อภินิหารศาสตราวุธ

​

ตอนที่ 32 ตัดสินใจพลาด

ตอนนี้หยางหลงเป็นฝ่ายเสียเปรียบอย่างเต็มที่ เหลือเพียงแค่รอเวลาแพ้เท่านั้น

"ต้องเสี่ยงแล้วสินะ" หยางหลง ที่คิดในใจ หากปล่อยไว้นาน ต้องได้รับความพ่ายแพ้อย่างแน่นอน

หยางหลง ที่คอยใช้ดาบตั้งรับมาโดยตลอด เลิกที่จะตั้งรับอีกต่อไป เปลี่ยนดาบมาใช้บุกโจมตีแทน

หยางหลง ที่ตอนนี้ยอมเสี่ยงได้รับบาดเจ็บสาหัสจากพลองของฝ่ายตรงข้าม เพื่อจัดการอีกฝ่ายลงไปให้ได้

"อะไรกัน นี้กะจะแลกกับข้างั้นรึ" เซิ่งเฉียง ที่เตรียมจะใช้พลองหวดต่อไป

แต่ต้องหยุดลงทันที เมื่อเห็นว่าหยางหลง เปลี่ยนรูปแบบดาบจากตั้งรับ มาเพื่อจะโจมตีแทน

"หึ คิดว่าดาบของเจ้าจะทำไรข้าได้งั้นรึ" เซิ่งเฉียง เอาพลองมาป้องกันดาบของหยางหลงทันที

จากตอนแรกที่จะใช้พลองเล่นงานหยางหลงต่อไป ต้องเปลี่ยนใจขึ้นมาทันที แน่นอนว่ารับดาบของหยางหลงเสร็จก็ปัดดาบทิ้ง เพื่อให้หยางหลงเสียจังหวะ แล้วโจมตีกลับก็ยังไม่สายไป

เฟี้ยววววว

ฉั่วววววววววว

ทันที ที่ดาบเข้าปะทะกับพลอง กลายเป็นว่าพลองของหยางหลงไม่สามารถป้องกันดาบหยางหลงได้ จนตัวเองถูกดาบฟันทันที

เซิ่งเฉียง ที่ได้รับบาดเจ็บจากดาบของหยางหลง กำลังงงกับเรื่องแปลกประหลาดที่เกิดขึ้น จนไม่ทันระวังตัวจากการโจมตีต่อเนื่องของหยางหลง

ฉั่ววววว ฉั่ววววววว ฉั่ววววววววววว

"อ๊ากกกกกก"

หยางหลง ที่ไม่รอช้า เมื่ออีกฝ่ายชะงักกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ที่ดาบของหยางหลงฟันใส่พลอง แต่พลองกับไม่เป็นอะไร จนดาบของหยางหลงผ่านพลองมาได้ จนทำให้เซิ่งเฉียงถูกฟันต่อเนื่องทันที จนล้มลงไปกับพื้น

การเสี่ยงของหยางหลง เป็นเรื่องที่บ้าบิ่นมาก หากฝ่ายตรงข้ามไม่เปลี่ยนใจใช้พลองมาตั้งรับดาบของตน แล้วยอมแลกการโจมตีกัน ป่านนี้ตัวเองจะได้รับบาดเจ็บหนักขึ้นมาทันที จนอาจจะเสี่ยงอันตรายต่อชีวิตตนเองด้วยซ้ำ แม้อีกฝ่ายจะโดนดาบตัวเองฟันด้วยเช่นกัน จึงเป็นการวัดใจอีกฝ่ายทันที ว่าจะยอมแลกการโจมตี หรือเปลี่ยนมาตั้งรับแล้วรอสวนกลับแทน

เซิ่งเฉียง ที่ไม่คิดว่าการเปลี่ยนใจครั้งนี้ ในการเอาพลองมารับดาบเพื่อรอสวนกลับ จะกลายเป็นว่านำความพ่ายแพ้มาสู่ตนเองเช่นนี้ ทั้งที่ตัวเองได้เปรียบมาตลอด กับตัดสินใจพลาดเพียงครั้งเดียวก็พลิกล็อคขึ้นมาเช่นนี้

"เกิดอะไรขึ้นกัน" เจ้าสำนักเอราวัณ ที่เห็นศิษย์คนเก่งในรุ่นเยาว์ของตัวเองล้มลงกับพื้น ต้องทนไม่ไหวลุกจากที่นั่งทันที

"ใจเย็นๆท่านเจ้าสำนัก" อาวุโสหลิว บอกให้เจ้าสำนักเอราวัณ รักษาท่าทีของเจ้าสำนักไว้

"เจ้ายังจะให้ข้าใจเย็นนี้นะ ตอนนี้ศิษย์ที่แกร่งสุดรุ่นเยาว์ของข้าล้มลงไป โดยไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นเนี่ยนะ" เจ้าสำนัก ที่หมายที่ไม่อาจเก็บอาการได้ จึงพูดสวนอาวุโสหลิวออกมา

อาวุโสหลิวที่นิ่งเงียบไม่อยากต่อล้อต่อเถียงกับเจ้าสำนักด้วย จึงไม่กล่าวตอบโต้อะไร

"รึว่าเจ้ารู้ว่าเกิดอะไรขึ้นงั้นรึ" เจ้าสำนัก ที่เห็นว่าพลองของศิษย์ตัวเองได้นำมาป้องกันดาบของหยางหลงได้แล้วแท้ๆ แต่กับผ่านพลองจนมาฟันโดยเซิ่งเฉียงได้อย่างง่ายดาย ในขณะที่พลองไม่เป็นอะไรเลยสักนิด

ทำให้เจ้าสำนักไม่เข้าใจในเรื่องนี้อย่างมาก ตัวเองที่ผ่านโลกมาหลายปี ไม่เคยเจอเรื่องประหลาดเช่นนี้มาก่อน

"ข้าก็ไม่แน่ใจเหมือนกันเจ้าสำนัก แต่ข้าว่าเรื่องนี้ต้องเกี่ยวข้องกับที่ข้าได้นำข้อมูลสำคัญมาบอกท่านแน่" อาวุโสหลิว ที่ยังคิดไม่ออกเหมือนกัน ว่าหยางหลงทำได้ยังไงกันแน่ ซึ่งสายตาตัวเองก็มองเห็นเช่นเดียวกับเจ้าสำนักเอราวัณเหมือนกัน

"เจ้าว่ายังไงนะ บางทีเหตุการณ์ประหลาดที่เกิดขึ้นกับดาบของหยางหลง มันเกี่ยวข้องกับเรื่องที่เจ้าบอกข้างั้นรึ" เจ้าสำนัก ที่ได้ยินเช่นนั้น ก็พยายามทบทวนจนคิดว่าอาจจะมีส่วนเกี่ยวข้องกันก็ได้

"ถ้ามันเป็นเช่นนั้นจริง ข้าต้องเอามันมาเป็นของข้าให้ได้" เจ้าสำนัก ที่ต้องการอยากได้สิ่งที่อาวุโสหลิวบอกมากขึ้นไปอีก

"เอาละ ตอนนี้เหลือแต่บุตรชายเจ้าคนเดียวเท่านั้นแล้ว เจ้าจะเอายังไงต่อไป อย่าบอกนะว่าจะให้บุตรชายเจ้ายอมแพ้ปล่อยให้สำนักมังกรสุริยันชนะไปน่ะ ถ้าทำเช่นนั้นละก็....." เจ้าสำนัก ที่ไม่ยอมปล่อยให้ศิษย์ตัวเองบาดเจ็บฝ่ายเดียว แล้วบุตรของอาวุโสหลิวที่ร่วมทีมด้วย ไม่ช่วยสู้หรือทำอะไรเลย ปล่อยให้ทีมของสำนักเอราวัณพ่ายแพ้เช่นนี้ ซึ่งเป็นเรื่องที่ยอมรับไม่ได้เด็ดขาด