[จบ]1-1 ย้อนเวลามากับระบบใส่เดี่ยว

136 สู้ด้วยทุกอย่างที่มี

“หัวหน้า หมายความว่ายังไง ทำไมถึงไม่มีการโจมตี”


แอชเชอร์บินกลับมาด้วยชุดเกราะนาโนสูทที่ซ่อมแซมกลับมาใช้งานได้ 60 % การซ่อมแซมให้ถึง 100 % จะทำให้เขาเป็นที่น่าสงสัยเกินไป 


“แอชเชอร์ ผู้บัญชาการกองทัพที่ 9 มันบ้าไปแล้ว มันต้องการจะให้ทหารเสียสละเพื่อให้ชาวเมืองเขตต่อๆไปได้หลบหนี จึงให้เราซื้อเวลา”


“ยังไง” แอชเชอร์ตกใจมากกับคำพูดของหัวหน้าแอนเดอร์สัน


“มันเรียกพวกเราไปรวมกลุ่มกันทางทิศเหนือและทิศใต้ บอกเพียงแค่ว่าจะให้เราโจมตีจากทั้ง 2 ฝั่งนี้ แต่เมื่อเราไปถึงสัญญาณกลับถูกตัด ไม่สามารถสื่อสารใดๆได้ คำสั่งทุกๆอย่างล้วนหายไป สิ่งที่เราทำได้จึงมี 2 ทางเลือก หนึ่งโจมตีต่อไปในจุดทั้ง 2 ที่ผู้บัญชาการกองทัพที่ 9 สั่งการ หรือสอง แยกย้ายกันหนี”


“สรุปแล้วทุกคนแยกย้ายกันหนีอย่างนั้นเหรอ”


“ใช่ หลังจากที่พวกเขารู้ว่าเหตุการณ์นี้เหมือนจงใจสั่งให้พวกเราไปตาย ทุกๆคนจึงออกคำสั่งให้ถอยในทันที”


แม้แอชเชอร์จะถูกฝึกมาให้เชื่อฟังคำสั่งตั้งแต่ชีวิตก่อนและชีวิตนี้ เขากลับไม่คิดว่าจะต้องมาเจอกับคำสั่งบ้าๆอย่างผู้บัญชาการกองทัพที่ 9 ที่คิดจะส่งทหารทั้ง 5 แสนนายไปตายเปล่าเพื่อทำให้ราชินีเคลื่อนไหวช้าลง   


โดยการสั่งการมีผลดีต่อตัวของมันเพราะต่อให้ทุกคนจะรอดไปได้และต่อให้เหตุการณ์จัดการราชินีจะจบสิ้นลงไป ทหารทุกนายจะมีความผิดเพราะขัดคำสั่ง ซึ่งมันเปิดทางให้ผู้บัญชาการกองทัพที่ 9 ได้ใช้ข้ออ้างเหล่านี้หลีกหนีความผิดเพื่อจะอยู่ในตำแหน่งต่อไปได้ หรือถ้าอยู่ไม่ได้ก็ยังคงเป็นบุคคลระดับสูงภายในกองทัพ


“ผู้บัญชาการกองทัพที่ 7 ติดต่อมาไหมครับ”


“ติดต่อมา แต่การสื่อสารตัดขาดก่อน ตอนนี้เราจึงหนีและทำเท่าที่ทำได้ ยังมีประชาชนอีกมากมายที่ยังอยู่ใกล้เคียงตำแหน่งที่ราชินี ”


“หัวหน้าแอนเดอร์สัน ถ้าหากผมเข้าไปหยุดราชินีไม่ให้โจมตี หัวหน้าคิดว่าจะเกิดอะไรขึ้นบ้าง เราจะเล่นงานผู้ที่เกี่ยวข้องกับเหตุการณ์ในตอนนี้ได้ไหม”


“ไม่รู้ ฉันไม่ถนัดวางแผน ต้องให้ผู้บัญชาการกองทัพที่ 7 รับรู้ก่อน แต่ภายในใจของฉันคิดว่าหากเราหยุดราชินีไม่ให้โจมตีได้ รวมไปถึงช่วยชาวเมืองออกมาได้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ เราจะได้ผลงานเช่นเดียวกัน”


“ถ้าอย่างนั้นเรามาทำผลงานให้ดีที่สุดจนตบหน้าผู้บัญชาการกองทัพที่ 9 กัน”


“แน่ใจนะว่าเอาอยู่”


“เมื่อก่อนไม่ แต่หลังจากที่ผมทำลายจุดอ่อนในร่างของราชินีไปมากมาย ตอนนี้ผมเชื่อว่าตัวเองน่าจะหยุดมันได้บ้าง”


“แล้วผลกระทบที่จะเกิดขึ้นหลังจากที่นายแสดงพลังออกมาล่ะ”


“เราค่อยโยนงานให้ผู้บัญชาการกองทัพที่ 7 อีกที ผมคิดว่าผู้บัญชการคงไม่อยากเสียตัวเบี้ยสำคัญแบบผมไปหรอกนะ”


“ได้ ถ้านายคิดว่าทำได้เราก็จะเอาด้วย”


“งั้นผมเข้าไปก่อน หากเห็นจังหวะแล้วลงมือเลยนะครับ”


ปุ~!


พลุสัญญาณจากหัวหน้าแอนเดอร์สันจุดขึ้นไปบนท้องฟ้า ทำให้ทหารกองทัพที่ 7 ที่กำลังวิ่งออกห่างจากราชินีหยุดยืนพลางแยกกันออกตามคำสั่ง ทหารที่อุ้มชาวเมืองหลบหนีระหว่างทางพลางพาชาวเมืองวิ่งต่อไป ส่วนทหารที่ยังคงว่างต่างหันหน้ากลับไปยังราชินี หลังจากเห็นแอชเชอร์พุ่งเข้าหาราชินีโดยไม่กลัวตาย


“มาดูกันว่าแกจะเป็นยังไงบ้าง หลังจากถูกทำลายแหล่งพลังไปมากมายขนาดนั้น”


ขวานขนาดใหญ่ถูกนำออกมาถือในมือของแอชเชอร์ที่กำลังมุ่งตรงเข้าหาราชินี หากเป็นไปได้เขาก็อยากจะทะลวงร่างของมันไปยังจุดอ่อนที่ทำให้มันถึงตาย แต่รอบๆตำแหน่งนั้นเต็มไปด้วยไฟไม่สามารถทะลวงผ่านไปได้  กล้ามเนื้อของราชินีใกล้ๆบริเวณนั้นก็เหนียวมาก จึงทำให้เขาค่อยๆถูกผลักออกมาจากร่างของมันในตอนที่คิดจะเข้าไปจัดการจุดอ่อนอันสุดท้าย


“ร่างน้ำแข็ง ลำแสงอาวุธ เฮฟวี่สตัน!!!!”


แสงสีฟ้าส่งออกมาจากขวานก่อนที่แอชเชอร์จะปามันเข้าใส่บริเวณหัวของราชินี ในตอนที่ขวานพุ่งออกไปนี้เขาได้นำดาบและมีดออกมาใช้งานผ่านสกิลตัดเงากระแทกเข้าไปยังกลางลำตัวราชินีแล้วพุ่งไปยังจุดที่ขวานปักเอาไว้ พริบตาที่เขาก้าวเท้าวิ่งบนร่างของราชินีก็ได้เกิดบาดแผลขนาดใหญ่ลากยาวไปตามเส้นทางที่วิ่ง


หมับ!


สองมือจับไปยังขวานส่งดาบและมีดกลับเข้าไปในช่องเก็บของ หลังจากดึงขวานออกมาจากผิวหนังของราชินีแอชเชอร์ก็ได้กระโดดไปกลางอากาศแล้วพุ่งลงมาสับขวานใส่หัวของราชินีอีกครั้งหนึ่ง


ตู้ม~!


“เร็วเข้า ร้อยตรีแอชเชอร์จะถ่วงเวลาเอาไว้ หน้าที่เราต้องช่วยพลเรือนออกมาให้ได้ อย่าลืมถ่ายวีดีโอด้วย”


หัวหน้าแอนเดอร์สันสั่งการให้ทหารกองทัพที่ 7 วิ่งกลับเข้าไปหาราชินีอีกครั้งหนึ่ง ถึงจะมีความกลัวแต่หลังจากที่เห็นร่างของราชินีเซถอยจากขวานของแอชเชอร์ ทุกๆคนต่างมีความหวังว่าจะรอดในภารกิจช่วยเหลือจึงรีบพุ่งเข้าไปช่วยชาวเมืองออกมาจากซากตึกและจุดที่หลบซ่อนตัว


“เร็ว เร็ว เร็ว เร็ว~!”


ตู้ม~!


ร่างของราชินีเซถอยหลังไปอีกครั้งจากการถูกฟาด จนทำให้การโจมตีทั้งหมดที่มันเปิดใช้งานหยุดลง ทุกๆครั้งที่ราชินีคิดจะใช้การโจมตี แอชเชอร์จะพุ่งตรงเข้าไปฟันด้วยขวานจนมันเสียหลักยกเลิกการโจมตีวงกว้างไป


ตู้ม บรึ้ม บู้ม~!


หน่วยพิเศษสเปเชียลโฮสยืนมองแอชเชอร์จากระยะใกล้ พวกเขาทั้ง 4 เคยได้สวมใส่ชุดเกราะนาโนสูทมาแล้วเช่นเดียวกัน แต่สิ่งที่พวกเขาทำได้ไม่สูงเหมือนแอชเชอร์ แม้จะโจมตีเต็มกำลังสิ่งที่ทั้ง 4 ทำได้มีเพียงแค่สร้างรอยขีดข่วนเล็กๆเท่านั้น กลับกันแอชเชอร์กลับโจมตีราชินีจนเหมือนกับว่าพลังต่อสู้ของเขามีไม่ต่างจากราชินีเลยสักนิดเดียว การจะทำให้ร่างกายใหญ่โตกว่าร้อยเมตรเซถอยได้ พลังโจมตีที่ส่งไปยังขวานจะต้องมากมายแน่นอน


“เร็วเข้า ช่วยเหลือชาวเมืองก่อน!”


หัวหน้าแอนเดอร์สันบอกให้หน่วยพิเศษช่วยชาวเมืองใกล้ๆออกไป ส่วนตัวของเขามองหาเครื่องมือที่ทางกองทัพที่ 9 ใช้สำหรับรบกวนสัญญาณ ตอนนี้สิ่งที่เขาต้องการมากที่สุดคือติดต่อกับผู้บัญชาการกองทัพที่ 7 เพื่อขอคำสั่ง ทันใดนั้นน็อตที่พยายามหาจุดที่ทำให้สัญญาณสื่อสารขาดหายก็ได้ยิงเลเซอร์ชี้เป้าให้หัวหน้าแอนเดอร์สันมองเห็นจุดที่ควรจะไปทำลาย โดยจุดนั้นอยู่บนเพดานเขต D12


ตู้ม~!


“ระบบ ฟอสเอนเนอร์จี้เหลือเท่าไหร่”


[ฟอสเอนเนอร์จี้คงเหลือ 231,002 หน่วย]


“ดี คอยใช้มันฟื้นฟูพละกำลังและรักษาร่างกาย หากเหลือต่ำกว่าหมื่นให้แจ้งเตือน”


ตู้ม~!


ขวานขนาดใหญ่ตัดลงไปยังขาที่กำลังยกขึ้นมายิงลำแสงทำลายล้าง จนขาดร่วงตกลงไปบนพื้นดิน อย่างไรก็ตามราชินีกลับสามารถงอกกลับคืนมาได้ จึงทำให้ร่างกายของมันยังอยู่ครบถ้วนสมบูรณ์


“ถ้ามีสกิลที่ทำให้มันรักษาร่างกายไม่ได้คงจะดี”


ตู้ บรึ้ม ตู้ม กรี๊ด~!


ราชินีกรีดร้องลั่น หลังจากที่มันไม่สามารถโจมตีได้เพราะแอชเชอร์ขัดขวางทุกๆอย่าง ปาก เท้า กลางหน้าอก หรือจะเป็นการปลดปล่อยพลังต่างๆออกมาจากร่างกายล้วนถูกแอชเชอร์บินเข้าไปขัดขวางจนไม่เหลือซาก เมื่อรู้ว่าตัวของมันจำเป็นต้องจัดการสิ่งที่น่ารำคาญอย่างแอชเชอร์ การเดินที่มุ่งเน้นไปยังทิศตะวันตกก็ได้หยุดลงในทันที


วิ๊ง~!


พลังสีแดงเปล่งแสงออกมาจากแขนทั้งสองข้างของราชินี แอชเชอร์จึงรีบบินเข้าหาแล้วโจมตีแขน  ทว่าแสงที่เกิดขึ้นกลับไม่ยอมหายไป เขาจึงบินตรงขึ้นไปบนเพดานเขต D12 เนื่องจากว่าตำแหน่งนี้เป็นตำแหน่งที่ปลอดภัยสำหรับทุกๆคนหากราชินีโจมตี ทันทีที่แอชเชอร์พุ่งขึ้นมาถึงด้านบนเสียงกรีดร้องเล็กแหลมก็พุ่งตามหลังเขามาก่อนจะมีลำแสงสองสายจากมือทั้งสองข้างของราชินีพุ่งโจมตีเขา


กรี๊ด~!


[ระบบหลักจะปิดตัวลงในอีก 9 8 7…]


เวลาค่อยๆนับถอยหลังแอชเชอร์ที่ออกมาจากระยะการทำงานของระบบหลักรีบทำการบินหลบหลีกลำแสงที่พยายามกวัดแกว่งโจมตีเขาให้ร่วงตกลงไปตาย แต่ทว่าลำแสงที่ราชินีเปิดใช้ผ่านแขนกลับไม่มีทีท่าว่าจะหยุดใช้แอชเชอร์จึงกัดฟันรวบรวมพละกำลังลงไปยังขวานเปิดใช้งานสกิลลำแสงอาวุธแล้วพุ่งเข้าหามันในทันที จังหวะที่แอชเชอร์พุ่งลงมานี้ลำแสงจากมือทั้งสองข้างของราชินีก็ได้นำมารวมกันเพิ่มขนาดให้ใหญ่ขึ้นไปอีก


กรี๊ด~!


หนึ่งตัวโจมตีพลางกรีดร้องอีกคนตะโกนก้องพร้อมกับยกขวานบินวนลำแสงที่ยิงโจมตี หากเขาบินหลบด้วยการฉีกออกไปทิศทางใดทิศทางหนึ่งนี้ ลำแสงจะต้องพุ่งกวาดไปรอบๆอย่างแน่นอน แอชเชอร์จึงยอมเสี่ยงบินวนลำแสงพุ่งเข้าหาราชินีโดยที่ช่วงลำตัวของเขานี้อยู่ห่างจากลำแสงทำลายล้างเพียงไม่กี่เซนติเมตรเท่านั้น


“อย่าอยู่เลย~!”


ขวานที่ยกขึ้นหลังเหวี่ยงลงไปยังกลางศรีษะของราชินี พร้อมกับมีเสียงแจ้งเตือนจากระบบบอกให้รู้ว่าระบบหลักกลับมาเปิดใช้งานอีกครั้ง แต่ในจังหวะที่แอชเชอร์หวดขวานฟันกลางหน้าผากเขากลับตื่นตะลึงงันเพราะราชินีมันได้งอกแขนที่ 3 ออกมาจากข้างลำตัวก่อนจะตบร่างของเขาที่กำลังจะฟันจนร่วงตกลงไปบนพื้นดิน ภายใต้เสียงกระแทกพื้นดินของชุดเกราะนาโนสูทนี้เอง ทำเอาหัวหน้าแอนเดอร์สันที่กำลังไล่ทำลายโดรนบินที่ฝังตัวบนผนังหันมอง


“ไม่~!”


ลำแสงจากมือทั้ง 2 ที่ใช้งานก่อนหน้าถูกตัดขาดพลังจากนั้นก็เริ่มรวบรวมพลังงานอีกรอบ มืออีก 2 ที่งอกมาใหม่ต่างก็รวบรวมลำแสงเช่นเดียวกัน ภายใต้สถานการณ์คับขับ แอชเชอร์ที่ถูกตบจนร่วงลงไปนอนบนพื้นดินนี้เองนั้น ต่างก็ลุกขึ้นมาด้วยสภาพบาดเจ็บหนัก ขวานที่เคยจับล้วนหล่นห่างจากตัวไปไกล สิ่งเดียวที่ทำให้เขารอดได้คงต้องฝากชีวิตไปกับดาบและมีดในมือ


ชี้ พรึ่บพรึ่บพรึ่บ ฟู่ว~!


ไอพ่นที่พยายามเปิดใช้งานดับลงไปหลังจากได้รับความเสียหาย ชุดเกราะนาโนสูทที่มีปัญหามาตั้งแต่แรกเริ่มรวน ไม่เพียงเท่านั้นระบบหลักก็ปิดตัวลงเช่นเดียวกัน ทำให้สิ่งที่ช่วยชีวิตของเขาได้ในตอนนี้เองนั้นคือพลังต่อสู้ 915 จากระบบพร้อมกับดาบและมีด 9 ดาวภายในมือ


“มาลองดูกันว่าฉันจะตัดลำแสงได้หรือเปล่า”


หากใช้ความเร็วพุ่งหนีคนอื่นจะต้องตายจากการกวาดผ่านลำแสงของราชินี แอชเชอร์จึงเลือกที่จะให้มันโจมตีตรงจุดๆเดียว ทันที่ที่ราชินียื่นแขนทั้ง 4 ข้างมายังทิศทางที่เขาลุกขึ้นยืนนี้เองนั้น มันก็ได้กรีดร้องลั่นรวมพลังจากทั้ง 4 มือเข้าด้วยกันแล้วยิงพลังทั้งหมดที่รวบรวมเอาไว้มายังตำแหน่งที่เขายืน 


แต่ทันใดนั้นเองช่วงเสี้ยววินาทีที่ราชินีกำลังจะปล่อยลำแสงออกมาจากมือก็ได้มีลำแสงสีฟ้าพุ่งมาจากทิศตะวันออกลอดผ่านอุโมงที่ราชินีขุดพุ่งเข้าชนกลางลำตัวของมัน ทำให้พลังงานที่รวบรวมเอาไว้นั้นระเบิดใส่ร่างของมันจนร้องคำรามออกมา


บรึ้ม!


“มีอะไรมาเพิ่มอีก!”


แอชเชอร์หันมองไปยังสิ่งที่ช่วยชีวิตเขาเมื่อครู่นี้ ปรากฎว่าอุโมงที่มีลำแสงสีฟ้าพุ่งออกมาค่อยๆปรากฎรถถังคันใหญ่กว่า 30 เมตร ด้านบนมีกระบอกปืนใหญ่กำลังรวบรวมพลังงานเอาไว้ ทันทีที่มันวิ่งออกมาจากอุโมง พลังงานสีฟ้าที่รวบรวมไว้ในปากกระบอกก็ได้ยิงเข้าใส่ราชินีอีกครั้งทันทีจนทำให้ราชินีร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด


บรึ้ม~!


กรี๊ด~!!!!


“ผู้บัญชาการครับ คนของสหพันธ์มาถึงแล้ว” ภายในห้องควบคุมกองทัพที่ 9 เต็มไปด้วยเสียงดีใจ


“ยกเลิกการรบกวนสัญญาณเร็วเข้า อย่าให้พวกเขาตรวจจับได้”


 


 















คล้ายกับเรื่อง[จบ]1-1 ย้อนเวลามากับระบบใส่เดี่ยว ที่คุณอ่าน