เกมราชันสงครามออนไลน์

ตอนที่ 54 หนีลงหุบเหว

กายหันไปเจอสิ่งที่จะช่วยพวกเขาให้รอดไปจากวงล้อมของผู้เล่นเขาหยิบเถาวัลย์เส้นยาวขึ้นมา ก่อนมองไปที่เถาวัลย์สลับกับเหวลึกด้านล่างเถาวัลย์ถูกฝังอยู่ในพุ่มไม้และดินเลน ทำให้ต้องออกแรงดึงขึ้นมา

ทางด้านของทั้งสามคนกำลังหาทางเช่นกัน

ในตอนนั้นเอง..

กรีด้วยความอยากรู้ว่ากลุ่มโจรเดินอยู่ตรงไหนมันจึงชะโงกหัวขึ้นไปดู

“ทำบ้าอะไร? ...”

ลูก้ากระซิบถามกรีและรีบกดศีรษะของกรีลงในทันที

ไม่รู้ว่ากรีดวงดีหรือความซวยของลูก้ากันแน่เพราะในจังหวะที่มือของลูก้ายกขึ้นมาจะจับศีรษะของกรีเป็นจังหวะเดียวกับที่ลูกธนูพุ่งเข้ามาพอดีทำให้ลูกธนูที่ควรจะโดนกลางศีรษะของกรีดันปักเข้ากลางฝ่ามือของลูก้า

“อ้า! บัดซบเอ๊ย”

ลูก้ารีบใช้มืออีกข้างกดแผลที่มือไว้แน่น

ทางด้านกรีก็ตกใจจนอึ้งไปทันทีถ้าไม่ได้มือของลูก้ามันคงโดนลูกธนูยิงเข้ากลางหัวตายไปแล้ว

พอมันตั้งสติได้จึงรีบจับมือของลูก้าก่อนจะหักก้านลูกศรและดึงหัวลูกศรออกอีกทางของฝ่ามือลูก้ากัดฟันด้วยความเจ็บ ร้องครวญครางออกมาแต่มันก็รีบหาอะไรกัดเพื่อไม่ให้ส่งเสียงดังไปมากกว่านี้

ลูก้าใช้มืออีกข้างที่สั่นส่งผ้าเปียกๆ ที่ดึงออกมาจากตรงไหนไม่รู้ให้กับกรีช่วยพันแผลไว้

กรีรับมาพร้อมกับหลบสายตาที่เต็มด้วยโกรธของลูก้า

ทางด้านของอาลีน่าจนปัญญากับทั้งสองเธอจับธนูไว้แน่นเพราะตอนนี้พวกโจรผู้เล่นมั่นใจร้อยเปอร์เซ็นต์แล้วว่าพวกตนหลบอยู่ตรงนี้

“ต้องหาทางหนี ฝ่าออกไป”

อาลีน่าจับปลายศรแน่นพูดพึมพำออกมา

กึก! กึก!

แต่แล้วเธอก็ได้ยินเสียงของกายที่กำลังดึงเถาวัลย์อยู่เธอกำลังจะถามกายว่าทำอะไรแต่ในตอนนั้นเองโจรผู้เล่นก็กระโดดลงมาแถวดินที่ยุบตัวลงห่างไปไม่ถึง 15 เมตร

“ฮ่า ๆ เจอแล้ว มันอยู่ตรงนี้จริง ๆจับพวกมันเลย”

“มากันแล้ว!”

อาลีน่ายิงลูกธนูออกไปในทันทีปักเข้าที่ไหล่ของโจรผู้เล่นร่างของมันลอยตามแรงของลูกธนูไปข้างหลัง แต่มันกลับไม่ตาย

“อ๊ากกก…นังสารเลว...ปัก!”

โจรผู้เล่นโผล่หัวขึ้นมาพูดแต่ก่อนที่มันจะได้พูดมากไปกว่านั้นก็โดนมีดที่ปาออกมาจากมือของกรีปักไปที่หัวกลายเป็นลูกไฟหายไป

ลูก้าอึ้งไปเล็กน้อย มันรีบถามเพื่อนตัวเองว่า“ไปหัดทำแบบนั้นมาจากไหน”

“เมื่อกี้นี้”

กรีก็อึ้งไม่แพ้กันดูเหมือนเมื่อสักครู่มันจะโชคดีปาโดนเท่านั้น

“ช่างพวกมัน...รีบเอาเถาวัลย์นี่มันตัวทุกคนติดกัน”

กายขัดจังหวะทั้งสามส่งเถาวัลย์เส้นยาวที่อยู่ในมือให้

“จะทำอะไร ทำไมต้องมัดตัวติดกัน”

ลูก้าถามด้วยมือที่สั่น ๆใบหน้าของมันมีเหงื่อออก ซึ่งไม่ต่างจากทุกคนที่ตกอยู่ในสถานการณ์กดดันแบบนี้

อาลีน่านั้นดูเหมือนจะรู้ว่ากายต้องการจะทำอะไร

เธอไม่ถามมากรีบมัดเถาวัลย์กลับตัวและส่งปลายอีกด้านให้กับทั้งสองคน ลูก้าและกรีมองหน้ากันก่อนจะรีบทำตาม

หลังจากัดเถาวัลย์ติดตัวเสร็จก็เป็นเวลาเดียวกับที่กลุ่มโจรผู้เล่นมาถึงตัวพวกพอดี

“จับเป็นถ้าทำได้โดยเฉพาะ NPC ผู้หญิง”

เสียงตะโกนดังขึ้นเหนือหัวพวกเขา

กลุ่มโจรผู้เล่นกระโดดลงมาใส่ทั้งสี่คนในทันที

หนึ่งในโจรผู้เล่นยังไม่ทันที่เท้าแตะพื้นลูกธนูก็ยิงเข้าไปที่เบ้าตาปลิดชีพมันไปแต่นั่นเป็นแค่ส่วนน้อยแม้โจรอีก 5 คนที่เข้าประชิดตัวพวกเขา

“โดดลงเหว”

กายตะโกนลั่นวิ่งเข้าหาตัวโจรผู้เล่นคนหนึ่งก่อนจะผลักมันลงไปพร้อมกัน นั้นทำให้อาลีน่า ลูก้ากรีไม่มีทางเลือกถูกดึงตัวลงไปพร้อมกับกาย

แต่แน่นอนว่าคนที่ซวยสุดคือพวกโจรผู้เล่นที่พึ่งกระโดดลงมามันติดอยู่ระหว่างกลางเถาวัลย์ ทำให้เถาวัลย์รั้งตัวลงไปในเหวด้วย

อ๊ากกกก….อัก ๆ ๆ

ทั้งเสียงร้องและเสียงกระแทกดังอย่างต่อเนื่องไม่รู้ว่าเป็นเสียงของทางฝั่งกายหรือผู้เล่นที่ตกลงไปพร้อมกันเพราะทั้งหมดนั้นเนื้อตัวเต็มไปด้วยดินโคลนที่เปรอะเปื้อน

แต่ความซวยไม่ได้หมดแค่นั้นเพราะในตอนที่กลิ้งลงไป เถาวัลย์ระหว่างกายและอาลีน่าดันไปเกี่ยวติดเข้ากับตอไม้ที่โผล่ขึ้นมา

การที่มีตอไม้เข้ามาดึงรั้งเถาวัลย์ไว้นั้นทำให้ตัวของคนที่ผูกติดอยู่ถูกกระชากอย่างแรงตัวของชายหนุ่มถูกดึงละกระแทกเข้ากับดินดัง อุก!

และเหตุการณ์นี้ทำให้อาลีน่า ลูก้ากรี ติดไปกับเขาด้วย เพราะเถาวัลย์มัดทุกคนไว้ด้วยกัน

“ฮ่า ๆ จะหนีไปไหนเจ้าพวกตัวเงินตัวทอง”

ผู้เล่นไว้หนวดเขี้ยว หัวล้านร่างกำยำซึ่งเป็นอีกคนที่ใช้หน้าไม้กึ่งอัตโนมัติอีกคนตะโกนออกมา

กายรู้สึกเหมือนโดนหลอกด่ายังไงไม่รู้แต่เขารู้ว่าพวกนี้มันไม่ได้หมายถึงแบบนั้น โจรผู้เล่นพากันกระโดดลงมาโดยไม่กลัวตายในนั้นพลาดไปโดนรากไม้เสียบจนตายไปบ้างก็มี

“ช่วยกันถีบ”

อาลีน่ายันตัวกับพื้นใช้เท้าถีบไปที่ตอไม้กายช่วยเธออีกแรงส่วนลูก้าและกรีนั้นเจ็บจนช่วยอะไรมาไม่ได้ แต่ก็ยังช่วยออกแรงดึง

ตอไม้ขยับไปมาราวกับจะหลุดออกมาได้ตลอดเวลา

พวกโจรผู้เล่นเห็นแบบนั้นก็ดูร้อนรนกลัวพวกเขาหนีไปได้พากันไถลลงมา

“หมอบ”

กายตะโกนบอกอีกสามคนพวกเขาทำตามกันในทันที เหล่าผู้เล่นที่ไถลมาตามโคลนคิดจะจับพวกเขา แต่พอทั้ง 4คนหมอบกับพื้นทำให้ตัวพวกโจรผู้เล่น ไถลเลยหัวพวกเขา ลงไปในเหวและถูกกระแสน้ำล่างสุดพัดหายไป

ในที่สุดกายและอาลีน่าก็ช่วยกันดึงเถาวัลย์และตอไม้หลุดออกจากกันได้สำเร็จนั้นทำให้พวกเขาล่วงลงไปอย่างรวดเร็วจนตกลงไปในกระแสน้ำพัดออกไปเหมือนกับผู้เล่นก่อนหน้านี้

โจรผู้เล่นที่ยังไม่ลงมาต่างยืนนิ่งลังเลกันไปมาไม่มีใครกล้าตามลงไป อีกอย่างถ้าตามลงไปและรอดมาจากกระแสน้ำพัดการจะจัดการนักเรียนพวกนั้น เหล่าโจรผู้เล่นไม่มีใครมั่นใจว่าจะล้มพวกเขาได้แบบตัวต่อตัว

ปกติพวกมันจะเคลื่อนไหวกันเป็นกลุ่มใหญ่ๆ

“ไปหา NPCนักเรียนคนอื่น ๆ กันดีกว่า ขืนตามพวกมันไปเราตายก่อนแน่”

โจรผู้เล่นทั้งหมดเห็นด้วยพวกมันถอยออกไปจากบริเวณนี้ในทันที

ทางด้านของกายและคนอื่น ๆหลังจากตกลงไปในแสน้ำ พวกเขาก็พยายามควบคุมทิศทางไม่ให้น้ำพัดไปกระแทกกับหินยังดีที่มีเถาวัลย์ผูกติดทั้ง 4 คนไว้ จึงไม่มีใครผูกน้ำพัดแยกออกไปถ้าเป็นแบบนั้น โอกาศตายก็สูงมากเลยทีเดียว

หลังโดนกระแสน้ำเชี่ยวพัดไปราว ๆ2-3000 เมตรในที่สุดแม่น้ำก็ตื้นขึ้น กระแสน้ำเริ่มเบาลง ทำให้พวกเขาพากันขยับแขนขาว่ายน้ำเข้าหาฝั่งได้

“แค่ก! ๆ”กายคลานขึ้นฝั่งพลิกตัวนอนหงายอย่างหมดแรง

บัดซบจริง ๆวันนี้เราต้องกระโดดลงน้ำสองครั้งแล้ว..

หนาวเป็นบ้าเลย...

กายเอื้อมมือไปแก้เถาวัลย์ที่ผูกกับเอวออกเขาหันหน้าไปดูคนทั้งสามว่าเป็นยังไงกันบ้าง ทางด้านของอาลีน่านั้นไม่ได้บาดเจ็บมากนัก

เธอเพียงตัวสั่นจากความหนาวก็เท่านั้นกรีและลูก้านั้นดูท่าจะอาการหนักกรีนอนหายใจมือข้างหนึ่งจับไปที่แผลที่มีเลือดซึมออกมา

ลูก้าผู้โชคร้ายจับไปที่หน้าแข้งมันมีกิ่งไม้เสียบคาอยู่กิ่งไม้ไม่ใหญ่ แต่มันก็ไม่ใช่เรื่องที่ดีเลยแม้แต่น้อย ใบหน้าของลูก้าซีดขาวมาก

“เราต้องทำแผลให้พวกเขา”อาลีน่าบอกกับกาย ตอนนี้ ทั้งสองคนเป็นคนที่พอจะขยับตัวได้

กายไม่มีทางเลือกยังไงเขาก็ลงเรือลำเดียวกับทั้งสองแล้วจึงได้แต่ช่วยเธอประคองกรีและลูก้าออกไปจากบริเวณนี้

.........

ห่างจากชายฝั่งไม่ไกล พวกเขาก็หยุดพัก

มันเป็นพื้นที่มีหินอยู่จำนวนมากมีลำธารเล็ก ๆ ไถลผ่าน พวกเขาเจอที่หนึ่งที่พอให้ทุกคนเข้าไปหลบได้มันเป็นหินก้อนใหญ่พิงเข้าหากันเกิดเป็นโพรงด้านใน

กายพาลูก้าเข้ามาด้านในก่อนจะวางลงอย่างช้า ๆ ทางด้านของอาลีน่าก็พากรีเข้ามาด้านในด้วย

ทั้ง 4 คนหนาวสั่นเป็นอย่างมากแต่พอกเขาไม่สามารถก่อไฟได้ ไม่อย่างนั้นจะเป็นการบอกตำแหน่งให้คศัตรู

“เราต้องห้ามเลือดให้พวกนี้ก่อน”กายบอกกับอาลีน่า

เธอมองไปที่ทั้งสองก่อนจะพยักหน้าและบอกว่าจะทำเองกายพยักหน้าให้เธอ เขาเดินเข้าไปมุมหนึ่งทิ้งตัวนั่งลงแผ่นหลังพิงก้อนหิน

เหนื่อยเป็นบ้าเลย...

กายรู้สึกเพลียมากดวงตาของเขาปิดลงอย่างช้า ๆ ก่อนจะหลับไป

............

ในการนอนในเกมนั้นก็เหมือนกับการที่ทุกอย่างปิดลงมันมืด แต่ก็ไม่ใช่ว่าจะไร้ความรู้สึกไปซะทั้งหมด ตอนนี้กายรับรู้ได้ถึงความหนาวเย็นของอากาศรอบๆ เขาลืมตาขึ้นมาอีกครั้งหลังจากได้เย็นเสียงเปลวไฟกำลังเผาไหม้กองไม้ที่สุมรวมกันเป็นกองไฟ

ไฟ...

“เดี๋ยวใครก่อไฟ”

กายรีบพูดออกมาด้วยความตกใจ

“ข้างนอกมืดแล้วไม่มีใครเห็นควันไฟที่ลอยอยู่บนท้องฟ้าหรอก อีกอย่างหินพวกนี้ช่วยบังแสงจากกองไฟให้

ลูก้าที่ตอนนี้หน้าซีดเป็นอย่างยิ่งกล่าวออกมามันกำลังขยับตัวเข้าไปใกล้กองไฟเพื่อให้ได้รับความอบอุ่นมากขึ้น

ข้าง ๆยังมีกรีที่หลับไปแล้วเพราะไข้จากพิษบาดแผล ที่หลังและต้นขายังมีลูกธนูปักคาอยู่อย่างละหนึ่งดอก

กายพึ่งจะสังเกตด้านนอกว่าตอนนี้ท้องฟ้ามืดสนิทไปแล้ว

“อาลีน่าไปไหน”

กายสังเกตรอบ ๆไม่เห็นอาลีน่าอยู่ตรงนี้ กายต้องระวังรายละเอียดเล็ก ๆ น้อย ๆ ไว้เขายังไม่ไว้ใจคนพวกนี้มากนัก แต่ยังไงก็เป็นนักเรียนจากสถาบันศาสตร์นักรบตอนนี้คงยังไม่มีปัญหาอะไร

“เธอออกไปหาใบสาบเสือมาใส่แผลให้กรี”

“เขาไม่เป็นอะไรมากใช่ไหม”

“แค่ตอนนี้ ถ้าไม่รีบเอาหัวลูกศรออกเขาอาจจะไข้ขึ้นจนตายได้ ยังดีที่เป็นนักรบฝึกหัดขั้น 2 จึงอึดกว่าคนธรรมดามากอีกอย่างข้าขอโทษด้วยเรื่องที่ไล่ล่าเจ้าตอนสู้ที่น้ำตก”

ลูก้าพูดด้วยเสียงที่เบาจากใจจริงการที่รอดมาถึงตอนนี้ได้ลูก้ายอมรับว่าส่วนหนึ่งนั้นเป็นเพราะกาย

“เรื่องนั้นช่างมันเราต่างสู้เพื่อตัวเองทั้งนั้น แล้วอีกสามคนที่หนีตามมาข้างหลัง...”

ลูก้าส่ายหัว เป็นการบอกว่าไม่รอด กายจึงเงียบลงไปการตายของ NPC ในเกมนี้ไม่เหมือนกับเกมอื่นตายแล้วก็คือตายเลย ไม่มีการฟื้นกลับมา

ในโลกราชัน NPC เหมือนคนจริง ๆ มากกว่าพวกผู้เล่นซะอีก...