ตอนที่ 187 เหตุผล
การที่ซูเวยเปิดเผยตัวตนของหลิวซือซือและเขามีเหตุผลที่จำเป็นต้องทำเช่นนี้
ทั้งหมดนี้เพื่ออนาคตของเด็กสาวที่บริสุทธิ์
ไม่ต้องการให้เธออยู่ในเส้นทางน่าสังเวช
ต้องการเปิดเส้นทางใหม่ที่สดใสให้แก่เธอ
จำเป็นต้องเปิดเผยตัวตนแท้จริงของเธอ
ให้เกิดการเปลี่ยนแปลงโชคชะตาครั้งใหญ่
อดีตแก้ไขไม่ได้ แต่อนาคตเปลี่ยนมันได้
แม้ว่าเธอเป็นคนของมารร้าย แต่ซูเวยไม่ได้มองเธอแบบนั้น ในความคิดของเขาไม่ว่าเส้นทางแบบไหนก็มีทั้งดีและไม่ดีปะปนกันทุกหนทุกแห่ง นี่คือข้อเท็จจริงของโลก
แต่คนชั่วได้สร้างวีรกรรมเลวร้ายมานับไม่ถ้วนและก่อสร้างรากฐานมาเป็นเวลายาวนานกลายเป็นกลุ่มมารร้ายขนาดใหญ่
ทำให้ความคิดฝูงชนมองคนของกลุ่มมารร้ายเป็นคนชั่วร้ายทั้งหมดที่ต้องกำจัดทิ้ง
มีเพียงไม่กี่คนที่คิดว่าคนของกลุ่มมารร้ายยังเป็นคนธรรมดาเหมือนพวกเราเช่นกัน
เพียงแต่พวกเขาบางคนไม่มีทางเลือก...
การเปลี่ยนความความคิดต้องใช้เวลา
หลังจากเขารู้ตัวตนหลิวซือซือและสัมผัสได้ว่าเธอไม่ใช่คนเลวร้ายตั้งแต่รากเหง้า
เป็นเด็กผู้หญิงที่น่าสงสารคนหนึ่งที่ไม่สามารถเลือกเกิดได้และเขาต้องการเปลี่ยนแปลงชะตากรรมของเธอให้มีที่ยืน
ไม่ใช่เรื่องง่าย... แต่เขาจะทำให้ดีที่สุด
ซูเวยยิ้มและพูด "หลิวซือซือเป็นผู้หญิงที่ดี แต่เธอเป็นคนของกลุ่มมารร้าย... มันไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะมีความสัมพันธ์ใกล้ชิดเธอ"
"ตอนนี้... ท่านเป็นหน้าตาอาญาสวรรค์"
"แต่ในอนาคต... เมื่อทุกอย่างเปลี่ยนไป"
"เรื่องราวระหว่างท่านกับนางจะไม่มีใครสนใจอีกต่อไป"
รั่วเฟยมองดูใบหน้าของซูเวยที่มีรูปลักษณ์เหมือนเด็กชายอายุสิบห้าสิบหก แต่สีหน้าท่าทางสง่างามราวกับผู้ยิ่งใหญ่อันสูงส่ง
ซูเวยอยู่ในวัยเด็ก แต่จิตใจเขาเป็นผู้ใหญ่
ใบหน้ารั่วเฟยไม่สามารถช่วยได้
ทันใดนั้นสังเกตเห็นสายตาหรานจื่อมองทางซูเวยและดูเหมือนอาการคนตกหลุมรัก
หลังจากหรานจื่อได้ฟังเหตุผลการปล่อยตัวหลิงซือซือให้จากไปโดยไม่ยอมฆ่าเธอ
ดูเหมือนเธอจะตกหลุมรักซูเวยมากยิ่งขึ้น
เป็นเหมือนดั่งสุภาพบุรุษที่สง่างาม
ใบหน้าสวยงามและรอยยิ้มที่มีเสน่ห์เธอดั่งดอกบัวหิมะที่เบ่งบานแล้วมันสวยงามมาก
ฉากนี้อยู่ในดวงตาของรั่วเฟย...
เขาเคยได้ยินชื่อเสียงและความงดงามของเทพธิดาน้ำแข็งหรานจื่อว่าเป็นผู้หญิงสวยงามมากที่สุดของพื้นที่ภาคกลาง
ยอมรับโดยธรรมชาติ...
อดไม่ได้ที่จะชื่นชมซูเวยที่สามารถทำให้เทพธิดาน้ำแข็งที่ผู้คนร่ำลือตกหลุมรักได้
ซูเวยเห็นสีหน้าท่าทางรั่วเฟยที่ชื่นชมเขาเกี่ยวกับหรานจื่อที่มองทางเขาและอดไม่ได้ต้องรีบอธิบาย "ศิษย์พี่... เข้าใจผิดแล้ว"
"ไม่เป็นไร... ไม่จำเป็นต้องอธิบาย"
ดูเหมือนรั่วเฟยไม่คิดใส่ใจฟังคำอธิบายของซูเวยแล้วยังคงภาคภูมิใจให้กับเขา
จากนั้นทั้งสองพูดคุยเกี่ยวกับเรื่องราวหญิงสาวและเป็นรั่วเฟยเปิดปากทุกครั้ง
ในเวลานี้... หรานจื่อหารู้ไม่ว่ากำลังตกเป็นหัวข้อการสนทนาของชายทั้งสองอยู่ด้วย
เหลือบมองหญิงสาวที่ส่งสายตาคู่งามและรอยยิ้มมีเสน่ห์มาที่เขา... ในใจของซูเวยยอมรับเทพธิดาสวยงามสมคำร่ำลือจริงๆ
ถ้าเกิดทุกอย่างสงบสุขและบางทีเขาคงได้ลงเอยไปกับความงามของเทพธิดาน้ำแข็ง
เป็นชายหนุ่มที่ทำให้ผู้คนอิจฉาตาร้อน
อย่างไรก็ตามการรับมือและหยุดยั้งความวุ่นวายและโกลาหลเป็นสิ่งที่สำคัญที่สุด
ไม่เช่นนั้น... ทุกคนตกอยู่ในอันตราย!
ต้องเกิดการสูญเสียและพลัดพรากคนที่รัก
ไม่สามารถระงับความรู้สึกนี้ได้และในใจเขาไม่อยากเผชิญหน้าเหตุการณ์นี้เช่นกัน
เป็นเวลานานที่เขาเรียนรู้ศิลปะการต่อสู้
แต่เขาไม่เคยเรียนรู้เรื่องราวความรัก
เขาเป็นเหมือนคนบ้าคลั่งศิลปะการต่อสู้และไม่คิดสนใจหมกมุ่นเกี่ยวกับความรัก
สำหรับเขา... การตกหลุมรักใครสักคนอย่างจริงจัง... มันยากกว่าการต่อสู้กับตัวตนชั้นสูงเพื่อเอาชนะเสียอีก
ในสายตารั่วเฟยมองซูเวยไม่ค่อยใส่ใจและไม่ต้องการสานสัมพันธ์กับเทพธิดาน้ำแข็งที่งดงามอย่างลึกซึ้ง
ใบหน้าเขาเต็มไปด้วยความประหลาดใจ
ผู้คนมากมายต่างต้องการใกล้ชิดเทพธิดา แต่ศิษย์น้องของเขากลับเว้นระยะกับเธอ
แต่เมื่อคิดถึงอายุและวัยของเขาแล้วบางทีมันอาจยังคงไม่ถึงเวลาศิษย์น้องของเขา