เทียนกลับมาที่พักเห็นองค์หญิงทำท่าอยากจะพูดอะไร แต่ก็ไม่พูดออกมาเสียที
“ เจ้าเป็นอะไร มีอะไรก็พูดออกมาเถอะ” เทียนถามทันทีที่มาถึงที่พัก
“ อาจารย์ เสด็จพ่อกับเสด็จแม่ ไม่ให้ข้าเดินทางไปรักษากับท่าน” องค์หญิงหนิงซวนเอ่ยออกมา
“ เป็นธรรมดา ที่พวกเขาทำไปก็ถูกแล้ว ในเมื่อท่านไม่อนุญาตเจ้าก็ไม่ต้องไป”
เทียนก็คิดไว้แล้ว จะมีพ่อแม่ที่ไหนปล่อยให้หญิงสาวไปกับชายหนุ่มแบบนี้
“ อาจารย์ลองไปพูดกับเสด็จพ่อ กับ เสด็จแม่ให้ข้าหน่อยได้ไหม”
องค์หญิงหนิงซวนไม่ยอมแพ้ แต่ว่าจะให้เทียนไปพูด แล้วจะพูดได้ยังไงล่ะ
“ เรื่องนี้เอาไว้อาจารย์คิดก่อน ไม่รู้จะคุยกับเสด็จพ่อกับเสด็จแม่เจ้าแบบไหนดี”
เทียนลุกขึ้นเดินหนีกลับเข้าที่พักเลย แล้วเข้าไปในเจดีย์ เริ่มดูดซับพลังจากดวงแก้วอัคคี ซึ่งเป็นดวงสุดท้าย ทำให้ พลังจอมเวทย์ของเทียนสามารถปรับขึ้นมาเป็นระดับที่ 5 ได้แล้ว เทียนสามารถรวมร่างกลางเป็นอัคคี เคลื่อนไหวไปมาได้อย่างอิสระ
รุ่งเช้าเทียนออกมาตรวจรักษาคนปกติ แต่มีแขกที่ไม่ได้รับเชิญมาปรากฎตัว องค์ชายไท่เหอ กับ องค์ชายชิงหยุน จากจักรวรรดิชิงสือ มีผู้ติดตามอยู่สี่คน มีพลังถึง อัครเทพระดับ 50 ทั้งหมด
“ หมอซู ข้าให้เวลาเจ้า ภายในสามวัน ออกจากจักรวรรดิไท่หยวนไปซะ และอย่าติดต่อ กับองค์หญิงไท่หนิงซวนอีก” องค์ชายชิงหยุนเอ่ยเสียงเย็น
“ ข้าจะนับ 1-10 เจ้ารีบรีบออกไปจากที่นี่ซะ” เทียนพูดจบ ก็บุกเข้าตบหน้าองค์ชายชิงหยุนคว่ำไปที่พื้น แล้ว องค์รักษ์ทั้งสี่ตกใจรีบเข้ามาประคององค์ชายชิงหยุนที่สลบไปแล้ว
“ นี่เจ้าไหนบอกว่า นับ 1-10 ก่อนยังไง” หนึ่งในองค์รักษ์ถามด้วยความโมโห
“ พอดีข้าเป็นคนนับเลขเร็ว” เทียนพูดจบ สามองครักษ์บุกเข้ามาหวังจะจับเทียนเอาไว้ แต่ว่าไม่ทันขยับ ก็ถูกวงแหวนยันต์ที่เทียนปล่อยออกมา เรียกว่ายันต์กักขัง ทั้งสามคนขยับไม่ได้ เทียนกำลังทดสอบพลังเวทย์ระดับ 5 วงแหวน สามารถหยุดยั้ง พวกที่มีพลังยุทธ์ได้อย่างง่ายดาย
“ องค์ชายไท่เหอ ท่านจะไล่ข้าออกจากเมืองนี้ด้วยหรือเปล่า” เทียนไม่อยากทำร้ายองค์ชายไทเหอ เห็นว่าเป็น พี่ชายขององค์หญิงหนิงซวน
“ ไม่ ไม่ ท่านหมอรักษาคนไข้ดีต่อชาวบ้านข้าจะทำเช่นนั้นได้อย่างไร ได้โปรดปล่อยพวกเขาไปเถอะ พวกเขาไม่รู้ว่าอะไรควร ไม่ควร” องค์ชายไท่เหอเพิ่งรู้ว่า
เทียนมีพลังยุทธ์เหนือกว่า คนทั้งสี่มากมาย จึงไม่อยากมีปัญหากับเทียน
เทียนสะบัดมือ ยันต์วงแหวนที่พื้นหายไป ทั้งสามคนก็กลับมาเป็นปกติ รีบพาองค์ชายออกจากที่นี่ทันที หากขืนอยู่ ต่อ คงไม่รอดแน่ เทียนส่ายหัว แล้วเริ่มไปรักษาคนต่อ องค์หญิงหนิงซวนรีบมา เพราะรู้ว่าองค์ชายหยุนชิง จะมากลั่นแกล้งอาจารย์ แต่พอมาถึงกลับไม่มีอะไร เทียนก็รักษาคนตามปกติ จึงถามเสี่ยวลี่ กับเสี่ยวชิง ทั้งสองเล่าด้วยความตื่นเต้น
“ ไม่คิดว่าท่านหมอจะตบหน้า องค์ชายหยุนชิงคว่ำ แล้วจัดการ องครักษ์ระดับ อัครพรหมเทพ ระดับ 50 อย่างหมดสภาพ ขนาดองค์ชายไท่เหอ ยังไม่กล้าหือกับ ท่านหมอเทียนเลย” องค์หญิงฟังจบก็ปิดปากตัวเอง ไม่คิดว่าอาจารย์ตัวเองจะเก่งกาจปานนี้
วันนี้เทียนใกล้รักษาคนเสร็จ มีผู้หญิงวัยยี่สิบห้า มาคุกเข่าที่หน้าร้าน เสี่ยวลู่ กับ เสี่ยวชิง พยายามไล่ให้ออกไป เพราะไม่ได้ลงทะเบียนไว้ เทียนมองแล้วเห็นความมุ่งมั่น ของผู้หญิงคนนี้ เลยเรียกให้เข้ามาคุย
“ ท่านหมอเทวะ ได้โปรดช่วยลูกชายข้าด้วย เขาเป็นมนุษย์ เขาถูกทางการจับไปเขาบอกว่าลูกข้าเป็นปีศาจ แต่ไม่มีใครเชื่อข้าเลย พวกเขากำลังจะเอาลูกของข้าไปถ่วงน้ำแล้วท่านช่วยไปยืนยันที ว่าเขาเป็นมนุษย์” พอให้พูดผู้หญิงคนนี้ก็พูดออกมาเป็นชุดเลย
“ ตอนนี้เด็กอยู่ไหน” แม่เด็กดีใจที่เทียนอาสาที่จะช่วย เลยรีบพาเทียนไปที่เรือนจำ ติดต่อขอเข้าเยี่ยมดีที่องค์หญิงมาด้วย เลยไม่ต้องใช้กำลัง
พอเข้ามาในคุกก็พบเด็กชายวัย 2 ขวบนอนขดอยู่ในตะกร้าที่ใส่หมูเตรียมนำไปถ่วงน้ำ มีน้ำตาไหลเป็นทาง เหมือนผ่านการร้องไห้อย่างหนัก จนหมดแรงที่จะร้อง นอนอยู่คนเดียวในกรงขัง พอเห็นแม่ตัวเองมา ก็มีแรงฮึดขึ้นมาอีก ส่งเสียง
เรียกแม่ออกมา พร้อมกับเอามือยื่นหาแม่ เพื่อให้แม่อุ้ม
“ ท่านแม่ ช่วยด้วย”
“ ตี้เอ๋อ ลูกแม่” สองแม่ลูกร้องไห้ใส่กัน เทียนบอกให้ ผู้คุมเปิดประตู กลับไม่ยอมเปิดให้ เทียนตบไปทีเดียว ร่างติดกรงขังติดอยู่ตรงนั้นสลบนิ่งอย่างเรียบร้อย เทียนดึงประตูกรงขัง ออกมาอย่างง่ายดาย แล้วฉีกตะกร้าเป็นสองส่วน แล้วอุ้มเด็กออกมา ตี้เอ๋อชูมือหาแม่ตัวเอง เทียนเลยให้แม่ตี้เอ๋ออุ้ม
แล้วสังเกตร่างกายของตี้เอ๋อ พบว่า เขาเป็นโรคผิวหนังเกล็ดปลา เป็นโรคผิวหนังผิดปกติ มาตั้งแต่กำเนิด พอตอนโตขึ้น จะค่อยๆ ทรมาน และผิวจะแห้งเป็นเกล็ด
แต่ของตี้เอ๋อนี้ ที่ฝ่าเท้ากับฝ่ามือ ของเขามันมีอาการผิดปกติด้วยเช่นกัน ทำให้นิ้วของเขาติดกันเป็นครีบปลา ชาวบ้านเลยคิดว่า ตี้เอ๋อ เป็นปีศาจ
“ พาเขาไปที่โรงหมอก่อน” เทียนเอ่ยสั้นๆ พอทั้งหมดขึ้นมา ก็พบทหารมากันนับร้อย พร้อมกับชาวบ้าน ที่จะมาพา ตี้เอ๋อไปถ่วงน้ำ ทั้งสองคนแม่ลูกกอดกันแน่น
ตี้เอ๋อหลับตาปี๋เกิดความรู้กลัวคนที่เคยมาจับเขาไปครั้งแรกมา เทียนได้แต่ถอนหายใจ องค์หญิงไปพูดแล้ว ชาวบ้านกลับทหารบอกว่าต้องทำตามหน้าที เทียนเลยเรียกให้กลับมา
“ ข้าชื่อหมอเทียน เป็นหมอเทวะ ขอยืนยันว่าเด็กคนนี้เป็นโรค ไม่ใช่ปีศาจ ข้าจะพาเขาไปรักษา” เทียนตะโกนบอกทุกคน แต่แปลกไม่มีใครเชื่อเลย
“ ไม่จริง เด็กคนนี้เป็นปีศาจ ทำให้ฝนแล้ง เทพเจ้าเลยไม่ช่วย ต้องนำไปถ่วงน้ำเซ่นเทพเจ้ามังกร” มีชาวบ้านคนหนึ่งตะโกนออกมา แล้วก็มีคนสนับสนุน
“ ใช่แล้วท่านหมอ เรื่องนี้ท่านอย่ายุ่งดีกว่า มันเป็นความเชื่อของพวกเขา” นายอำเภอ มือปราบทุกคนต่างเห็นด้วยกันหมด ยังมีนักพรตอีกคนที่เตรียมตัวทำพิธีให้
“ ใช่แล้วท่านอย่ายุ่งเลย เด็กคนนี้เป็นปีศาจ ถ้าจับไปเซ่นสังเวยเทพเจ้ามังกรแล้ว
ชาวบ้านจะได้อยู่ดีกินดี ท่านอย่ามาขวางพวกเขาจะดีกว่า” นักพรตเอ่ยขึ้น
เทียนได้แต่ถอนหายใจอีกครั้ง ในเมื่อคิดกันได้แค่นี้ คงต้องสั่งสอนให้รู้สำนึกเท่านั้น จากนั้นเทียนก็ปล่อยมังกรสีขาวออกมา แล้วคำรามก้องไปทั่วเมือง ผู้คน เห็นแล้วหวาดกลัวยิ่งนัก
“ พวกเจ้าบังอาจนำชื่อของข้า เทพเจ้ามังกรไปจับเด็กบริสุทธิ์ ทำให้ชื่อเสียงของข้าต้องมัวหมอง ข้าจะลงโทษพวกเจ้าให้เข็ดหลาบ หากต่อไปเกิดเรื่องอีก ข้าจะมากวาดล้างพวกเจ้าให้หมด” จากนั้นมังกรขาวก็ปล่อยแสงออกจากดวงตาส่องไปที่ทหารกลุ่มแรก กลายเป็นหมูตัวน้อย วิ่งไปวิ่งมา จากนั้นแสงก็ส่องไปที่ชาวบ้านกับพวกนายอำเภอมือปราบ ทั้งหมดกลายเป็นหมูน้อยวิ่งกันพล่านไปทั่วเมือง ก่อนมังกรจะหายไปบอกกับหมูทุกตัว ว่าอีกสามวันพวกเจ้าจะกลับมาเป็นมนุษย์อีกครั้ง เทียนเป็นจอมเวทย์ระดับที่ 5 แล้วยังมีพลังนิรันดร์ที่สาม การเสกมนุษย์ธรรมดาให้เป็นหมูสามวัน ถือว่าง่ายมาก
“ ไปกันเถอะ” เทียนบอกทุกคน ในขณะที่ทุกคนอ้าปากตาค้างไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น
ทำไมมังกรปรากฏร่าง แล้วสาปชาวบ้านทหาร นายอำเภอ มือปราบทั้งหมดกลายเป็นหมูวิ่งกันไปทั่วเมืองแบบนี้
พอมาถึงร้านเทียนยังไม่เริ่มรักษา ให้เสี่ยวลู่ ไปหาข้าวต้มร้อน ๆ มาให้สองแม่ลูกกินก่อน แล้วเทียนก็ชวนคุยไปเรื่อย ๆ เพื่อให้ทั้งสองคนแม่ลูกสบายใจ
เพราะเทียนรู้ว่าการลอกหนังเก่าแล้วผลัดผิวหนังใหม่ออกมา จะต้องมีการเจ็บปวดพอสมควร เด็กน้อยอายุแค่ สองขวบไม่รู้จะทนเจ็บได้ไหม เทียนกำลังคิดถึงเวลา และระดับความเจ็บปวด ว่าจะเริ่มขบวนการรักษาแบบใดก่อนดี เพื่อให้ตี้เอ๋อ เจ็บปวดน้อยที่สุด
“ ตี้เอ๋อ อยากหายป่วย จะได้เป็นเหมือนคนอื่น จะได้มีเพื่อน” ตี้เอ๋อพูดจ้อยๆออกมา
“ ถ้าเช่นนั้น ตี้เอ๋อต้องอดทนหน่อยนะ” เทียนลูบหัวตี้เอ๋อเอาไว้
“ ตี้เอ๋อ จะอดทน” เสียงตี้เอ๋อบอกว่าอดทน แต่พอจับไปแช่น้ำสมุนไพรกับน้ำทิพย์ในถังเพื่อจะลอกคราบ กัดฟันไปแปบเดียวก็ร้องจ้า เทียนยัดเม็ดยารักษาระดับสวรรค์เข้าปาก ตี๋เอ๋อค่อยๆเงียงเสียงลง แม่ตี้เอ๋อ ใช้ผ้าชุบน้ำยาค่อย ๆ เช็ดหน้าตี้เอ๋อ ผิวหนังของตี้เอ๋อก็ค่อยๆ ผลัดเปลี่ยนเป็นผิวกายปกติ มือและเท้าก็กลับเป็นเหมือนคนทั่วไป ทั้งสองแม่ลูก ต่างสวมกอดกันร้องไห้ด้วยความดีใจ
เทียนยืนมองทั้งคู่ด้วยความอิ่มใจ องค์หญิงหนิงซวน ถึงกับน้ำตาซึมออกมา
เสี่ยวลู่กับเสี่ยวชิง ถึงกับสะอื้นไปกับสองคนแม่ลูก
พอครบกำหนดเวลาสามวัน เทียนเรียกคนป่วยมารักษาล่วงหน้า สามวัน ทำให้เทียนมีเวลาที่จะไปตามล่า จิ้งจอกมรกต กับต้าหูเค่อ โดยมีองค์หญิงหนิงซวนกับเสี่ยวชิงกับเสี่ยวลู่ เดินทางไปด้วย
“ ท่านหมอเทียนไม่ทราบว่า พวกเราควรกินยานี้ก่อนหรือ หลังถูกพิษจิ้งจอกขอรับ” ต้าหูเค่อได้รับยาแก้พิษจากเทียนก็เลยสงสัย
“ เอาไว้ถูกพิษแล้วค่อยกิน ขืนกินไป ถ้าไม่ถูกพิษก็เสียของพอดี” เทียนตอบไป
“ ว่าแต่สุสานที่จะไปนี่เป็นสุสานของใครกันเนี่ย” เสี่ยวชิงเอ่ยถาม ต้าหูเค่อ
“ พวกเราไม่มีใครรู้แน่ชัดแต่ตัวหนังสือที่อยู่ด้านหน้านั้นเป็นตัวอักษรสมัยราชวงศ์โจวตอนต้น” ต้าหูเค่อเอ่ยตอบ
ในที่สุดทุกคนก็มาถึงสุสานรอบ ๆ ไม่มีสิ่งก่อสร้างใดใด ต้องลงไปใต้ดินลึกกว่า 40 เมตร คนงานใช้เวลาขุดเกือบปี พวกเขาลงทุนกันมากทีเดียว เทียนคิด
“ ที่นี่เป็นเส้นเลือดมังกร สมัยก่อนมีแม่น้ำต้าสุ่ยไหลผ่านแต่มีเหตุการณ์แผ่นดินไหวสายน้ำไหลเปลี่ยนทาง ทำให้เส้นมังกรขาดเลือดไปหล่อเลี้ยง เจอความแห้งแล้ง ทำให้ ความสมบูรณ์หายไป ลูกหลานสูญสิ้น” ต้าหูเค่อเอ่ยออกมาให้ทุกคนฟัง
“ เส้นเลือดมังกรมีกษัตริย์ เป็นร้อย ๆ คน แสดงว่าเส้นเลือดมังกร มีอยู่ทั่วไปโดยที่เราไม่รู้จักเลยใช่ไหม” เสี่ยวชิงเอ่ยถามต้าหูเค่อ
“ ตราบใดที่ยังมีความเชื่อเรื่องนี้ ก็ยังมีเส้นเลือดมังกรอยู่ตลอด” ต้าหูเค่อเอ่ย
ทั้งหมดมายืนที่ด้านหน้าสุสานด้านในแล้ว ต้าหูเค่อ พาคนมาเพียง 20 คน รวมทั้งกลุ่มของหมอเทียนอีก 4 คน รวมเป็น 24 คน ต้าหูเค่อกับพวกมาสุดทางแค่นี้ ก็เจอควันพิษก็แตกกระเจิงไม่กล้าอยู่แล้ว เวลานี้เจอทางเข้าสุสานอีกครั้ง
เทียนเริ่มแจกยันต์เคลื่อนย้าย ให้ทุกคน หากเกิดอันตราย ให้ใช้ยันต์นำมาปิดที่หน้าผาก ร่างจะถูกเคลื่อนย้ายมาที่ด้านหน้า สุสานอย่างปลอดภัย
เทียนมองประตูทางเข้าสุสาน ที่สร้างไว้ใหญ่กว่ามนุษย์ทั่วไป มีรูกุญแจ แค่มือจับก็ไม่สามารถจับได้แล้ว เหมือนกับว่า
ไม่ใช่ประตูสำหรับมนุษย์ใช้ เทียน สงสัยบางอย่างตั้งแต่เขามาที่มิติแห่งนี้ เขายังไม่เคยเห็นวิญญาณเลย หรือว่า ที่นี่ไม่มีวิญญาณเหลืออยู่อีกแล้ว เทียนใช้พลังเวทย์วายุปล่อยเข้าไปในรูกุญแจ แล้วสั่งให้มันเปิดออกมา มีเสียงดัง คลิก !
ประตูค่อย ๆ เปิดออกมา ความเย็นระเยือก ค่อย ๆ ถูกปล่อยออกมา กระทบกำผิวกายของทุก ๆ คน ปรากฏด้านในมีแต่ทางเดินที่กว้างอยู่ ประมาณ 5 เมตรมองไปสุดทางก็มืดมิด มองที่พื้นหิน ก็ดูเหมือนจะถูกวางกลไกเอาไว้ให้ดูเหมือนไม่มีอะไร
เทียนก้าวเท้าเข้าไปคนแรก มีไฟลุกขึ้นมาเป็นทางยาวเข้าไปด้านใน ทำให้ดูสว่างมากขึ้น เทียนปล่อยพลังเหมันต์เข้าไป ทดสอบเส้นทาง มีธนู มีดยักษ์ปล่อยออกมาจาก กำแพงด้านข้าง เทียนหยิบโล่อีจิสของอาธีน่าออกมาแล้วพุ่งตัวเข้าไปอย่างรวดเร็ว ทั้งมีด ขวาน ลูกธนู ปล่อยออกมา จนเต็มไปหมด แต่เจอโล่อีจิส
ทำลายไปจนสิ้น เทียนผ่านด่านทางเข้าไปอย่างสบาย....