ลวงสวรรค์สู่วิถียุทธคลั่ง [จบ]

        คลื่นกระบี่สีแดงในลักษณะครึ่งจันเสี้ยว ที่ร่างคุณชายเทียนซง ตวัดหวดฟาดออกมา นั้นรุนแรงเป็นอย่างมาก ครั้นเมื่อมันระเบิด ปรากฏเป็นตราประทับมังกรสีแดงฉาน พร้อมกลิ่นอายคำสาป ที่รุนแรงแพร่กระจาย ส่งผลให้บริเวณที่อี้เฉินสัมผัส ฝ่ามือกลายเป็นสีดำช้ำเลือด มือที่ถือหอกสั่นขึ้นมาน้อยๆ ไม่หยุด จากความเจ็บปวด จนอี้เฉินต้องกัดกรามเอาไว้จนแน่น

        ภาพที่หมู่ชนเห็นตราคำสาปที่รุนแรง พวกเขาต่างก็ลมหายใจหนักถี่ขึ้นมา หากเป็นพวกเขาโดนเข้าไปล่ะก็ เกรงว่าจะไม่จบแค่ ฝ่ามือกลายเป็นสีดำ ช้ำเลือดแน่ แม้แต่เยว่ชิงเซียน นางยังมีความกังวล ขึ้นมาอยู่ในกรอบสายตาที่วูบไหวของนาง ครั้นรับรู้ศัตรูที่อยู่เบื้องหน้าอี้เฉิน ร้ายกาจเป็นอย่างมาก แม้แต่นางเองก็อาจไม่ใช่คู่มือ

      ครั้นเมื่ออี้เฉินตั้งหลักได้ เขาหรี่ดวงตาจนเล็กแคบ ‘เกรงว่าคงไม่อาจปล่อยให้ คุณชายเทียนซง ที่บ้าคลั่งผู้นี้ ไว้ได้อีกต่อไป ครั้นรับรู้ปราณพลังคำสาป มีความสามารถ สูบกลืนโลหิต’

      ส่งผลให้บัดนี้ ร่างคุณชายเทียนซง เต็มไปด้วยปราณพลังออร่าสีแดง โพยพุ่งอย่างรุนแรง เมื่อมันสูดลมหายใจเข้าไปลึกจนเต็มปอด ดูดกลืนสายเลือด เข้มข้นของอี้เฉินเข้าไป “หืม!! เจ้าเองก็มีสายเลือดแท้จริง ของมังกรด้วยเช่นนั้นหรือ? สายเลือดของเจ้า ช่างแปลกประหลาดเสียจริง”

       ร่างคุณชายเทียนซงยกยิ้ม เลียริมฝีปาก ของมันด้วยความกระหาย สายตาที่มันมองอี้เฉิน เป็นเหยื่ออันโอชะในทันที ไม่คิดว่ามันจะดวงดี มาเจอคนที่ฝึกปรือ ยกระดับ สายเลือดเช่นนี้ ‘หากได้สูบกลืนโลหิตแท้จริงของอี้เฉิน เป็นไปได้มันอาจจะขึ้นไปอยู่ ในขั้นราชาอมตะ ระดับ ปลายเลยก็เป็นได้’

      ฉับพลันที่กระบี่ดื่มเลือดมังกร ภายในฝ่ามือคุณชายเทียนซงสั่นไหว สูบกลืนปราณพลัง เข้าไปอย่างมากมาย มันตวัดฟาดฟัน เข้าใส่อี้เฉิน ที่หอบเหนื่อย คิดจะหลบหนีไปในทันใด

ฆ่า!!

       คมแสงกระบี่สีแดงวาบ ฉาบฝืนฟ้าในเสี้ยวพริบตา ก่อนมันจะพุ่งปราดเข้ากลืนกินอี้เฉิน จนอี้เฉินรับรู้ถึงความตาย จากคมกระบี่ที่เฉียบคมอย่างหนัก สามารถตัดผ่าเต๋า ธรรมภายในร่างของเขา อย่างง่ายดาย

       อี้เฉินสำแดง วิชาคุ้มกันกาย ปกป้องชีวิตน้อยๆ ของเขาเอาไว้ ในเสี้ยวพริบตา พร้อมด้วยฝ่ามือที่ สะบัดหยดเลือด ส่งโลหิต แปรเปลี่ยนเป็นหอกเลือด ออกไปโจมตี ในระยะเวลาไล่เลี่ยกัน ชนิดที่ไม่มีใครยอมเสียเปรียบในฉับพลัน ผู้คนที่เห็นภาพ พวกเขาต่างก็รับรู้ได้ทันทีว่า ชายหนุ่มใบหน้าหล่อเหลา มีประสบการณ์ต่อสู้ ผ่านความเป็นความตาย มามากถึงเพียงใด ผิดกับหน้าตาของอี้เฉิน

       เสียงระฆัง จากวิชาคุ้มกันกายอี้เฉิน ดัง ตู้ม!! งง!! ออกมาก้องฟ้า ภาพระฆังสีทองแตกร้าว ลุกลามออกไปเป็นทางยาว ก่อนมันจะแตกกระจายออกเป็นเสี่ยงๆ พร้อมร่างอี้เฉิน ที่เจอแรงอัดกระแทกอย่างรุนแรง ส่งให้ร่างของเขา ตกสู่พื้นสนามประลองเบื้องล่าง ด้วยความเร็วอันน่าเหลือเชื่อ ตู้ม!! ริมฝีปากกระอักเลือดออกมาคำใหญ่

       ด้านหอกเลือดที่อี้เฉินปาออกไป กลับถูกม่านพลังเกล็ดมังกร สีแดงเพลิง คุณชายเทียนซงป้องกันกาย ของเขาเอาไว้ได้อย่างง่ายดาย เสียง เคร้ง!! ที่หอกเลือดปะทะ ของแข็งแตกกระจาย เกิดประกายไฟออกไปทั่วในเสี้ยวพริบตา

       ทำให้อี้เฉินหน้ามืดครึ้มไม่น้อย แต่ก็ยังดีที่พอมองเห็น มันมีอาการแตกร้าว ขึ้นมาอย่างเห็นได้ชัด ก่อนมันจะสมานเข้าหากันดังเดิม แสดงว่ามันไม่ได้ ป้องกันแข็งแกร่งขนาดที่ อี้เฉินไม่สามารถเจาะ การป้องกันของมันได้

       ครั้นอี้เฉินยันร่างกายขึ้นมา ยืนตัวตรงได้อีกครา แม้จะรับรู้วิชาสังสารวัฏ เรียกหาตัวเขาอย่างหนัก แต่มันก็ยังไม่เพียงพอ ให้อี้เฉินสามารถสร้างแรงดึงดูด สลายเขตแดน การป้องกันของมันได้

      “ในเมื่อเจ้าอยากได้โลหิตภายในกายข้า เช่นนั้นเจ้าก็ลองมาเอามันไปดู” สิ้นเสียงแข็งกร้าวของอี้เฉิน สายเลือดของเขา ถูกกระตุ้นขึ้นมาอย่างบ้าคลั่ง จากการสำแดงญาณ วิเศษ รอยสลักเลือด ส่งให้แสงโลหิตโพยพุ่งขึ้นสู่สวรรค์ชั้นฟ้า ทั่วแดนอาณา เกิดความแตกตื่นขึ้นมาทันใด ครั้นเห็นสายเลือดคนตระกูล อี้ โพยพุ่งดั่งเสาแสงที่รุ่งโรจน์ ประหนึ่งว่ามันจะไม่มีดับมอด บัดนี้หมู่ชนพวกเขา ราวกับเห็นอี้เฉิน เป็นราชันหนุ่ม ผู้เดินข้ามผ่านแม่น้ำแห่งกาลเวลา จนมาถึงยุคปัจจุบัน

      ภาพแสงโลหิตนั้น ถึงกับทำให้เหล่าจักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่ พวกเขาต้องหดดวงตา กันจนเล็กแคบ ครั้นจดจำ ญาณ วิเศษที่อี้เฉินสำแดง สามารถไล่ต้อนจักรพรรดิ เพลิงอันหลานได้ จะไม่ให้พวกเขาประหวั่นพรั่นพรึงภายในใจลึกๆ ได้อย่างไร

      “ไอ้เด็กเวรนี่ มันต้องมีอะไรเก็บซ่อนไว้อีกแน่ๆ” จักรพรรดิแห่งความตาย เขาแค่นเสียงในลำคอออกมา ด้วยความไม่สบอารมณ์ แล้วยิ่งเห็นอี้เฉินมีสายเลือดของ ชิงหรั่นไหลเวียนด้วยแล้ว มันก็ทำให้จักรพรรดิแห่งความตาย ต้องยกฝ่ามือกุมใบหน้า  ราวกับซากศพของเขาเอาไว้จนแน่น

        เสี้ยวพริบตาที่เลือดภายในกายอี้เฉินถูก ยกระดับ ไปอย่างมากมาย กลางหน้าผากปรากฏตราประทับเลือด ส่องแสงสีแดงจนเด่นชัด เพิ่มพูนศักยภาพของอี้เฉิน ไปสู่จุดสูงสุดของเขาทันที

        ฉับพลันที่ฝ่ามืออี้เฉิน กำหอกเลือดจนแน่น เกิดเสียงบีบรัดดังออกมาก้อง ร่างเงาที่วูบไหวอี้เฉิน พุ่งปราดทับซ้อน ออกมาเป็นทางยาว เข่นฆ่าศัตรูออกไปเบื้องหน้าทันที

        ภาพที่ทั้งสองพัวพัน ส่งการโจมตีที่ดุดันแข็งกร้าว เข้าใส่กัน ดังออกมาก้องอย่างไม่มีเก็บออม จากการยืนปักหลัก แลกการโจมตีเข้าใส่กัน พร้อมเสียงฆ่า!! ที่ถูกคำรามออกมาก้อง ส่งให้สภาพของทั้งสอง อยู่ในสภาพที่น่าอเนจอนาถ ม่านพลังป้องกันกาย พังทลายในไม่กี่ลมหายใจ เลือด ที่สาดกระเซ็นออกไปทั่วสนามประลอง

       ทว่าสายตาของพวกเขาทั้งสอง ก็ราวกับอสูรร้าย ที่หลุดออกจากกรงขัง เข่นฆ่ากันออกไปเบื้องหน้าอย่างไม่ปรานี ประหนึ่งว่าเป็นเครื่องจักรสังหาร ก่อนกระบี่ดื่มเลือดมังกร ในฝ่ามือของคุณชายเทียนซง จะฉายแสงวาบ หวดฟาดใส่หัวไหล่อี้เฉินอย่างรุนแรง

        ฉัวะ!! เสียงดังออกมาหนักแน่น พร้อมเลือดอี้เฉินที่สาดกระจาย ออกมาในเสี้ยวพริบตา อ๊าก!! ภาพคุณชายเทียนซง คลี่ยิ้มออกมาอย่างชั่วร้าย มันก็ทำให้ ใครหลายคน ที่ชมภาพการประลอง ต่างก็แขนขาสั่นเทา ด้วยความหวาดกลัว “อี้เฉินหรือว่าเขา จะพ่ายแพ้” ครั้นหมู่ชนเห็นหอกเลือด อี้เฉิน หลุดร่วงออกจากฝ่ามือ ตกลงสู่สนามประลองดัง เคร้ง!!

       สตรีนางหนึ่ง กล่าวออกมาท่ามกลางหมู่ชนภายในงานประลอง ออกมาด้วยความไม่อยากเชื่อ เมื่อครั้นยังจดจำความดื้อรั้น ของอี้เฉินในอดีตได้ “เขายอมแพ้ แล้วเช่นนั้นหรือ?”

        เยว่ชิงเซียนนางกำฝ่ามือ ของนางเอาไว้จนแน่น เมี่ยนจือนางเองก็เช่นกัน แต่ครั้นเห็นสภาพอี้เฉินบัดนี้ ไม่ค่อยสู้ดีนัก ทว่าเมื่อนางเห็นสายตา ที่ทอแสงประกายสีทองของอี้เฉิน ไม่รู้เหตุใด นางไม่มีความรู้สึกว่า อี้เฉินจะพ่ายแพ้ในยามนี้แม้แต่น้อย

       ก่อนเสียงแค่น อี้เฉิน จะดังออกมาก้อง เมื่อฝ่ามือของอี้เฉิน ดันกระบี่ดื่มเลือดมังกรไว้ ไม่ให้ผ่าร่างเขาขาดเป็นสองท่อน “เจ้าอยากได้หัวไหล่ของข้าก็เอาไป”

       ฉับพลันฝ่ามือข้างหนึ่งที่กำกระบี่ดื่มเลือดมังกรเอาไว้แน่น จนเกิดเลือดไหลซึมของอี้เฉิน เอื้อมออกไปป้ายโลหิตของเขา บริเวณหน้าผาก คุณชายเทียนซงในเสี้ยวพริบตา

       พร้อมเสียง ฉัวะ!!ที่ดังออกมาก้อง จากแรงกดกระบี่ดื่มเลือดมังกร ส่งให้แขนอี้เฉิน ข้างหนึ่งห้อยโตงเตง “ฮ่าๆ เจ้าอยากตายเร็วขนาดนั้นเชียวหรือ เช่นนั้นข้าจะสนองให้”

       กระบี่ดื่มเลือดมังกร เริ่มปรากฏตราประทับสูบกลืนเลือด ของอี้เฉินอีกครา ทว่าทันใดกระบี่ดื่มเลือดมังกร ที่เข้าครอบงำ ร่างคุณชายเทียนซง กับรู้สึกถึงความตายอย่างหนัก เมื่อกลางหน้าผาก ที่มีโลหิตบริสุทธิ์อี้เฉินป้ายไว้ บัดนี้เกิดแสงโลหิต ร้อนวาบฉายขึ้นมาบนใบหน้า

      “ไม่!! ไม่!! เจ้าคิดจะทำอะไรไอ้เด็กเวรตะไล!! ถึงกับใช้หยดเลือดบริสุทธิ์ ไม่กี่หยดภายในกายออกมาใช้ ..เจ้าอย่าลืม ข้าอยู่ในร่างของผู้ใด หากเจ้าฆ่าสังหารข้า เจ้าจะพลอยซวยไปด้วยแน่”

อี้เฉินแค่นเสียงขึ้นมาทันที “เจ้าหยุดพูดได้แล้ว โลหิตบริสุทธิ์ที่ข้าป้ายไว้ เจ้าลองคิดดู หากมันระเบิดจะเป็นเช่นไร”

       “อ๊ากกก!! ไอ้เด็กบัดซบ” ภาพที่คุณชายเทียนซง ถอยหนีจากอี้เฉินในเสี้ยวพริบตา มันก็ทำให้หมู่ชน ไม่อยากเชื่อสายตา ครั้นเห็นร่างคุณชายเทียนซง หนีอี้เฉินอย่างไม่คิดชีวิต พร้อมเสียงสบถด่า ดังออกมาลั่นไม่มีขาด

      ก่อนเสียงดีดนิ้วอี้เฉิน จะควบคุมการระเบิดโลหิต แสงวาบฉายประกายอย่างโชติช่วงชัชวาล จากการที่หยดเลือดบริสุทธิ์ถูกเผาผลาญ ทำให้เกิดเสียง ตู้ม!! ออกมากึกก้องเก้าสวรรค์ชั้นฟ้า ฉีกกระชากสวรรค์ ปฐพี จนเกิดการสั่นไหวอย่างรุนแรง หัวคุณชายเทียนซง ระเบิดออก ราวกับผลแตงโมโดนทุบตายตก ร่างสลายกลายเป็นหมอกเลือด ในเสี้ยวพริบตา ภาพเหตุการณ์นั้นเกิดขึ้นเร็วมาก หมู่ชนต่างก็ไม่คาดคิดว่าอี้เฉิน จะใจกล้าห่อฟ้า ฆ่าสังหารคุณชายเทียนซง ลงไปจริงๆ