จากนั้นโยโกะก็หยิบกระเป๋าเเบรนหรูขึ้นสพายก่อนออกจากร้าน เเละเริ่มเดินออกมายืนหน้าร้าน ก่อนหยิบมือถือออกมา "ฮัลโหล พี่เยสุส่งรถมารับฉันหน้าร้านกาเเฟ ถนนซามุระที"โยโกะพูดสั่งเยสุผู้จัดงาน
6.00 น. ต่อมา
"โทษนะครับพอดีรถมันติด เชิญขึ้นรถเลยครับ"จากนั้นโยโกะก็เดินขึ้นรถไป บรื้น บรื้น บรื้น
ณ สตูดีโอ เวลา 13.10 น.
จากนั้นโยโกะก็ลงจากรถ "ขอบคุณนะ"โยโกะพูด "คะ ครับ!!"คนขับรถพูดด้วยนํ้าเสียงเขินอาย จากนั้นฉันก็เดินเข้าสตูดีโอ
อุ๊ย!! จู่ๆส้นรองเท้าก็หัก (ในใจของโยโกะ...ตกๆตกเเน่ใครก็ได้รับฉันที) ควับ จากนั้นร่างสูงใหญ่ก็มาโอบกอดโยโกะไว้ "ไม่เป็นไรนะครับ โยโกะ"เสียงคุ้นๆเป่งออกมาข้างๆตัวโยโกะ "อ๊ะ ขอบคุณมากค่ะ ขอบคุณที่คุณช่วยรับนะค่ะ ตอนนี้คุณ ปะ"โยโกะหยุดพูดทันที เมื่อเบื้องหน้าปรากกฏหน้าหนุ่มคนเดิมกับตอนเช้า ที่ชวนไปดินเนอร์ตอนเย็น "เปลี่ยนจากขอบคุณเป็นดินเนอร์ดีกว่า อีกอย่างผมชื่อ เจียงเจินครับ"เจียงเจินยิ้ม "คะ ค่ะ คุณเจียง"โยโกะพูด "เรียกผมว่า พี่เจียง ก็ได้ครับเพราะผมเเก่กว่าโยโกะเพียง2ปีเองครับ"พี่เจียงพูดด้วยนํ้าเสียงกันเอง "อื้ม พี่เจียง"โยโกะยิ้มเเล้วพูด "โยโกะๆนี่มันก็ใกล้เริ่มถ่ายเเบบเเล้วนะ มานี่เลย เเต่งก็ไม่ทันเเต่ง ชุดก็ไม่ทันใส่ เร็วๆ"พี่เยสุรีบมาลากฉันเข้าห้องเเต่งหน้าเพื่อเตรียมถ่ายเเบบของคุณอากามาริ
ว๊าย!! "โยโกะไปโดนอะไรมาเท้าบวมหมดดูสิชํ่าหมด จะถ่ายได้มั๊ยเนี่ย"พี่เยสุพูดด้วยนํ้าเสียงสะเทือนใจ "ที่จริงเเค่ส้นรองเท้าหักเเค่ขาพลิก ไม่ถึงบวมเเต่พี่เล่นลากหนูมาถึงที่นี้ มันเลยบวม"โยโกะพูดด้วยนํ้าเสียงงอน "ทำไม โยโกะไม่บอกพี่ก่อนพี่จะได้ไม่ทำรุนเเรง"พี่เยสุพูดด้วยนํ้าเสียงอ่อน "เเล้วพี่เปิดโอกาสให้หนูมั้ย พี่จะรับงานอะไรไม่เคยบอกหนู พี่ไม่เคยสนใจหนู หนูเกลียดพี่!!!"โยโกะตะโกนเเละร้องไห้ เเละวิ่งออกจากห้องโดยรองเท้าคู่เก่า ที่ส้นหักไปข้างหนึ่ง วิ่งออกมา สดุดบ้างล้มบ้าง จนไปชนกับร่างใหญ่หนึ่งร่าง "ว้าววว น้องสาวคือโยโกะ ดาราสาวตุ้มของพี่ใช่มั้ยจ๊ะ"หนุ่มลึกลับร่างใหญ่ที่นํ้าเสียงดูคิดไม่ซื่อ "มามะ น้องสาว" (เสียงหมัดนะ พอดีทำเสียงไม่เป็น) "ปล่อยผู้หญิงของฉันไปซะ"พี่เจียงต่อยผู้ชายเมื่อกี้ล้ม "เจียง มานี่นะต้องถ่ายเเบบเเล้วนะ พี่ไม่ไหวกับการประพฤของเจียงมากนะ เจียง!!!"จู่ๆพี่เจียงก็จับมือของโยโกะวิ่งหนีไปทางหนีไฟ ในขณะนั่นหัวใจของโยโกะเต้นเเรงมากๆ (ความในใจของโยโกะ...ทำไม หัวใจเต้นเเรงขนาดเนี้ย?) เเฮ่ก เเฮก เสียงพี่เจียงเเละโยโกะหายใจ "ดินเนอร์เนี้ยไม่ต้องรอตอนเย็นเเล้วหล่ะ ตอนนี่เเหละ"พี่เจียงพูด "ค่ะ"
โปรดติดตามตอนต่อไป
เรื่อง 4รักอลวนป่วนหัวใจ
โดย เเมวห่วงก้าง