ต้าหมิงที่ถูกจ้าวโยวหลันนั่งคุมอยู่ในห้องก็แสดงสีหน้าเจ็บปวดออกมา ในตอนแรกที่ขุนพลวัยกลางคนกล่าวเรื่องการเดิมพันใจของต้าหมิงก็เต้นแรงและเต็มไปด้วยความตื่นเต้น เขาเป็นชายหนุ่มธรรมดาคนหนึ่งไม่ได้เป็นคุณชายที่มีเกียรติหรืออยู่ในกฎเกณฑ์เขาก็อยากจะมีช่วงเวลาอันตื่นเต้นแบบคนอื่นเหมือนกัน
แต่ความตื่นเต้นทั้งหมดกลับหายไปในพริบตาที่จ้าวโยวหลันปรากฏ ถึงแม้จ้าวโยวหลันจะเป็นหญิงงามอย่างมากแต่นางก็ไม่สามารถแตะต้องได้ อย่างน้อยก็ตอนนี้ ต้าหมิงรู้สึกปวดหัวและท้อแท้อย่างมาก
“ป่านนี้ตาแก่พวกนั้นคงจะสนุกไปแล้วสินะ” ต้าหมิงอดที่จะกัดฟันออกมาไม่ได้
“อะไรอิจฉาพวกเขางั้นเหรอ” จ้าวโยวหลันกล่าว
“แน่นอน ข้าเองก็เป็นชายคนหนึ่งเรื่องพวกนี้ก็เป็นสิ่งที่ข้าอยากจะสัมผัส” ต้าหมิงกล่าว
“เด็กน้อย เจ้าพึ่งจะอายุ 16 เองเจ้าจะไปคิดเรื่องพวกนี้ไปทำไม” จ้าวโยวหลันกล่าว
“ถ้าไม่ใช่เพราะแผนการของพวกท่าน ป่านนี้เด็กน้อยคนนี้คงแต่งงานกับสาวๆจนมีภรรยาหลายคนไปแล้ว” ต้าหมิงกล่าว
“เจ้านี่พูดออกมาโดยไม่อายปากเลยนะ แต่ข้าได้ข่าวว่าเจ้าชอบไปหลอกหลวงน้องเล็กของพวกเราอยู่บ่อยๆใช่หรือไม่ เจ้านี่มันชั่งอันตรายจริงๆ” จ้าวโยวหลันกล่าว
“เขาเรียกว่าสานสัมพันธ์ ทั้งข้าและพวกนางต่างก็ใช้เวลาอยู่ด้วยกันค่อนข้างมากจึงเป็นธรรมดาที่จะเกินความรู้สึกต่อกัน แล้วท่านละอยากจะสานสัมพันธ์กับข้าหรือไม่” ต้าหมิงกล่าวพร้อมกับยกยิ้ม
“เจ้าเด็กแก่แดด อย่าคิดจะจีบข้าเลย รอให้เจ้าแข็งแกร่งกว่าข้าก่อนแล้วค่อยมาจีบพวกเรา” จ้าวโยวหลันกล่าว
“ชิ อีกไม่นานหรอกพวกท่านทั้งหมดจะต้องเป็นของข้า” ต้าหมิงกล่าว
“ฮ่า ฮ่า ฮ่า เจ้าเด็กน้อยนี่เจ้าคิดจะรวบพวกเราพี่น้องทั้งหมดเลยงั้นเหรอ” จ้าวโยวหลันกล่าวด้วยสีหน้าชอบใจ หน้าอกเต่งตึงของนางเคลื่อนใหวไปมาทำให้ใบหน้าของต้าหมิงต้องแข็งค้าง
“จ้องพอหรือยังถ้าพอแล้วก็รีบกลับไปได้แล้วอย่าให้คนอื่นๆจับได้ไม่งั้นเจ้าจะถูกทำโทษสถานหนัก” จ้าวโยวหลันกล่าว
“ชิ ข้ากลับก็ได้ แต่ก่อนกลับข้าขอให้ท่านหอมแก้มข้าได้หรือไม่ถือเป็นบริการสุดท้าย” ต้าหมิงกล่าว
“เจ้าเด็กลามก” จ้าวโยวหลันส่ายกน้าก่อนจะหอมแก้มต้าหมิงเบาๆ
ต้าหมิงรู้สึกมีแรงทันทีก่อนจะออกไปจากหอโคมแดง จ้าวโยวหลันจ้องมองร่างของต้าหมิงหายไปในความมืดด้วยสีหน้ายิ้มออกมา
“ชั่งเป็นเด็กที่ตรงไปตรงมาจริงๆ” หญิงวัยกลางคนปรากฏตัวและกล่าวขึ้น
“เขาก็แค่เด้กมากตัณหาคนหนึ่ง” จ้าวโยวหลันกล่าว
“แต่ถึงอย่างงั้นเจ้าดูถูกใจเด็กคนนี้มาก” หญิงวัยกลางคนกล่าว
“เพราะเขานั้นไม่เหมือนชายคนอื่น เขานั้นตรงไปตรงมากไม่จำเป็นต้องแสแสร้งใช้ความบริสุทธิ์ใจเข้าหาหญิงสาวเพราะงั้นถึงมีหญิงสาวหลายคนต้องตกหลุมพรางของเขา” จ้าวโยวหลันกล่าว
“ถ้าข้าเป็นพวกเจ้าข้าคงจะไม่ยอมปล่อยเขาไปแน่ เพราะสำหรับชายหนุ่มที่มีนิสัยแบบนี้หาได้ยากยิ่งและด้วยพรสวรรค์และหน้าตาหล่อเหลาแบบนี้ยิ่งหายากเข้าไปใหญ่” หญิงวัยกลางคนกล่าวด้วยรอยยิ้ม
ต้าหมิงที่กลับมาถึงตำหนักก็ถอนหายใจด้วยความผิดหวัง ตอนแรกเขาคิดว่าในค่ำคืนนี้เขาจะได้ขึ้นสวรรค์ชั้น 7 เสียแล้วแค่ใครจะคิดว่าจ้าวโยวหลันจะเป็นเจ้าของหอโคมแดงเสียได้
“ขุนพลสาวของจักรพรรดิหญิงทำไมถึงไปเป็นเจ้าของสถานที่แบบนั้นได้” ต้าหมิงบ่พึมพำ
“เจ้าหายไปใหนมา” ในขณะที่ต้าหมิงเปิดประตูเข้าไปเสียงที่เย็นชาก็ดังขึ้น
“ท่า...ท่านมาได้อย่างไร” ต้าหมิงมองไปยังร่างของจ้าวหลานที่นั่งอยู่ในห้อง
“ข้าก็คิดว่าจะนำทรัพยากรที่ท่านจักรพรรดิเตรียมเอาไว้ให้เจ้ามาส่งแต่เมื่อมาถึงเจ้าก็ไม่อยู่แล้ว แถมตอนนี้เวลาเท่าไหร่แล้วบอกมาซะดีๆเจ้าหายไปใหนมา” จ้าวหลานกล่าว
“วันนี้ท่านขุนพลพาข้าไปเที่ยวเมืองหลวงแต่เพราะพวกท่านขุนพลดื่มจนเมาแล้วข้าเลยขอตัวกลับ” ต้าหมิงกล่าวพร้อมกับดวงตาสั่นใหวไปมา
“เหอะ อย่างตาแก่นั่นสถานที่เที่ยวก็มีเพียงแค่อย่างเดียวเท่านั้น” จ้าวหลานกล่าวพร้อมกับลุกขึ้นยืนและเดินมาทางต้าหมิง
“กลิ่นนี้มันของพี่โยวหลัน ดูเหมือนว่าเจ้าจะถูกพี่สาวโยวหลันพบตัวเข้าแล้วสินะ” จ้าวหลานกล่าวด้วยสีหน้าเย็นชา
“ชิ พวกท่านพี่น้องทั้งหมดนี่ฉลาดกันจริงๆ” ต้าหมิงกล่าวด้วยสีหน้าไม่พอใจ
“นี่เจ้าเนี่ยได้รับการจูบจากข้าไปแล้วยังไม่พอใจอีกงั้นเหรอ” จ้าวหลานกล่าว
“แน่นอนว่าพอใจ แต่มันก็ระดับหนึ่งถ้าได้มากกว่านี้ข้าจะพอใจมาก” ต้าหมิงกล่าว
“อย่าได้มากนัก ตัวข้าไม่ใช่หญิงสาวที่เจ้าจะเข้าถึงง่ายขนาดนั้นแต่ถ้าเจ้าแข็งแกร่งมากพอข้าก็จะพิจารณา” จ้าวหลานกล่าว
“แข็งแกร่งขึ้นอีกแล้วงั้นเหรอ คอยดูเถอะรอวันที่ข้าใช้อสูรมายาได้อย่างสมบูรณ์ก่อนเถอะเมื่อถึงตอนนั้นข้าจะทำให้พวกท่านทั้งหมดเป็นของข้าแม้แต่จักรพรรดิหญิงก็ตาม” ต้าหมิงกล่าว
“แล้วข้าจะรอ” จ้าวหลานกล่าวด้วยรอยยิ้มก่อนจะส่งทรัพยากรจำนวนมากให้กับต้าหมิง
ต้าหมิงที่พึ่งยกระดับได้จำเป็นต้องปรับแต่งแกนเวทย์ให้มั่นคงและการดูดซับพลังเวทย์เข้าไปในแกนเวทย์เองก็เป็นสิ่งที่จำเป็นต้องทำอย่างเร่งด่วน
ต้าหมิงที่มีแกนเวทย์ใหญ่กว่าคนทั่วไปถึง 10 เท่าจึงยกระดับยากกว่าคนทั่วไปดังนั้นทรัพยากรที่ใช้ก็มากกว่าคนทั่วไปด้วยเช่นกัน
หลังจากผ่านไปหลายวันต้าหมิงที่ใช้ทรัพยากรจนหมดก็แข็งแกร่งขึ้นอย่างมกา ต้าหมิงในตอนนี้มั่นใจว่าถ้าเจอสัตว์เวทระดับ 3 อีกเขาสามารถต่อสู้ได้อย่างสูสีอย่างแน่นอน
“เอาละตอนนี้ข้ามีศิลาธาตุหลายสิบก้อนแล้วข้าจะต้องรีบนำมันไปให้พี่ชายฟงฮู่สร้างศรเวทย์ให้กับข้า” ต้าหมิงกล่าวพร้อมกับเดินทางไปกับจ้าวหลาน
เพราะจ้าวหยูเฟยจำเป็นต้องพักฟื้นจ้าวหลานจึงเป็นคนที่อยู่เป็นเพื่อนต้าหมิง เมื่อมาถึงร้านของฟงฮู่ต้าหมิงก็สั่งทำศรเวทย์ทันที
“น้องชายต้าหมิงข้าได้ยินมาแล้วว่าเจ้าไปทำอะไรมาบ้าง บอกตามตรงเจ้าทำให้จ้าทึ่งมากจริงๆ” ฟงฮู่กล่าวด้วยสีหน้าตื่นเต้น
“ต้องขอบคุณศรเวทย์ของพี่ชายฮู่ทำให้ข้ารอดชีวิตกลับมาได้” ต้าหมิงกล่าว
“นั่นเป็นความสามารถของเจ้าและอีกอย่างศิลาเวทย์ก็หาได้ยากมากๆคนทั่วไปไม่มีทางมีมันหรอก” ฟงฮู่กล่าว
ต้าหมิงได้แต่พยักหน้าเขาเห็นด้วยที่ศิลาเวทย์นั้นหายากอย่างมากเพราะมันเป็นทรัพยากรทางทหารซึ่งคนธรรมดาไม่คิดฝันจะครอบครอง