The World : ฝ่าวิกฤต พิชิตโลก

กรรวูบตูมเขาจับสัญญาณการเคลื่อนไหวของสิ่งมีชีวิตและความประสงค์ร้ายได้ทันที โดยไม่ต้องสงสัยมันคือเจ้าตัวประหลาดที่เขาไม่คิดว่าจะได้มาเจอกับมันอีกครั้ง แต่ด้วยความสามารถสัมผัสรับรู้ ทำให้เขาไม่ลังเลที่จะตัดระยะหลบออกมาก่อนเป็นอันดับแรก ส่งผลให้โต๊ะและเก้าอี้บริเวณนั้นต่างล้มระเนระนาดและบางตัวก็เละไม่มีชิ้นดี
กรรหลังโจมตีพลาด มันรีบสปริงตัวกับมาเผชิญหน้ากับเขาซึ่งยืนตั้งหลักห่างจากมันไม่ไกล พร้อมกับที่ทะยานเข้ามาหมายฉีกกระฉากร่างของเขาให้แหลกเป็นเสี่ยงๆ แต่ว่าแทนที่เขาจะหนี กลับตั้งมั่นที่จะปะทะแทน ด้วยความคิดที่ว่าแม้สู้ไม่ได้ก็ยังหนีได้ ดังนั้นเพื่อเก็บเกี่ยวประสบการณ์และคาดคะเนความสามารถของเขาและของมันแล้ว เขาจึงไม่ลังเลที่จะลองเผชิญหน้ากับมันดูสักครั้ง

แม้การเคลื่อนไหวของมันจะรวดเร็ว ทว่าด้วยความสามารถใหม่ที่เขาได้รับบวกกับความสามารถเดิมที่มีอยู่คือ ประสาทสัมผัสและสัมผัสรับรู้ ทำให้เขามองเห็นการเคลื่อนไหวของมันได้อย่างชัดเจน แถมเขาเองยังรู้สึกว่ามันเคลื่อนที่ได้ช้ากว่าที่คิดอีกด้วย

ทั้งนี้คงต้องยกความดีความชอบให้กับความสามารถประสาทสัมผัสที่ช่วยยกระดับการตอบสนองรวมทั้งการมองเห็นของเขาให้ก้าวกระโดดไปอีกขั้น แถมการรับรู้ที่เฉียบคมยังทำให้เขารู้สึกได้ถึงอณูที่เคลื่อนไหวรอบกายของเขาได้อย่างน่าเหลือเชื่อ ส่งผลให้เขาหลบการโ๗มตีของมันได้อย่างมิยากเย็น จากนั้นใช้ตัดระยะพุ่งเข้าไปฟันด้านหลัง พร้อมฉากหลบออกมา โดยเขาทำเช่นนี้อยู่หลายสิบรอบเพื่อตัดกำลังของมัน
อ่อ มีสิ่งหนึ่งที่ลืมบอกไป ด้วยความสามารถฟื้นฟูตนเองที่ถูกยกระดับขึ้น คือ 6% ส่งผลให้เขาในตอนนี้มีอัตราการฟื้นฟูร่างกายที่เพิ่มขึ้น แต่ยังไม่หมดแค่นั้นเมื่ออัตราการฟื้นฟูของพละกำลังและความเร็วที่สูญเสียจากการใช้งานความสามารถกลับถูกเร่งเพิ่มขึ้นตามไปด้วยเช่นกัน เพราะฉะนั้นความสามารถฟื้นฟูตนเองจึงถือเป็นปัจจัยสำคัญที่จะช่วยให้เขาฟื้นคืนพละกำลังและความเร็วได้อย่างทันท่วงที ด้วยเหตุนี้เป้าหมายของการอัพพ้อยครั้งต่อไปคงหนีไม่พ้นความสามารถฟื้นฟูตนเองแน่นอน
วูบ ฉัวะ วูบ ฉัวะ วูบ ฉัวะวูบ ฉัวะ วูบ ฉัวะ วูบ ฉัวะด้วยความสามารถของเขาในตอนนี้ทำให้สภาพของเจ้าตัวประหลาดอาบชุ่มไปด้วยเลือด ทว่าแม้ร่างกายมันจะดูบาดเจ็บสาหัสเพียงใด แต่การเคลื่อนไหวของมันกลับมิหยุดชะงักเสมือนมันมิรับรู้ถึงความเจ็บปวดที่ได้รับจากบาดแผลเหล่านี้เลย
ทว่า!เขากลับพลาดท่า เมื่อการตัดระยะลอบโจมตีของเขาที่สำเร็จมาหลายครั้ง กลับถูกมันดักทางได้ ซึ่งการตอบสนองครั้งนี้ของมันมิแตกต่างจากการรู้ล่วงหน้า เพราะขณะที่เขาลอบโจมตีด้านหลังด้วยความเร็วมันกลับหันมาสวนการโจมตีได้อย่างหน้าตาเฉย ด้วยสถานการณ์วิกฤตนี้หากเขาดันทุรังเข้าปะทะสุดท้ายต่างฝ่ายคงบาดเจ็บเป็นแน่ ซึ่งฝ่ายที่เสียเปรียบคงไม่พ้นเขาที่เผลอๆอาจจะติดเชื้อจากการโจมตีครั้งนี้ด้วย และด้วยสถานการณ์ที่กระชั้นชิด เขาไม่ลังเลที่จะเบี่ยงตัวออกด้านข้างเพื่อหลบกรงเล็บที่จู่โจมเข้ามาและสวนกลับโดยการเสียบปลายดาบเข้าที่หน้า แต่ว่ามันกลับใช้มืออีกข้างจับดาบของเขาแทน ซึ่งทำให้เขาตื่นตระหนก แต่เขาก็ยังสามารถดีดตัวออกมาทัน ด้วยการถีบหน้าอกของมันเพื่อส่งแรงดีดพร้อมกับรีบใช้ตัดระยะหลบการโจมตีอีกระลอกได้อย่างฉิวเฉียด ทว่าดาบที่ใช้โจมตีกลับติดคาอยู่ที่มือของมันซะงั้น และตอนนี้สถานการณ์ก็เริ่มวิกฤตเมื่อมันดันใช้อาวุธของเขาเข้าโจมตีเขาแทน
จากสิ่งที่เห็นเขาตัดสินใจทันทีว่า ผิดท่าแล้ว จึงรีบตัดระยะหลบออกห่างจากมันประมาณ 400 เมตร พร้อมกับสับเปลี่ยนกลยุทธ์ใหม่ทันทีด้วยการล้วงหยิบมีดสั้นที่เขาเก็บมาก่อนหน้ามาถือบนมือข้างละ 4 เล่ม ซึ่งมีดสั้นพวกนี้มีลักษณะปลายแหลมและเขาก็ทราบทันที่ว่าทำไมมันถึงมีจำนวนที่เยอะมากในร้านอาหารนี้ เพราะว่าร้านอาหารนี้เป็นร้านสเต็กนั่นเอง ดังนั้นการมีมีดสำรองเป็นจำนวนมากย่อมไม่ใช่เรื่องแปลกอะไร
ฉึก ฉึก ฉึก ฉึก ฉึก ฉึก ฉึก ฉึก                เขาเปิดฉากโจมตีระลอกสองทันที โดยขว้างมีด 4 เล่มด้านขวามือเข้าใส่ พร้อมตัดระยะขึ้นมาบนอากาศหมายโ๗มตีบริเวณหัวของมันแทน ด้วยการขว้างมีดอีก 4 เล่มที่มือซ้ายเข้าโจมตีทันที จำนวนมีดสั้น 8 เล่ม เข้าเป้า 6 ใน 8 ซึ่งถือว่าเป็นที่น่าพอใจอย่างมาก แต่ก็ไม่น่าแปลกใจเท่าไหร่ด้วยระยะห่างและขนาดของศัตรูที่ถือว่ามีขนาดใหญ่ การโจมตีโดนจึงถือว่าเป็นเรื่องปกติ แต่ถ้าไม่โดนสิถึงจะแปลก
เขาทำการโจมตีแบบนี้อีกเป็นระยะ โดยเน้นความแม่นยำมากกว่าจำนวน ซึ่งเป้าหมายของเขาคือ หยุดการเคลื่อนไหวของมัน มีดจำนวนมากถูกปาเข้าใส่อย่างกับห่าฝน จนในที่สุดเหลือเพียง 2 เล่มบนมือเขา
                ทว่าสภาพของเจ้าตัวประหลาดนั้นก็ย่ำแย่มากเช่นกัน ด้วยสภาพที่มีดปักเต็มตัว อีกทั้งมันยังมีบางเล่มปักไปโดนบริเวณดวงตา และตามข้อต่อต่างๆของร่างกาย ทำให้การเคลื่อนที่ของมันนั้นเริ่มติดขัด แต่ว่าแม้มันจะเคลื่อนที่ติดๆขัด ทว่าความประสงค์ร้ายและความหิวกระหายที่จะฉีกกระฉากเขากลับไม่เคยลดละเลย เสมือนมันไม่รู้จักความเหน็ดเหนื่อยและความเจ็บปวดที่ได้รับ
กรร
“บ้าเอ้ย ต่อให้โจมตีแบบนี้ต่อไปเรื่อยๆ มันก็ไม่มีทางตาย ถ้าเราไม่ตัดหัวมัน ทว่าจะต้องตัดหัวไหนละมันถึงจะตายหรือต้องให้ตัดทั้งสองหัวเลย”         เมื่อกลับมาดูสภาพของเขาตอนนี้ก็บอกได้ว่าดีกว่าเล็กน้อย เพราะบริเวณท้องของเขามีรอยฉีกขาดของเสื้อผ้าและมีรอยเลือดเปรอะเปื้อนอยู่ เนื่องจากว่าก่อนหน้านั้น เขาพลาดโดนมันโจมตีเข้าใส่บริเวณท้อง แต่แผลที่โดนก็ไม่ได้ร้ายแรง

        ทว่าสิ่งที่น่าตกใจคือ หลังจากที่เขาได้รับบาดแผล มันทำให้เขาตระหนักได้ว่าการโจมตีครั้งนี้นั้นอันตรายเพียงใด เพราะเขาติดเชื้อจากการโดนโจมตีครั้งนี้ถึง 10 เปอร์เซ็นต์ ขนาดโดนโจมตีแค่บาดแผลเล็กๆกลับทำให้เขาติดเชื้อได้เยอะขนาดนี้ ถ้าหากตอนนั้นเขาโดนมันโจมตีแบบเต็มๆป่านนี้เขาคงตายอย่างอนาถไปแล้วเป็นแน่
                แสดงให้เห็นว่าเจ้าตัวประหลาดตัวนี้มันมีอัตราการแพร่เชื้อที่สูงมาก เพราะฉะนั้นเขาจำเป็นจะต้องระวังให้มากยิ่งขึ้น เพราะ ณ ตอนนี้ถือว่าเขาโชคดีมากที่มีความสามารถต่อต้านเชื้อ 15 เปอร์เซ็นต์ จึงทำให้เขาปลอดภัยจากการโจมตีครั้งนี้ที่แฝงมากับคำว่า เชื้อ
เมื่อพิจารณาสถานการณ์ปัจจุบัน เขาตัดสินใจที่จะจบศึกครั้งนี้โดยเร็ว   อีกทั้งแผนสกัดการเคลื่อนไหวของเขาก็ถือว่าประสบผลสำเร็จแม้จะไม่ได้เป็นไปตามที่คิดแต่ก็ถือว่าบรรลุวัตถุประสงค์แล้ว คือการชะลอและสกัดการเคลื่อนไหวของมัน ซึ่งตอนนี้หากเทียบกับตอนปะทะกันช่วงแรกก การเคลื่อนไหวของมันนั้นนับว่าช้ามากๆ ดังนั้นมันจึงไม่ใช่เรื่องยากอะไรสำหรับเขาที่จะจบชีวิตมัน และข้อสรุปของเขาสำหรับการจบศึกนี้คือ ตัดหัวมันทั้งสองหัวนั่นเอง
ไม่รอช้าด้วยความสามารถตัดระยะ ครั้งนี้เขาทำการตัดระยะสี่ครั้งซ้อน โดยสองครั้งแรกทำการขว้างมีดอีกสองเล่มที่เหลือเข้าจู่โจมบริเวณดวงตาอีกข้างของหัวสุนัข และด้วยการปาทีละเล่มนี้ส่งผลให้ความแม่นยำของเขานั้นมีเปอร์เซ็นต์ถูกเป้าหมายถึง 95 เปอร์เซ็นต์
ฉึกเคร้งฉึกทว่าแม้การเคลื่อนไหวของมันจะช้าลงเป็นอย่างมาก แต่ปฏิกิริยาตอบสนองของมันกลับลดลงเพียงเล็กน้อยเท่านั้น จนมันสามารถปัดมีดเล่มแรกของเขาไปได้ ทว่าทั้งหมดมันก็อยู่ในการคาดการณ์ของเขาอยู่แล้ว ดังนั้นมีดเล่มที่สองที่ปาไปตำแหน่งเดิมจึงเข้าเป้าจังๆ ส่งผลให้ร่างของมันหยุดชะงักชั่วคราว และเพียงชั่วคราวนี่เองที่เขารอคอย
โดยการตัดระยะครั้งที่สามเข้าไปทางด้านข้างของมุมอับสายตา เพราะจากการที่เขาสังเกตการณ์ต่อสู้มาสักพัก ทำให้เขาพอจะทราบว่า แม้พวกมันจะมีลักษณะเสมือนครึ่งเป็นครึ่งตายหรือคล้ายดั่งซอมบี้ที่หิวกระหาย ทว่าปฏิริยาตอบสนองของมันนั้นกลับไม่ได้ลดลงเลย รวมทั้งมันยังสามารถรับรู้เป้าหมายของมันได้โดยการมองผ่านทางตาและรับรู้ผ่านทางการได้ยิน โดยเฉพาะประสาทรับรู้ทางเสียงของมันนั้นเขาคาดว่ามันมีประสิทธิภาพที่สูงกว่ามนุษย์ปกติถึง 100 เท่า เพราะเพียงเขาขยับตัวหรือส่งเสียงเล็กน้อย มันกลับสามารถตอบสนองได้อย่างทันที แสดงให้เห็นว่าประสาทการรับรู้ด้วยเสียงของมันนั้นดีเยี่ยมกว่าการมองแค่ไหน
แม้เขาจะไม่มั่นใจว่ามันสามารถดมกลิ่นได้ดีขึ้นด้วยหรือไม่ ทว่าหากลองคิดย้อนดูถ้าเป็นสภาพปกติของมันที่ยังไม่ได้ทำการกลายพันธุ์ ไม่สิทำการรวมร่างกันระหว่างคนกับหมาแบบนี้

เรื่องประสาทการดมกลิ่นของมันคงไม่น่ากังวลมากเท่าตอนที่มันรวมร่างกันและอยู่ในสภาพเช่นนี้ เพราะว่าหากมันมีประสาทการดมกลิ่นที่ไม่ดีเท่าสุนัขแล้วทำไมมันถึงยังมาเจอกับเขาได้อีก ทั้งๆที่ตำแหน่งเดิมที่เขาอยู่เมื่อวานกับปัจจุบันนั้นมันคนละทางกันเลย และเหตุที่เขาทราบว่ามันน่าจะเป็นตัวเดียวกันก็เนื่องจากรอยกระสุนบริเวณท้องของมันที่โดนชายหนุ่มที่ถือปืนคนที่สองยิงใส่ กระนั้นชายหนุ่มคนนั้นกับทำได้เพียงฝากรอยกระสุนให้จมเข้าผิวหนังของมันได้เพียง 2 ใน 3 ของตัวกระสุนเท่านั้น แสดงให้เห็นว่าร่างกายของมันนั้นมีความแข็งแกร่งเป็นอย่างมาก
แต่เมื่อเทียบกับพละกำลังของเขาในปัจจุบัน น่าจะบอกได้ว่าเขาน่าจะมีพละกำลังมากกว่ามัน 1 หรือ 2 เท่าก็ได้เพราะดูจากมีดเล่มเล็กๆหลาย 10 เล่มที่สามารถปักลึกมิดด้ามเข้าร่างกายของมันได้อย่างน่าเหลือเชื่อ ซึ่งสิ่งเหล่านี้เองที่ทำให้เขามีความมั่นใจมากยิ่งขึ้นที่ว่าเขานั้นจะสามารถจัดการกับมันลงได้
และด้วยการตัดระยะครั้งที่สาม เขาจึงเข้าไปโผล่ที่ด้านหน้าของหัวสุนัขที่ไร้ซึ่งความสามารถในการมองเห็น กระนั้นความสามารถในการดมกลิ่นรับรู้ของมันก็สมกับที่เป็นสุนัข เพราะเมื่อเขาโผล่หน้ามามันก็เตรียมพร้อมอ้าปากงับหัวเขาทันที แต่นี่ก็อยู่ในการคาดการณ์ของเขาเช่นกัน เพราะตั้งแต่ที่เขาโผล่มาอยู่ด้านหน้ามันนั้นเขาก็เตรียมมีดเล่มยาวๆถือไว้บนมือทั้งสองข้างอยู่ก่อนแล้ว และเมื่อเผชิญหน้าเขาก็รีบทำตามแผนทันทีโดยขว้างมีดยาวเล่มนั้นทะลุเข้าปากมันพร้อมกับที่ดีดตัวออกมาเมื่อรับรู้การจู่โจมที่มาจากดาบของเขาที่โดนยึดไปก่อนหน้านั้น ซึ่งในตอนนี้อยู่ที่มือข้างซ้ายของร่างมนุษย์ และกำลังถืออยู่ในลักษณะพุ่งปลายแหลมลงมายังศีรษะของเขา
จากประสาทการรับรู้ที่มีเฉียบคม รวมทั้งสัมผัสรับรู้ถึงอันตราย ทำให้เขาตัดสินใจตัดระยะที่สี่ตามแผนทันที โดยไปโผล่ด้านหลังของร่างมนุษย์ที่โจมตีพลาดใส่เขาในตำแหน่งก่อนหน้าที่เขาอยู่ และการผิดพลาดครั้งนี้ทำให้เขาเข้าประชิดตัวมันได้สำเร็จตามแผน เพราะเป้าหมายจริงๆ คือหัวของมนุษย์ผู้หญิงคนนี้

เนื่องจากการเคลื่อนไหวของมันนั้นยากต่อการคาดเดาทำให้เขาตัดสินใจว่าหัวแรกจะต้องเป็นหัวของผู้หญิงคนนี้ โดยไม่รีรอเขาทำการฟาดคมมีดเข้าเฉือนที่คอทันทีจนหัวนั้นหลุดออกจากบ่าและลอยออกห่างจากตัวไปไม่ไกล ทว่าในชั่วพริบตาที่มีดตัดผ่านคอนั้น ความรู้สึกถึงอันตรายและการเคลื่อนไหวของมันกลับเป็นสิ่งที่น่าตื่นตระหนก เพราะในช่วงแรกที่มันโจมตีพลาด แม้เวลาจากตอนนั้นจนถึงตอนนี้จะผ่านมาเพียงไม่กี่วินาที ทว่าปฏิกิริยาของมันกับรวดเร็วเกินไป เนื่องจากมันสามารถเปลี่ยนทิศทางการเหวี่ยงตัวเองของมันได้ จากการบิดลำตัวทางด้านซ้ายเข้าหาตัวเขา แม้การเหวี่ยงครั้งนี้จะทำให้คอของมันเร่งเข้าใกล้คมดาบมากขึ้น ทว่าคมดาบที่มันถืออยู่ก็เร่งเข้าตัดผ่านคอเขาเร็วมากขึ้นเช่นกัน
คำว่า “ความตาย” เกือบพรากชีวิตน้อยๆของเขาไป หากปฏิริยาตอบสนองของเขานั้นช้ากว่านี้เพียงเล็กน้อยไม่เพียงรอยจางๆบริเวณคอของเขาที่ลากผ่านแนวไป อาจเป็นหัวของเขาที่หลุดร่วงลงมาแทน ถ้าไม่เพราะหลังจากคมมีดของเขาเข้าถึงระยะที่สามารถตัดผ่านลำคอของมันได้ก่อนคมมีดของมันที่กำลังเข้าใกล้เขานั้น การตอบสนองโดยการเอียงตัวหลบไปด้านหลังคงไม่ทันการณ์ และการเปลี่ยนการเคลื่อนไหวครั้งนี้แบบฉับพลันส่งผลให้เขาพุ่งไปด้านหลังและล้มกลิ้งไปกับพื้นทันที
โครมโครมตุบเสียงแรกคือตัวเขาที่พุ่งเอาแผ่นหลังกระแทกกับโต๊ะเก้าอี้ต่างๆที่ขวางทาง ล้มระเนระนาด กับอีกเสียงคือร่างของสัตว์ประหลาดตัวนั้น หลังจากมันโดนตัดหัวออกการตอบสนองของมันก็หยุดชะงักและล้มลงทันทีหลังจากการเหวี่ยงตัวก่อนหน้าสิ้นสุดลง และสภาพของมัน ณ ตอนนี้คือ สิ้นชีพลงแล้ว
ด้วยความไม่ประมาท หลังจากล้มกลิ้งไปสักพักเขาก็รีบลุกขึ้นมาพร้อมสาดสายตาเข้าหาศัตรูของเขาทันที เมื่อภาพที่เห็นคือสภาพของมันที่แน่นิ่งไป ความรู้สึกปลอดโปร่ง ปลอดภัย และความงุนงงก็เข้ามาแทนทีทันที
จากนั้นเมื่อตั้งสติได้เขาก็ไม่รีรอที่จะรั้งอยู่กับที่ เนื่องจากเสียงและภาพของเหล่ากลายพันธุ์ที่พุ่งเข้ามาทางเขาเป็นฝูง ซึ่งก็ไม่แปลกแม้การต่อสู้ของเขากับเจ้าตัวประหลาดนั้นจะใช้เวลาไม่ถึง 1 ชั่วโมงทว่าเสียงที่เกิดจากการต่อสู้กลับดังเป็นอย่างมาก ดังนั้นนับประสาอะไรกับประสาทการรับรู้ทางด้านเสียงของพวกมันที่ดีเลิศขนาดนั้นจะไม่ได้ยิน ส่งผลให้พวกมันที่อยู่บริเวณรอบๆจุดเกิดเหตุปะทะ สามารถรับรู้ได้และต่างพุ่งตรงเข้ามาทันที แต่ก็ถือว่าเป็นโชคดีของเขาที่ตอนเริ่มสู้กับมันบริเวณโดยรอบการต่อสู้ประมาณ 500 เมตรไม่พบพวกกลายพันธุ์เลย ซึ่งสิ่งนี้เองก็เป็นที่น่าสงสัยสำหรับเขาเช่นกัน
วูบวูบด้วยการตัดระยะติดต่อการสองครั้ง สามารถหลบรอดออกมาจากบริเวณที่เกิดเหตุก่อนหน้าได้ประมาณ 700 – 800 เมตร ซึ่งตอนนี้เขาหลบมาอยู่บนที่สูง และคาดว่าหน้าจะเป็นหลังคาของร้านอะไรสักแห่ง และเมื่อพบว่ารอบข้างปลอดภัย เขาจึงได้ล้มตัวลงนอนราบกับพื้นหลังคา และหายใจถี่ๆด้วยความเหน็ดเหนื่อยและอ่อนล้าจากการต่อสู้
เมื่อปรับการหายใจให้เป็นปกติ ความคิดแรกของเขาก็ผลุดขึ้นมา คือ การสังหารเจ้าตัวประหลาดนั้นจำเป็นจะต้องตัดหัวของร่างมนุษย์ ซึ่งแสดงให้เห็นว่าส่วนนั้นถือเป็นส่วนหลักในการควบคุมทั้งร่างของมัน ดังนั้นอีกมุมมองหนึ่งอาจเรียกได้ว่า หัวมนุษย์นั้นคือสมองของร่างมัน โดยมีดวงตา 2 คู่ช่วยสอดส่อง มีปาก 2 ปากที่ใช้ในการฉีกกระชากเป้าหมาย และมีประสาทการดมกลิ่นที่ดีเลิศที่หัวของสุนัข เปรียบเสมือนมันเป็นดั่งอสูรนักรบที่เพียบพร้อมไปด้วยประสาทรับรู้ที่มีไว้สำหรับการตอบสนองต่ออันตรายได้อย่างดีเยี่ยม โดยเฉพาะตอนสุดท้ายที่มันยังสามารถตอบสนองต่อการลอบโจมตีของเขาด้วยการเหวี่ยงตัวเอาคมดาบหันเข้าตอบโต้ ทั้งๆที่การโจมตีก่อนหน้านั้นผิดพลาดและดูยังไงก็ไม่น่าเป็นไปได้ที่จะตอบสนองต่อการเปลี่ยนแปลงที่ฉับพลันนั้นได้อย่างทันท่วงที

แต่ว่ามันกลับทำได้ ซึ่งสิ่งนี้เองทำให้เขาลอบหลั่งเหงื่อและตื่นกลัวเป็นอย่างมาก เพราะสิ่งสำคัญคือ มันไม่กลัวตายหรือจะบอกว่ามันไม่รู้จักความกลัวก็ได้ มีแต่ความกระหายเท่านั้นที่ประคองสติมันอยู่ เพราะความไม่กลัวตายและมีแต่ความกระหายของมันนี้เองที่ทำให้ตัวเขาเกือบตกตายลงไป ณ ตอนนั้น ทว่าก็ยังถือเป็นโชคดีของเขาที่เขายังไม่ได้ตายและสามารถรอดชีวิตออกมาได้ และเขาควรยกความดีความชอบครั้งนี้ให้กับความสามารถของร่างกายด้านการเคลื่อนไหว มิเช่นนั้นปฏิกิริยาตอบสนองของเขาคงไม่ดีเท่านี้และผลสุดท้ายอาจเป็นหัวของเขาเองที่หลุดออกจากบ่านี้แทน หลังพักฝืนมาได้สักพักเสียงคุ้นเคยก็ดังขึ้นมา
ได้รับพ้อยจำนวน 5 พ้อยได้รับ.........การ์ดเสี่ยงโชคระดับเงินเป็นการ์ดสุ่มระดับทอง ที่สามารถสุ่มสิ่งที่เป็นประโยชน์และโทษได้ 1 อย่างมีโอกาสสุ่มได้สิ่งที่เป็นประโยชน์ 50 เปอร์เซ็นต์
มันน่ายินดีเป็นอย่างมากเมื่อทราบว่าการสังหารเจ้าตัวประหลาดนั้นเพียงตัวเดียว เขากับสามารถได้รับพ้อยมากถึง 5 พ้อย อีกทั้งยังได้รับการ์ดเสี่ยงโชคระดับเงิน ซึ่งจะไม่มีอะไรที่น่ายินดีเท่านี้อีกหลังจากผ่านความเหน็ดเหนื่อยและเฉียดตายมา ทว่าความยินดีนั้นยังไม่หยุดเมื่อรับทราบสิ่งต่อมาที่ได้ยิน
สามารถสังหาร อสูรกลายพันธุ์ขั้น 2 ร่างผสมระหว่างสุนัขและมนุษย์ได้เป็นคนแรกได้รับพ้อยเพิ่มอีก 10 พ้อยได้รับ.........การ์ดเสี่ยงโชคระดับทอง
ไม่มีอะไรน่ายินดีเท่านี้อีกแล้วในตอนนี้ ที่เขานั้นสามารถได้รับการ์ดสีทองอีกครั้ง ซึ่งเมื่อช่วงเช้าก่อนออกมาจากร้านอาหารนั้น เขาได้รับรู้แล้วว่าเงื่อนไขแรกที่เขาได้รับ การ์ดเสี่ยงโชคระดับทองหลังจากเขาอยู่รอดได้ครบ 24 ชั่วโมงและสามารถสังหารเหล่ากลายพันธุ์ได้ 10 ตัวนั้น เขาจะไม่ได้รับมันอีก เพราะเงื่อนไขนั้นมันให้เพียงครั้งเดียวตอนเริ่มต้นเท่านั้น ทว่า ณ ตอนนี้เขากับได้รับมันมาอีกครั้ง เมื่อเขาทำตามเงื่อนไขที่สามารถสังหารเจ้าตัวประหลาด ไม่สิ อสูรกลายพันธุ์ขั้น 2 นั้นได้ แถมเขายังได้รับพ้อยเพิ่มมาอีก 10 พ้อย จากการที่เขาบรรลุเงื่อนไขนี้ได้อีกด้วย ซึ่งถือเป็นสิ่งที่น่ายินดีเป็นอย่างมากเพราะ พ้อยถือเป็นสิ่งสำคัญต่อความแข็งแกร่งของเขา เพื่อให้เขาสามารถดิ้นรนมีชีวิตรอดอยู่ต่อไปได้
จากเหตุการณ์เฉียดตายที่ผ่านมาทำให้เขาตัดสินใจทันทีว่าจำเป็นจะต้องอัพพ้อยสำหรับการเคลื่อนไหวเพิ่มขึ้น เพื่อที่จะให้เขาสามารถตอบสนองต่อเหตุการณ์ที่เหนือความคาดหมายได้อย่างทันท่วงที ทว่าถ้าไร้ซึ่งพละกำลังก็ยากต่อการปะทะแตกหักเช่นกัน ดังนั้นเขาจึงแบ่งพ้อยส่วนหนึ่งอัพพละกำลัง และพ้อยที่เหลือไปอัพการเคลื่อนไหวเป็นหลัก
อัพพ้อยความสามารถของร่างกายในด้านพละกำลัง 5 พ้อยอัพพ้อยความสามารถของร่างกายในด้านการเคลื่อนไหว 10 พ้อย
ทำการเพิ่มพ้อยความสามารถของร่างกายในด้านพละกำลัง 5 พ้อยปัจจุบัน พละกำลังเพิ่มขึ้น 11 เท่า
ทำการเพิ่มพ้อยความสามารถของร่างกายในด้านการเคลื่อนไหว 10 พ้อยปัจจุบัน ความเร็วเพิ่มขึ้น 13.5 เท่า
เปิดใช้งาน...การ์ดเสี่ยงโชคระดับเงินเปิดใช้งาน...การ์ดเสี่ยงโชคระดับทอง

END

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 6 เฉียดตาย

นิยายแนะนำ

The World : ฝ่าวิกฤต พิชิตโลก

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 6 เฉียดตาย

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้