คุณหมอสาวบำบัดสวาท 3p 4p 5p (18+)

"อย่าทำอะไรหมอเลยนะคะ...นี่มันสถานีอนามัยนะ มันไม่เหมาะสม อื้อออ..."

หมอแพรวรีบยกมือขึ้นปิดบังความยิ่งใหญ่อวบอิ่มของตัวเองด้วยใบหน้าที่แดงซ่านมือหนึ่งปิดบังจุกนมทั้งสองไว้ส่วนอีกมือก็พยายามบดบังบริเวณโหนกอูฐที่ทั้งอูมอวบและเปียกแฉะไปด้วยน้ำสีใสไหลยืดจากแรงปรารถนาที่โดนชายตรงหน้าปลุกเร้าไม่เลิก

ทว่าไอ้พุ่มกลับรวบข้อมือทั้งสองข้างของเธอไว้ด้วยมือเดียวก่อนจะใช้มืออีกข้างบีบขยี้ลงบนยอดปทุมถันทั้งสองข้างอย่างรุนแรงจนเนื้อนุ่มล้นง่ามนิ้วมันก้มหน้าลงมุดเข้าหาซาลาเปาขาวผ่อง ทั้งสูดดมและโลมเลียอย่างหยาบโลน ลิ้นร้อนๆที่เจือกลิ่นเหล้าลากไล้ผ่านยอดอกจนเกิดเสียง ซ้วบซาบ ดังก้องห้องตรวจ

"พี่พุ่ม...หมอเสียว... อย่าทำแบบนั้น... อ๊าาา"

เสียงห้ามปรามเริ่มเปลี่ยนเป็นเสียงครางประหลาดฟังดูสยิวไม่น้อย

เมื่อไอ้พุ่มไม่ได้หยุดอยู่แค่เบื้องบนมือหนาสากกร้านที่ผ่านงานหนักมาทั้งชีวิตเลื่อนต่ำลงไปใต้ชายกระโปรงซาตินที่เลิกขึ้นมาถึงเอวคอดมันเกี่ยวแพนตี้ลูกไม้ตัวจิ๋วลงไปกองที่ข้อเท้า ก่อนจะรุกรานเข้าสู่กลีบกุหลาบงามที่ฉ่ำแฉะรอรับศึก

ไอ้พุ่มใช้ปลายนิ้วที่หยาบกร้านบี้ลงบนเม็ดเกสรสีสดอย่างแม่นยำและรัวเร็วราวกับกำลังกดปุ่มเรียกสัญชาตญาณดิบของคุณหมอสาวให้ตื่นขึ้น

สัมผัสล่วงเกินที่รุนแรงทำให้หมอแพรวสะดุ้งสุดตัวสะโพกแอ่นโค้งขึ้นจากเตียงตรวจอย่างฉับพลัน

"อ๊ะ!อ๊าาา... ตรงนั้น... พี่พุ่ม... อย่าบี้แรง... อื้ออออ"

หมอแพรวที่เคยถือตัวว่าเป็นดอกฟ้าจากเมืองกรุงบัดนี้เลิกดิ้นหนีเปลี่ยนเป็นอ้าขาแยกออกกว้าง เพื่อเปิดทางให้มือสากนั้นปรนเปรอเธอได้ถนัดถนี่ขึ้น

ความเป็นหมอที่อยากช่วยคนไข้หายไปจนหมดสิ้นเหลือเพียงผู้หญิงคนหนึ่งที่กำลังมัวเมาในรสสวาทที่ชายขี้เมาหยิบยื่นให้

"น้ำนมเมียผมมันไม่ยอมไหลมาตั้งนานแล้วถึงจะนวดเค้นยังไงก็เถอะ ท่าทางนมแม่จะพุ่งยากนะจ๊ะ... ผมต้องปั๊มหนัก ๆแบบนี้ใช่ไหมหมอ!"

ไอ้พุ่มคำรามพลางเร่งจังหวะนิ้วกระตุกเบ็ดพร้อมกับใช้ปากกับลิ้นดูดกระซวกจุกนมสลับกันทั้งสองข้างแบบไม่ยั้งจนเรือนร่างอิ่มเอิบของหมอแพรวกระตุกเกร็งพลางส่งเสียงครางกระเส่าดังระงมไปทั่วห้องตรวจที่เงียบเหงาไร้คนไข้ในยามบ่ายเช่นนี้

หมอแพรวนอนหอบหายใจรวยรินอยู่บนเตียงตรวจใบหน้าสวยหวานที่เคยดูสง่างามบัดนี้เหยเกด้วยความเสียวซ่านผมยาวสลวยยุ่งเหยิงแผ่กระจายเต็มหมอนหนุนที่รองศีรษะและต้นคอ

หน้าอกสองลูกโตที่ปราศจากอาภรณ์ปิดกั้นส่ายไหวพริ้วไปตามแรงอารมณ์ยอดปทุมถันสีหวานบวมเปล่งจากการถูกดูดดึงและบีบขยี้อย่างหยาบโลน

"พี่พุ่ม...อื้อออ... หมอไม่ไหวแล้ว... ตรงนั้นมันเสียวเกินไปแล้ว..."

หมอแพรวครางเสียงหลงเมื่อนิ้วสากกร้านของไอ้พุ่มยังคงบี้ขยี้ ล้วงควักจุดอ่อนไหวกลางกายเธอไม่หยุดจนน้ำหวานจากร่องหลืบไหลเอ่อออกมาชุ่มโชกเปียกแฉะท่วมนิ้วมือหนาของมัน

"หึๆ คุณหมอ... แค่นิ้วมือจะไปมันส์แบบถึงอกถึงใจได้ยังไงของจริงมันต้องเครื่องปั๊มตัวท็อปของผมสิจ๊ะ!"

ไอ้พุ่มคำรามพลางผละริมฝีปากออกจากยอดอกขยับลุกขึ้นยืนข้างเตียงมันจัดการปลดปมผ้าขาวม้าที่พันกายอยู่อย่างลวก ๆ

ทันทีที่ผ้าหลุดลุ่ยท่อนซุงยักษ์ขนาดมหึมาที่ดำคล้ำและเต็มไปด้วยเส้นเลือดปูดโปนตามสไตล์ชายชาวไร่ก็ดีดผึงออกมาปะทะสายตาคุณหมอสาวมันทั้งยาว ทั้งใหญ่ และหัวมังกรสีแดงก่ำนั้นก็ฉ่ำเยิ้มไปด้วยน้ำกามที่พร้อมจะปะทุ

หมอแพรวเบิกตากว้างพลางลอบกลืนน้ำลายลงคอที่แห้งผาก

‘โอ้พระเจ้า...ขนาดมันใหญ่โตน่าเกลียดน่ากลัวซะเหลือเกิน ถ้าเสียบเข้าไปในรูคงจะจุกแน่น ๆ อู้ว’

เธอคิดในใจพลางสั่นสะท้านเสียวซ่านร่านระทึกกับพละกำลังที่แฝงอยู่ในความดิบเถื่อนนั้น

"มาเถอะหมอ...มาช่วยตรวจดูน้ำยาผมหน่อย ว่ามันยังเข้มข้นพอจะทำลูกสาวได้สักคนไหม!"

ไอ้พุ่มมันรีบจับขาเรียวสวยของคุณหมอแพรวแยกออกกว้างจนเห็นกุหลาบงามที่ฉ่ำแฉะแดงซ่านก่อนจะโน้มตัวลงทับร่างเล็กของเธอไว้มือหนาจับท่อนเนื้อยักษ์จ่อเข้าที่ปากทางสวรรค์แล้วออกแรงกระแทกพรวดเดียวจนมิดลำ!

"อ๊าย!พี่พุ่ม! มัน... มันใหญ่เกินไป... อื้ออออ!"

หมอแพรวกรีดร้องออกมาสุดเสียงร่างกายสั่นสะท้านความใหญ่โตของไอ้ช่วงบุกรุกเข้าไปจนลึกสุดโพรงมดลูกจนเธอรู้สึกจุกเสียดแต่กลับเสียวซ่านไปถึงทรวงอกสะโพกดินระเบิดพยายามบิดหนีแต่กลับถูกไอ้พุ่มล็อกไว้แน่นด้วยมือหนาสากทั้งสองข้าง

"ซี๊ดดดด...หมอแพรว... ทำไมรูแน่นเหลือเกิน! ตอดจนผมจะแตกอยู่แล้ว!"

ไอ้พุ่มเริ่มขยับบั้นเอวซอยเสยยิกๆ อย่างรุนแรงและบ้าคลั่ง เสียงเนื้อกระทบเนื้อ ตั่บ! ตั่บ! ตั่บ!ดังก้องไปทั่วห้องตรวจ สลับกับเสียงเตียงตรวจคนไข้ที่โยกคลอนจนสั่นสะเทือนหน้าอกคู่ยักษ์ของหมอแพรวกระเพื่อมไหวรุนแรงจนส่ายไปมาปะทะกับแผงอกที่ชุ่มเหงื่อของไอ้พุ่ม

"อ๊ะ...อ๊าาา... พี่พุ่ม... แรงไปแล้ว... หมอจะขาดใจ... อื้ออออ"

หมอแพรวสะบัดหน้าไปมาความเป็นหมอหายวับไปกับตา เหลือเพียงสัญชาตญาณสัตว์ป่าที่โหยหาสัมผัสที่ดุดัน

เธอใช้ขาเรียวสวยเกี่ยวตวัดเอวหนาของไอ้พุ่มไว้แน่นพลางแอ่นอกรับแรงกระแทกที่โถมเข้าใส่ไม่ยั้ง

จังหวะการ"ปั๊มน้ำยา" ของไอ้พุ่มช่างรวดเร็วและหนักหน่วงราวกับมันต้องการจะระบายความอัดอั้นทั้งหมดที่มีใส่ลงไปในร่างของคุณหมอสาวสวยคนนี้

ในวินาทีสุดท้ายไอ้พุ่มเร่งจังหวะซอยถี่ยิบจนหมอแพรวเกร็งกระตุกไปทั้งตัวร่างนาฬิกาทรายสะดุ้งสุดตัวเมื่อไอ้พุ่มกดกระแทกเน้น ๆ จนสุดลำโคนแล้วฉีดพ่นสายธารน้ำรักอุ่นร้อนปริมาณมหาศาลเข้าสู่ภายในร่างกายเธออย่างบ้าคลั่ง

"อ๊างงงงงงงง!พี่พุ่ม... มันร้อน... มันเยอะไปหมดแล้ว... อื้ออออ!"

หมอแพรวนอนหมดแรงหอบหายใจรัวรินน้ำรักสีขาวขุ่นบางส่วนไหลย้อนออกมาตามง่ามขาเนียนละเอียดเปรอะเปื้อนเตียงตรวจขณะที่ไอ้พุ่มยังคงซุกหน้าลงกับร่องอกมหึมาหอบหายใจแรงไม่แพ้กัน

"เห็นไหมหมอ...น้ำยาผมยังดีอยู่ใช่ไหมจ๊ะ?"

ไอ้พุ่มกระซิบเสียงพร่าพลางใช้ลิ้นเลียยอดอกคุณหมอทิ้งท้าย

"ถ้าเมียผมทำแบบหมอไม่ได้...ผมคงต้องมาขอให้หมอช่วยปั๊มแบบนี้ทุกวันแล้วล่ะจ้ะ!"

...

แดดยามบ่ายยังคงแผดเผาจนถนนลูกรังหน้าร้านขายของชำกลายเป็นสีแดงฟุ้งกระจายไอ้กล้า ชายฉกรรจ์ร่างกำยำ พ่อตัวจริงของไอ้แก่นเดินปาดเหงื่อกลับมาจากปลายนาเพื่อจะมาหาซื้อยาสูบ

แต่สายตาก็ดันไปสะดุดเข้ากับลูกชายตัวแสบที่กำลังยืนหน้าบานถือไอศกรีมในมือหนึ่ง อีกมือหอบขนมห่อใหญ่เต็มวงแขน

"อ้าวไอ้แก่น!มึงเอาตังค์ที่ไหนมาซื้อขนมเยอะแยะวะ?นี่แอบไปขโมยตังค์แม่มึงมาเรอะ!"

ไอ้กล้าตะโกนถามพลางเดินเข้าไปหาลูกชายตัวเล็ก

ไอ้แก่นสะดุ้งสุดตัวรีบเอามือแอบถุงขนมไว้ทางด้านหลัง หวังว่าจะหลบพ้นสายตาผู้เป็นพ่อ

"เปล่านะพ่อ!เงินน้าพุ่มจ้ะ น้าพุ่มจ้างฉันให้ไปสถานีอนามัยเป็นเพื่อนบอกให้ฉันเล่นบทเป็นลูกชายน้าเขา ไปหลอกหมอแพรวว่าน้าพุ่มเป็นพ่อฉันน่ะจ้ะ"

ไอ้กล้าขมวดคิ้วจนเป็นปม

"หือ? ไอ้พุ่มน่ะนะจ้างมึงไปเป็นลูก? แล้วมันจะหลอกหมอแพรวไปทำไมวะ?"

"หนูไม่รู้จ้ะพ่อน้าพุ่มบอกแค่ว่าให้เล่นละครตบตาหมอหน่อย แล้วแกก็ควักตังค์ให้หนูออกมาซื้อขนมบอกว่าพ่อจะคุยธุระสำคัญกับหมอเขาจ้ะ พ่อลองไปดูบนอนามัยสิจ๊ะป่านนี้น้าพุ่มคงคุยเสร็จแล้วมั้ง"