"รถผมกันะุครับคุณเพลินปรับเบาะนอนลงครับ"
"ค่ะๆ..."
หญิงสาวใจชื้นขึ้นมาหน่อยเมื่อรู้ว่ารถคันนี้กันะุได้ไม่อยากจะเชื่อว่าประธานหนุ่มจะมีศัตรูมากมายจนกระทั่งต้องขับรถที่กันะุกันเลยทีเดียว
"หมอแดนบอกคนให้มาช่วยผมที่xxxทีผมอยู่ใกล้ๆกำลังโดนลอบยิง"
ชาวีหยิบมือถือต่อสายหาแดนเทพทันทีเพราะดีที่ตอนนี้จุดที่เขาอยู่มันค่อนข้างใกล้กับบ้านของเขาจึงสั่งให้แดนเทพพาคนมาช่วยได้และเปิดสัญญาณที่สั่งทำพิเศษล็อคตัวรถอย่างแ่า
ปั้งๆ..ๆๆๆ
"ลงมา...กูบอกให้ลงมา"
เาายฉกรรจ์วิ่งลงมาล้มรถของชายหนุ่มเอาไว้และกระหน่ำยิงเพื่อที่จะให้คนในรถออกมา
"คุณเพลินไม่ต้องกลัวนะครับ"
หญิงสาวกอดลูกสาวของเธอแน่นมือเรียวปิดหูลูกของเธอเอาไว้แน่นโดยตัวเองก็ตัวสั่นเป็ลูกนกด้วยความกลัวจนชาวีต้องกอดเธอเอาไว้เพื่อคลายความกลัวและให้เธอมั่นใจได้ว่าเขาจะไม่มีทางปล่อยให้เธอเป็อะไรเด็ดขาด
"พวกมันเป็ใครคะ"
เฌอริตาถามชาวีเสียงสั่นเครือเล็กน้อย
"ไม่รู้เหมือนกันครับ"
ตอนนี้ชาวีเองก็เดาไม่ออกว่าเป็พวกไหนที่มาดักทำร้ายเขากันแน่เพราะนับจากศรัตรูของชนะพลพ่อบุญธรรมของเขาก็หลายคนอยู่เหมือนกัน
ปั้งๆๆๆๆๆ
"ว้ายย..อือ.."
เฌอริตายังตัวสั่นกับเสียงปืนด้านนอกอยู่ตลอดจนชาวีต้องกระชับกอดเธอใก้แน่นขึ้นกว่าเดิม
"ไม่ต้องกลัวครับตราบใดที่เรายังอยู่บนรถมันก็ทำอะไรเราไม่ได้และผมก็จะไม่ยอมให้คุณกับลูกเป็อะไรเด็ดขาด"
"อือ.."
ปั้งงๆๆๆๆๆๆ
ตุ้บ..ปั้กก...พลั้กกกกก..ตุ้บตั้บบบ...ปั้งงงๆๆ
ไม่นานคนของชาวีก็มาช่วยพร้อมแดนเทพที่ส่งสัญญาณใก้เขาขับรถกลับเข้าบ้านไปก่อน
เหตุการณ์ครั้งนี้เกิดในที่สาธารณะและเป็เขตที่มีผู้คนพลุกพล่านชาวีคิดว่าไม่วันนี้ก็พรุ่งนี้ก็ต้องมีข่าวนี้ออกไปอย่างแน่นอนหากเขารีบเข้าไปในบ้านก่อนผู้คนจะเห็นว่าคนในรถนี้เป็ใครจะดีกว่า
ครึ่งชั่วโมงต่อมา
"รู้รึยังว่ามันเป็คนของใคร"
ชาวีนั่งคุยกับแดนเทพและเหล่าบอดี้การ์ดที่ไปช่วยเขาจากเหตุการณ์ก่อนหน้าอยู่ในห้องโถงใหญ่ภายในบ้าน
"เอ่อ...มันบอกว่าคุณภพส่งมาครับ"
บอดี้การ์ดชุดดำพูดด้วยน้ำเสียงที่อึกอักเล็กน้อย
"อืม...ให้มันได้อย่างนี้สิ.."
ชาวีใช้สิงมือกุมหัวลูบหน้าตัวเองอย่างเหนื่อยใจ
"....."
แดนเทพเอ็งก็รู้สึกกระอักกระอ่วนไม่ต่างไปจากชาวี
"เอายังไงต่อครับคุณวี"
"ปล่อยพวกมันไป"
"ครับ"
ชาวีจะทำอะไรได้เพราะชนะภพเป็ลูกของชนะพลหากเขาจะเอาเื่ก็คงต้องหมางใจกับคนเป็พ่ออยู่ดี
"นี่เล่นกันถึงตายเลยหรอครับเื่นี้คุณวีจะบอกให้คุณพลรู้มั้ยครับ"
แดนเทพเห็นว่าชาวีไม่เอาเื่ชนะภพก็จริงแต่เขาอยากรู้ว่าเื่นี้ชาวีจะบอกให้ชนะพลรู้หรือไม่
"บอกไปก็เท่านั้นจากนี้ผมก็คงต้องดูแลตัวเองเพิ่มขึ้นอีกเท่าตัวแล้วเพลินเป็ยังไงบ้าง"
ชาวีเห็นว่าเื่นี้บอกหรือไม่บอกผลลัพธ์มันก็ออกมาไม่ต่างกันดังนั้นเขาก็ควรจะระวังตัวเองให้มากขึ้นกว่าเดิมที่ทำได้ก็เพียงเท่านี้ทั้งเปลี่ยนเื่คุยไปถามถึงอาการของหญิงสาวจากแดนเทพว่าเธอเป็อย่างไรบ้าง
"ถึงเธอจะไม่ออกอาการกลัวเท่าไรแต่ผมว่ายังขวัญเสียอยู่มากเลยครับมือไม้และเสียงของเธอยังสั่นอยู่อย่างเห็นได้ชัด"
แดนเทพนับถือหัวใจหญิงสาวพอตัวเพราะเธอพูดคุยได้เป็ปกติและไม่แสดงสีหน้าตื่นกลัวอะไรเลยแต่คนอย่างเขาก็รับรู้ได้ว่าเธอยังมีความกลัวอยู่มากแต่ไม่ยอมเผยออกมาเท่านั้น
"อืม...เดี๋ยวผมขอไปดูเธอสักหน่อย"
ชาวีรู้ดังนั้นจึงขอตัวจากแดนเทพไปดูอาการเธอสักหน่อย
ก๊อกๆๆ
"คืนนี้คุณนอนอยู่ที่นี่ก่อนก็แล้วกันผมไม่รู้ว่าข้างนอกจะมีอันตรายอะไรอีกหรือป่าว"
ชาวีเคาะประตูและเปิดเข้ามาในห้องที่มีหญิงสาวและเด็กหญิงอยู่กันด้านในโดยในตอนนี้คนเป็ลูกยังหลับปุ๋ยอย่างสบายใจอยู่แต่ดูท่าคนเป็แม่จะนั่งทำหน้ากังวลอยู่ไม่หาย
"ค่ะ"
"ยังกลัวมากเลยใช่มั้ย...ผมขอโทษที่ทำให้คุณต้องมาเสี่ยงตายกับผม"
ชาวีนั่งลงข้างๆหญิงสาวที่ขอบเตียงนุ่มทั้งจับบ่าของเธอเบาๆรู้สึกผิดที่เป็ต้นเหตุทำให้เธอต้องมาเจอเื่ร้ายๆกับเขาด้วย
"ตัวฉันเองฉันไม่ห่วงสักนิดห่วงก็แค่ลูกเท่านั้น"
เฌอริตาพูดออกมาด้วยน้ำเสียงสั่นเครือเล็กๆ
"แต่ดูคนที่ถูกห่วงสิหลับปุ๋ยเหมือนไม่มีิอะไรเกิดขึ้นเลย"
ชาวีพยายามพูดให้บรรยากาศความกลัวในใจของหญิงสาวเปลี่ยนไปและให้เธอรู้ว่าเธอได้ผ่านเหตุการณ์นั้นอย่างปลอดภัยมาแล้วและไม่ควรคิดอะไรถึงมันอีก
"ค่ะ...ถ้าวันไหนเล่นจนเหนื่อยก็จะหลับลึกแบบนี้แหละค่ะ"
"คุณหิวมั้ยผมจะให้คนทำอาหารมาให้"
"ไม่ค่ะ..."
หญิงสาวส่ายหัวเบาๆตอนนี้เธอไม่นึกอยากกินอะไรทั้งนั้น
"งั้นผมไม่กวนคุณแล้วขอตัวนะ"
"ค่ะ"
เฌอริตามองตามหลังชาวีด้วยสายตาหดหู่นึกถึงตอนที่เขากอดเธอเพื่อปลอบโยนมันทำให้เธอคิดถึงภัสกรขึ้นมาจับใจนี่เป็เหตุผลที่ทำไมเธอถึงไม่อยากจะใกล้กับเขาเพราะเมื่อใกล้แล้วมันทำให้หัวใจของเธอว้าวุ่นอย่างที่เป็อยู่ในตอนนี้แถมประดังประเดผสมกับความกลัวจึงทำให้ใจเธอหม่นหมองยากที่จะขจัดความรู้สึกนี้ออกไปได้
หลายวันต่อมา
หลังจากเหตุการณ์วันนั้นทุกอย่างก็เป็ข่าวจริงแต่เื่ก็เงียบไปด้วยอิทธิพลของใครชาวีและเฌอริตาเดาได้ไม่ยากคนเป็พ่อก็ต้องเข้าข้างลูกเสมอ
บริษัทxxx
ลานจอดรถ
"ขอบคุณสำกรับข้อมูลนะคะคุณภากรส่วนเื่เงินฉันจะรีบจัดงานส่วนที่เหลือให้ค่ะ"
"โอเคครับ"
เฌอริตาและภากรนัดเจอกันที่ลานจอดรถในที่ลับตาคนเพื่อยื่นซองเอกสารอะไรกันบางอย่าง
และครั้งนี้เฌอริตาก็ได้สิ่งสำคัญที่จะทำลายบริษัทของชนะพลได้แล้ว
14.00น.
"คนในชุมชนให้ข่าวกับนักข่าวว่าสงสัยพวกเรามากที่สุดในการวางเพลิงครับ"
ชายแดนเปิดข่าวในipadให้ชาวีดูหลายวันที่ผ่านมานี้ที่ชุมชนเกิดเื่มากมายจนนักข่าวไปทำข่าวสอบถามชาวบ้านว่าเกิดเหตุขึ้นเพราะอะไรชาวบ้านในชุมชนต่างตอบเป็เสียงเดียวกันว่าคนของบริษัทxxxเป็คนทำกันเสียงเดียว
"อืม.."
ชาวีมองข่าวนั้นอย่างไม่ได้ใส่ใจเพราะเขารู้ว่าที่คนในชุมชนพูดมันก็ไม่ผิดและเขาก็จะไม่แก้ตัวออกหน้าให้ชนะพลอีกแล้วด้วย
"จากนี้จะเอาไงต่อครับ"
"ผมจะไม่แก้ข่าวอะไรทั้งนั้น"
"....."
แดนเทพไม่ค่อยเข้าใจความหมายของชาวีเท่าไรเพราะพักหลังๆมานี้ดูชายหนุ่มจะไม่ค่อยสนใจที่จะแก้ต่างออกหน้าแทนชนะพลเท่าไร
เย็นของวัน
"คุณจะกลับแล้วหรอ"
ชาวีเดินออกมาหาเฌอริตาในตอนเลิกงาน
"ค่ะ"
"ผมขอไปหาน้องเฌอได้มั้ย"
..................................................................
เล่นกันถึงตายเชียวนะ
6K
