ม่ายสาวคาวสวาทเจอพวกพ่อผัวรุมสวิง 18+

“อู้ย ได้เดินขาถ่างกลับห้องจริง ๆอย่างที่อาสรรเสริญพูดไว้ไม่มีผิด”

หลานสะใภ้บ่นกับตัวเองเบา ๆ ร่องสวาทยังคงกระตุกตอดตุบ ๆ ไม่หยุด

และเมื่อแพรไหมลากสังขารกลับไปหาลูกชายที่ห้องนอนเด็กและพบว่าน้องไทเกอร์ยังนอนหลับปุ๋ยอยู่มิได้ตื่นขึ้นมาร้องหานมแม่อย่างที่เธอเป็นห่วง ก็ถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก

เธอจัดแจงอาบน้ำอาบท่า ล้างกลีบร่องจนสะอาดสะอ้านรูสาวค่อย ๆ หุบลงมาจนเกือบจะปิดสนิทเช่นเดิม แพรไหมเข้านอนด้วยรอยยิ้มนอนหลับฝันดีหลังจากได้ปลดปล่อยความปรารถนากับคุณสรรเสริญจนเต็มคราบในค่ำคืนนี้

…

แม้คุณสรรเสริญจะพยายามปกปิดเรื่องที่ดวงตาทั้งสองข้างของเขากลับมามองเห็นได้อีกครั้งไว้อย่างไรก็ตามแต่ก็มิอาจหลบซ่อนสายตาจอมเจ้ากี้เจ้าการของป้านุ่มไปได้

วันก่อนป้านุ่มแกแอบเห็นเขาหยิบแก้วน้ำจากโต๊ะโดยไม่ต้องคลำหา และเมื่อวานแกยังเห็นเขาเดินหลบเก้าอี้ที่วางขวางโดยไม่สะดุด

‘ตาบอด...แต่ทำไมถึงรู้ทาง?’

ป้าแม่บ้านสงสัยและยิ่งทำให้แกยิ่งสังเกตพฤติกรรมของคุณสรรเสริญอย่างใกล้ชิดมากขึ้นไปอีก

จนกระทั่งบ่ายวันนี้ป้านุ่มบอกว่าจะออกไปตลาด แต่แกยังซุ่มดูอยู่หลังครัว ในที่สุดป้าแกก็แอบเห็นว่า คุณสรรเสริญสามารถเดินเหินในบ้านโดยไม่ได้พึ่งพาไม้เท้าเหมือนดังแต่ก่อน

แถมเขายังชอบสอดส่ายสายตามองหุ่นอวบอั๋นของแพรไหมด้วยความเคยชินอย่างจาบจ้วงป้านุ่มจึงได้รายงานเรื่องนี้ให้คุณหญิงสุรีย์รับทราบ

หลังจากแม่ผัวของแพรไหมได้ฟังข่าวจากป้านุ่มหล่อนจึงได้เชิญแพทย์เฉพาะทางด้านสายตา ให้มาตรวจดูอาการของผู้เป็นน้องชายที่คฤหาสน์

คุณหมอตรวจอาการของเขาอย่างละเอียด และได้บอกข่าวดีให้พวกเขาได้รับรู้ว่าคุณสรรเสริญหายจากอาการบาดเจ็บทางดวงตา และสายตาของเขากลับมามองเห็นได้เป็นปกติแบบร้อยเปอร์เซ็นแล้ว

คุณหญิงสุรีย์จึงจัดการลงดาบ สั่งให้น้องชายของหล่อนย้ายกลับไปอยู่บ้านของตัวเองเป็นการถาวร…

“อย่าหาว่าพี่คิดมากเลยนะสรรเสริญ แต่ในเมื่อดวงตาเธอหายดีแล้วก็ควรย้ายกลับไปพักที่บ้านตัวเองเสียที…พี่เองก็ยุ่งแสนยุ่ง สาขาเก่าก็ต้องดูแล สาขาใหม่ก็กำลังจะเปิดไม่มีเวลามาจัดการเรื่องในบ้านหรอก อีกอย่าง…แพรไหมก็ทั้งสาว ทั้งสวยขนาดนี้พี่ไม่อยากให้เกิดเรื่องไม่ดีขึ้นในบ้านหลังนี้น่ะจ้ะ”

สุดท้ายแล้วคุณสรรเสริญก็จำใจต้องย้ายข้าวของกลับไปอยู่บ้านของเขา ถึงอย่างไรเขาก็ไม่กล้าขัดคำสั่งของพี่สาวซึ่งเป็นผู้มีอำนาจเด็ดขาดในบริษัท ส่วนตัวเขาเองก็เป็นแค่หนึ่งในผู้ถือหุ้นระดับกลางเท่านั้น

…

เมื่อน้องไทเกอร์อายุครบสองเดือน …

ตั้งแต่คุณอาสรรเสริญไม่ได้อยู่ที่คฤหาสน์หลังใหญ่แล้วแพรไหมก็เกิดอารมณ์เปลี่ยวเหงาไม่น้อย

แต่เดิมเธอยังพอมีดุ้นเนื้อของเขาคอยช่วยให้ได้รับการปลดปล่อยบ้างแต่หลังจากความแตกเรื่องเขาหายจากอาการตาบอด แพรไหมก็ต้องกลับมาอยู่ในสถานะแม่ม่ายทั้งในทางนิตินัยและพฤตินัยอีกครั้ง

จนกระทั่งบ่ายวันหนึ่ง ป้าวรรณและลุงปานเดินทางมาจากต่างจังหวัดเพื่อแวะมาเยี่ยมเธอและลูกชายตัวน้อยที่คฤหาสน์

แพรไหมในชุดเสื้อยืดสายเดี่ยวสีขาวและกระโปรงบานรีบออกมาต้อนรับแขกผู้มาเยือนทั้งสอง

ร่างอวบอัดหลังคลอดยิ่งเย้ายวนสองเต้าอวบโตใหญ่ขึ้นเป็นสองเท่าหัวนมสีทับทิมนูนชัดดันเนื้อผ้าฝ้ายสีขาวให้เด่นขึ้นเป็นเม็ดเป้ง

“ป้าวรรณ!”

แพรไหมร้องเรียกเมื่อได้เห็นป้าคนสนิทแวะมาหาถึงบ้านหล่อนน้ำตาคลอโผเข้ากอดป้าวรรณแน่น

“ป้าคิดถึงหนูแพรและอยากมาดูหน้าหลานด้วยเลยชวนลุงปานแวะมาเยี่ยมที่กรุงเทพ”

ป้าวรรณยิ้มกว้าง ส่วนลุงปานที่ยืนอยู่ข้าง ๆสายตาของแกเอาแต่จ้องมองไปที่สองเต้าอวบที่เด้งกระเพื่อม

เสียงพูดคุยทักทายด้วยความดีใจของหญิงทั้งสองดังลั่นห้องรับแขกจนน้องไทเกอร์ตื่นขึ้นมาร้องไห้จ้าอยู่ในเปล

แพรไหมรีบอุ้มลูกขึ้นมาจากเปลเด็กสีฟ้า

“สงสัยน้องไทเกอร์จะหิวนมแล้วล่ะจ้ะ ป้าวรรณ”

“อ้าว งั้นเหรอหนูแพรรีบเปิดนมให้ไอ้หนูมันดูดซะสิลูก”

แพรไหมมีท่าทีลังเลอยู่ครู่หนึ่ง หันไปมองลุงปานที่ยืนอยู่ด้านหลังป้าวรรณ

“โอ๊ย คนกันเองทั้งนั้นลุงปานแกไม่สนใจอะไรหรอก หนูแพรรีบให้นมลูกเถอะ ดูสิ ไอ้ตัวเล็กมันร้องจ้าใหญ่แล้วน่าสงสัยมันออก”

“จ้ะป้าวรรณ”

แพรไหมพยักหน้ารับคำรีบถลกเสื้อยืดขึ้นไปกองเหนือหน้าอก สองเต้าอวบใหญ่เด้งออกมา หัวนมสีทับทิมชูชันเธอไม่รู้ตัวมาก่อนว่าจะมีแขกมาหาจึงไม่ได้สวมยกทรงอยู่บ้าน

จัดแจงป้อนหัวนมเข้าปากลูกน้อยเจ้าตัวเล็กงับหัวนมแม่เข้าปากแล้วดูดดัง จ๊วบ ๆ เสียงดูดนมดังก้อง น้องไทเกอร์นอนกินนมในอ้อมกอดของผู้เป็นแม่อย่างมีความสุข

ป้าวรรณหัวเราะร่วนด้วยความเอ็นดูพลางลูบศีรษะของเจ้าตัวเล็กเบา ๆ

“เจ้าเด็กคนนี้เลี้ยงง่ายท่าทางจะกินนมเก่งซะด้วยสิ น่ารักน่าชังจริงเชียว!”

นั่งคุยเล่นกันสักพัก ป้าวรรณก็หันมาถามแพรไหมว่า

“ป้าเตรียมเครื่องแกงสูตรพิเศษมาด้วยวันนี้กะว่าจะเอามาต้มแกงเลียงให้หนูแพรชิม หนูคิดถึงฝีมือทำอาหารของป้าไหมล่ะลูก?”

แพรไหมยิ้มร่า

“คิดถึงสิคะป้าวรรณฝีมือทำแกงเลียงของป้าวรรณไม่เป็นสองรองใคร! ป้าวรรณใช้ครัวใหญ่ในบ้านได้เลยนะคะ”

หญิงสาวผายมือไปทางห้องครัวฝรั่งที่อยู่ติดกับห้องรับแขก

แต่ป้าวรรณกลับส่ายหน้า

“ต้องใช้เตาถ่านจะดีกว่า ครัวฝรั่งที่อยู่ในบ้านคงจะไม่มีเตาถ่านล่ะมั้ง? ป้าจะทำกระเพาะหมูตุ๋นเครื่องยาจีนด้วย ตุ๋นด้วยเตาถ่านจะอร่อยกว่าใช้เตาแก๊สเยอะ!”

ป้านุ่มแม่บ้านใหญ่ซึ่งนั่งอยู่ไม่ไกลได้ยินดังนั้น จึงเอ่ยปากชักชวน

“มาเลยจ้ะป้าวรรณ ที่โรงครัวด้านนอกมีเตาถ่านและเครื่องครัวครบทุกอย่างจะต้มตุ๋นอะไรก็เชิญตามสบายเลยจ้ะ…ไม่ต้องกังวลด้วยว่ากลิ่นเครื่องแกงจะตลบอบอวลอยู่ในบ้าน”

ว่าแล้วหญิงสูงวัยทั้งสองก็พากันหอบหิ้ววัตถุดิบที่ป้าวรรณนำติดตัวมาเดินออกไปยังโรงครัวด้านนอกเพื่อจัดเตรียมอาหารบำรุงคุณแม่หลังคลอด ทิ้งให้แพรไหมและลุงปานอยู่กันตามลำพังสองต่อสองในห้องรับแขก

ลุงปานขยับตัวเข้ามานั่งใกล้ ๆ จ้องน้องไทเกอร์ที่ดูดนมจ๊วบ ๆ เต้านมของแพรไหมอวบโตเต่งตึงกว่าเดิมมาก อีกทั้งยังคัดแน่นไปด้วยน้ำนมยิ่งดูแกก็ยิ่งกระหายอยากจะดูดนมจากเต้าเธอบ้าง ถึงกับกลืนน้ำลายลงคอ

สมองของชายแก่แล่นพล่าน พยายามคิดวางแผนการที่จะได้มีโอกาสแบ่งหัวนมข้างที่ยังว่างอยู่มาใส่ปากดูดดื่มให้หายคิดถึง

พลันสายตาของแกก็แวบไปเห็นเครื่องปั๊มนมที่วางอยู่บนโต๊ะข้างโซฟารับแขก

“อันนี้มันคืออะไรน่ะ หนูแพร?”ลุงปานเอ่ยถามด้วยความสงสัย

แพรไหมหันไปมองตามนิ้วที่ลุงปานชี้

“เครื่องปั๊มนมค่ะ ถ้าลูกดูดนมไม่เกลี้ยงเต้านมจะคัดเจ็บมาก แพรจะใช้เครื่องนี้ปั๊มน้ำนมออกมาค่ะลุง”

ลุงปานยิ้มตาหยี มือหยาบเอื้อมไปบีบเต้านมข้างที่ยังว่างอยู่ดังหมับ

“นมข้างนี้คัดแข็งเชียวแสดงว่าไอ้หนูลูกเอ็งคงดูดไม่เกลี้ยงเต้าใช่ไหม?”

เสียงแหบพร่าดังขึ้นสองเต้าอวบใหญ่สั่นระริก หัวนมชูชันเมื่อโดนมือสากกร้านของลุงปานสัมผัสแพรไหมหน้าแดงจัด

“ใช่จ้ะลุง เอ่อ ...นมข้างซ้ายนั่น แพรอุ้มลูกเข้าเต้าไม่ค่อยถนัดน้ำนมเลยค้างอยู่เยอะน่ะจ้ะ”

แม้แพรไหมจะรู้อยู่แก่ใจว่าควรจะบอกให้ลุงปานหยุดการกระทำอันน่าอายนี้เสียตั้งแต่เนิ่น ๆ

แต่พอโดนแกลูบไล้ไปทั่วเต้าอวบ...