อสูรล้างสวรรค์

นิกายโลหิต 

         ในห้องโถงอันงดงาม เจ้านิกายโลหิตและผู้อาวุโสกำลังพูดถึงเรื่องนี้

         ปรมาจารย์เย่ อยู่ในเมืองเจียงหนาน รีบไปกันเถอะ อย่าละเลย!” เจ้านิกายโลหิตพูดอย่างเคร่งขรึม เขาดูวิตกกังวลมาก

         เจ้านิกาย เด็กที่ฆ่าฮ่าวหลิน ข้าคิดว่าเด็กสาวตะกูลเถียนต้องรู้ว่าเขาอยู่ที่ไหน!” ผู้อาวุโสคนหนึ่งพูดด้วยความโกรธ ดูเหมือนว่าตัวตนของเถียนซีเว่ย จะถูกค้นพบแล้ว

          ไปกัน!" เจ้านิกายโลหิต เขาพูดด้วยน้ำเสียงทุ้มลึก ครั้งนี้พวกเขาไปที่เมืองเจียงหนาน นอกเหนือจากจากการไปพบโจวเย่แล้ว พวกเขายังต้องการตามหาฆาตกรที่ฆ่าฮ่าวหลินด้วย!

          พวกเขาไม่รู้ว่า ปรมาจารย์เย่และโจวเย่ผู้ที่ฆ่าฮ่าวหลินคือคนเดียวกัน 

-

           ทหารยามของตระกูลเถียน ทั้งตื่นเต้นและหวาดกลัว 

ตอนนี้เพราะโจวเย่ ทุกคนจึงมาที่ตระกูลเถียน 

           เจ้านิกายเจียงหลิว ผู้อาวุโสเจิ้นซ่ง ผู้อาวุโสถงหมิง ” โจวเย่ โค้งมือคำนับทีละคนเพื่อแสดงความเคารพ

           และอีกคนนี่คือใคร?" โจวเย่อดไม่ได้ที่จะสงสัย เขาไม่เคยเห็นคนๆนี้มาก่อน

           หวังเจิ้นซง รีบพูดว่า " ซู่กั๋วกง นี่คือศิษย์ในนิกายนภาสวรรค์ กวงหลง 

            โจวเย่พยักหน้าและยกย่อง "อาณาจักรคุรุยุทธ์ระดับแปด จิตวิญญาณการต่อสู้ระดับที่เจ็ด มีความสามารถเป็นอย่างมาก และดูเหมือนว่าเขาจะเป็นอัจฉริยะอันดับหนึ่งของนิกายนภาสวรรค์ 

ซู่กั๋วกง ยกย่องแล้ว!” กวงหลง กล่าวอย่างถ่อมตัว

            กวงหลง เป็นอัจฉริยะอันดับหนึ่งของนิกายนภาสวรรค์ แม้ว่ากวงหลงจะเป็นอัจฉริยะอันดับหนึ่งของนิกายนภาสวรรค์ เมื่ออยู่ต่อหน้าโจวเย่ เขาก็ไม่กล้าที่จะหยิ่งผยองเลย

เพราะเขารู้ว่าโจวเย่ น่ากลัวกว่าเขามาก

            สถานะปัจจุบันของโจวเย่ นั้นไม่ได้เป็นแค่ปรมาจารย์การปรับแต่งระดับที่หกอีกต่อไป ไม่เช่นนั้นหวังเจียงหลิว และคนอื่น ๆ จะไม่มาเยี่ยมโจวเย่เป็นการส่วนตัว

           โจวเย่พยักหน้า มองดูหวังเจียงหลิว และพูดด้วยรอยยิ้ม อาณาจักรการเล่นแร่แปรธาตุของเจ้านิกายเจียงหลิวพัฒนาขึ้นมาก"

           หวังเจียงหลิว ประสานมือของเขาและกล่าวว่า "เรื่องนี่ต้องขอบคุณซู่กั๋วกง ที่ช่วยข้ากำจัดพิษไฟออกให้"

         เมื่อเย่ซิงได้ยินคำพูดนี้ หัวใจของเขาก็ตกตะลึง เห็นได้ชัดว่าหวังเจียงหลิว รู้อยู่ก่อนแล้วว่าโจวเย่ สามารถกำจัดพิษไฟของนักเล่นแร่แปรธาตุได้ ในขณะนี้ดูเหมือนเขาจะเข้าใจอะไรบางอย่างในใจ

          ยินดีต้อนรับทุกท่าน แต่ข้าไม่ได้ต้อนรับทุกท่านได้ดีนัก และข้าก็หวังว่าพวกท่านจะยกโทษใหข้าด้วย” เถียนซานกล่าวอย่างรวดเร็ว การมาถึงของผู้มีอำนาจเหล่านี้เป็นเรื่องที่ไม่คาดคิด และตระกูลเถียนก็ไม่ได้อะไรเตรียมพร้อมเลย

         ผู้นำตระกูลเถียนสุภาพแล้ว ทุกคนตอบรับด้วยรอยยิ้ม

           ตระกูลเถียนเป็นเพียงตระกูลเล็กๆ แต่โจวเย่ได้มาเป็นแขกของตระกูลเถียน ตราบใดที่พวกเขาไม่โง่ พวกเขาจะเห็นได้ว่าโจวเย่ มีความสัมพันธ์ที่ดีกับตระกูลเถียน ไม่มีใครกล้าดูหมิ่นเถียนซาน

           พี่เย่ เนื่องจากมีคนจำนวนมากที่นี่ เราควรจะจัดงานเลี้ยงและถือเป็นงานเลี้ยงสำหรับพี่เย่!" เถียนซีเว่ยพูดทันที

           พี่เย่เหรอ? หลายคนแอบตกใจ เถียนซีเว่ย เรียกซู่กั๋วกงว่าพี่เย่ ความสัมพันธ์ไม่ได้ตื้นเขินอย่างแน่นอน!

           ซีเว่ย เจ้ามีคุณสมบัติที่จะออกความคิดเห็นด้วยเหรอ เถียนซานดุ

         เมื่อมองไปทางโจวเย่ เถียนซานก็ถามว่า ซู่กั๋วกงจะจัดงานการเรื่องนี้อย่างไร"

         โจวเย่ยิ้มและกล่าวว่า ทุกอย่างข้าให้ผู้นำซานจัดการ

          โจวเย่ต้องการให้หน้าตระกูลเถียน เพราะที่นี้คือตระกูลเถียน

         เอาล่ะ! ทุกท่านข้าขอเชิญพวกท่านไปที่สวนหลังบ้านด้วยกัน เถียนซานมีความสุขมาก และรู้สึกขอบคุณโจวเย่อย่างลับๆ

         ด้วยความสัมพันธ์ของโจวเย่ สถานะของตระกูลเถียนจึงขึ้นสู่จุดสูงสุด และอย่างน้อยกองกำลังจำนวนมากก็จะได้ผูกมิตรกับตระกูลเถียน 

              ทหารยามของตระกูลเถียน ยิ้มอย่างเบิกบาน เมื่อทราบว่าเถียนซานมีหน้าที่รับผิดชอบในการต้อนรับแขกผู้มีเกียรติมากมาย

         ผู้แข็งแกร่งทุกคนในที่นี่ มีชื่อไปทั่วจักวรรดิ และเป็นน่าที่ชื่นชมอย่างยิ่ง

            เมื่อเผชิญหน้ากับโจวเย่ กองกำลังหลักทั้งหมดต้องคิดให้รอบคอบก่อนที่จะพูด เพราะกลัวว่าจะทำให้โจวเย่ขุ่นเคืองด้วยการพูด

             ภายในเวลาประมาณครึ่งชั่วโมง งานเลี้ยงได้ถูกจัดขึ้นในสวนหลังบ้าน และเถียนซาน ก็ต้อนรับแขกทุกคนอย่างสุภาพ

            โจวเย่ไม่ได้นั่งลง และคนอื่นๆ ก็ไม่ใครกล้านั่งเช่นกัน เมื่อโจวเย่พูดให้นั่งเท่าถึงจะมีคนกล้านั่ง

            แม้แต่ หวังเจียงหลิว เจ้านิกายนภาสวรรค์ซึ่งเป็นปรมาจารย์อันดับหนึ่งของดินแดนทิศใต้ ก็ยังต้องไว้หน้าโจวเย่ 

            ในช่วงเริ่มต้นของงานเลี้ยง ทุกคนต่างดื่มอวยพร โจวเย่ด้วยชาแทนไวน์ โดยไม่มีใครกล้าแสดงอำนาจว่าเป็นคนใหญ่คนโต

          เจ้านิกายโลหิต และผู้อาวุโสทั้งสามมาที่นี่เพื่อเยี่ยมเยือน” ในขณะที่งานเลี้ยงกำลังยุ่งอยู่ก็มีเสียงของทหารยามดังขึ้น

        นิกายโลหิตเหรอ?” โจวเย่ผงะไปครู่หนึ่ง เขาลืมสังเกตว่านิกายโลหิตยังไม่ได้มา

นิกายโลหิตเหรอ?”

        ไม่ต้องพูดถึงโจวเย่ ผู้มีอำนาจคนอื่นๆก็ไม่ได้สังเกตเช่นกันว่านิกายโลหิตยังไม่ได้มา

 เจ้านิกายโลหิตมาด้วยตัวเองเหรอ?”

มีการพูดคุยกันมากมาย 

         หยานเซียง และเย่ซิงขมวดคิ้วเล็กน้อยและพูดอย่างลับๆ ชิงฟางเหริน ยังไม่รู้ใช่ไหม?”

           ชิงฟางเหริน คือเจ้านิกายโลหืต ซึ่งมีฐานการฝึกฝนระดับที่แปดของอาณาจักรมหาคุรุยุทธ์ 

         ทุกคนมองไปที่สนามหน้าบ้าน และชายคนหนึ่งในชุดคลุมสีดำอายุมากกว่า 40 ปีก็เข้ามาในสวนหลังบ้าน เปล่งรัศมีของชายที่แข็งแกร่งออกมา เขาคือชิงฟางเหรินเจ้านิกายโลหิต !

         มีผู้อาวุโสสามคนอยู่ข้างหลังชิงฟางเหริน พวกเขาเป็นผู้อาวุโสของนิกายโลหิต และยังมีศิษย์อีกสองคน

          สายตาของทุกคนจับจ้องไปที่ชิงฟางเหริน ในฐานะหนึ่งในผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดในดินแดนทิศใต้ ฟางชิงเหรินเป็นรองเพียงหวังเจียงหลิวเท่านั้นโจวเย่ก็เหลือบมอง ชิงฟางเหริน โดยไม่เปลี่ยนสีหน้า และเขาไม่กังวลเกี่ยวกับการฆ่าฮ่าวหลินเลย 

ชิงฟางเหริน ไม่เคยพบโจวเย่มาก่อน 

          อย่างไรก็ตาม จากท่านั่ง ชิงฟางเหรินยังสามารถเดาได้ว่าคนไหนคือปรมาจารย์เย่ ที่มีชื่อเสียงในดินแดนทิศใต้ 

          พี่เย่ ข้าเกรงว่าพวกเขาจะมาล้างแค้น!” เถียนซีเว่ยกระซิบ

             แก้แค้นเหรอ?” เถียนซานขมวดคิ้วเล็กน้อยและมองไปที่โจวเย่ 

   โจวเย่กล่าวว่า "อย่าพึ่งพูดอะไรก่อน

            ท่านเจ้านิกาย! เด็กคนนั้นฆ่าพี่หลิน!” ศิษย์คนหนึ่งเห็นโจวเย่ และจำโจวเย่ได้อย่างรวดเร็ว และชี้ไปที่โจวเย่ด้วยความโกรธ

              ศิษย์อีกคนก็ยืนยันเช่นกัน ท่านเจ้านิกาย! นั่นเขา! ไม่ผิดแน่นอน!