มายทิชเชอร์คุณครูสุดสวย

เมื่อเห็นระเบิดเป็นตับอยู่บนเอวอวี่ฟ่าน ทุกคนในห้องพากันหลั่งเหงื่อด้วยความกลัว

ระเบิดจำนวนมากนี้เพียงพอที่จะทำให้พวกเขาทุกคนกลัว ถ้าของพวกนี้ระเบิดขึ้นมาจริงๆ ไม่ใช่เพียงแค่พวกเขาเท่านั้นที่ตาย แม้แต่สิ่งก่อสร้างนี้ก็จะไม่เหลือ

“นายท่านฟ่าน นายท่านฟ่าน อย่าเพิ่งอารมณ์เสีย” มู่หรงเจียงกลัวจนขี้ขึ้นสมอง เขาคิด อวี่ฟ่านคนนี้จะบุ่มบ่ามเกินไปแล้ว! เขาแม้แต่ผูกระเบิดไว้กับตัว เพียงแค่มาเจรจากับพวกเขา!

ชายคนนี้โหดเหี้ยมเกินไปแล้ว...ไม่แปลกที่เขาจะเร่งรีบ ฉันแก่แล้ว และไม่เหลือความกล้าอยู่แล้ว...เมื่อคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้ แม้ว่าเขาจะกลัว ในใจของมู่หรงเจียงก็จมอยู่ในห้วงความเสียใจอย่างลึกล้ำ

“หืม งั้นทำไมแกไม่ลองล่ะ” แม้ว่าในใจของเขาจะหน่วงหน่อยๆ แต่ปากของเขายังแขวนไว้ด้วยรอยยิ้ม และพูด “แกคิดว่าฉันกลัวหรือไง? คิดจะเป็นผู้ก่อการร้ายโดยผูกเจ้าพวกนี้ไว้กับตัวหรือไง?”

“อย่า อย่ามาบังคับให้ฉันต้องทำ!” ตาของอวี่ฟ่านแดงก่ำ มือซ้ายของเขาเอารีโมตควบคุมออกมาจากกระเป๋า “ดู นี่คือรีโมตควบคุม ถ้าฉันกดปุ่มนี่ล่ะก็ ทุกคนในห้องนี้จะถูกระเบิดตาย และไปที่สวรรค์ตะวันตก!”

“สวรรค์ตะวันตก....” ฉินเฉาลูบจมูก ในตาของเขาเหมือนจะนึกบางสิ่ง “ฉันแทบจะได้ไปที่สวรรค์ตะวันตก...แต่ ฉันยังใช้ชีวิตไม่นานพอ”

พร้อมกันนั้น ฉินเฉาก็สะบัดมือ และรีโมตทันใดนั้นก็ลอยออกจากมืออวี่ฟ่านมาสู่มือฉินเฉา

ฉินเฉาถือรีโมตไว้และซ่อนไว้ในกระเป๋า ในขณะเดียวกัน อวี่ฟ่านที่ยังตะลึงอยู่ ฉินเฉาก็โบกมือของเขา พลังมหึมาก็ผลักร่างอวี่ฟ่าน ส่งเขาลอยไป และจากนั้นฝังเขาติดเข้ากับกำแพงข้างหลังเขา

“อ๊าก! แกทำอะไรกับฉัน!” ร่างของอวี่ฟ่านถูกยึดอยู่ที่นั่นด้วยแรงที่มองไม่เห็น ขยับไม่ได้ เขาแตกตื่นและตะโกนออกมาซ้ำแล้วซ้ำเล่า

หน้าของคนของเขาซีดเผือด หนึ่งในนั้นเติมกระสุน เล็งไปที่ฉินเฉาและลั่นไก

ปัง! แต่ผลลัพธ์ยังเหมือนเดิม ราวกับว่าร่างฉินเฉาทำมาจากเหล็ก ไม่มีกระสุนนัดไหนคุกคามเขาได้ ฉินเฉาโบกมืออีกครั้ง และปืนในมือของชายพวกนี้ก็ลอยมาและถูกดูดเข้าไปในแหวนเก็บของ

“เล่นปืนมันผิดกฎหมายนะ เพราะงั้น ฉันจะเก็บไว้ให้ละกัน” พร้อมกันนั้น เขายิ้มและมองไปที่อวี่ฟ่าน แล้วจู่ๆ ก็พูดด้วยท่าทางดุร้าย

“ฉันบอกว่า วันนี้ แกต้องตาย!”

“ได้โปรด...ปล่อยผมไปเถอะ ผม ผมจะยกทุกสิ่งให้คุณ...” อวี่ฟ่านพยายามดิ้น แต่เขาไม่สามารถขยับได้แม้แต่นิ้วเดียว ความกลัวของเขาตรงเข้าสู่กระดูก และทันใดนั้นก็ไหลกลับมาที่กระเพาะปัสสาวะ กางเกงของเขาเปียกบริเวณหว่างขา

“ในยมโลก อย่าลืมบอกชื่อฉันให้ยมทูตรู้ด้วยล่ะ” ฉินเฉาไม่สนเงื่อนไขของอวี่ฟ่าน พร้อมกับรอยยิ้ม จู่ๆ เขาก็กำมือไปที่อวี่ฟ่านบนกำแพง

ทุกคนได้ยินเสียงกระดูกหักดังมาอย่างชัดเจน ก่อนหน้าที่อวี่ฟ่านจะมีโอกาสกรีดร้อง กระดูกทั่วร่างของเขาถูกฉินเฉาบดจนละเอียด เลือดไหลออกมาจากทวารทั้งเจ็ด อาบทั่วกำแพง

“หึ!” ฉินเฉาพ่นลมออกจากจมูกอย่างเย็นชา ปล่อยร่างของอวี่ฟ่านที่ถืออยู่ จากนั้นร่างของเขาก็ตกลงพื้น

ทุกคนในบาร์มีท่าทางโง่งม พวกเขารู้สึกราวกับกำลังฝัน เมื่อกี้ด้วยพลังของนายท่านฟ่าน ซึ่งกดขี่บอสมู่หรงอย่างสมบูรณ์ ตอนนี้กลายเป็นซากศพเย็นชืดไปแล้ว

เหตุการณ์ที่จู่ๆ ก็พลิกกลับนี้เร็วเกินไป คนที่มีท่าทางไม่เชื่อที่สุดคือมู่หรงเจียง เมื่อกี้ เขาที่กลายเป็นหลานด้วยการข่มขู่ของอาวุธเพลิงของอวี่ฟ่าน แต่เพียงพริบตา อวี่ฟ่านกลับตายไปแล้ว

คนของอวี่ฟ่านตะลึง บอสของพวกเขาตายแล้ว ด้วยความที่เป็นลูกน้อง เป็นเรื่องถูกต้องที่พวกเขาจะต้องล้างแค้น แต่ต่อหน้าชายคนนั้น พวกเขาไม่ต่างอะไรจากแมลง!

“เอาล่ะ...” ฉินเฉาหยิบเอาซองบุหรี่ออกมา อยากจะสูบ แต่มู่หรงเจียงที่อยู่ใกล้ๆ รีบตะกายหยิบซองบุหรี่จงหัวที่อยู่บนพื้นยื่นให้เขา

“นายท่านฉิน คงจะเหนื่อยแล้ว โปรดรับนี่ครับ” มู่หรงเจียงพูดอย่างเคารพ เขานับถือฉินเฉาไปถึงกระดูก

ดังนั้น จะเป็นยังไง ถ้าให้เขาเป็นบอสท่ามกลางความวุ่นวาย เทียบกับคนที่เหมือนพระเจ้านี่แล้ว เขาก็เป็นได้แค่กากเดน เมื่อก่อนมู่หรงเจียงไม่เคยเชื่อเรื่องภูตผี แต่ตอนนี้ เขาเชื่อมั่นเลยล่ะ

“อู๋ซิ่น พวกที่เหลือนี่ มีใครรังแกเธออีกมั้ย?” ฉินเฉาไม่ได้สนใจเขา แต่หันกลับไป และถามแม่วัวสาวที่กำลังว้าวุ่นและตกใจกับความสุดยอดของฉินเฉา

“อ่า...” เมื่อได้ยินคำพูดของฉินเฉา อู๋ซิ่นลังเล เมื่อกี้ มู่หรงเจียงพ่นคำน่ารังเกียจใส่เธอ ยิ่งกว่านั้น เขายังต้องการส่งเธอไปให้อวี่ฟ่านเพื่อรักษาชีวิตตัวเอง แต่ถ้าเธอบอกฉินเฉา เขาจะต้องมีจุดจบเหมือนกับเจ้าเสือและอวี่ฟ่านแน่นอน...

เธอไม่ต้องการให้ฉินเฉาเป็นฆาตกร ไม่ต้องการให้มือของเขาต้องเปื้อนเลือดเพราะเธอ

โดยเฉพาะ เมื่อเธอเห็นท่าทางวิงวอนขอร้องของพี่สาวจาง

ถ้ามู่หรงเจียงตาย พี่จางจะสูญเสียงานของเธอไป ถ้าไม่มีงาน ลูกสาวของเธอก็จะไม่มีเงินไปโรงเรียน แล้วก็ เพื่อนร่วมงานคนอื่นในบาร์ก็จะถูกเลิกจ้างไปด้วย

มู่หรงเจียงตัวอาบไปด้วยเหงื่อ หัวใจของเขาแขวนอยู่บนเส้นด้าย เขารู้สึกถึงเทพแห่งความตายที่กำลังยืนอยู่บนไหล่ของเขา พร้อมกับมือขวาที่ถือเคียวเตรียมตัดคอของเขาออกไปตลอดเวลา

มู่หรงเจียงกลืนน้ำลายเหนียวๆ ลงคอ และมองไปทางอู๋ซิ่นอย่างขอความช่วยเหลือ

“ไม่ เขาไม่ได้รังแกฉัน” อู๋ซิ่นในที่สุดก็พูดออกมาหลังจากคิดอย่างระวังถึงผลกระทบหลังจากที่มู่หรงเจียงตาย อู๋ซิ่นกำหมัดแน่นและพูดกับฉินเฉาอย่างมาดมั่น

“โอ้ งั้นก็ดี” ฉินเฉาจากนั้นก็รับบุหรี่ที่มู่หรงเจียงส่งให้ ในที่สุดมู่หรงเจียงก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก

“นายท่านฉิน อวี่ฟ่านคนนี้เป็นตัวบ้ากามโดยแท้จริง ยิ่งกว่านั้น เขายังเป็นพ่อค้ายาด้วย นับเป็นการเสื่อมเสียหน้าของพวกเราชาวใต้ดิน ด้วยวันนี้ นายท่านฉินช่วยกำจัดคนชั่วร้ายแบบเขาวันนี้ ช่วยกู้หน้าให้กับพวกเราจริงๆ หึหึ”

“โอ้?” ฉินเฉาเลิกคิ้ว มองไปที่ตาหนวด ชายคนนี้ช่างพูดจริงๆ

“นายท่านฉินอาจจะไม่รู้จักผม บุคคลผู้ต่ำต้อยมู่หรงเจียง และมันดาล่าบาร์แห่งนี้เป็นหนึ่งในธุรกิจของผม ในอนาคต ถ้านายท่านฉินต้องการมาเยี่ยมที่ทำการของผู้ต่ำต้อยคนนี้ เมื่อไหร่ก็ตามที่นายท่านฉินมา เครื่องดื่มฟรี”

“มู่หรงเจียง?” ฉินเฉาสูดบุหรี่เข้าปอด มองไปที่มู่หรงเจียงอย่างไม่ตั้งใจ และจากนั้นก็พูดว่า “ไม่ใช่ว่านายอยากจะฆ่าฉันหรอกเหรอ?”

“นายท่านฉินพูดแบบนี้ได้ยังไง?” ไฟแช็กในมือมู่หรงเจียงแทบตกจากมือ เขาทำมือทำไม้และพูด “ในชีวิตของผม มู่หรงเจียง ไม่เคยนับถือใครมาก่อน นายท่านฉินถือเป็นคนแรกอย่างแท้จริง! ถ้านายท่านฉินอยากจะเข้ามาโลกใต้ดิน ผมมู่หรงเจียง จะติดตามนายท่านฉินราวกับน้องเล็ก! ผมเต็มใจจะติดตามนายท่านฉินไปทุกที่!”

“ลืมมันซะ ฉันไม่สนใจเรื่องใต้ดิน” ฉินเฉาโบกมือ เขาเป็นผู้ฝึกตน เป้าหมายที่เขาไล่ตามมีแค่ไขว่คว้าหาพลังเพื่อให้สามารถมีชีวิตนิรันดร์เพียงเท่านั้น!

สำหรับโลกใต้ดิน...มันมีอะไรดีสำหรับเขา? เงิน สาวสวย หรือว่าพลัง! สำหรับฉินเฉา ของพวกนี้เป็นของชั่วคราว ถ้าไม่ใช่เพื่อทำให้เขาได้แต่งงานกับซูจี เขาคงจะใช้ชีวิตอย่างสงบและมีความสุขไปกับการเป็นยามธรรมดาในมหาวิทยาลัยกวงหยวนในเมืองซูหนาน

“แต่ถ้านายอยากจะฆ่าฉัน ก็เชิญลองได้นะ” ฉินเฉามองไปที่มู่หรงเจียง และจู่ๆ ก็ยิ้ม “แต่ ถ้าล้มเหลวล่ะก็ ฉันจะเป็นคนส่งนายไปนรกด้วยตัวเองเลย...”

“ผมไม่กล้า ผมไม่กล้า!” เมื่อถูกฉินเฉาจ้อง มู่หรงเจียงรู้สึกราวกับถูกสายฟ้าฟาด เขารีบยกมือขึ้นและพูดว่า “ผม มู่หรงเจียงขอสาบานต่อตระกูล ถ้าผมกล้าไม่จริงใจต่อนายท่านฉินแม้แต่ครึ่งคำ ขอให้ฟ้าผ่าลงมาที่ผม ให้ตายเหมือนหมา!”

“พอแล้ว อย่าพูดเรื่องใช้ไม่ได้พวกนี้” ฉินเฉาโบกมือ “วันนี้ นายได้รับความยุ่งยากในที่ของนาย และได้รับความอับอาย ทำไมนายไม่ไปยึดเอาที่ของเจ้าหนุ่มหน้าสวยนั่น ไม่ว่ามันจะอยู่ที่ไหน ถือซะว่าเป็นค่าชดเชยจากฉัน นายสามารถยึดเอาที่นั่นเป็นของนายได้เลย”

ฉินเฉาสะบัดมือและเรียกปืนนับสิบออกมาจากแหวนจนตกเกลื่อนพื้น

“ขอบคุณนายท่านฉิน! ขอบคุณนายท่านฉิน!” ตาของมู่หรงเจียงเบิกกว้าง แน่นอนว่าปืนนั้นดี แต่ไม่มีอะไรดีไปกว่าคำพูดฉินเฉาอีกแล้ว

เมื่อมีคำพูดของฉินเฉา มันก็ราวกับเป็นการรับประกัน เมื่อตระกูลจงล่มสลายไป ชื่อเสียงของฉินเฉาสะท้านไปทั่วแก๊งใต้ดินในเมืองตงชวน

วันนี้ เขาเป็นหนึ่งในผู้รู้เห็นของโลกใต้ดินในพลังที่มองไม่เห็นของฉินเฉา ตั้งแต่นี้ไป คำพูดสองคำนี้ นายท่านฉิน จะกลายมาเป็นคำเรียกเจ้าพ่อในแก๊งใต้ดินของเมืองตงชวน

ตามจริงแล้ว ขุมพลังถัดจากตระกูลจงก็คือมู่หรงเจียง แต่ตอนนี้ ตระกูลจงร่วงหล่นแล้ว และดาวรุ่งพุ่งแรงอย่างอวี่ฟ่านก็ล่องเรือไปสรวงสวรรค์ตะวันตกแล้ว....เมื่อคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้ มู่หรงเจียงอดหัวเราะอย่างมีความสุขไม่ได้

ฉินเฉาคือเทพผู้อุปการะของเขา! จากนี้ไป เขา มู่หรงเจียง จะกลายเป็นราชาของแก๊งใต้ดินในเมืองตงชวน!

เมื่อคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้ ท่าทางของมู่หรงเจียงที่มีต่อฉินเฉายิ่งกลายเป็นเคารพยิ่งกว่าเดิม ปฏิบัติราวกับว่าเขาเป็นพ่อของตัวเอง

“นายท่านฉิน ผมยังไม่ได้พูดอีกอย่าง มันดาล่าบาร์แห่งนี้ มีมูลค่า 1 ล้าน ผมขอมอบมันให้กับนายท่านฉิน!”

“หา...” เมื่อได้ยินคำนี้ พี่สาวจางที่กำลังหมอบอยู่หลังเคาน์เตอร์ พลันสูดลมเข้าปาก มันดาล่าบาร์แห่งนี้เป็นธุรกิจที่ได้กำไรมากที่สุดของมู่หรงเจียง ทำไมเขาถึงส่งมันให้กับคนอื่นง่ายๆ แบบนี้! หระ หรือว่ามีลาเตะหัวเขา!

“โอ้?” แต่คำพูดที่ตามมาของฉินเฉาแทบทำให้เธอเป็นลม “สถานที่วุ่นวายแบบนี้เนี่ยนะ ที่นายจะยกให้ฉัน?”

“นายท่านฉินล้อผมเล่นแล้ว!” มู่หรงเจียงรีบพูด “ผมจะมอบมันดาล่าบาร์แห่งนี้ให้กับนายท่านฉินหลังจากที่ผมทำให้มันกลับมาดีอีกครั้ง เพื่อนของคุณ คุณอู๋ซิ่น ก็จะกลายเป็นเถ้าแก่ของบาร์แห่งนี้!”

“แค่ก...” เมื่อได้ยินคำนี้ ฉินเฉาไอออกมาอย่างควบคุมไม่อยู่ ขณะที่อู๋ซิ่นที่ยืนอยู่หลังเคาน์เตอร์ หน้างามๆ ของเธอขึ้นสี

เมื่อได้เห็นฉากนี้ มู่หรงเจียงยิ่งมั่นใจในไอเดียนี้ของเขา เขาพูดกับฉินเฉาต่อ “ผมได้ยินมาจากคนของผมว่า คุณอู๋ซิ่นทำงานพาร์ทไทม์ และเธอมีผู้อาวุโสที่นอนป่วยอยู่บนเตียงที่บ้าน ถ้าคุณฉินยอมรับบาร์นี่จากผม กำไรของมันสามารถใช้เพื่อค่ายาค่ารักษาของผู้อาวุโสของคุณอู๋ซิ่นได้ นี่จะเป็นเรื่องสมบูรณ์แบบ”

“ถ้าอย่างนั้น...” ฉินเฉายักไหล่ “นี่คงจะเป็นไอ้ที่เรียกว่า ‘ปราศจากความเสี่ยง ไม่เห็นของรางวัล’ งั้นสินะ”

“นายท่านฉิน พูดแบบนี้ก็ไม่ถูก!” มู่หรงเจียงรีบพูด “ถ้าไม่ใช่เพราะนายท่านฉิน ผมคงไม่มีชีวิตอยู่แล้ว ไม่ต้องพูดถึงบาร์นี่เลย! นายท่านฉิน อย่าเกรงใจ ถ้าผมไม่ได้ให้บาร์นี้กับคุณ ในใจของผมคงจะไม่สงบ!”

มู่หรงเจียงพูดด้วยน้ำเสียงสูงส่ง แต่ตามจริงแล้ว เขาต้องการใช้โอกาสนี้ลากฉินเฉาลงน้ำ และลงเรือลำเดียวกับเขา

“นี่...” ฉินเฉายังลังเล แต่ในเวลานี้ อู๋ซิ่นที่ยืนอยู่หลังเคาน์เตอร์ จู่ๆ ก็ส่งเสียงครางออกมาพร้อมผิวแดงก่ำ เธอกอดเอวฉินเฉาจากข้างหลัง

“อู๋ซิ่น? เป็นอะไรไป?” ฉินเฉาพบว่าอู๋ซิ่นไม่ปกติ เมื่อเขาแตะหน้าผากของสาวน้อยนางนี้ มันร้อนแทบลวกมือ

“ไม่ดีแล้ว” พี่สาวจางที่อยู่ใกล้ๆ จู่ๆ ก็ยืนขึ้นและพูด “เธอถูกบังคับให้ดื่มยาปลุกเซ็กส์เข้าไปเมื่อกี้นี้ และตอนนี้มันเริ่มออกฤทธิ์แล้ว...”

จบตอน