บทที่ 53 ทุกคนล้วนเป็นได้แค่น้อง ๆ เท่านั้น
วันนี้หลงอ้าวเทียนไม่อาจพาตัวเจี่ยงซือหานกลับไปได้
ส่วนลู่เฉิงเหวินโดนสวีเสวี่ยเจียวข่มขู่ ทำให้ไม่สามารถไล่เจี่ยงซือหานออกไปได้
ในใจของเจี่ยงซือหานเองก็ไม่ได้มีความคิดอยากจะแยกตัวออกจากชายหนุ่มและหนีไปอยู่กับคนอื่น เธอในตอนนี้ไม่เพียงไม่อยากจะจากไปที่อื่น แต่ยังแอบให้สัญญาในใจว่าจะทำทุกสิ่งทุกอย่างที่ตนเองสามารถทำได้เพื่อตอบแทนบุญคุณอันยิ่งใหญ่ของ... ลู่เฉิงเหวิน
ทางด้านหลงอ้าวเทียน เขาก็รู้เช่นกันว่าภาพลักษณ์ของตนในใจเจี่ยงซือหานนั้นยังไม่มั่นคงพอ
ตอนนี้ทั้งเจี่ยงซือหาน ลู่เฉิงเหวิน และหลงอ้าวเทียน ล้วนอยู่ในอาการงุนงงสับสน
คลื่นสัญญาณของคนทั้งสามล้วนไม่สมดุลกัน อีกทั้งต่างก็มีจุดบอดเป็นของตัวเอง
เป็นเพราะสองวันมานี้ได้ยินความในใจของลู่เฉิงเหวิน เมื่อหญิงสาวนำข้อมูลเหล่านี้มาผสมกับเรื่องที่ลู่เฉิงเหวินเคยทำในอดีต เธอจึงวิเคราะห์เหตุการณ์ไปในทางที่ผิด
และคำตอบที่ได้รับก็อาจจะทำให้ชายหนุ่มสามารถกระอักเลือดตายได้
ดังนั้นหญิงสาวจึงไม่รู้สึกเกลียดชังอีกฝ่ายจนลึกเข้าไปถึงกระดูกเหมือนที่บทเขียนเอาไว้ในตอนแรก ทว่าเธอกลับร้องไห้ซาบซึ้ง และคิดว่าลู่เฉิงเหวินแกล้งทำตัวเป็นคนเลว แต่ความจริงแล้วเป็นคนที่ดีมาก ๆ
ประกอบกับในใจลึก ๆ ของผู้หญิงคนนี้รู้สึกว่าการที่ตนโดนลู่เฉิงเหวินรังแกนั้นเป็นเรื่องที่มีความสุข
แม้ตัวเองจะยังไม่รู้ตัว ทว่าเรื่องราวทั้งหมดกลับดำเนินต่อไปอย่างแปลกประหลาด
ลู่เฉิงเหวินเสนอให้เธอไปอยู่กับหลงอ้าวเทียน และขณะเดียวกันหลงอ้าวเทียนก็ยินดีจะพาเธอกลับไปด้วย ทว่าในใจของตนเองกลับขัดขืนอย่างรุนแรง
หญิงสาวเพิ่งรู้สึกถึงเสน่ห์ของประธานลู่ และรู้สึกว่าชีวิตของเธอเต็มไปด้วยความหวัง ใครจะต้องการจากไปในเวลาเช่นนี้?
ให้ตายสิ!
ใครจะไปก็ไปเถอะ!
หลงอ้าวเทียนเองก็เหมือนกัน
ตามบทเดิมแล้ว เขาคือแสงสว่างในความมืดมิดของเจี่ยงซือหาน
ชายหนุ่มเองก็รู้สึกเช่นกันว่า ด้วยสองจุดพลิกผันในชีวิตของหญิงสาว
หนึ่งคือเรื่องอาการป่วยของแม่ กับอีกเรื่องหนึ่งคือความโกรธแค้นในตัวเจ้านายจิตวิปริตของเธอเอง
ด้วยเรื่องที่กล่าวมานี้ ตนจะสามารถแสดงตัวเป็นพระเอกผู้ฉุดช่วยเธอได้...
เพียงแค่กวักมือเรียกเบา ๆ เธอก็ควรจะหันมาคว้าเขาไว้ราวกับคนที่กำลังไขว่คว้าหาแผ่นกระดานขณะจมลงสู่ก้นทะเล
แต่ยังมีสิ่งที่ชายหนุ่มไม่รู้ก็คือ ลู่เฉิงเหวินบังเอิญจุดประกายชีวิตให้เธอก่อนล่วงหน้า ทำให้ชีวิตของหญิงสาวสว่างเจิดจ้าขึ้นมา
หลงอ้าวเทียนไม่อาจเข้าใจได้ เขาไม่รู้ว่าสมองของเจี่ยงซือหานมีปัญหาหรือเป็นเพราะอะไรกันแน่ ทำไมเธอถึงไม่ยอมละทิ้งความเจ็บปวดในอดีต แล้วเริ่มต้นชีวิตใหม่กับเขา?
แบบนี้มันแปลกสิ้นดี!
แต่คนที่ทำให้ตนสับสนที่สุดคือ... ลู่เฉิงเหวิน
ตอนนี้ในสมองของลู่เฉิงเหวินมีแต่ความว่างเปล่า แยกทิศทางไม่ออก และไม่รู้จักซ้ายขวาหรือหน้าหลัง
ทุกอย่างสับสนไปหมด
เขาไม่เข้าใจว่าเพราะอะไรเจี่ยงซือหานถึงดึงดันจะอยู่ข้างกายตนให้ได้
และไม่เข้าใจสวีเสวี่ยเจียวด้วยเช่นกันว่าเพราะอะไรจึงได้เข้ามาขัดขวางเขาไปทุกเรื่อง อีกฝ่ายบีบให้เขาทำในสิ่งที่ไม่เป็นประโยชน์ต่อตนเอง อีกทั้งเธอยังรู้ถึงเป้าหมายของเขาและเข้ามาก่อกวนได้อย่างแม่นยำ เธอรู้ได้ไง?
ยิ่งไปกว่านั้น เขาไม่เข้าใจเลยสักนิดว่าทำไมหลงอ้าวเทียนถึงห่วยแตกได้ขนาดนี้!?
พระเอกควรจะเก่งกาจรอบด้าน เอาชนะได้ทุกสิ่ง ใครเข้ามาขัดขวางเป็นต้องตาย และพอเจอนางเอกชีวิตก็เหมือนมีตัวช่วย คะแนนความรู้สึกดีควรจะพุ่งกระฉูด แทบจะครองคู่กันในนาทีนั้นเลยไม่ใช่เหรอ!
สวีเสวี่ยเจียวเข้ามาก่อกวน เจี่ยงซือหานเปลี่ยนใจ ...ส่วนหลงอ้าวเทียนไร้น้ำยา
ขืนปล่อยเป็นอย่างนี้ต่อไป เขาก็ไม่รู้จะเอายังไงต่อแล้ว!
สามวัน!
บันทึกสถิติการอยู่รอดที่นานที่สุดในจำนวนหกครั้งของเขา มากสุดแค่สามวันเท่านั้น!
หรือว่าสามวันจะเป็นขีดจำกัดของเขา!?
ส่วนหลงอ้าวเทียนตอนนี้ทำอะไรไม่ได้ สุดท้ายได้แต่คอตกและเดินจากไป
แต่เขายังคงไม่เลิกล้มความพยายาม
ฉันจะกลับมา!
...
ไม่นานหลังจากนั้นลู่เฉิงเหวินก็ได้รับโทรศัพท์ เป็นเหลิ่งเทียนหาวโทรหาและนัดเขาไปกินข้าวที่บ้าน
ชายหนุ่มรู้คร่าว ๆ แล้วว่าอีกฝ่ายคิดจะทำอะไร หลัก ๆ คือเรื่องพิธีหมั้น และเมื่อพูดถึงพิธีหมั้นก็ต้องพูดถึงเรื่องเงิน
พ่อของเหลิ่งชิงชิวคิดว่าลูกสาวของตนคือไพ่ชั้นดี ลู่เฉิงเหวินชอบหญิงสาวจนถึงขั้นเข้ามาตามจีบสามปีเต็ม ๆ ขอเพียงตอบตกลงยกลูกสาวให้ ชายวัยกลางคนจะต้องได้รับผลตอบแทบกลับมาบ้างไม่มากก็น้อย
ชายหนุ่มเป็นผู้ควบคุมและดูแลเครื่องทำเงินของตระกูลลู่ ดังนั้นจะต้องช่วยตระกูลเหลิ่งให้รอดพ้นจากวิกฤตได้แน่!
แต่นี่เป็นคำพูดของหลงอ้าวเทียน ลู่เฉิงเหวินจะเข้าไปสอดไม่ได้!
ไม่ได้เด็ดขาด!
เมื่อตัดสินใจได้แล้ว ลู่เฉิงเหวินก็กลับไปที่บริษัทเพื่อจัดแจงงานก่อนที่จะไปบ้านตระกูลเหลิ่ง
หลังจากที่ไปถึง เหลิ่งเทียนหาวก็ออกมาต้อนรับด้วยตนเอง
ลู่เฉิงเหวินรีบเข้าไปจับมือทักทาย “สวัสดีครับคุณอา”
“ฮ่า ๆ คนกันเองทั้งนั้น ไม่ต้องเกรงใจหรอก เข้าไปในบ้านก่อนสิ”
การต้อนรับในครั้งนี้จัดอย่างยิ่งใหญ่มาก
เหลิ่งเทียนหาวให้เกียรติลู่เฉิงเหวินอย่างเต็มที่ ส่วนคุณแม่เหลิ่งก็ออกมาพูดคุยด้วย
การที่ต้อนรับเด็กรุ่นหลังเช่นนี้ ถือได้ว่าเป็นการให้เกียรติอย่างถึงที่สุดแล้ว
ชายหนุ่มรู้สึกอึดอัด แต่วันนี้เป็นโอกาสดีที่จะได้พูดคุยให้ชัดเจนกันทั้งสองฝ่าย
เขาจะต้องพูดให้เด็ดขาด ตนตัดความสัมพันธ์กับตระกูลเหลิ่ง หรือพูดให้ชัดเจนก็คือ ต้องตัดความสัมพันธ์กับเหลิ่งชิงชิว!
อย่างไรตระกูลเหลิ่งก็ไม่มีทางล้มลงเป็นอันขาด นั่นก็เพราะว่ามีบุตรแห่งสวรรค์อย่างหลงอ้าวเทียนคอยช่วยอยู่ข้างหลังยังไงล่ะ
เขาไม่ต้องเป็นห่วงและไม่จำเป็นต้องกังวลเกี่ยวกับอนาคตของตระกูลเหลิ่งเลย
บรรยากาศงานเลี้ยงในครั้งนี้เป็นบรรยากาศภายในครอบครัว แม้ไม่โอ่อ่าใหญ่โต แต่กลับให้ความรู้สึกอบอุ่น
จุดเด่นของงานเลี้ยงครั้งนี้คือทำให้รู้สึกราวกับกลับสู่บ้าน เหมือนกับอยู่บ้านของตัวเอง ครอบครัวเป็นหัวข้อหลักของงาน
เมื่อทั้งสามพูดทักทายกันเสร็จ เหลิ่งชิงชิวก็กลับมาถึงพอดี
หญิงสาวเข้าไปในบ้านแล้วถามแม่บ้าน “ป้าจาง มีแขกมาที่บ้านเหรอคะ?”
“คุณชายลู่น่ะค่ะ” ป้าจางยิ้มพลางตอบ
เหลิ่งชิงชิวตกใจ เห็นได้ชัดว่าเธอไม่รู้เรื่องที่พ่อของตนนัดกินข้าวกับลู่เฉิงเหวินมาก่อน
ลู่เฉิงเหวินมองเหลิ่งชิงชิว เมื่อทั้งคู่สบสายตา ชายหนุ่มก็รู้สึกเผลอใจ
เขาพบว่าไม่เสียแรงเลยที่นางเอกได้เป็นนางเอก
ตนมีความเป็นตัวร้าย เป็นผู้ชายสารเลว
เห็นผู้หญิงคนไหนเป็นต้องตกหลุมรักไปซะหมด
ตอนเที่ยงเขาเห็นเลขาหุ่นดีของตนแล้วหัวใจยังเต้นแรงจนแทบจะหลุดออกมา ทั้งยังชื่นชมเจี่ยงซือหานว่าเป็นผู้หญิงที่ช่างยั่วยวนและเร้าอารมณ์ หากได้สนุกด้วยกันขึ้นมาอีกฝ่ายจะต้องมีไม้เด็ดไม่จำกัดแน่ ๆ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องของลีลาหรือลวดลาย เธอต้องเหนือกว่าผู้หญิงธรรมดาทั่วไปอย่างแน่นอน
ตอนนี้พอมาเจอเหลิ่งชิงชิว หัวใจของเขาก็ถูกกระตุ้นอย่างแรงอีกครั้ง
เหลิ่งชิงชิวสวยมากจริง ๆ
สวยจนถึงขั้นไหนน่ะเหรอ? เธอสวยถึงขั้นจะเป็นราชินีได้เลยละ
ขอเพียงมีเธออยู่ ผู้หญิงคนอื่น ๆ ก็เป็นได้แค่กับแกล้มเท่านั้น เรื่องทั้งหมดล้วนเป็นความจริง ไม่ได้โอเวอร์แม้แต่นิดเดียว!
เหลิ่งชิงชิวสวยสมบูรณ์แบบ หากเทียบกันแค่ใบหน้า เขาสามารถพูดได้เลยว่าในโลกนี้มีเพียงไม่กี่คนเท่านั้นที่จะสวยสู้เธอได้
อีกทั้งหญิงสาวยังสวยแบบมีเอกลักษณ์
ผู้หญิงน่ารักน่าเอ็นดู ใสซื่อบริสุทธิ์ หรือแม่แมวน้อยหุ่นดีอะไรแบบนั้น... ถือเป็นน้องน้อยได้เลย
เมื่อมาอยู่ต่อหน้าเหลิ่งชิงชิวแล้ว... ทุกคนล้วนเป็นได้แค่น้องน้อยเท่านั้น