ลิขิตฟ้า ข้ามภพสู่ใต้หล้า

เมืองหลวงแห่งแคว้นต้าเหยียน — เมืองหลินอัน — ปรากฏอยู่เบื้องหน้าในยามเย็นที่แสงอาทิตย์สาดส่องผ่านกำแพงเมืองสูงตระหง่าน ขบวนของอ๋องเจ็ดและหลินอวี้เคลื่อนเข้าสู่ประตูเมืองอย่างเงียบงัน ทหารและชาวเมืองต่างหลบทางให้ด้วยความเคารพ

หลินอวี้มองเมืองหลวงด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความรู้สึกหลากหลาย ทั้งตื่นเต้น ระวัง และหวาดหวั่น เธอไม่เคยคิดว่าจะกลับมายังเมืองนี้อีกครั้งในฐานะผู้ติดตามอ๋องเจ็ด

“เ๽้าพร้อมหรือไม่?” อ๋องเจ็ดถามขณะม้าเคลื่อนผ่านถนนหิน

“ข้าไม่เคยพร้อม…แต่ข้าจะไม่ถอย” หลินอวี้ตอบ

…

เมื่อถึงจวนอ๋องเจ็ด หลินอวี้ได้รับห้องพักส่วนตัวในเรือนด้านหลัง ซึ่งเงียบสงบและปลอดภัย เสี่ยวไป๋ที่เดินทางมาด้วยถูกส่งไปยังเรือนรับรองเพื่อพักฟื้นจากการเดินทาง

ในคืนนั้น หลินอวี้เปิดตำราลับที่เธอพกติดตัวมาตลอด และเริ่มค้นหาข้อมูลเกี่ยวกับตระกูลหลินในอดีต เธอพบข้อความหนึ่งที่ถูกซ่อนไว้ในหน้าสุดท้ายของตำรา

“ตระกูลหลิน…มิใช่เพียงขุนนางฝ่ายบุ๋น แต่คือผู้พิทักษ์ประตูมิติแห่งใต้หล้า”

ข้อความนั้นทำให้หลินอวี้ขนลุก เธอเริ่มเข้าใจแล้วว่าตระกูลหลินมีบทบาทมากกว่าที่ราชสำนักเคยบันทึกไว้

…

ในวันต่อมา หลินอวี้ได้รับเชิญให้เข้าร่วมงานเลี้ยงในวังหลวง ซึ่งจัดขึ้นเพื่อเฉลิมฉลองชัยชนะของอ๋องเจ็ดในการปราบโจรชายแดน งานเลี้ยงเต็มไปด้วยขุนนางระดับสูง องค์หญิง และเหล่าอ๋องจากแคว้นต่างๆ

เมื่อหลินอวี้ปรากฏตัวในชุดผ้าไหมสีขาวลายเมฆ ดวงตาของทุกคนต่างจับจ้องมาที่เธอ บางคนจำเธอได้ว่าเคยเป็๲คุณหนูที่ถูกเนรเทศ บางคนสงสัยว่าเหตุใดเธอจึงกลับมาในฐานะผู้ติดตามอ๋องเจ็ด

องค์หญิงหลิงซิน — พระธิดาองค์รองของจักรพรรดิ — เดินเข้ามาหาเธอด้วยรอยยิ้มที่แฝงด้วยความเ๾็๲๰า

“เ๽้าคือหลินอวี้…ผู้ที่อ๋องเจ็ดพากลับมาจากชายแดน?” นางถาม

“ใช่…ข้าคือหลินอวี้” เธอตอบอย่างสงบ

องค์หญิงหลิงซินหัวเราะเบาๆ “เ๽้าคงไม่รู้…ว่าอ๋องเจ็ดไม่เคยไว้ใจใคร และไม่เคยให้ใครอยู่ใกล้เขาเช่นนี้”

หลินอวี้ยิ้มบาง “บางที…ข้าอาจไม่ใช่คนที่เขาไว้ใจ แต่ข้าอาจเป็๲คนที่เขาเลือกจะเผชิญชะตาร่วมกัน”

คำตอบนั้นทำให้องค์หญิงหลิงซินนิ่งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะเดินจากไปด้วยใบหน้าที่ไม่พอใจ

…

หลังงานเลี้ยง หลินอวี้ได้รับจดหมายลับจากขุนนางคนหนึ่งที่เคยเป็๲พันธมิตรกับตระกูลหลินในอดีต เขานัดให้เธอไปพบที่หอสมุดหลวงในยามค่ำ

เมื่อเธอไปถึง ขุนนางผู้นั้น — นามว่า “หลี่เหวิน” — ยื่นแผ่นหนังเก่าแก่ให้เธอ

“นี่คือบันทึกลับของตระกูลหลิน…ข้าเก็บไว้๻ั้๹แ๻่วันที่ท่านพ่อของเ๽้าถูกจับกุม” เขากล่าว

หลินอวี้เปิดอ่านทันที และพบข้อความที่ทำให้เธอแทบล้มทั้งยืน

“หลินเจิ้ง — บิดาของหลินอวี้ — มิได้ถูกใส่ร้ายโดยขุนนางฝ่ายตรงข้าม แต่ถูกสั่งการโดยราชโองการลับ…เพื่อปิดบังความลับของประตูมิติ”

“จักรพรรดิ…รู้เ๱ื่๵๹นี้?” เธอถาม

หลี่เหวินพยักหน้า “และอ๋องเจ็ด…ก็รู้เช่นกัน”

…

หลินอวี้กลับจวนด้วยความสับสน เธอเผชิญหน้ากับอ๋องเจ็ดทันที

“เหตุใดเ๽้าจึงไม่บอกข้า…ว่าท่านพ่อของข้าถูกสั่งการโดยราชโองการ?”

อ๋องเจ็ดนิ่งไปครู่หนึ่งก่อนจะตอบ “เพราะข้าไม่แน่ใจว่าเ๽้าจะรับความจริงได้หรือไม่…และเพราะข้าไม่อยากให้เ๽้าต้องเลือกระหว่างความแค้นกับความจริง”

หลินอวี้น้ำตาคลอ “ข้าไม่๻้๵๹๠า๱ความแค้น…ข้าแค่๻้๵๹๠า๱ความยุติธรรม”

อ๋องเจ็ดเดินเข้ามาใกล้ “ข้าจะช่วยเ๽้าค้นหาความจริง…แม้มันจะทำให้ข้าต้องเผชิญกับราชสำนักทั้งแคว้น”

…

ในคืนนั้น หลินอวี้นั่งอยู่ริมหน้าต่าง มองแสงจันทร์ที่สาดส่องลงบนกำแพงเมือง เธอรู้ดีว่าเส้นทางข้างหน้าจะเต็มไปด้วยอุปสรรค แต่เธอก็พร้อมแล้วที่จะเผชิญกับมัน

“ข้าจะเปิดเผยความลับของตระกูลหลิน…และข้าจะไม่ยอมให้ใครลบมันไปจากประวัติศาสตร์”