ทันทีที่ฉินเฟิงเข้าใกล้ผลอสรพิษแดงเขาก็ได้กลิ่นหอมกรุ่นที่ทำให้จิตใจปลอดโปร่ง เขาไม่ลังเลที่จะเก็บมันมากินทันทีที่กัดเข้าไป ผลไม้ชนิดนี้ก็ละลายในปาก หวานหอมอร่อย... รสชาติไม่เลวเลย
เขากัดไปเพียงไม่กี่คำก็จัดการผลิญญาทั้งลูกจนหมดไม่นานหลังจากผลิญญาลงท้องมันก็แปรเปลี่ยนเป็กระแสความอบอุ่นไหลเวียนไปทั่วร่างกาย ทำให้เขารู้สึกร้อนผ่าวสภาพทางกายของเขาก็แข็งแกร่งขึ้นอย่างรวดเร็ว...
ผ่านไปครู่ใหญ่พลังงานเ่าั้ก็หลอมรวมเข้ากับร่างกายของเขาอย่างสมบูรณ์…
[ทานผลอสรพิษแดงเสร็จสิ้น คุณได้รับค่าสถานะสภาพทางกาย 8 หน่วย]
[ทานผลอสรพิษแดงเสร็จสิ้น คุณได้รับความสามารถต้านทานพิษ +100%]
บ้าเอ๊ย!ผลไม้ิญญานี่ มันเพิ่มค่าสถานะสภาพทางกายถึง 8 หน่วยทั้งยังเพิ่มความสามารถต้านทานพิษอีกด้วย ผลอสรพิษแดงนี่สุดยอดไปเลย
ฉินเฟิงเผยสีหน้ายินดีแล้วสมุนไพริญญานี้ยังใช้งานได้อยู่หรือไม่... เขามองไปยังต้นอสรพิษแดงอีกครั้งหลังจากที่ถูกเก็บผลิญญาไป ต้นอสรพิษแดงก็เริ่มเหี่ยวเฉาใบสีเขียวรูปพัดทั้งเจ็ดใบงอลงเล็กน้อย
เนตรแห่งสัจธรรมทำงานอีกครั้ง
[ชื่อ] : ต้นอสรพิษแดง
[รายละเอียด] : สมุนไพริญญา ทุกๆ หนึ่งปีจะงอกใบเพิ่มหนึ่งใบเจ็ดปีเจ็ดใบ และอีกเจ็ดปีจะให้ผลิญญาสีแดงที่เรียกว่าผลอสรพิษแดง
[ลักษณะพิเศษ] : เมื่อผลอสรพิษแดงถูกเก็บไปต้นสมุนไพรนี้จะเหี่ยวเฉาและเน่าเปื่อยภายในไม่กี่วันไม่มีคุณค่าในการเพาะปลูกอีกต่อไป
อืม… สมุนไพริญญาชนิดนี้ช่างดื้อรั้นจริงๆในหนึ่งชีวิตมันจะออกผลิญญาเพียงลูกเดียว เมื่อถูกเก็บไปแล้วมันก็จะตายถ้าอย่างนั้น ผลอสรพิษแดงก็ไม่สามารถเพาะปลูกได้
แปลกจริง...แล้วผลอสรพิษแดงที่อยู่ในโลกนี้มันงอกขึ้นมาได้อย่างไร?
จริงสิมันจะต้องดูดซับแก่นแท้จากฟ้าดิน และถือกำเนิดขึ้นจากธรรมชาติ ถ้าเป็อย่างนั้นผลิญญาชนิดนี้ก็หายากยิ่งนัก
ดวงตาของฉินเฟิงเป็ประกายราวกับคิดอะไรออก ในเมื่อสมุนไพริญญานี้ถือกำเนิดจากการดูดซับแก่นแท้จากฟ้าดินดังนั้น ก่อนที่มันจะเหี่ยวเฉาและตายไป มันจะไม่เหลือแก่นแท้ไว้บ้างเลยหรือ?
เมื่อคิดได้ดังนั้นเขารีบยื่นมือออกไปลูบไล้ต้นสมุนไพริญญาเบาๆ… ชั่วครู่แสงสีขาวก็สว่างขึ้นบนฝ่ามือของเขา
ต้นสมุนไพริญญานั้นเหี่ยวเฉาลงอย่างรวดเร็วจนมองเห็นได้ด้วยตาเปล่าภายในเวลาไม่กี่วินาทีมันก็กลายเป็ซากพืชสีดำที่ร่วงหล่นลงมาและตายลงอย่างสมบูรณ์…
ฉินเฟิงหงายฝ่ามือขึ้นที่กลางฝ่ามือของเขามีของเหลวสีเขียวมรกตขนาดเล็กก้อนหนึ่ง ซึ่งส่งกลิ่นหอมจางๆ
[การสกัดไร้ขอบเขตสำเร็จ คุณได้สกัดแก่นแท้สมุนไพริญญาจากต้นอสรพิษแดง]
[แก่นแท้สมุนไพริญญา :แก่นแท้นี้ถือกำเนิดจากการดูดซับพลังิญญาแห่งฟ้าดินเมื่อทานแล้วจะช่วยเพิ่มสภาพทางกายได้เล็กน้อย]
“ฮ่าๆ ได้ผลจริงด้วย!”
ฉินเฟิงดีใจเป็อย่างมากเขากลืนแก่นแท้สมุนไพริญญาในฝ่ามือลงไป… เมื่อแก่นแท้เข้าสู่ปากกลิ่นหอมของพืชพรรณก็อบอวลไปทั่วทั้งปาก ชั่วครู่แก่นแท้ก็แปรเปลี่ยนเป็พลังงานบางเบา ไหลเวียนเข้าสู่ร่างกายรู้สึกสบายอย่างยิ่ง…
[คุณทานแก่นแท้สมุนไพริญญาเสร็จสิ้น คุณได้รับค่าสถานะสภาพทางกาย 2หน่วย]
[ขอแสดงความยินดี การประเมินพลังการต่อสู้ของคุณถึง 2 ดาวขั้นสุดแล้ว]
ฮึ!พลังการต่อสู้ของเขาในตอนนี้ถึงสองดาวขั้นสุดแล้วฉินเฟิงจึงรีบเปิดหน้าต่างสถานะทันที
[ชื่อ] : ฉินเฟิง
[ระดับ] : ระดับ 1 (70/100)
[พละกำลัง] : 20 (พร์เสริมพลังคลั่ง ระดับ D)
[ความว่องไว] : 21 (พร์เพิ่มความเร็ว ระดับ E)
[สภาพทางกาย] : 28 (ต้านทานพิษ +100% ไม่มีพร์)
[พลังจิติญญา] : 32 (พร์เพิ่มการมองเห็น ระดับE พร์เพิ่มประสาทัั ระดับ F)
[พร์ประจำตัว] : การสกัดไร้ขอบเขต ระดับ SSS
[ทักษะ] : เนตรแห่งสัจธรรม
[การประเมินพลังการต่อสู้] : 2 ดาวขั้นสุด
หลังจากอ่านข้อมูลจบฉินเฟิงก็ดีใจเป็อย่างมาก และเขาก็พบว่าหน้าต่างสถานะของเขาเปลี่ยนไปเล็กน้อย
จากข้อมูลนี้เขาสามารถสรุปได้ว่าพร์ของผู้คนแบ่งออกเป็หลายประเภทประเภทพื้นฐานคือประเภทพละกำลัง ประเภทความว่องไว ประเภทสภาพทางกายและประเภทพลังจิติญญา และบางประเภทก็เป็ประเภทพิเศษเช่นเดียวกับการสกัดไร้ขอบเขตของเขา
ตอนนี้พร์พื้นฐานทั้งสี่ประเภท เขาอยู่สามประเภทเหลือเพียงประเภทสภาพทางกายเท่านั้นที่ยังไม่มี อย่างไรก็ตามสภาพทางกายของเขามีคุณสมบัติพิเศษเพิ่มเข้ามาคือต้านทานพิษ +100%ซึ่งคนอื่นไม่มี
สิ่งที่ทำให้เขาดีใจยิ่งกว่าคือการประเมินพลังการต่อสู้ของเขาถึงสองดาวขั้นสุดแล้วเหลืออีกเพียงนิดเดียวก็จะถึงสามดาว หากบวกกับพร์ความสามารถต่างๆ แล้วพลังของเขาสามารถไปถึงสี่ดาว หรืออาจจะถึงสี่ดาวขั้นสุดเลยทีเดียว…
ตอนนี้หากให้เขาไปสู้กับสัตว์อสูรระดับหนึ่ง ตัวสามถึงสี่ตัวพร้อมกันเขาก็กล้าที่จะลองเสี่ยงดูแล้ว
“ไม่เลว การเก็บเกี่ยวครั้งนี้ดีมาก หากได้ศพงูพิษเก้าห่วงอีกตัวฉันก็จะสามารถออกจากทุ่งหญ้าสำหรับมือใหม่และออกค้นหาสัตว์อสูรใหม่ๆ ได้แล้ว”ฉินเฟิงบ่นพึมพำในใจ จากนั้นเขาก็ยกมีดเหล็กขึ้นและเตรียมตัวจากไป…
“เอ๊ะ นี่มัน…” ในเวลานั้นเองเขาก็สังเกตเห็นรอยเท้าหลายรอยที่อยู่ไม่ไกล เขารีบเดินเข้าไปใกล้ เมื่อมองดูดีๆแล้วก็พบว่านอกจากรอยเท้า ยังมีร่องรอยการเลื้อยของงูั์ ซึ่งทับพุ่มไม้ตลอดทาง…
เขาคิดอะไรบางอย่างขึ้นมาได้จึงเดินตามรอยเ่าั้ไป…
สิบห้านาทีผ่านไปเขาก็ตามรอยเ่าั้มาถึงบริเวณแอ่งน้ำแห่งหนึ่งและยังได้ยินเสียงการต่อสู้จากระยะไกล
ฉินเฟิงคิดอะไรบางอย่างออกเขาจึงก้มตัวลง จากนั้นก็ใช้พุ่มไม้เป็ที่กำบัง ก่อนจะค่อยๆย่องไปทางที่เกิดการต่อสู้
ในนานเขาก็มาถึงใกล้ๆ จุดที่เกิดการต่อสู้และหยุดลง เขาค่อยๆ หมอบลงในพุ่มไม้มองผ่านช่องว่างระหว่างพุ่มไม้ไปยังที่เกิดเหตุ
เมื่อเห็นเช่นนั้นใบหน้าของเขาก็เผยรอยยินดีออกมาเขาเห็นกลางลานนั้นมีมนุษย์เจ็ดคนกำลังรุมล้อมงูพิษเก้าห่วงตัวหนึ่ง
ตอนนี้เขาสามารถสกัดศพงูได้อีกครั้งแล้ว…