ระบบร้านค้าในวันสิ้นโลก

        บทที่ 62

        มอนสเตอร์บุกเมือง

        บาเรียพลังเวทย์ถูกกลางพื้นที่บริเวณรอบๆเดย์และพรรคพวกของเขารวมตัวกับกลุ่มนักผจญภัยขนาดใหญ่มุ่งตรงขึ้นไปบนกำแพง

        เขาแฝงตัวกลมกลืนกับกลุ่มนักผจญภัยพวกนี้มองดูจากกลุ่มนักผจญภัยพวกเขาน่าจะมีอยู่ประมาณสามถึงสี่ร้อยคน

        เมืองแห่งนี้เป็นเมืองขนาดกลางแถมยังเป็นเมืองที่อยู่ติดชายป่าโบราณขอแบบนั้นนักผจญภัยเลยมีจำนวนที่น้อย

        ถ้าเทียบกับเมืองใหญ่ๆแล้วเมืองใหญ่ๆจะมีนักผจญภัยอยู่ภายในเมืองประมาณนับพันคน

        ซึ่งแตกต่างจากเมืองแห่งนี้อย่างสิ้นเชิง

        โดยนักผจญภัยที่อยู่ภายในเมืองแห่งนี้ส่วนใหญ่ก็มีระดับอยู่ในระดับแรงค์D และ C 

        แต่ว่าดันเจี้ยนที่มันเกิดการระเบิดขึ้นมาในครั้งนี้มันเป็นดันเจี้ยนที่อยู่ในระดับแรงค์B 

        แน่นอนว่าการรับมือกับดันเจี้ยนระเบิดโดยที่พวกนักผจญภัยที่อยู่ภายในเมืองแห่งนี้มีระดับเพียงแค่นี้มันไม่ใช่เรื่องที่ง่ายได้เลย

        อย่างไรเสียการรับมือกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในครั้งนี้ก็คงจะเป็นเรื่องที่ยากเย็น

        เดย์ขึ้นมาบริเวณด้านบนกำแพงเมือง 

        ทั่วทั้งบริเวณเต็มไปด้วยผู้คนมากมายมีทหารรักษาการเมืองอีกหลายร้อยคนภายในสถานที่แห่งนี้ที่คอยเป็นกำลังเสริม

        พวกเขาจำเป็นจะต้องรับมือกับเหตุการณ์ดันเจี้ยนระเบิดที่มัน

        เดย์ที่ถือว่าเป็นนักผจญภัยหน้าใหม่ยืนอยู่แถวหลังสุดดวงตามองตรงไปด้านหน้าเขาคิดภายในใจของตนเอง “ บาเรียพลังเวทย์ภายในสถานที่แห่งนี้เมืองแต่ละเมืองตามที่ได้ยินมามันจะมีการสร้างบาเรียพลังเวทย์ขึ้นมา”

        “ มันจะมีกลไกพิเศษที่ถูกทำขึ้นจากนักเวทย์ของอาณาจักรสร้างเอาไว้ทุกๆเมืองเพื่อป้องกันภัยอันตราย” 

        “ มาเรียนพลังเวทย์ที่ปรากฏเห็นอยู่ด้านหน้าแข็งแกร่งพอสมควรพวกมันคงจะใช้บาเรียพลังเวทย์นี้ในการต้านทานพวกมอนสเตอร์”

        “ แต่ว่ามันจะป้องกันพลังเวทย์ได้ขนาดไหนกัน ”

        เดย์คิดอยู่ภายในใจแต่ในขณะนั้นเองคลื่นพลังเวทย์เริ่มขึ้นที่เข้ามาใกล้เรื่อยๆ

        เขาสัมผัสได้ถึงมอนสเตอร์ที่มันกำลังเคลื่อนที่เข้ามาภายในบริเวณนี้ดวงตามองตรงไปด้านหน้ามอนสเตอร์เคลื่อนที่เข้ามาปรากฏให้มองเห็นเป็นร่างของมอนสเตอร์ที่โบยบินอยู่บนท้องฟ้า

        พวกเขามองเห็นด้วยสายตาของตนเองในตอนนี้มอเตอร์ที่กำลังเคลื่อนที่เข้ามามีรูปร่างเป็นตัวต่อขนาดยักษ์จำนวนหลายร้อยตัวเคลื่อนที่เข้ามาด้วยความรวดเร็ว

        มันไม่ใช่ตัวต่อธรรมดาทั่วไปตัวต่อสีดำพวกนี้มีขนาดใหญ่เทียบเท่ามนุษย์

        [ ชื่อต่อยักษ์เหล็กดำ ประเภท มอนสเตอร์ ]

        [ ความแข็งแกร่งจากการตรวจสอบและประเมินโดยพลังเวทย์ระดับC ]

        มอนสเตอร์ที่ปรากฏอยู่บริเวณด้านหน้าเป็นมอนสเตอร์ระดับสี่ความแข็งแกร่งของมันยากเกินกว่าที่นักผจญภัยระดับD จะสามารถรับมือได้

        มันปรากฏกายเหนือน่านฟ้าของเมืองแห่งนี้หลายร้อยตัวกำลังเคลื่อนที่เข้ามาด้วยความรวดเร็ว

        ปีกขนาดใหญ่ของมันพัดกระพือไปมาส่งเสริมร่างกายให้บินรวดเร็วดุจดั่งลูกธนูมันพุ่งตรงใส่ออราบาเรียพลังเวทย์ที่ปกคลุมเมืองแห่งนี้เอาไว้

        มันพุ่งตรงเข้ามาภายในบริเวณนี้เหล็กในของพวกมันทั้งยาวและก็แหลมควงไม่ได้แตกต่างจากดาบเหล็กเวทย์มนตร์เลยแม้แต่น้อย

        มันพุ่งตรงเข้ามาแล้วพวกมันก็ใช้เหล็กในอันแหลมคมของพวกมันเจาะทะลวงบาเรียเวทย์พวกนั้น

        “ ตรึง!!! ตรึง!!! ตรึง!!! ” 

        แรงสั่นสะเทือนในการโจมตีของพวกมอนสเตอร์สั่นสะเทือนไปทั่วทั้งบริเวณ

        การโจมตีของพวกมันเต็มไปด้วยความรุนแรงมองเห็นเพียงครั้งเดียวก็รู้ได้ในทันทีว่าอีกไม่นานมันคงจะสามารถเจาะทะลวงเข้ามาด้านในได้ 

        บาเรียเวทย์พวกนี้สามารถป้องกันได้เพียงแค่ถ่วงเวลาเท่านั้น

        ในขณะที่บาเรียเวทย์โดนเจาะทะลวงเข้ามาเรื่อยๆเสี่ยงของคนผู้นึงดังขึ้นมาจากด้านหลัง“ เตรียมตัวซะ!!! ”

        เสียงนั้นดึงดูดความสนใจของพวกนักผจญภัยมากมายหันไปมอง

        ผู้ที่เก้าถ้ามาบริเวณด้านหลังคือจีเซลอดีตนักผจญภัยระดับเฮเขาสวมใส่ชุดเกราะเต็มยศภายในมือข้างซ้ายถือโล่เหล็กภายในมือข้างขวาถือดาบสีเงิน

        ก้าวเท้าออกมาบริเวณด้านหน้าขวาสายตาไปมองนักผจญภัยแล้วก็พวกทหารบริเวณรอบๆ

        “ เตรียมตัวซะพวกมันเป็นมอนสเตอร์ประเภทบิน ”

        “ จากการคาดการณ์อีกไม่นานพวกมันคงจะสามารถทะลวงบาเรียเวทย์เข้ามาได้พวกเราจำเป็นต้องเตรียมการกับการรับมือของพวกมัน”

        “ ปืนใหญ่เตรียมพร้อมหรือเปล่าพวกนักผจญภัยที่สามารถใช้เวทย์โจมตีระยะไกลได้มีกี่คน” 

        คนผู้นี้ออกคำสั่งอย่างรวดเร็วให้พวกที่อยู่บริเวณรอบๆเริ่มเตรียมการ

        พวกที่อยู่บริเวณรอบๆตื่นตัวในทันทีดวงตาของพวกเขาเต็มไปด้วยความจริงจังตอบรับกลับไป

        จีเซลเป็นนักผจญภัยที่พิชิตพวกดันเจี้ยนระดับสูงมาแล้วเพราะแบบนั้นผู้คนภายในสถานที่แห่งนี้เลยค่อนข้างจะไว้ใจเขาเป็นอย่างมาก

        ปืนใหญ่หลายสิบกระบอกถูกเตรียมการขึ้นมาบนกำแพงเมืองเตรียมใช้ในการต่อต้านกับพวก

        ในขณะเดียวกันพวกนักเวทย์ที่โดนแยกออกมาจากกลุ่มนักผจญภัยก็มีประมาณห้าสิบถึงหกสิบคน

        พวกเขาเป็นนักเวทย์ที่สามารถใช้เวทย์มนตร์โจมตีระยะไกลและสร้างความเสียหายได้

        จีเซลรับหน้าที่เป็นผู้ที่ออกคำสั่งในการปะทะกับมอนสเตอร์เขายืนอยู่บริเวณด้านหน้าพวกนักผจญภัยมากมายและพวกทหารทำการพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงดังลั่น“การรับมือกับพวกมันพวกเราจะใช้ปืนใหญ่แล้วก็ใช้นักเวทย์ในการโจมตีบริเวณกลางอากาศ”

        “ สร้างความเสียหายกับพวกมันให้ได้มากที่สุดและเมื่อพวกมันก้าวเข้ามาภายในอาณาเขตของเราก็เข้าปะทะ”

        “ แม้ว่ามันจะเป็นมอนสเตอร์ประเภทที่บินได้แต่ว่ามันไม่มีความสามารถในการโจมตีระยะไกลเพราะแบบนั้นถ้าพวกมันจะเล่นงานพวกเราก็จำเป็นต้องลงมาด้านล่างใช้โอกาสนั้นในการปะทะกับมัน”

        “ โดยการปะทะกับมันพวกเราจำเป็นจะต้องใช้จำนวนคนอย่างน้อยสามคนปะทะกับมันหนึ่งตัวรีบจัดการมันให้รวดเร็วที่สุดและก็เข้ามาช่วยคนที่อยู่ข้างๆ”

        “ คนที่ไม่สามารถสู้ไหวก็ทำเพียงแค่ทำการถ่วงเวลาเอาไว้รอให้เคลื่อนที่อยู่รอบกายเมื่อสามารถเอาชนะได้แล้วเขามาเป็นกำลังเสริม” จีเซลรู้หลักการในการรับมือกับพวกมอนสเตอร์เหล่านี้เป็นอย่างดี

        ดูเหมือนว่าประสบการณ์ของเขาในฐานะนักผจญภัยระดับเอมันคงจะไม่ใช่เรื่องเล่นๆ 

        ในขณะที่พูดกันแล้วก็เตรียมการทุกอย่างจนเสร็จเสียงบริเวณด้านหลังดัง

        “ ปั้ง!!! ”เปิดดังสนั่นหวั่นไหวเสียงระเบิดดังขึ้นมาจากบริเวณด้านหลังในตอนนี้

        ดวงตาของพวกเขาหันไปมองเมื่อได้ยินเสียงระเบิดดังขึ้นบาเรียเวทที่กำลังป้องกันเมืองแห่งนี้เอาไว้แตกออก

        พวกมอนสเตอร์หลายร้อยตัวโบยบินเข้ามาอย่างรวดเร็ว

        ปืนใหญ่ที่ถูกเตรียมการเอาไว้ยิงตรงไปบริเวณด้านหน้านักเวทย์ที่สามารถใช้เวทย์ในการโจมตีได้ก็ระดมการโจมตีออกไป

        พวกเขาปล่อยการโจมตีอย่างไม่ยั้งขึ้นไปเล่นงานพวกมอนสเตอร์ที่กำลังโบยบินอยู่บนอากาศ 

        “ ตูม!!! ตรึง!!! ปั้ง!!! ตูม!!! ”เสียงระเบิดดังสนั่นหวั่นไหวแรงสั่นสะเทือนไปทั่วทั้งอากาศ

        ครั้งการโจมตีจากเวทย์มนตร์ทั้งการโจมตีจากปืนใหญ่ทำให้ตอนนี้ภายในเมืองแห่งนี้เต็มไปด้วยคลื่นออร่าพลังเวทย์ปกคลุมไปทั่วทั้งเมือง

        แน่นอนว่าการโจมตีระยะไกลสามารถลดจำนวนของพวกมันได้จริงๆอย่างที่จีเซลบอกเอาไว้

        พวกมันเป็นมอนสเตอร์ประเภทบินแต่ว่าไม่มีทักษะการโจมตีระยะไกลเพราะแบบนั้นพวกมันเลยจำเป็นจะต้องมุ่งตรงเข้ามาเพื่อโจมตีพวกเขา 

        เพราะแบบนั้นในตอนนี้จำนวนของพวกมันลดลงอย่างเห็นได้ชัดพวกเขาสามารถลดจำนวนของพวกมันได้และพวกที่มุ่งตรงเรือเข้ามาก็เพียงแค่ให้คนที่มีความสามารถการต่อสู้ป้องกันปืนใหญ่และนักเวทย์เอาไว้

        เดย์และพวกยืนอยู่บริเวณด้านหลังพวกเขารับหน้าที่เป็นหน่วยสนับสนุนเพราะทางด้านของสำนักงานนักผจญภัยเห็นพวกเขาเป็นคนที่ยังไม่มีประสบการณ์

        คิวที่ยืนอยู่ข้างๆเหวี่ยงดาบภายในมือของตนเองไปมาพร้อมกับพูดขึ้น“ ให้พวกเรามายืนอยู่ด้านหลังแบบนี้เนี่ยนะให้ตายเถอะ ”

        “ ใจเย็นก่อนคิว ”เดย์ไปเตือนด้วยความรีบร้อยของอีกฝ่าย 

        คิวได้ยินแบบนั้นจึงสงบใจ

        เดย์หันไปมองเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นด้านหน้าอีกครั้ง “ดูเหมือนว่าจะได้เปลี่ยนแต่ตอนนี้ไม่ใช่แล้ว ”

        “ จำนวนของพวกมันมากขึ้นเรื่อยเรื่อยบินเข้ามาสมทบอย่างต่อเนื่องทางฝั่งของพวกเรากำลังเสียเปรียบ” 

        เดย์วิเคราะห์เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นอยู่บริเวณด้านหน้า

        แต่ในขณะนั้นเองแสงบางอย่างพุ่งเข้ามาจากทางด้านหลังพุ่งตรงใส่ร่างกายของพวกมอนสเตอร์จำนวนมากด้านหน้า

        “ ตรึง!!! ”การโจมตีอันรุนแรงพุ่งตรงใส่ร่างกายของมอนสเตอร์เพียงแค่ครั้งเดียวพวกมันโดนโจมตีตายไปหลายสิบตัว

        ทุกคนต่างหันไปมองด้านหลังใครกันที่เป็นคนโจมตี เขาคือจีเซล

        จบบท