มนตร์… หอใหญ่

    ตอนที่ 4 ปีนบ้านแอ้มสาว

     ตอน ปีนบ้านแอ้มสาว

      

     ดวงจันทร์สีเหลืองนวลลอยเด่นอยู่เหนือหลังคาบ้านไม้หลังใหญ่ ผู้คนที่อาศัยอยู่ในเรือนต่างพากันนอนหลับสนิท ในความมืดสลัวของราตรีมีเงาร่างของวัยรุ่นชายสองคนปรากฏขึ้นใต้ต้นไม้ใหญ่ห่างจากรั้วบ้านผู้ใหญ่เสือไปเพียงไม่กี่เมตร… หนึ่งในนั้นก็คือไอ้ผีเบื่อ 

     หลังจากที่มันโดนไอ้เก้าลูกผู้ใหญ่เสือยิงที่งานวัดหวังปลิดชีพมันก็เจ็บแค้น หวังจะมาเอาคืนไอ้เก้าถึงบ้าน พร้อมกับมาหาสาวคนรักด้วยความสิเน่หาในคราเดียวกัน แผนการก็คือมันจะลักลอบปีนบ้านเพื่อเข้าไปเผด็จศึกแม่สาวดอกฝ้ายคนงามเสียในคืนนี้ หากไอ้เก้ามันรู้เ๹ื่๪๫นี้เข้ามันคงอกแตกตายที่โดนคู่อริหยามถึงปลายจมูก

     อีกอย่างใครจะคิดว่าหลังจากโดนยิงจนล้มกลิ้งมันจะกล้าลอบเข้ามาในบ้านของคู่กรณีเช่นนี้ ก่อนหน้านี้ไอ้ผีเบื่อมันสืบรู้มาว่าห้องนอนของสาวดอกฝ้ายอยู่ทิศเหนือของบ้าน จากการพูดคุยกับดอกฝ้ายแผนการแก้แค้นในคืนนี้จึงเกิดขึ้น

     “ไอ้ผีเบื่อ มึงแน่ใจแล้วเหรอวะ” 

     ไอ้เด่นเพื่อนเกลอร้องถามพลางกลืนน้ำลายลงคอ

     “เออสิวะ” 

     ไอ้ผีเบื่อมองขึ้นไปยังหน้าต่างห้องนอนของสาวดอกฝ้ายที่บัดนี้ปิดไฟมือสนิท เดาว่าสาวเ๽้าของห้องคงกำลังหลับฝันหวาน ๰่๥๹หัวค่ำมันไม่เห็นดอกฝ้ายในงานวัดซึ่งคาดว่าผู้ใหญ่เสือคงไม่อนุญาตให้ลูกสาวไปเที่ยว เพราะแกหวงดอกฝ้ายราวกับจงอางหวงไข่

     “กูตามจริงเหอะ ไอ้ผีเบื่อมึงแน่ใจได้ยังไงวะเพื่อนว่าดอกฝ้ายจะไม่ร้องโวยวายบ้านแตกจนผู้ใหญ่เสือออกมาเผ่นกระบาลมึงแยกน่ะ”

     “กูมีของดีรับรองว่าดอกฝ้ายต้องยอมเป็๲เมียกูแน่” 

     ไอ้ผีเบื่ออมยิ้มก่อนจะควักขวดแก้วใบขนาดขวดยานัตขึ้นมาส่องกับแสงจันทร์

     “อะไรวะเพื่อน” 

     ไอ้เด่นถามขึ้นด้วยความอยากรู้อยากเห็น

     “น้ำมันศิวลิงค์มหาเสน่ห์ มึงรู้ไหมไอ้เด่นกว่ากูจะขออาจารย์พรหมเมศมาได้ยากเย็นขนาดไหน แค่เพียงหยดเดียวเท่านั้น… รู้เ๱ื่๵๹ น้ำมันขวดนี้ทำให้ได้ผัวได้เมียกันมาเยอะแล้ว ไอ้เด่นพอกูได้ดอกฝ้ายเป็๲เมียแล้วกูให้มึงเอาไปใช้ต่อได้เลย” 

     ไอ้ผีเบื่อโชว์ของแล้วยัดใส่กระเป๋าเสื้อ

     “มึงนี่มันสุดจริงเลยว่ะไอ้ผีเบื่อ เอาวะไหนๆ ก็ร่วมหัวจมท้ายกันมาขนาดนี้แล้วกูจะช่วยดูต้นทางให้มึงปีนขึ้นไปหาดอกฝ้ายเอง แต่กูบอกไว้ก่อนนะเพื่อนหากเกิดอะไรขึ้นกูต้องหนีเอาตัวรอดก่อนนะ ไม่งั้นผู้ใหญ่เสือเล่นงานพ่อกับแม่กูแน่ มึงเข้าใจใช่ไหม”

     “กูเข้าใจ กูก็จะบอกมึงเหมือนกันว่ามึงหนีไปได้เลยหากเกิดอะไรจวนตัว กูเอาตัวรอดได้แต่ถ้าเกิดอะไรที่ร้ายแรงขึ้น กูฝากยายกับพี่สาวกูด้วย”

     “ตามนั้นเพื่อน กูขอให้มึงมีความสุขได้เมียสมใจ” 

     ไอ้เด่นยิ้มล้อ

     “กูไปละเพื่อน อาจารย์กูบอกว่ากฤษ์นี้แหละกฤษ์โจร” 

     ไอ้ผีเบื่อแหงนหน้าขึ้นมองดวงจันทร์ เอื้อมมือคว้าไม้ไผ่ลำยาวที่มันเตรียมการเอาไว้เป็๞อุปกรณ์แทนบันไดมาถือ แล้วกึ่งวิ่งกึ่งหมอบมองซ้ายขวาปรี่ไปยังบริเวณห้องนอนของสาวดอกฝ้ายทันที พอไปถึงมันก็เอาไม้ไผ่พาดกับขอบหน้าต่างแล้วปีนขึ้นไปทันที