หลังบ้านผมเชื่อมต่อกับแดนสวรรค์ (我家后院通仙界)

บทที่ 28 

หมออัศจรรย์เฒ่า (รีไรท์)

จิ๊บจ๊อย! ไม่สิ ไม่ใช่ปัญหาใหญ่ แถมยังง่ายดายเอามากๆ ด้วย!

เมื่อพลังปราณถูกถ่ายโอนเข้าไปในร่างกายของ          แม่หลี่เหิง หยางเซียวเล่อถึงกลับถอนหายใจด้วยความโล่งอก เขาพบกับความประหลาดใจที่ว่า

พลังปราณนั้นสามารถแยกแยะไวรัสและขับมันออกมาได้ด้วยตัวเอง

เลือดของหญิงสาวเกือบทั้งตัวถูกผสานไปด้วยไวรัส แต่เมื่อพลังปราณเข้าสู่ร่างกาย ส่วนสีดำๆ ที่เป็นไวรัสในเลือดก็ค่อยๆ ถูกขจัดออกและค่อยๆ กลับคืนสู่สภาพปกติ!

"มันง่ายมาก!" หยางเซียวเล่อไม่มีความกดดันใด ๆ  ถ้าเขาทำแบบนี้ต่อไป เขาจะสามารถชะล้างเลือดของผู้หญิงคนนี้ ให้บริสุทธิ์ได้ภายในเวลาไม่ถึงครึ่งชั่วโมง

เวลาผ่านไป มือของหยางเซียวเล่อก็ยังคงจับชีพจรของผู้หญิงคนนี้อยู่

ส่วนมากแพทย์แผนจีนจะใช้เวลาน้อยกว่าหนึ่งนาทีในการวินิจฉัยชีพจร แต่หยางเซียวเล่อกลับใช้เวลาเกือบสิบนาที และดูเหมือนว่ายังไม่จบง่ายๆ

“น้องชาย?” หลี่เหวินหยูที่ยืนอยู่ข้างๆ เขา อดไม่ได้ที่จะลุ้นระทึก เมื่อเขาเห็นหยางเซียวเล่อนิ่งเงียบ มันทำให้เขากังวลเล็กน้อย “น้องชาย...พอจะคิดวิธีได้ไหม?”

หลี่เหิงไม่เคยเชื่อหยางเซียวเล่อเลยตั้งแต่แรก เมื่อเห็นว่าพ่อของเขารีบร้อน เขาก็อดหัวเราะไม่ได้ “เขาเสแสร้ง พ่อยังเชื่อเขาอยู่อีกเหรอ นี่มันแพทย์แผนจีนแขนงไหน จับชีพจรนานกว่าสิบนาทีแต่กลับไม่รู้วิธีรักษา? เขากำลังแสร้งเป็นหมอแต่ว่าไม่เนียนเลย!”

หากเป็นก่อนหน้านี้หลี่เหวินหยูอาจดุด่าหลี่เหิงสักหนึ่งหรือสองคำ แต่เพราะหยางเซียวเล่อไม่สามารถให้คำอธิบายได้ในทันที จิตใจของหลี่เหวินหยูจึงสั่นคลอนอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

บางทีเขาอาจจะสร้างปัญหาจริงๆ แล้วเขาจะแก้ปัญหากับโรคที่ไม่สามารถแก้ไขได้อย่างไร?

วันนี้ต้องโทษที่เขาดื่มมากเกินไป ไม่อย่างนั้นเขาจะเชื่อเรื่องไร้สาระได้ยังไง!

หยางเซียวเล่อยังคงจับชีพจรและพูดว่า “เดี๋ยวก่อน ขอเวลาผมอีกสิบหรือยี่สิบนาที!”

“ฉันให้เวลานายร้อยนาทีเลย แต่นายทำไม่ได้หรอก นายแสร้งทำเป็นหมอมันตลกจริง ๆ ที่มาล้อเล่นกับชีวิตแม่ฉัน ฉันขอบอกนายเลยว่านายจะต้องเสียใจ ถ้าวันหนึ่งแม่ฉันจากไปจริง ๆ ฉันจะโทษนายที่เป็นต้นเหตุ!” 

ในมุมมองของหลี่เหิง หยางเซียวเล่อไม่เพียงแต่สร้างปัญหา แต่เขายังล้อเล่นกับชีวิตของแม่เขา ถึงแม้ก่อนหน้านี้ทั้งสองคนจะเคยมีปัญหากันมาก่อน แต่นี่มันมากเกินไปที่จะมาล้อเล่นกันแบบนี้

ทันใดนั้น ประตูก็ถูกเคาะหลี่เหิงเหลือบมองที่โทรศัพท์มือถือของเขาและพูดอย่างตื่นเต้น "แพทย์จีนที่ผมเชิญมาถึงแล้ว เขาส่งข้อมูลมาบอกว่า เขารออยู่นอกประตู"

หลี่เหวินหยูรู้สึกตื่นเต้นมากขึ้น เขาวิ่งเหยาะๆ เพื่อเปิดประตู เมื่อเขากลับมา มีชายชราร่างผอมอายุห้าสิบกว่าสวมเสื้อคลุมแบบจีนอยู่ข้างๆ

ชายชราตัวไม่สูงมากนัก ศีรษะขาวโพลนและมีเคราแพะ เขาดูเหมือนแพทย์จีนโบราณจริงๆ

"เขากำลังทำอะไร?" ชายชราชี้ไปที่หยางเซียวเล่อและถามด้วยน้ำเสียงที่แหบแห้ง

“เขา…” หลี่เหวินหยูไม่รู้จะตอบอย่างไร ชั่วครู่หนึ่งเขามองไปที่หยางเซียวเล่อด้วยความเขินอาย

หยางเซียวเล่อจะไม่เข้าใจดวงตาของหลี่เหวินหยูได้อย่างไร? ดูเหมือนอีกฝ่ายจะไม่เชื่อถือเขาแล้ว เพื่อไม่ให้             หลี่เหวินหยูอับอาย หยางเซียวเล่อยืนขึ้นอย่างชาญฉลาด 

เขาไม่เชื่อว่าชายชราจะสามารถรักษาโรคพิษสุนัขบ้าได้ เว้นแต่เขาจะเป็นผู้ฝึกตนด้วย แต่ทว่าเขาไม่มีออร่าของพลังปราณเลย

ชายชราวางกล่องยาลง และหยิบเข็มออกมาหลายเข็ม เขาแทงเข็มใส่ผู้หญิงที่นอนอยู่บนเตียงอย่างชำนาญสองสามครั้ง จากนั้นจึงนำยาออกมา และสั่งให้หลี่เหวินหยูทุบให้เป็นผงและต้มกับน้ำเปล่า จากนั้นให้เธอดื่มเธอก็จะไม่เป็นไรแล้ว

“เอาล่ะ คุณหลี่ ภรรยาของคุณจะฟื้นในสามวัน 400,000 หยวน เป็นเงินสดหรือโอน?” เพียงไม่กี่นาที ชายชราก็เริ่มจัดของ และบอกราคาค่ารักษาที่เกินจริง

หลี่เหวินหยูรู้สึกว่ามันเร็วเกินไป เขาถามอย่างเหลือเชื่อ “เสร็จแล้วเหรอ?”

“คุณต้องการอะไรอีก ไม่ต้องกังวล ครอบครัวของฉันมีสูตรลับที่สืบทอดมาจากรุ่นสู่รุ่น ซึ่งเชี่ยวชาญในการรักษาโรคพิษสุนัขบ้า จนถึงตอนนี้ ฉันรักษาผู้ป่วยโรคพิษสุนัขบ้าไปแล้วกว่า 300 ราย ฉันไม่มีทางทำผิดพลาด”

ชายชราตัวเล็กสัญญาด้วยการตบหน้าอกของเขา

หลี่เหิงยังช่วยอยู่ใกล้ ๆ และพูดว่า "ใช่พ่อ มีข้อความของผู้ป่วยมากมายภายใต้เว็บไซต์หมอมหัศจรรย์  แม้แต่กล้องวงจรปิดก็มีภาพในการรักษา มันเป็นความจริงอย่างยิ่ง"

"อืม 400,000 หยวน ใช่มั้ย ผมจะโอนให้คุณ" แม้ว่า       หลี่เหวินหยูจะยังคงสงสัยอยู่ แต่เขาไม่เคยถูกหลอกมาก่อน และคราวนี้มีลูกชายที่รับประกันให้ ก่อนที่จะมาที่นี่หลี่เหิงติดต่อเขาและเขาได้รับการตรวจสอบแล้ว เพราะฉะนั้นเขาไม่น่าจะเป็นแก๊งต้มตุ๋นได้

“ 400,000?  เงินมันหายากจริงๆ หนึ่งนาที 400,000 หยวน นี่เป็นการปล้นที่รวดเร็วมาก!” หยางเซียวเล่อไม่ต้องการพูดอะไรในตอนแรก แต่ชายชรากลับขอเงิน 400,000 ในไม่กี่นาที

ทำให้เขาทนไม่ไหวแล้ว แม้ว่าอีกฝ่ายจะโกหก อย่างน้อยได้โปรดเป็นมืออาชีพ เรียกราคาที่สมเหตุสมผลหน่อยเถอะ

หลังจากมาถึง เขาแทงเข็มสักสองสามเข็ม และมอบสมุนไพรขนาดเท่าฝ่ามือถุงหนึ่ง ราคา 400,000 หยวน มันไร้ยางอายเกินไป!

“แกมันคนโกหก ระวังตัวไว้เถอะ!” เขาไม่คิดว่า           หยางเซียวเล่อจะพูดเช่นนี้ ชายชราตัวเล็กไม่พอใจอย่างมาก เขาชี้ไปที่จมูกของหยางเซียวเล่อและร้องด่าทันที

หยางเซียวเล่อไม่ตื่นตระหนกเลยและพูดอย่างใจเย็นว่า “ผมไม่อยากพูดเลย แต่ผมไม่สามารถทนดูได้จริงๆ ชายชรา ไร้ยางอายเกินไป คนที่นี่ลำบากมากอยู่แล้ว ถ้าทำให้อาการแย่ลงและยังหลอกลวงเงินเขาไปอีก ไม่กลัวบาปกรรมเหรอ?”

เมื่อเห็นทัศนคติของหยางเซียวเล่อ หลี่เหิงก็โกรธทันที หมออัศจรรย์ได้รับเชิญมาจากเขา ตอนนี้เขาถูกเรียกโดย        หยางเซียวเล่อว่าเป็นนักต้มตุ๋น นี่ไม่ได้หมายความว่า “เขาหาคนมั่ว ๆมารักษาแม่เหรอ?”

หยางเซียวเล่อ! นายไม่เห็นเหรอว่าที่นี่คือที่ไหน นายกล้าส่งเสียงในบ้านฉันได้ยังไง  “ถ้านายไม่พอใจก็ออกไปแค่นั้น!”

“หลี่เหิง!” หลี่เหวินหยูตะโกนเสียงดังพร้อมทั้งพา      หยางเซียวเล่อออกมา เขาเคยมีการติดต่อทางธุรกิจกับ          หยางเซียวเล่อมาก่อน สำหรับเขาหยางเซียวเล่อถือว่าเป็นเพื่อน แม้ว่าหยางเซียวเล่อจะช่วยอะไรไม่ได้

แต่เขาก็ไม่สามารถหยาบคายกับหยางเซียวเล่อได้

"พ่อ!" หลี่เหิงถูกหลี่เหวินหยูดุด่า ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความหงุดหงิด

ชายชราตัวเล็กมองไปที่หยางเซียวเล่อโดยหันหลังให้ เหมือนกับว่าเขาเหนือกว่า “หนุ่มน้อย สิ่งที่แกพูด แกย่อมต้องรับผิดชอบ! แกบอกว่าฉันโกหก แล้วมีอะไรเป็นหลักฐานล่ะ? ถ้าแกไม่มีหลักฐาน ฉันก็จะถือว่าแกใส่ร้ายฉันและทำให้ชื่อเสียงของฉันเสียหาย ฉันจะไม่ให้อภัยแกง่าย ๆ!”

เมื่อเห็นว่าทั้งสองฝ่ายทะเลาะกัน หลี่เหวินหยูจึงรีบเข้าไปแก้ไข “อย่าโกรธไปเลย คนของผมยังเด็กและไร้เหตุผล อย่าถือสาคำพูดของเขาเลย ผมจะให้อีก 50000 หยวน ถือว่าเป็นคำขอโทษแล้วกัน?”

ชายชราสูดลมหายใจและพูดว่า "ห้าหมื่น...ชื่อเสียงของฉันมีค่าแค่ 50000 ? มันไม่สมเหตุสมผลเลย ต้อง 100,000!"

"ตกลง ตกลง 100,000 ก็  100,000!" ยิ่งอีกฝ่ายเย่อหยิ่งมากเท่าไร ก็ยิ่งแสดงว่าเขาเป็นคนที่มีทักษะจริงๆ เพื่อประโยชน์ในการช่วยภรรยาของเขา หลี่เหวินหยูเลือกที่จะประนีประนอม

อย่างไรก็ตาม เขาประนีประนอม แต่หยางเซียวเล่อไม่เห็นด้วย! เขาพูดอย่างหนักแน่น "วันนี้ห้ามโอนเงินให้เขา!"