ตอนที่ 11 สำนักประมูล 2
....................................................................................................................................
ด้านหลังของชายหนุ่มที่สวมเสื้อสีเงินเป็ผู้ชายสองคนที่สวมเสื้อยาวขาวและสีเหลืองทั้งสองดูเหมือนจะมีเลเวลต่ำกว่าชายคนแรกนิดหน่อยบนหน้าอกข้างซ้ายของทั้งสามคนปักด้วยรูปของหัวกะโหลกที่กำลังคาบดาบคู่ไขว้กัน
สัญลักษณ์ของกิลด์มัจจุราช
“กิลด์มัจจุราช!” ฟงอวิ๋นอุทานด้วยความใจากนั้นก็ค่อยๆก้มหน้าก้มตาทำเหมือนไม่ได้ยินสิ่งที่พวกเขาพูดกันทำไงได้ก็ยังไม่อยากตายให้เลเวลลดลงนี่นา
มันกลายเป็สมาชิกของกิลด์มัจจุราช แบบนี้ก็ไม่น่าแปลกใจเท่าไหร่ที่แต่ละคนมีเลเวลระดับสูงและแข็งแกร่งขนาดนี้ ฟงอวิ๋นเข้ามาเล่นเกมส์เป็เวลาปีกว่าธรรมดาที่จะรู้ว่ากิลด์มัจจุราชเป็หนึ่งในกองกำลังขนาดใหญ่ของเมืองเริ่มต้นแห่งนี้
ถ้าคาดเดาไม่ผิดชายหนุ่มด้านหน้าของเขาควรจะเป็ดาวเด่นที่มีชื่อเสียงของกิลด์มัจจุราช
"ลูกค้าโปรดเชิญด้านใน!" รปภ.เฝ้าประตูกล่าวเชิญฟงอวิ๋น หลังจากตรวจสอบบัตรเชิญและการ์ดของเขาเสร็จ
"ขอบคุณ" ฟงอวิ๋นพยักหน้าเบาๆ ก่อนจะรีบเดินเข้าไปในอาคารประมูลอย่างรวดเร็ว โดยมีสายตาดูถูกดูแคลนของชายหนุ่มทั้งสามที่เป็ของกิลด์มัจจุราชมองตามมาด้านหลัง
หลังจากที่ฟงอวิ๋นเข้าไปในประตูใน่เวลานั้นเหล่าผู้เล่นจากทุกสาขาอาชีพต่างก็พากันเดินเข้ามาในอาคารเพื่อร่วมการประมูลรวมทั้งชายหนุ่มทั้งสามจากกิลด์มัจจุราช
ฟงอวิ๋นพบว่าการแต่งตัวของเขาแย่มากๆไม่สามารถเปรียบเทียบกับบรรดากลุ่มผู้เล่นระดับสูงที่เข้ามาร่วมประมูลได้เลยเพราะพวกเขาต่างก็แต่งตัวด้วยเสื้อผ้าอาภรณ์ที่สวยงามและประดับประดาด้วยไอเทมระดับสูงมากมายทั้งชุดเกราะและอาวุธประเภทต่างๆ
ฟงอวิ๋นเพียงแค่สวมใส่เสื้อผ้าระดับทั่วไป ที่สุ่มได้จากกิจกรรมลอตเตอรี่มหาสนุกเมื่อปีก่อนมันน่าอายจริงๆแต่เขามีเพียงเสื้อผ้าธรรมดาเท่านั้น แล้วจะให้ทำยังไงได้ล่ะถึงแม้จะไม่สามารถเปรียบเทียบกับสมบัติของคนอื่นๆได้แต่เสื้อผ้าชุดนี้มันก็ยังเป็ของเขาที่หาได้จากน้ำพักน้ำแรงอย่างแท้จริง
ถึงแม้จะดูเหมือนเป็ดน่าเกลียดที่ยืนอยู่ท่ามกลางฝูงหงส์โดยไม่ตั้งใจก็ตาม O_O!
"นี่คือห้องโถงประมูลรึเปล่า?" ใบหน้าของฟงอวิ๋นเต็มไปด้วยความตื่นเต้นมองจากด้านหนึ่งไปอีกด้านการตกแต่งประดับประดาเต็มไปด้วยอัญมณีและภาพวาดัสีทองที่สวยงามจำนวนสองตัวกำลังทะยานเก้าชั้นฟ้า
ทั้งหมดล้วนเต็มไปด้วยความแปลกใหม่สำหรับฟงอวิ๋น นี่เป็เป็ครั้งแรกที่เขาเข้ามาในสถานที่แห่งนี้
ด้านล่างของห้องโถงขนาดใหญ่มีแถวของที่นั่งถูกจัดอย่างเป็ระเบียบเรียบร้อย
ในตอนนี้เกือบ 90% ของที่นั่งเต็มไปด้วยผู้คนและบนชั้นที่สูงกว่าผู้คนกำลังเคลื่อนตัวเพื่อหาที่นั่ง
จุดศูนย์กลางของห้องโถงขนาดใหญ่มีแพลตฟอร์มสูงสามฟุตเหนือพื้นซึ่งน่าจะเป็สถานที่สำหรับการเสนอสินค้าประมูล การออกแบบรูปโค้งนี้ช่วยให้ทุกคนที่เข้าร่วมการประมูลสามารถมองเห็นไอเทมในการประมูลได้อย่างชัดเจน
ฟงอวิ๋นมองไปรอบ ๆ เขากำลังมองหาเ้าหน้าที่ของสถานประมูลเพื่อติดต่อเื่การนำสินค้าเข้าร่วมประมูล สักพักเขาก็พบเ้าหน้าที่ที่เป็ชายสูงวัยคนหนึ่งแต่งตัวคล้ายผู้จัดการทั่วไปของสถานประมูลเขาจึงตัดสินใจเดินเข้าไปเพื่อสอบถาม
"ผู้เยาว์คารวะผู้าุโ" ฟงอวิ๋นกล่าวว่าทักทายเมื่อเขาเดินมาถึงด้านหน้าของเ้าหน้าที่าุโ
“อืม! ลูกค้ามีอะไรให้ช่วยรึเปล่า”เ้าหน้าที่าุโกล่าวถาม
“ผู้เยาว์มีความประสงค์ที่จะนำสินค้าเข้าร่วมประมูลไม่ทราบว่าต้องทำอย่างไรบ้าง”ฟงอวิ๋นแจ้ง ความประสงค์ของตน
“ถ้าเช่นนั้น เชิญลูกค้าทางด้านนี้ ....เชิญ”เ้าหน้าที่าุโกล่าวพร้อมกับผายมือ ไปทางด้านซ้ายมือก่อนจะเดินนำฟงอวิ๋นเข้าไปในห้องแห่งหนึ่ง
“นี่คือห้องสำหรับประเมินสินค้าก่อนที่จะนำเข้าร่วมการประมูลแน่นอนว่าสินค้าที่จะสามารถนำมาร่วมการนำเสนอในลานประมูลได้ต้องผ่านการตรวจสอบจากผู้เชี่ยวชาญเสียก่อนเพราะตามกฎของสำนักประมูลัคู่ สินค้าที่จะนำมาประมูลได้ต้องเป็สินค้าที่เป็สมบัติล้ำค่าซึ่งต้องมีราคาขั้นต่ำที่ 5,000 โกลด์ขึ้นไปเท่านั้น”เ้าหน้าที่าุโกล่าวอธิบาย เขาไม่เชื่อว่าฟงอวิ๋นจะมีสมบัติวืเศษแต่ด้วยมารยาทของการเป็เ้าหน้าที่ เขาจึงต้องพูดชี้แจงตามหน้าที่
เมื่อฟงอวิ๋นได้ยินดังนั้นเขาจึงหยิบเอากล่องหยกออกมาจากกระเป๋ามิติจำนวน5 กล่องแล้วยื่นให้กับเ้าหน้าที่าุโของสำนักประมูล
“ลองตรวจสอบสินค้าและประเมินราคาดูก่อนก็ได้ครับว่าจะสามารถให้ราคาประเมินได้สักเท่าไหร่" ฟงอวิ๋นกล่าว
“รอสักครู่”เ้าหน้าที่าุโของสำนักประมูลกล่าวด้วยใบหน้าที่ราบเรียบจากนั้นก็ยืนมือไปรับกล่องหยกมาจากฟงอวิ๋น ก่อนจะวางกล่องหยกลงบนโต๊ะหมุนวงกลมและเริ่มประเมินมูลค่าของรายการที่จะประมูล
"สมุนไพรเห็ดมรกตเก้าใบ แฮอะ! เพียงแค่สมุนไพรชั้นต่ำเท่านั้นนี่....อ๊ะ.....อ้า...อายุประมาณ 1,000 กว่าปี นี่มันอะไรกัน เป็ไปไม่ได้สิ่งนี้จะปรากฏขึ้นที่เมืองเริ่มต้นนี่ได้ยังไง "ใบหน้าของเ้าหน้าที่าุโของสำนักประมูลเริ่มตื่นตระหนก ด้วยความใเขารีบใช้มือขยี้ตา 2-3 ครั้ง แต่สิ่งที่ปรากฏต่อสายตาของเขายังคงเหมือนเดิม
แม้ว่าเกรดของสมุนไพรจะไม่สูง แต่สมุนไพรระดับต่ำที่มีอายุมากกว่า 1,000 ปีนั้นคืออะไรอาจกล่าวได้ว่าเป็สมบัติล้ำยุคที่สำคัญที่สุดของเมืองเริ่มต้นทั้งหมดสมุนไพรเห็ดมรกตเก้าใบ อายุ 1,000 กว่าปี อย่างน้อยราคา 10,000 โกลด์ถ้าประมูลอาจได้ราคาเพิ่มขึ้นอีกนิดหน่อย
เ้าหน้าที่าุโของสำนักประมูลรีบเดินไปที่ประตูแล้วเรียกสาวใช้ให้เข้ามาหาพร้อมกับพูดคุยบางอย่างหลังจากนั้นสาวใช้คนนั้นก็รีบเดินออกไปจากห้อง ก่อนที่เขาจะเดินมาหาฟงอวิ๋น ด้วยสีหน้าท่าทางที่แสดงความเคารพนับถือ..ช่างเป็นักธุรกิจอย่างแท้จริง
“เราผู้เฒ่ามีนามว่าโล่วชิง เป็ผู้จัดการสาขาของสำนักประมูลัคู่ประจำเมืองเสินหยางไม่ทราบว่าจะสามารถเรียกหาคุณลูกค้าที่นับถือว่าอย่างไรดี”เ้าหน้าที่าุโของสำนักประมูลกล่าวด้วยน้ำเสียงแสดงความนับถืออ้าลูกค้าคือพระเ้าจริงๆ
“ผู้เยาว์ไม่้าให้มีคนรู้จักหรือรู้ว่าเป็ผู้ที่นำเอาสมุนไพรเ่าั้มาประมูล”ฟงอวิ๋นพูดพร้อมกับเหลือบตาไปมองกล่องหยกบนโต๊ะ
“เราผู้เฒ่าทราบแล้วถ้าเช่นนั้นสำนักประมูลัคู่จะเก็บข้อมูลเกี่ยวกับตัวลูกค้าให้เป็ความลับจะไม่ยินยอมให้ข้อมูลนี้รั่วไหลเด็ดขาด”โล่วชิงรีบพูดให้ฟงอวิ๋นสบายใจและรีบกล่าวเอาใจเขาเพื่อที่ว่าในอนาคตฟงอวิ๋นอาจจะมีโอกาสนำสมุนไพรระดับสูงๆมาขายที่ร้านประมูลของตนอีกก็ได้ใครจะรู้จริงรึไม่!
เวลาผ่านไปสักครู่ก็มีชายชราคนหนึ่งเดินเข้ามาในห้องด้วยใบหน้าบึ้งตึงเขากวาดสายตาไปมองดูฟงอวิ๋นแวบหนึ่งก่อนจะมองเลยผ่านไปเหมือนดั่งขาดความสนใจในตัวของเขาเหมือนมองหินก้อนหนึ่งเท่านั้น
“สิ่งของอยู่ที่ไหน”ชายชราสอบถามโล่วชิงด้วยน้ำเสียงเ็าแม้แต่โล่วชิงที่เป็ผู้จัดการสาขาของสำนักประมูลัคู่ประจำเมืองเสินหยางถึงกับยังไม่อยู่ในสายตาของชายชราเช่นกัน
“เรียนผู้าุโตู้เฉิน สิ่งของอยู่ที่นี่โปรดผ่านตา”โล่วชิงมอบกล่องหยกทั้ง 5 แก่ชายชราตู้เฉิน เพื่อตรวจสอบแท้จริงแล้วตู้เฉินก็คือ NPC ระดับสูงที่เป็นักเล่นแร่แปรธาตุระดับ์ซึ่งเป็อันดับสูงที่สุดในเมืองเริ่มต้นเสินหยาง
ในเมืองเริ่มต้นเสินหยางมีนักเล่นแร่แปรธาตุระดับ์เพียงหนึ่งคนเท่านั้นนั่นคือ ตู้เฉิน ด้วยเหตุนี้ ตู้เฉินผู้นี้จึงเป็คนที่หยิ่งยโสมากที่สุดคล้ายดั่งมีดวงตางอกเงยอยู่บนศีรษะแทบจะมองไม่เห็นหัวของผู้อื่นแล้วจริงๆ
ชายชราตู้เฉินนำกล่องหยกไปวางที่โต๊ะกลมกลางห้องจากนั้นเขาก็หยิบต้นสมุนไพรจากกล่องแรกออกมาตรวจสอบด้วยความละเอียดเวลาผ่านไปสักพักใบหน้าของชายชราตู้เฉินก็เริ่มเคร่งเครียดมากขึ้นเรื่อยๆ
“โอ้! นี่มัน ...สมุนไพรต้นนี่อันที่จริง ..เป็...อ้า...นี่มันเป็ไปไม่ได้ ”ชายชราตู้เฉินอุทานออกมาด้วยน้ำเสียงประหลาดใจในตอนนี้ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความตื่นตระหนกและแววตาก็เต็มไปด้วยความสงสัยและไม่ยอมที่จะเชื่ออย่างเด็ดขาดใช่เขาไม่ยินยอมที่จะเชื่อว่าในมือของเขาจะเป็สมุนไพรที่มีอายุพันกว่าปีมันจะเป็ไปได้ยังไงกัน!
"ผู้าุโตู้เฉิน เกิดอะไรขึ้น?" โล่วชิงหันไปมองไปที่นั่น
"อ้า..ผู้จัดการโล่วชิงแท้จริงแล้วสิ่งนี้คือสมุนไพรเห็ดมรกตเก้าใบที่มีอายุ 1,215 ปี"ตู้เฉินกล่าวกับโล่วชิงด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น
ทันทีที่ชายชราตู้เฉินพูดขึ้นโล่วชิงก็หันไปมองฟงอวิ๋นก่อนจะเป่าลมหายใจออกจากปากด้วยความตื่นเต้นครั้งแรกเขาประเมินด้วยตนเองก็พอที่จะทราบอยู่บ้างแต่เพื่อความมั่นใจเขาสั่งให้สาวใช้ไปเรียนเชิญชายชราตู้เฉินมาเป็กรณีพิเศษเพราะในเมืองเริ่มต้นแห่งนี้คนที่มีความรู้เกี่ยวกับสมุนไพรระดับสูงแบบนี้คงมีแต่ตู้เฉิน เท่านั้น เมื่อได้ยินคำพูดของตู้เฉินเขาจึงรู้สึกดีใจอย่างมากที่คราวนี้ใน่เวลาที่สำนักประมูลของเขาซึ่งกำลังจะเปิดการประมูลก็ได้รับสินค้าระดับสูงมาร่วมกิจกรรมแบบนี้ มันย่อมหมายถึงเงินจำนวนมหาศาลที่จะไหลมาสู่กระเป๋าของเขานั่นเอง
“แล้วก็สมุนไพรต้นนี้คือ สมุนไพรปะการังหยกเย็น อายุ 1,500 ปี”ตู้เฉินพูดพร้อมกับหยิบสมุนไพรในกล่องที่สองออกมาให้โล่วชิงดูมือของเขาสั่นเทาด้วยความตื่นเต้นที่ได้ััสมุนไพรอายุกว่า 1,500 ปี
"อะไรน่ะ?" โล่วชิงเดินไปหาตู้เฉิงอย่างรวดเร็วแล้วส่งสายตาจ้องมองไปที่สมุนไพรสีขาวดั่งหิมะที่มีลักษณะคล้ายดั่งปะการังในทะเลลึกภายในกล่องหยกจากนั้นก็เอื้อมมือออกไปหยิบสมุนไพรปะการังหยกเย็นเพื่อตรวจสอบดูด้วยตนเอง ก่อนที่จะะโขึ้นว่า " "สมุนไพรปะการังหยกเย็น อายุ 1,500 ปีจริงๆ"
19K
