่ล่ะอาชีพสมควรได้รับความเคารพ!!

เพราะตัวตนเหล่านี้ที่ต่างใช้ความพยายามอย่างมากในการขึ้นไปถึงจุดสูงสุด

ต่างจากเขาที่กลืนกินพลังของคนอื่นมาเป็นของตัวเองจึงทำให้เขาแข็งแกร่งอย่างรวดเร็ว

“หือ?”

ชายแก่หันมามองซีโร่ก่อนเอ่ยขึ้นมาเบาๆ

“เจ้าหนู  เจ้าดูไม่ธรรมดาเลย ข้าสัมผัสได้เลยว่าเจ้าแข็งแกร่งไม่ได้ด้อยไปกว่าข้าเลยแม้แต่น้อย”

“อายุเท่านี้แต่มีความแข็งแกร่งระดับเดียวกับข้า....เจ้าคงเป็น [หายนะ] สินะ?”

“ผู้อาสวุโสเองก็คงเป็นพ่อครัวเทวะ”

ทันทีที่ซีโร่พูดจบบรรยากาศก็กลายเป็นเคร่งเครียดขึ้นมา

ครืนนนนนนนนนนนนนน