บทที่ 84: การกวาดล้างที่แท้จริง
"ในที่สุด...ก็เริ่มน่าสนใจขึ้นมาบ้างแล้ว"
คำพูดของหลิงเซียวแผ่วเบาราวกับสายลม แต่ในขณะเดียวกัน...ดวงตาของหุ่นเชิดทั้งสิบตัวก็พลันสว่างวาบขึ้นเป็นสีแดงก่ำ!
ฟุ่บ! ฟุ่บ! ฟุ่บ!
พวกมันไม่ได้เคลื่อนไหวทีละตัว แต่กลับพุ่งเข้าใส่หลิงเซียวพร้อมกันจากทุกทิศทาง! การเคลื่อนไหวของพวกมันสอดประสานกันอย่างสมบูรณ์แบบราวกับเป็นร่างเดียว ปิดผนึกทุกเส้นทางหลบหนีของเขา!
"ชั้นที่ 20! นี่คือด่านกรองอัจฉริยะที่แท้จริง!" ผู้ชมคนหนึ่งตะโกนขึ้นที่จัตุรัสภายนอก "การต้องรับมือกับยอดฝีมือระดับสร้างแก่นแท้ 10 คนพร้อมกัน...ต่อให้เป็นหวังเล่ยก็ยังต้องลำบาก!"
"อสูรผมเงินจบสิ้นแล้ว! เขาไต่มาเร็วเกินไปจนไม่มีเวลาพักฟื้นพลัง!"
แต่หลิงเซียวไม่ได้คิดจะพักฟื้น...และไม่ได้คิดจะตั้งรับด้วยซ้ำ
"น่าสนใจ...แต่ก็น่ารำคาญ"
เขายกกระบี่วิญญาณที่แตกร้าวในมือขึ้น...
"เพลงกระบี่อสูรพันคม"
เขาไม่ได้ใช้กระบวนท่าที่ยิ่งใหญ่ แต่กลับโคจรพลังลมปราณและปลดปล่อยเคล็ดวิชาสังหารหมู่ออกมาทันที!
วูบ! วูบ! วูบ! วูบ! วูบ!
เงากระบี่สีดำทมิฬจำนวนสิบกว่าสายปรากฏขึ้นจากความว่างเปล่ารอบกายเขา! เงากระบี่แต่ละสายล้วนอัดแน่นไปด้วยเจตจำนงกระบี่สังหารที่แหลมคม!
"ไปซะ"
เขาตวัดกระบี่ในมือเบาๆ!
เงากระบี่ทั้งสิบกว่าสายพุ่งทะยานออกไปราวกับอสรพิษมรณะ! พวกมันไม่ได้โจมตีอย่างไร้ทิศทาง แต่กลับพุ่งตรงไปยัง "จุดเชื่อมต่อ" และ "แกนพลังงาน" ของหุ่นเชิดแต่ละตัวอย่างแม่นยำ!
เคร้ง! เคร้ง! เคร้ง! ฉัวะ!
เกิดเป็นภาพที่น่าตกตะลึง! หุ่นเชิดที่กำลังพุ่งเข้ามาอย่างดุดันพลันหยุดชะงักกลางอากาศ! บางตัวถูกตัดแขนตัดขา! บางตัวถูกแทงทะลุแกนกลาง!
ในเวลาเพียงชั่วพริบตา...หุ่นเชิดโลหะที่แข็งแกร่งทั้งสิบตัวก็แตกสลายกลายเป็นเศษเหล็ก ร่วงหล่นลงไปกองกับพื้น!
หลิงเซียวเก็บกระบี่เข้าฝัก...ราวกับว่าเขาเพิ่งสะบัดฝุ่นออกจากเสื้อคลุมเท่านั้น
เขาไม่ได้หยุดพักแม้แต่วินาทีเดียว ร่างของเขาก้าวขึ้นบันไดไปยังชั้นที่ 21 ทันที
...
ณ จัตุรัสกลางเมืองเบื้องนอก ฝูงชนที่กำลังจ้องมอง "ศิลาอันดับ" พลันเงียบกริบ!
ตัวเลขบนป้ายชื่อของหลิงเซียว...ซึ่งเพิ่งจะหยุดนิ่งอยู่ที่ชั้น 20 เพียงไม่กี่ลมหายใจ...บัดนี้กลับเริ่มเคลื่อนที่อีกครั้ง!
"หลิงเซียว: ชั้นที่ 21!"
"หลิงเซียว: ชั้นที่ 22!"
"หลิงเซียว: ชั้นที่ 23!"
เสียงฮือฮาที่ดังสนั่นหวั่นไหวระเบิดขึ้น!
"เป็นไปได้อย่างไร! นั่นมันหุ่นเชิดระดับสร้างแก่นแท้ 10 ตัวนะ! เข...เขาผ่านมันไปในเวลาไม่ถึงสิบวินาที!?"
"เขาไม่ได้ต่อสู้...เขากำลัง 'กวาดล้าง' หอคอย!"
ในขณะเดียวกัน...
ตูม!
หวังเล่ยระเบิดพลังดาบวายุคลั่งเข้าใส่หุ่นเชิดตัวสุดท้ายบนชั้นที่ 19 และก้าวขึ้นสู่ชั้นที่ 20 ด้วยท่าทีที่หอบเล็กน้อย
"ฮ่าๆๆ! ในที่สุดก็มาถึง! มาดูกันว่าอุปสรรคที่แท้จริงมันเป็นยังไง!" เขาตะโกนอย่างฮึกเหิม
...ก่อนที่เขาจะเหลือบไปเห็นศิลาอันดับที่ปรากฏขึ้นกลางอากาศในห้อง...
"หลิงเซียว: ชั้นที่ 28"
รอยยิ้มของหวังเล่ยพลันแข็งค้าง!
"เป็น...เป็นไปไม่ได้!!!" เขาคำรามลั่นด้วยความโกรธและความไม่เชื่อสายตา "มันโกง! มันต้องโกงแน่ๆ!"
หลี่ซิงเยว่ที่ตามขึ้นมาถึงชั้นที่ 20 ในเวลาไล่เลี่ยกัน มองตัวเลขนั้นด้วยแววตาที่เย็นเยียบและเคร่งเครียดอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน
ในขณะที่พวกเขาทั้งสองเพิ่งจะเริ่มต้นการต่อสู้ที่แท้จริง...หลิงเซียวกลับนำห่างพวกเขาไปไกลแล้ว!
และในขณะเดียวกัน ผู้เข้าแข่งขันอีกเจ็ดคนที่เหลือ...เพิ่งจะดิ้นรนมาถึงชั้นที่ 15 เท่านั้น...ความแตกต่างของพลัง...มันชัดเจนเกินไปแล้ว!
การแข่งขันครั้งนี้...ได้กลายเป็นการแสดงเดี่ยวของอสูรผมเงินไปโดยสมบูรณ์