กลืนสวรรค์ทำลายปฐพี

หนิงฮวาและหนิงเอ๋อเริ่มทำงานในฐานะคนติดตามของหลินเฟยซึ่งทั้งคู่มีหน้าที่ดูแลความเรียบร้อยของบ้านและจนกว่าจะมีคำสั่งใหม่ของหลินเฟยพวกนางต้องอยู่ในบ้านเพื่อดูแลเสี่ยวมู่และเจ้าขาวอย่างดีหากมีอะไรผิดปกติเกิดขึ้นพวกนางต้องรีบไปรายงานหลินเฟยให้รับรู้
''ท่านพี่ ท่านเชื่อในสิ่งที่คุณชายพูดหรือเปล่า''หนิงเอ๋อถามหนิงฮวาขณะนั่งจ้องมองเสี่ยวมู่และเจ้าขาวนางไม่เข้าใจว่าทำไมหลินเฟยถึงได้เป็นห่วงสัตว์อสูรทั้ง2ที่อยู่ตรงหน้านาง
''มีความเป็นไปได้สูงว่าคุณชายจะทำตามสัญญาเพราะจากสายตาของคุณชายมันไม่มีความสนใจเราทั้งคู่เจ้าลองคิดดูหากเป็นคนอื่นด้วยเราที่เป็นทาสตอนนี้คงถูกใช้อุ่นเตียงไปแล้ว''หนิงฮวาฉีกยิ้มที่งดงามเมื่ออยู่กับหลินเฟยในตอนนี้พวกนางไม่มีความจำเป็นต้องใช้ผ้าปิดบังใบหน้าอีกต่อไป
''ข้าหวังว่ามันจะเป็นเช่นนั้น ข้าไม่อยากมีชีวิตโดยมีโซ่ตรวนผูกเอาไว้ตลอดเวลา...แต่ก็นับว่าดีไม่น้อยที่เราได้คุณชายท่านนี้มาเป็นนายท่านข้าไม่อยากจะคิดเลยหากเราถูกส่งไปให้คนอื่นมันจะเกิดอะไรขึ้นบ้าง''หนิงเอ๋อหน้าซีดเล็กน้อยเมื่อคิดว่าตนและพี่สาวถูกส่งให้นักอาคมระดับ3ที่เป็นบุรุษเพศคนอื่น
''ใช่นับเป็นโชคดีของเราเพราะฉะนั้นเราต้องรับใช้คุณชายให้ดี ว่าแต่ทำไมคุณชายถึงให้เราดูแลพวกมันจากที่ข้าเห็นสัตว์ทั้ง2ตัวนี้ไม่น่าจะมีชีวิตรอดได้แล้ว''
''อย่าคิดมากท่านพี่ หากคุณชายต้องการให้เราดูแลเราก็ต้องดูแลให้ดี''หนิงเอ๋อและหนิงฮรามีความสุขตลอดเวลาที่พวกนางเฝ้ารอให้มีการส่งตัวทั้งคู่กังวลอยู่ตลอด แต่ตอนนี้ความกังวลเหล่านั้นไม่มีอีกแล้ว
''ทุกอย่างจะต้องเรียบร้อย''หลินเฟยที่นอนอยู่บนเตียงหลับตาลงเพื่อรอให้วันใหม่มาถึง
''สหายน้อยพร้อมหรือยัง''ไป๋เทียนรีบมาหาหลินเฟยแต่เช้า ซึ่งหลินเฟยเองก็นั่งรออยู่พร้อมคนติดตามทั้ง2ไม่นานหลินเฟยก็กำชับเรื่องการดูแลเสี่ยวมู่กับเจ้าขาวแก่หนิงฮวาและหนิงเอ๋ออีกครั้งแล้วจากไปและเนื่องจากสำนักมังกรอักขระมันอยู่ไม่ไกลจากเมืองมากนักการเดินทางจึงรวดเร็วมาก
''อืม...ก็นับว่าใช้ได้''หลินเฟยสังเกตุภายในสำนักระหว่างเดีนตามไป๋เทียนที่นี่มี3ส่วนใหญ่ๆที่ห่างกันพอสมควรหลินเฟยสามารถคาดเดาได้ทันทีว่าทั้ง3ส่วนคงจะเป็นฝ่ายฝึกยุทธ ฝ่ายอาคม ฝ่ายโอสถและศิษย์ที่เรียนอยู่ในสำนักเท่าที่หลินเฟยเห็นตอนนี้มีรวมกันประมาณ2,000คนซึ่งเป็นจำนวนที่มากพอดู
''ฮ่า ฮ่า ฮ่า สหายไป๋ในที่สุดเจ้าก็มาสักทีไหนๆข้าขอดูคนที่เจ้าต้องการฝากเข้าสำนักของข้าหน่อยสิ''เป็นหญิงชราที่ดูสะอาดเรียบร้อยออกมาต้อนรับซึ่งมันดูเหมือนหญิงชราและไป๋เทียนจะสนิทกันมาก
''เจ้าก็เห็นอยู่แล้วยังจะทำเป็นไม่รู้อีก แล้วนี่เจ้าไม่คิดจะเชิญข้าเข้าไปด้านใน?''
''โอ้...เช่นนั้นเชิญ''เจ้าสำนักฉายแววตาที่ผิดหวังออกมาครู่หนึ่งก่อนที่แววตาของนางจะกลับไปเป็นปกติแต่มันไม่สามารถรอดพ้นสายตาของหลินเฟยไปได้
''เอาหละอย่างที่ข้าบอกเจ้าไปก่อนหน้านี้นี่คือคนที่ข้าต้องการฝากเข้าสำนัก''ไป๋เทียนเข้าประเด็นทันทีส่งผลให้เจ้าสำนักมังกรอักขระยิ้มขึ้นด้วยความขมขื่น
''เฮ้อ...บอกตามตรงตอนแรกข้าคาดหวังมากเพราะเป็นคนที่เจ้าเสนอมาแต่พอข้ามาเห็นกับตาของตัวเองเจ้าเสนอให้คนที่อ่อนแอเข้ามาฝึกในสำนักของข้า? อายุประมาณ20ปีปราณรวบรวมขั้นที่1?ข้าสามารถให้มันเข้ามาฝึกในสำนักของข้าได้เพียงแต่ตามกฎของสำนักมันจะต้องเริ่มต้นจากศิษย์สายนอกนอกจากนี้จะไม่มีการช่วยเหลือใดๆจากข้าทั้งสิ้นเพราะสิ่งที่ข้าทำก็แหกกฎของสำนักมากแล้วและเจ้าควรจะรู้อยู่แล้วตราบใดที่มันไม่ได้เป็นศิษย์สายในขึ้นไปนั่นจะถือว่ามันยังไม่ใช่ศิษย์ของสำนักจริงๆ''หลินเฟยส่ายหน้าเบาๆเพราะเจ้าสำนักนับว่าจิตใจคับแคบมากเกินไปที่ตัดสินคนจากระดับลมปราณแต่หลินเฟยหาได้สนใจสิ่งเล็กน้อยเช่นนี้ไม่
''ขอบคุณท่านผู้อาวุโสแค่ให้ข้าเข้ามาฝึกในสำนักก็พอแล้วเรื่องอื่นๆข้าจะจัดการเอง''หลินเฟยนอบน้อมเพราะที่เข้าสำนักมาก็แค่ต้องการทรัพยากรและสมุนไพรโลกาวิบัติเท่านั้น
''ดี! เดี๋ยวข้าจะให้คนพาเจ้าไปรับป้ายศิษย์สายนอกจากฝ่ายฝึกยุทธและถ้าหากเจ้าอยากจะรู้อะไรเพิ่มเจ้าถามเอาจากศิษย์หรืออาจารย์ที่อยู่ในสำนักได้ ตอนนี้เจ้าออกไปก่อนข้าจะคุยกับสหายของข้า''หลินเฟยโดนไล่ออกไปด้วยท่าทางไม่แยแสของเจ้าสำนักส่วนไป๋เทียนที่นิ่งฟังมาตลอดก็ได้แต่กัดฟันมันเสียหน้ามากที่เพื่อนของตนเองไม่เห็นหลินเฟยอยู่ในสายตาแล้วแสดงอาการต่างๆออกมาแบบนั้น
''สหายไป๋เจ้าทำหน้าตาเคร่งเครียดไปทำไม ว่าแต่เด็กที่เจ้าแนะนำมามันทำให้ข้าผิดหวังมากเสียจริงเดิมทีข้าคิดว่าเจ้าจะแนะนำอัจฉริยะให้เข้ามาในสำนักของข้าเสียอีก''ไป๋เทียนยิ่งฟังยิ่งมีใบหน้าที่บิดเบี้ยวนี่ไม่ต่างอะไรไปจากการที่อีกฝ่ายตบใบหน้าของมันเลย
''สหายกู่เจ้าหุบปากเหม็นๆนั่นได้มั้ย หากเจ้ายังพูดถึงสหายของข้าเสียๆหายอีกครั้งข้าจะเป่าสำนักเจ้าทิ้งด้วยเรื่องนี้ถึงเจ้าจะเป็นเพื่อนของข้าก็ตามที แต่ข้าไม่ลังเลหรอกนะ''ไป๋เทียนนำม้วนข่ายอาคมออกมาแค่ด้านนอกมันก็แผ่กลิ่นอายกดขี่ออกมาแล้วและบนม้วนข่ายอาคมม้วนนั้นมีอักษรสีแดงสดสลักอยู่'ข่ายอาคมสังหาร7บุปผา' ฉับพลันเจ้าสำนักมังกรอักขระหรี่ตาลงพร้อมๆกับตัวของนางสั่นสะท้านเบาๆมันคือข่ายอาคมสังหารของนักอาคมระดับ5 หากไป๋เทียนใช้มันขึ้นมาจริงๆสำนักของนางล่มสลายแน่
''กับเศษขยะชิ้นหนึ่งเจ้าถึงกับกับข่มขู่ข้า?''เจ้าสำนักมังกรอักขระปลดปล่อยลมปราณที่ทรงพลังออกมาถึงสำนักนี้จะเน้นในเรื่องอาคมและโอสถเป็นหลักแต่ตัวนางกลับเป็นผู้ฝึกยุทธที่ทรงพลัง
''ข้าไม่ได้ข่มขู่...''ไป๋เทียนเงียบลงแล้วเริ่มถ่ายพลังปราณลงไปในม้วนข่ายอาคมระดับ5อย่างเงียบเชียบถึงข่ายอาคมในนั้นจะทำลายสำนักได้ในพริบตาแต่ข่ายอาคมด้านในคนที่เป็นนักอาคมจะสามารถควบคุมได้เพราะฉะนั้นไป๋เทียนจึงไม่กังวลว่าคนที่ไม่รู้เรื่องจะได้รับลูกหลงไปด้วย
''เหอะ! พอแล้วข้าไม่กล้ามีเรื่องกับคนที่ครอบครองม้วนข่ายอาคมสังหารระดับ5หรอก ข้าไม่คิดเลยจริงๆว่าเจ้าจะครอบครองมันจนได้''เจ้าสำนักมังกรอักขระอิจฉาไป๋เทียนอย่างมากเพราะม้วนอาคมระดับ5มีน้อยซึ่งทั่วทั้งทวีปหากนับรวมกันแล้วมันยังมีไม่ถึง200ม้วนเลยด้วยซ้ำ

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่40:ข้าไม่ได้ขู่

คล้ายกับเรื่องกลืนสวรรค์ทำลายปฐพี ที่คุณอ่าน

กลืนสวรรค์ทำลายปฐพี

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่40:ข้าไม่ได้ขู่

คล้ายกับเรื่องกลืนสวรรค์ทำลายปฐพี ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้