เจ้าหญิงฮิเมรากิ กับไข่มุกแห่งภูผา (Himeragi Princess and The Pearl of Mountain)

        “งั้นเจ้าก็ช่วยพาข้าไปที” ทางด้านเจ้าปกครองแคว้นเมื่อได้ยินเช่นนั้น จึงรีบเอ่ยสั่งให้พ่อค้าซันสุเกะพาเจ้าปกครองแคว้นไปยังสถานที่เก็บซ่อนทรัพย์สมบัติของเขาที่พ่อค้าประมงของเคยเห็นเมื่อคืนทันที เมื่อได้มาถึงที่วัดจิโซร้าง เจ้าปกครองแคว้นก็ได้พบเจอทรัพย์สมบัติของเขาที่ถูกเก็บซ่อนไว้ในวัดจิโซร้างแห่งนี้ทันที

        หลังจากนั้นต่อมา เจ้าปกครองแคว้นก็ได้มีคำสั่งให้ออกตามล่ากลุ่มโจรที่ได้เข้ามาขโมยทรัพย์สมบัติของเขาไปซ่อน และไม่นาน พวกโจรเหล่านั้นก็ได้ถูกจับส่งไปยังเจ้าปกครองแคว้น และพวกเขานั้นก็ได้ถูกสั่งตัดหัวในเวลาต่อมา แต่หากรู้ไม่ว่า หัวหน้าทั้งสามของแก๊งค์โจรพวกนั้น...ก็คือกลุ่มโจรทั้งสามที่เคยแอบเข้ามาขโมยหีบบรรจุเหรียญทองคำทั้งสามใบของเศรษฐีโซจา แล้วนำไปซ่อนไว้ในพื้นทรายตรงบริเวณริมชายหายทะเล

        หลังจากนั้นไม่นาน เจ้าปกครองแคว้นก็ได้ทำการบูรณะซ่อมแซมวัดจิโซร้างแห่งนั้นขึ้นให้กลับมาสวยงดงาม และตระการตาอีกครั้ง และในขณะเดียวกัน ทางด้านกลุ่มหัวหน้าโจรทั้งสามนั้น เมื่อได้ทราบเรื่องทุกอย่างแล้วก็โกรธแค้นมาก พวกเขาจึงเริ่มกระทำการบางอย่างเพื่อที่จะล้างแค้นให้ กับพวกลูกน้องของทั้งสามทันที

        หลายเดือนผ่านไป จนกระทั่งวันหนึ่ง ลูกสาวเพียงคนเดียวของเศรษฐีโซจานั้นก็ได้ล้มป่วยขึ้นอย่างกะทันหัน เศรษฐีโซจาจึงสั่งให้เหล่าบริวารรีบออกไปตามหาหมอที่เก่งที่สุด และนำพามาที่บ้านคฤหาสน์เพื่อรักษาให้กับลูกโดยเร็ว แต่ไม่ว่าจะหาหมอเก่งๆ มาสักเพียงใด หรือต่อให้จะเป็นหมอที่ขึ้นชื่อว่าเก่งที่สุดในแดนอาทิตย์อุทัยก็ตาม ก็ไม่สามารถที่จะรักษาลูกสาวของเขาให้หายจากโรคร้ายได้เลย

        สร้างความกลุ้มใจ และวิตกกังวลให้กับเศรษฐีโซจาเป็นอย่างมาก ทางด้านตัวเขานั้นก็เริ่มค่อยๆ ยกมือหนาสองข้างขึ้นมากุมขมับด้วยสีหน้าที่เคร่งเครียดอย่างสุดๆ

        “ภายในบ้านคฤหาสน์หลังนี้มีหมอกอสูรแฝงอยู่”

        และในระหว่างนั้นก็ได้มีน้ำเสียงของใครบางคนดังขึ้นมาในหัวของพ่อค้าซันสุกะ

        “เจ้าเป็นใคร” พ่อค้าซันสุเกะเอ่ยถามเจ้าของน้ำเสียงที่ดังขึ้นอยู่ในหัวด้วยความสงสัย

        “ข้าคือเทวดาแห่งวัดจิโซร้างที่ขาดการบูรณะซ่อมแซมมาอย่างยาวนาน ซึ่งต่อมาท่านเจ้าปกครองแคว้นก็ได้ทำการบูรณะซ่อมแซมให้กลับมาสวยงามตระการตาอีกครั้ง ข้าจะบอกเจ้าถึงหนทางในการรักษาลูกสาวของท่านเศรษฐี เพื่อเป็นเครื่องหมายแห่งความขอบคุณต่อเจ้า...”

        “เจ้าจะต้องออกตามหาองเมียวจิฮิเมะแห่งราชสำนักผู้เก่งกาจที่สุดที่มีนามว่าเจ้าหญิงฮิเมรากิ...ให้มาช่วยทำพิธีปัดเป่าหมอกอสูรที่แฝงอยู่ในบ้านคฤหาสน์หลังนี้ เพราะท่านองเมียวจิฮิเมะผู้นั้นสามารถช่วยลูกสาวท่านเศรษฐีได้”

        หลังจากนั้น น้ำเสียงของเทวดาแห่งวัดจิโซนั้นก็ได้เลือนหายไป ทางด้านพ่อค้าซันสุเกะนั้นไม่รอช้า จึงรีบออกไปตามหาเจ้าหญิงฮิเมรากิทันที

        เศรษฐีมาโนะ โซจานั้น ในอดีตเขาเคยเป็นชายหนุ่มธรรมดาคนหนึ่งที่มีนามว่าโคโกโร่ ซึ่งตัวเขานั้นอาศัยอยู่ที่กระท่อมเล็กๆ บนภูเขาแห่งหนึ่ง และมีอาชีพเผาถ่านขาย โคโกโร่นั้นเป็นคนที่ซื่อสัตย์ และมีจิตใจที่ทั้งอ่อนโยนและเอื้ออารี ในระหว่างที่กำลังเผาถ่านอยู่นั้น อยู่ๆ เขาก็ได้เห็นหญิงสาวนางหนึ่งล้มสลบลงที่หน้ากระท่อม โคโกโร่จึงรีบอุ้มร่างเพรียวบางของหล่อนเข้าไปในกระท่อมทันที

        ถึงแม้ว่าหล่อนจะมีจุดกระดำกระด่างอยู่ตามใบหน้าและเรือนร่าง แต่ความสวยและความงดงามของหล่อนนั้นก็ยังคงอยู่อย่างไม่เสื่อมคลาย โคโกโร่จึงรู้สึกหลงรักหล่อนมาตั้งแต่แรกเห็น สักพัก หญิงสาวนางนั้นก็ได้รู้สึกตัวขึ้นมา เมื่อใบหน้าที่มีจุดกระดำกระด่างของหล่อนนั้นถูกเผยออกมา หล่อนก็รู้สึกตกใจกลัว และรีบนำผ้ามาปิดหน้าตาไว้ทันที

        “อย่ามองนะ”

        “ข้าได้เห็นใบหน้าของเจ้าแล้ว เจ้าไม่ต้องกลัวไปหรอก...ว่าข้าจะรังเกียจเจ้า”

        โคโกโร่พยายามพูดจาเกลี้ยกล่อมให้หญิงสาวนางนั้นสงบลง

        “เจ้าไม่ได้รังเกียจข้าที่เป็นแบบนี้ใช่ไหม”

        หญิงสาวนางนั้นเอ่ยถามโคโกโร่เพื่อความแน่ใจ

        “ไม่หรอก ว่าแต่...ไหนลองเล่ามาให้ข้าฟังทีสิ ว่าเจ้ามาที่นี่ได้ยังไง” หญิงสาวถอนหายใจสักพัก ก่อนที่หล่อนนั้นจะเอ่ยปากเล่าออกมา

        หญิงสาวนางนี้ก็คือเจ้าหญิงทามาสุ ซึ่งประทับอยู่ในวังหลวง เจ้าหญิงนั้นได้รับความเคารพในทุกแห่งหน และมักจะได้รับในทุกๆ สิ่งที่นางต้องการอยู่เสมอ ราวกับว่าไม่มีสิ่งอื่นใดในโลกใบนี้ที่นางจะคว้ามาไม่ได้ วันเวลาผ่านไป เจ้าหญิงทามาสุก็ทรงประชวรขึ้นมาในทันที

        และไม่นาน เจ้าหญิงก็เริ่มมีจุดกระด่างกระดำปรากฏขึ้นตามใบหน้างาม และเรือนกายอันเพรียวงามของนาง จึงทำให้เจ้าหญิงนั้นไม่สามารถออกมาจากวังได้เลย เจ้าหญิงทามาสุจึงเดินทางไปยังศาลเจ้ามิวา ไมโอจิน เพื่อที่จะสวดภาวนา และอ้อนวอนต่อเทพเจ้า

        “ท่านเทพเจ้าที่เปี่ยมล้มไปด้วยความเมตตา และมหากรุณาธิคุณของข้าพเจ้า ขอได้โปรดจงชี้แนะให้แก่ข้าพเจ้าด้วย ว่าข้าพเจ้าควรจะทำเช่นไร...เพื่อที่จะให้จุดกระด่างกระดำเหล่านี้หายไปจากกายสังขารของข้าพเจ้า”

        หลังจากที่สวดภาวนาจนจบ เจ้าหญิงทามาสุก็ได้ยินถ้อยคำอันเปี่ยมล้นไปด้วยความเมตตา และมหากรุณาธิคุณของเทพเจ้าในศาลแห่งนี้ดังขึ้นมาในทันที

        “มีเพียงวิธีเดียวเท่านั้นที่จะสามารถรักษาอาการป่วยของเจ้าหญิงได้ เจ้าต้องออกตามหาชายหนุ่มคนหนึ่งที่มีนามว่าโคโกโร่ ซึ่งอาศัยอยู่ที่กระท่อมบนภูเขาแห่งหนึ่งในเมืองบังโก ซึ่งอยู่ห่างไกลออกไปมาก และมีอาชีพเผาถ่านขาย หากเจ้าหญิงไปเป็นภรรยาของเขา จุดกระด่างกระดำที่อยู่ตามใบหน้าและเรือนกายของเจ้าหญิงนั้นก็จะหายไปทันที และเจ้าหญิงก็จะพบกับความสุข และความมั่งคั่งไปจนตลอดพระชนมายุของพระองค์”

        หลังจากที่ถ้อยคำของเทพเจ้านั้นได้จบลง เจ้าหญิงทามาสุก็รู้สึกขอบคุณเทพเจ้าด้วยความเคารพอย่างสูง เจ้าหญิงทามาสุจึงตัดสินพระทัยที่จะออกเดินทางไปยังภูเขาแห่งหนึ่งที่อยู่ในเมืองบังโก เพื่อตามหากระท่อมของชายหนุ่มที่มีนามว่าโคโกโร่ทันที โดยที่นางนั้นจะนำมีดไอกุชิที่มีขนาดยาวนิดๆ พกติดตัวมาด้วย เพื่อคอยจัดการกับเหล่าอสูรโยไคชนิดต่างๆ ที่เพ่นพ่านไปมาทั่วญี่ปุ่น

        เจ้าหญิงทามาสุได้ผ่านการผจญภัยที่เต็มไปด้วยภัยอันตรายมาเป็นเวลาหลายสัปดาห์ ทั้งเดินเรือข้ามน้ำข้ามทะเล ทั้งเดินในป่า เดินในถ้ำ เดินในทุ่งหญ้า เดินในหมู่บ้านอันรกร้าง เดินในผืนทะเลทรายอันร้อนระอุ และเดินในภูเขาหิมะอันหนาวเหน็บด้วย และบางที นางก็เดินผจญภัยบนสถานที่เหล่านั้นในท่ามกลางสายฝนอันเย็นเฉียบที่โหมกระหน่ำเข้ามาอีกด้วย

        ในระหว่างทางนั้น นางก็คอยจัดการกับเหล่าอสูรโยไคที่มาขวางหน้านางด้วยมีดสั้นไอกุชิขนาดยาวนิดๆ ที่นางพกติดตัวมาด้วยแทบจะตลอดเวลา

        หลังจากหลายสัปดาห์แห่งการผจญภัยที่เต็มไปด้วยอุปสรรคตั้งมากมาย จนในที่สุด เจ้าหญิงทามาสุก็ได้เดินทางมาถึงที่หมู่บ้านมิอิที่อยู่ในเมืองบังโก เจ้าหญิงทามาสุได้เอ่ยถามกับผู้คนในหมู่บ้าน จนได้มารู้ว่า ชายหนุ่มที่ชื่อโคโกโร่นั้นอาศัยอยู่ที่บ้านกระท่อม ซึ่งอยู่ในท่ามกลางภูเขาหลายลูก และตลอดเวลาที่ผ่านมา ไม่มีใครคนไหนที่จะสามารถตามหาบ้านกระท่อมหลังนั้นได้เลยแม้แต่คนเดียว

        ถึงแม้ว่าผู้คนในหมู่บ้านจะพูดออกมาเช่นนั้น แต่เจ้าหญิงทามาสุนั้นก็ไม่มีท่าทีว่าจะย้อท้อเลยแม้แต่น้อย เจ้าหญิงทามาสุจึงเดินทางไปตามภูเขาลูกต่างๆ ที่อยู่ภายในเมืองบังโก เพื่อจะตามหาบ้านกระท่อมของชายหนุ่มที่ชื่อโคโกโร่