หลังจากจบการสอนทำอาหารพลก็ได้เตรียมตัวไปออกกำลังกายที่สวนสาธารณะ ซึ่งตอนนี้บ่ายกว่าๆและมีเวลาไม่มาก พงจึงจะออกกำลังกายง่ายๆ ด้วยการวิ่ง5กิโลเมตร น่าจะเป็นขีดจำกัดของพลในเวลานี้
"แฮก แฮก มะ ไม่คิด ว่าจะเหนื่อย ง่ายขนาดนี้" พลหอบหายใจอย่างเหนื่อยอ่อน หลังจากที่วิ่งได้เพียง2กิโลเมตร
"ร่างกายเราอ่อนแอ จริงๆเห้อ"พลพึมพำเบาๆ ก่อนตัดสินใจวิ่งกับบ้านแต่ใช้ความเร็วน้อยลง จนคล้ายการเดินเร็ว
เมื่อวิ่งมาถึงบ้านพลก็อาบน้ำทันทีก่อนจะขึ้นไปบนห้องและนอนทันที
แอ๊กอี้แอ๊กแอ๊กกกกก แค่กแค่ก
หลังจากที่นอนหลับเต็มอิ่มพลก็เดินลงมากินอาหารเช้าที่แม่ทำให้ ฝีมือของแม่พัฒนาเกือบเท่าพลแล้วอีกนิดเดียวก็สามารถแซงพลได้
เมื่อกินเสร็จพลก็ทำกิจวัตรประจำวันอย่างเคยออกกำลังกายไปตรวจดูร้านอาหารและโรงงานที่กำลังสร้าง วนอยู่อย่างงี้
เข้าวันที่4นับตั้งแต่พลสร้างร้านอาหาร วันพรุ่งนี้พลต้องไปเรียนที่มหาลัย
"พลตั้งใจเรียนหล่ะพรุ่งนี้มหาลัยเปิดแล้ว"แม่กล่าวกับพล
"ครับผม"พลตอบกลับอย่างไม่ใส่ใจเพราะยังไงพลก็ไม่คิดจะเรียนแบบจริงจังเท่าไหร่ เพียงเอาใบปริญญา ให้แม่เท่านั้นเอง
หลังจบมื้ออาหารพลก็ขึ้นมาบนห้องพลางคบคิดเหตุการณต่างๆตั้งแต่มาโลกนี้ ไม่รู้เป็นเพราะอะไรพลถึงพึ่งคิดเอาตอนนี้อาจจะเป็นเพราะพลอยากย้อนเวลาเปลี่ยนแปลงสิ่งต่างๆก็ได้
"เห้อ เรามาที่นี่ได้ยังไงกันนะ"พลพึมพำในใจตัวเอง พลไม่รู้เหตุพลที่มาที่นี่ ไม่รู้ใครพามา แต่พลก็ต้องขอบคุณคนๆนั้นที่พามา
ณ ราชวังแห่งหนึ่ง ที่ล่องลอยอยู่บนท้องฟ้า ล้อมรอบด้วยหมู่เมฆ
"ง่ำๆ เจ้านี่มันคิดเยอะจังเลยนะ"หญิงสาวผมทอง สูงประมาณ170 หน้าตาเรียกได้ว่าผู้หญิงทุกคนในโลกไม่สามารถเทียบได้ ตอนนี้กำลังนั่งอยู่บนบันลังและจ้องมองไปในภาพเหตุการณ์ตรงหน้า ถ้าพลเห็นเข้าคงตกใจแน่นอน เพราะเหตุการณ์ดังกล่าวก็คือตอนที่พลกำลังนั่งคบคิดหาเหตุผลในห้องของตัวเอง
"ง่ำๆ ปกติเราต้องให้พลังวิเศษอะไรเทือกนั้นแต่เอาเถอะ เราจะให้เจ้ามาพบเราเป็นการส่วนตัว"หญิงสาวกล่าวก่อนจะสบัดมือไปข้างหน้า
วิ่งงงง
"เหวอ"พลอุทานอย่างตกใจเพราะอยู่ๆตนก็มาอยู่ในสถานที่แปลกตาเหมือนพระราชวัง มีหญิงสาวที่นั่งอยู่บนบันลัง
พลนิ่งค้างจ้องมองหญิงสาวอย่างลืมตัว ก่อนจะได้สติเมื่อหญิงสาวตรงหน้ากล่าวเรียก
"นี่เจ้าจะจ้องน่าข้าอีกนานมั้ย"หญิงสาวกล่าวอย่างรำคาญ
"เอ่อ คุณเป็นใครครับ"พลกล่าวถาม
"เราคือ พระเจ้า"พระเจ้ากล่าวอย่างภูมิใจ
"พระเจ้า!! แล้วมีอะไรกับผมรึปล่าว"ถึงแม้พลจะตกใจแต่ก็ยังคงถามหาเหตุผลที่ตนเองมายืนตรงนี้
"จริงๆตอนย้อนเวลาเจ้าต้องได้พลังวิเศษแต่เกิดผิดผลาดบางอย่างเลยไม่ได้ เราเลยชดเชยโดยการตอบคำถามของเจ้า3ข้อ"พระเจ้าสาวกล่าวขึ้น
"งั้นหรอครับ"พลกล่าวเบาๆ แต่ตัวพลเองไม่ได้เสียใจที่ไม่ได้พลังวิเศษ พลคิดว่าดีด้วยซ้ำ เพราะเห็นนิยายหลายๆเรื่องพระเอกมีพลังวิเศษก็ต้องต่อสู้กับพวกเก่งๆตลอดเวลา แต่พลไม่ชื่นชอบการต่อสู้ด้วยกำลัง แต่เป็นการใช้สมอง
จบ