ชื่อของเขาคือ
มาร์คัส โอโนแวนฮาห์นี
เพลย์บอยจอมหื่น มาเฟียจอมโหด ชายหนุ่มรูปงามผู้เต็มไปด้วยแรงสิเน่หาแห่งบุรุษเพศ ผู้มีความ้า…สูงปรี๊ด ถ้าคุณได้รู้จักเขา! จะหลงรักผู้ชายคนนี้จนหมดหัวใจ…
***พบกับพระเอกโหดนิดๆ หื่นสุดๆ คนนี้ได้ในนิยายเื่ “พ่ายเกมรักมาเฟียร้าย” ได้เลยจ้า***
ตอนที่5 มาเฟียหื่น
ประเทศสหรัฐอเมริกา
เดวิด
แบรดลี่ย์
ชายฉกรรจ์ชาวอเมริกันวัยสี่สิบปีในชุดสูทสีดำตัดเย็บอย่างประณีตเดินมายังรถยนต์Hummerสีแดงติดฟิล์มทึบรอบคัน ซึ่งจอดอยู่ระหว่างรถยนต์ของบอดี้การ์ดสองคัน ที่จอดประกบอยู่พร้อมกับบรรดาชายหนุ่มวัยฉกรรจ์ในเครื่องแบบชุดเดียวกันอีกนับสิบคน ยืนรายล้อมอยู่รอบบริเวณเสมือนกำแพงมนุษย์ หัวหน้าบอดี้การ์ดเลิกคิ้วอย่างแปลกใจจ้องมองลูกสมุนคนหนึ่งที่ยืนเฝ้าอยู่หน้าประตูรถHummerคันนั้นด้วยกริยาแปลกๆ ของฝ่ายนั้น
“เอ่อ… คุณเดวิดครับ ผมว่าอย่าเพิ่งรบกวนเ้านายเลยดีกว่าครับ” บอดี้การ์ดนายนั้นยกมือขึ้นเป็เชิงห้าม พูดอ้อมแอ้มไม่เต็มเสียงนักด้วยตนเองมีตำแหน่งที่ต่ำกว่าอีกฝ่าย
“มีอะไรงั้นหรอจอร์น?”
เดวิดถามออกไปด้วยความสงสัย แต่แทนที่บอดี้การ์ดซึ่งชื่อจอร์นจะตอบคำถามของเขา ฝ่ายนั้นกับยักไหล่ทำท่าทางอึกอักเหมือนน้ำท่วมปาก จนเขาเกิดอาการหมันไส้ หัวหน้าบอดี้การ์ดส่ายหน้าให้จอร์นเหมือนรำคาญ ก่อนจะเดินตรงไปยังรถยนต์คันใหญ่แล้วหยุดมือที่ทำท่าจะเคาะประตูลงอย่างอัตโนมัติ เมื่อได้ยินเสียงหนึ่งเล็ดลอดออกมาจากในนั้น
“โอ้ววว… ตรงนั้นแหละครับลีน่า อ้า แรงอีกนิดครับ อืมมม…”
เสียงร้องแหบปร่าปนกระเส่าของเ้านายหนุ่มที่ดังสวนออกมา ทำให้เดวิดกลืนน้ำลายเหนียวๆ ลงคอ ก่อนจะหันขวับกลับมามองหน้ากลั้นยิ้มของจอร์น ด้วยเสียงกิจกรรมหฤหรรษ์ที่กำลังดำเนินไปอยู่ในรถคันใหญ่นั้นชวนให้คิดไปไกลถึงไหนต่อไหน นี่ไม่ใช่ครั้งแรกหรอกนะ ที่เขามีความจำเป็ต้องเข้าไปขัดจังหวะการออกกำลังกายในร่มของเ้านายหนุ่มเพลย์บอย
การเมคเลิฟเป็สิ่งที่เ้านายของเขาโปรดปราณเป็อย่างมาก จะเรียกว่าเป็กิจวัตรประจำวันอย่างหนึ่งก็ไม่ผิดนัก ทว่าสิ่งที่หัวหน้าบอดี้การ์ดกำลังสงสัยอยู่ก็คือ
ใครกัน? คือแม่สาวไฟแรงสูงคนนั้น
“คุณทำให้ลีน่าบ้างนะคะ อ้าแบบนั้นแหละค่ะ อู้ยยยเบามือหน่อยสิคะลีน่าเจ็บนะคะ อืมมม…”
เดวิดสะบัดศีรษะแรงๆ กับจินตนาการสุดบรรเจิด ที่ก่อตัวเป็รูปเป็ร่างชัดเจนในหัวจากน้ำเสียงผะแ่ของหญิงสาวปริศนา ก่อนจะตัดสินใจเคาะประตูรถเป็การให้สัญญาณกับคนที่อยู่ในรถ
3K
