เกิดใหม่เป็นไอ้เจิด

ตอนที่หนึ่งร้อยสามสิบห้า Private Nation

ในการทำธุรกิจนั้นมีความเชื่อกันว่าหากปล่อยให้บริษัทมีอำนาจมากขึ้นจะกลายเป็น

 PrivateNation

 ประเทศส่วนบุคคล

เนื่องจากซีอีโอ ผู้บริหารนั้นกุมชะตากรรมและความเป็นอยู่ของคนหลายพันคนในบริษัทนั้นเอาไว้ไม่ต่างกับประเทศเล็กๆประเทศหนึ่ง

ในเรื่องราวแนวไซเบอร์พังก์ก็กำหนดให้บริษัทต่างๆที่มีอำนาจนั้นมีการจ้างการรักษาความปลอดภัยของตนเอง

มีกองกำลังติดอาวุธไม่ต่างกับทหารทำสงครามกัน

นั่นอาจจะเป็นสิ่งที่ยังดูไกลเกินไปแต่แนวโน้มของความเป็นจริงก็คงไม่ต่างกันนัก

บริษัทหนูแห่งหนึ่งที่ได้ชื่อว่าเรื่องโลจิสติกส์เป็นที่สองรองจากกองทัพอเมริกัน

มีสวนสนุกของตนเองผู้คนหลายพันอาศัยอยู่ในบริเวณนั้น

ทำให้สวนสนุกของบบริษัทหนูต้องมีสถานที่รักษาพยาบาลการศึกษา รักษาความปลอดภัย ภาษี การเลือกตั้ง ฯลฯ

เป็นของตนเองแทบไม่ต่างไปจากรัฐอิสระ

รัฐซ้อนรัฐในดินแดนอเมริกาที่ยิ่งใหญ่

ทำให้ท่านผู้ว่าการรัฐที่บริษัทหนูเปิดสวนสนุกอยู่นั้นต้องเตะตัดขาในด้านภาษีและบางเรื่อง

คงอาจจะเพราะชักคิดว่าบริษัทหนูชักจะมีอำนาจยิ่งใหญ่ไปแล้ว

สวนสนุกของบริษัทเอกชนไม่ควรจะมีอำนาจชี้เป็นชี้ตายของคนจำนวนมากขนาดนั้น

แต่หากเราเป็นคนช่างฝันหรือมีอาชีพที่ต้องคาดการณ์ล่วงหน้าอย่างนักเศรษฐศาสตร์ต่างๆ

การที่เราจะจินตนาการว่าโลกของไซเบอร์พังก์ที่บริษัทเอกชนมีกองกำลังทหารส่วนตัวของตนเองมายิงกับคู่แข่งบริษัทอื่นๆก็คงจะไม่เรียกว่าเกินกว่าความคาดหมายนัก

แน่นอนจะว่าบริษัทนั้นมีจิตใจแอบแฝงอยู่ก็คงไม่ได้

การทำธุรกิจไม่ใช่การทำเรื่องราวเอกสารในห้องแอร์อย่างเดียว

แต่เราอาจจะต้องขนสินค้าผ่านน่านน้ำที่มีโจรสลัดที่เราต้องมีกำลังคนคอยปกป้องคุ้มครองพนักงานของเรา

จนมีข่าวว่า บริษัทเตรียมงบจ่ายค่าไถ่ต่อโจรเรียกค่าไถ่มามากกว่าที่จะจ้างระบบรักษาความปลอดภัยเพราะประหยัดกว่า

การคำนวณอย่างมีเหตุมีผลทำให้เราค้นพบว่า

การปล่อยให้พนักงานของเราโดนโจรจับนั้นราคาถูกกว่าที่จะจ้างพนักงานรักษาความปลอดภัย

นี่ล่ะคือระบบทุนนิยมที่มีประสิทธิภาพสูงที่สุด

นี่ล่ะคือระบบทุนนิยมที่อ้างว่าหลายสิ่งที่ขัดกับสามัญสำนึกนั้นมีประสิทธิภาพมากกว่า

และนี่ล่ะคือการไม่ทำตามสามัญสำนึกที่มันทำให้คนบ้าคลั่งทุนนิยมห่างไกลความเป็นมนุษย์ไปทุกที

และผมนี่ล่ะที่จะเอาระบบทุนนิยมมาครอบงำชาวบ้านในชุมโจรเสือดำแห่งนี้

หากนักรบตาลีบันยังต้องทำใจกับการที่ต้องเปลี่ยนจากจับปืนมาทำงานเอกสาร

ก็ไม่มีเหตุผลอะไรที่ชุมโจรของเสือดำจะเข้ามาคุกเข่าสวามิภักดิ์ต่อระบบทุนนิยมไม่ได้

ผมพยักหน้าต่อชาวบ้านที่ยังมีสีหน้าเลื่อมใส่ศรัทธาผม

ท่าทางพวกเขาจะยังไม่รู้ตัวว่าผมจะเอาระบบทุนนิยมมาเฆี่ยนตีให้พวกเขาทำงานแทนที่จะมีชีวิตอยู่อย่างสนุกสนาน

“มาทางนี้นายเจิดเตรียมข้าวปลาอาหารกันไว้พวกเอ็ง”

เสือดำกล่าว

ผมพยักหน้าว่า

“ผมดื่มสุราไม่ได้นะเนื่องจากคลำเอาไว้”

คำกล่าวของผมทำให้ทุกคนในบริเวณนั้นตกใจ

“ห้ามดื่มสุรา!?”

แต่ละคนที่อยู่รอบข้างผมกล่าวอย่างตกใจ

สีหน้าของพวกเขาเต็มไปด้วยความตื่นเต้นและ..ความนับถือ?

พวกเขาพยักหน้ากระซิบกระซาบกัน

“ว่าแล้วทำไมเสือดำถึงเคารพขนาดนี้เป็นผู้มีวิทยาอาคมสูงมากนี่เอง”

..ท่าทางคนในดินแดนแถบนี้เลือกที่จะไม่อาบน้ำเลือกที่จะไม่นอนกับภริยา แต่ไม่มีใครเลือกที่จะไม่ดื่มสุราในข้อห้ามคลำนั่นเอง