เทียนนักรบยอดคุณหมอ ภาคสี่ ตอนราชันเก้าพิภพ (จบแล้ว)

    ตอนที่ 133 หินฟ้าสราญรมย์

    หลังจัดการเสร็จเรียบร้อยเสี่ยวเทียนก็ปล่อยทุกคนออกมา แล้วเข้าไปหาเด็กน้อยคนหนึ่งที่ตาแดงกล่ำ เพราะผ่านการร้องไห้มาอย่างหนัก

    “ อาฟ่งใช่ไหม” 

    เด็กชายพยักหน้าอย่างรวดเร็ว

    “ ท่านยายเจ้าคิดถึงเจ้ามาก ข้าจะพาเจ้าไปหาท่านยายเจ้า ดีไหม”

    “ จริงนะ” เด็กชายสะอื้นไห้ออกมาอย่างหน้าสงสาร

    เสี่ยวเทียนจูงมือเด็กน้อยออกมาจากกลุ่มเด็กๆ ทั้งหลาย แล้วกำชับให้หัวหน้ามือปราบช่วยจัดการพาเด็กๆ และสตรีกลับบ้านให้ครบทุกๆ คน ส่วนใครไม่มีบ้านจะกลับ ก็หาที่พักให้พวกเขาอยู่ โดยนำเงินที่ยึดมาได้ มาให้พวกเขา

    ส่วนหินฟ้าสราญรมย์เสี่ยวเทียนเอากลับไปเพื่อพิสูจน์บางอย่าง ตามที่อาจารย์ลู่เอินสั่งเอาไว้

    จากนั้นเสี่ยวเทียนหันไปมองที่ยอดเขาแห่งหนึ่ง ซึ่งชายกลุ่มหนึ่งมองเสี่ยวเทียนอย่างอาฆาตแค้น แต่ไม่สนใจแล้วขึ้นเรือเหาะพาอาฟ่งไปพบกับยายที่รออยู่ที่สำนักงานมือปราบ

    บนยอดเขาที่เสี่ยวเทียนมอง  คือกลุ่มของรัชทายาทเทพมังกร  ชิงหลง

    “ ฮึ่ม ! กล้าบังอาจชิงของๆ ข้า พรุ่งนี้สืบเรื่องของมันมาให้หมด

    ไม่ว่ามันจะเป็นใคร มาจากไหน ต้องชิงเอาหินฟ้าสราญรมย์กลับมาให้ได้”

    สำนักมือปราบเมืองอู่เซียง

    ท่านยายของอาฟู่ นั่งรออาฟู่กลับมา จนหลับคาเก้าอี้ อาฟู่มาถึง

    ก็วิ่งเข้าไปหาท่านยายทันที

    “ ท่านยาย”

    “ อาฟู่ เจ้ากลับมาแล้ว”

    สองคนยายหลานกอดกันจนน้ำตาไหล นองหน้า เสี่ยวถอยหลังออกมา ปล่อยให้พวกเขา ได้อยู่ด้วยกัน

    รุ่งเช้า หัวหน้ามือปราบมีนามว่า จางชง เข้ามารายงานหน้าตาตื่นว่า

    “ คุณชายเฉิน คนที่ตายไปเมื่อคืนนี้ มีอยู่คนหนึ่ง เป็นหัวหน้าสมาคมการค้าของเมืองอู่เซียง และ ผู้ช่วยของเขา แล้วที่สำคัญมีจอมโจรเก้านิ้ว อยู่ในผู้เสียชีวิตอีกด้วย”

    “ เป็นถึงหัวหน้าสมาคมเชียวรึ? ก็สมควรตายแล้ว แล้วหัวหน้าจางรู้ได้อย่างไรว่าคนร้ายที่ตายเป็นจอมโจรเก้านิ้ว”

    “ มันมีนิ้วมือเก้านิ้ว แล้วมีรอยสักมังกรตรงหน้าอกเก้าตัว และพวกเราพบถ้ำสมบัติท่ามันขโมยหรือปล้นเอาไปเป็นจำนวนมากอีกด้วย”

    “ ดีแล้ว ต่อไปจะได้ไม่ต้องก่อกรรมทำเข็ญอีก”

    “ ไม่ใช่อย่างนั้น หัวหน้าสมาคมนั้นเป็นคนของ รัชทายาทเทพมังกร เรื่องนี้พวกมันรู้ มันต้องมาแก้แค้นทันแน่ๆ”

    “ อ้อ แสดงว่า เรื่องนี้ รัชทายาทเทพมังกร อยู่เบื้องหลังด้วยใช่ไหม ข้าจะได้ไปจัดการซะอีกคน”

    “ โอ้ ไม่ได้นะ พวกเราไม่มีหลักฐาน มีแต่คนตายพวกเรา จะไปกล่าวหาเช่นนี้ได้อย่างไร เขาเป็นถึงรัชทายาทเชียวนะ?”

    “ ปล่อยมันไปก่อน หากมันเป็นคนที่อยู่เบื้องหลังจริง มันต้องมาแย่งชิงของๆ มันแน่”  เสี่ยวเทียนคิดว่า ถ้ารัชทายาทมังกรต้องการหินฟ้าอะไรนั่น มันต้องส่งคนมาแย่งกลับไปแน่

    สำนักมือปราบต้องจัดการจัดส่งคนที่ถูกจับมา กลับบ้านใช้เวลาไป เจ็ดวัน ก็ยังไม่หมด เพราะบางคนครอบครัวถูกฆ่าตายหมดแล้ว จึงไม่รู้จะไปส่งที่ไหนอีกเกือบร้อยคน เสี่ยวเทียนจึงให้สร้างบ้านพักที่คฤหาสน์เต่ามังกร ที่ยึดมาได้ 

    เป็นที่พักถาวรให้พวกเขาทั้งหมด รวมทั้งยายและอาฟ่งด้วย ต่อไปจะได้ไม่ต้องเดือดร้อนเรื่องอาหารและที่อยู่อีก  เสี่ยวเทียนบริจาคไป หนึ่งพันล้านเหรียญทอง เพื่อสร้างที่พักให้พวกเขา  หัวหน้ามือปราบตกใจยิ่งไม่คิดว่า เสี่ยวเทียนจะมีเงินมากมายขนาดนี้

    “ คุณชายเฉินท่านใจดีจริงๆ เลย นับว่าเป็นบุญของชาวบ้านพวกนี้ยิ่ง”

    “ ท่านรีบไปจัดการเถอะ หากไม่พอก็บอกข้า” เสี่ยวเทียนเอ่ยจบก็กลับเข้าห้อง

    เพื่อเข้าไปในมิติฟ้าคราม อาจารย์ลู่เอินมีเรื่องคุยด้วย

    “ หินฟ้าสราญรมย์  เป็นหินพลังงาน ที่มนุษย์ดูดซับเข้าไปจะช่วยเพิ่มขั้นพลังเซียน ได้อย่างรวดเร็วถึงสามสี่เท่า  แต่ว่า มีผลข้างเคียง ผู้ที่ดูดซับ จะมีความโหดร้าย มากขึ้น ชอบใช้ความรุนแรง ทำให้ขาดสติได้โดยง่าย หลังจากพลังงานหมดขั้นพลังก็จะกลับมาเป็นเหมือนเดิม ” 

    เสี่ยวเทียนมองเจ้าหมีแพนด้า ที่เวลานี้ ถูกอาจารย์ลู่เอินมัดด้วยเส้นอัสนีสายฟ้าแช่ตัวในสระน้ำอโนดาต อยู่ขยับตัวไม่ได้ พร้อมกับ เจ้าไป๋น้อย ที่กลายร่างเป็นสุนัขจิ้งจอกยักษ์ แต่ก็ถูกอาจารย์ลู่เอิน จับมัดเอาไว้ด้วยกัน นั่งคู่กับเจ้าแพนด้าน้อย อ้าปากจะกัดกันท่าเดียว

    “ อาจารย์ทดลองให้เจ้าแพนด้าน้อย กับ ไป๋น้อย ทดลองดูดซับใช่ไหม?”

    “ ใช่ ข้าให้พวกมันทดสอบ ผลก็เป็นอย่างนั้น แต่ไม่ต้องห่วงมันหรอก อีกครึ่งชั่วยามพลังงานนี้จะค่อยๆหมดไปเอง”

    “ แสดงว่า คนที่เอาไปใช้นี้ สามารถสร้างกองทัพ ที่มีพลังเหนือกว่าผู้อื่นได้ หากว่ารัชทายาทมังกร ต้องการยึด ดินแดนมนุษย์ ก็เป็นเรื่องที่ทำได้อย่างไม่ยากเย็น  หรือว่า มันจะคิดการใหญ่?”  เสี่ยวเทียนเริ่มสงสัย

    “ ก็อาจเป็นได้  ข้าว่า พวกมันคงต้องมาแย่งชิงหินฟ้าสราญรมย์กลับคืนไปแน่ ” 

    “ ข้าก็รอมันมาอยู่เช่นกัน”

    ณ สำนักจตุรเทพ

    “ ต้องขอบคุณศิษย์พี่ ที่ได้ส่งเฉินเสี่ยวเทียน ไปช่วยข้าในครั้งนี้ ไม่เช่นนั้น ข้าเองก็ลำบากใจที่จะจัดการกับ พวกคนของราชวงศ์ลู่ กับ คนของแดนเทพอสูร และช่วงนี้ ทั้งสองฝ่ายต่างสงบ เสงี่ยมเรียบร้อย ไม่กล้ามีเรื่องกัน ทำให้เมืองอู่เซียงของข้าสงบสุขขึ้นเยอะเลยทีเดียว”

    เจ้าเมืองอู่เซียงเอ่ยอย่างมีความสุข

    “ ข้าคิดไว้อยู่แล้ว เด็กหนุ่มคนนี้ มีพลังถึงขั้นเซียนสวรรค์ขั้นสูง ด้วยวัยเพียงแค่นี้ ต้องไม่ธรรมดาแน่ แต่นึกไม่ถึง เขาจะจัดการกับ นายพลอามิน ที่มีพลังจ้าวจักรวาลระดับ 7 ได้ แต่ข้ามั่นใจว่า รัชทายาทกับ คนของดาวนภากาศต้องส่งคนที่มีพลังจ้าวจักรวาลระดับสูงกว่านี้มาอีกแน่”  อาจารย์ฉู่เหยียน กล่าวด้วยความหวั่นใจ 

    “ นั่นซิ อีก1 เดือนถ้ำสวรรค์ก็คงจะเปิดอีกครั้ง ศิษย์พี่ให้เฉินเสี่ยวเทียนเข้าไป

    ข้าเชื่อว่า เขาต้องได้สิ่งที่พิเศษกลับออกมาแน่ และเมื่อนั้น ทั้งรัชทายาทเทพมังกร กับ คนของดาวนภากาศ คงทำอะไรเขาไม่ได้แน่” 

    อาจารย์ฉู่เหยียน เห็นด้วย แล้วเอ่ยว่า

    “ อืม เอาไว้ให้เฉินเสี่ยวเทียนจัดระเบียบ เมืองอู่เซียง อีกสักพักข้าจะเรียกเขาเข้ามาเอง”

    ณ สำนักงานมือปราบ

    เสี่ยวเทียนได้พักอยู่ที่ทำการมือปราบมาหลายวัน คดีที่ระหว่างพวกคนของราชวงศ์กับ พวกของเทพอสูร ต่างถูกเสี่ยวเทียนจัดการขั้นเด็ดขาด ถูกเสี่ยวเทียนขับไล่ออกจากเมืองไปมากมาย จนบรรยากาศภายในเมืองเงียบสงบ ไม่มีการต่อสู้กันมาหลายวัน จนวันนี้ ต้าเซี่ยงฉุน ได้ถูกอาจารย์ฉู่เหยียนสั่งให้มารับเสี่ยวเทียนกลับสำนัก

    “ ท่านอาจารย์ให้มาตามท่านกับไปได้แล้ว ท่านสามารถทำภารกิจลุล่วงสำเร็จ  อาจารย์รับท่านเป็นศิษย์แล้ว”

    “ ดีเหมือนกัน  ช่วงนี้ข้าไม่เห็นพวกราชวงศ์ลู่กับ พวกเทพอสูร มาก่อเรื่องเลย”

    “ พวกมันตอนนี้คงเก็บตัว อีกไม่เกิน 7 วัน ถ้ำสวรรค์ก็ใกล้จะเปิด พวกมันคงเตรียมตัวเข้าไปด้านในกัน”

    “ อีกเจ็ดวัน?”

    “ ใช่แล้วรีบไปเถอะ  อาจารย์รอท่านอยู่”

    เสี่ยวเทียนรีบตามกลับไปทันที

    พอมาถึงสำนักจตุรเทพ เสี่ยวเทียนพบกับ อาจารย์ที่นั่งรออยู่ กับ ชายคนหนึ่งแต่งกายคล้ายกับเจ้าเมือง

    “ เฉินเสี่ยวเทียน ต่อไปนี้เจ้าคือศิษย์หลักของข้า เจ้าสามารถใช้สิทธิเข้าไปถ้ำสวรรค์ได้”

    “ ขอบคุณท่านอาจารย์”

    “ ไม่ต้องมากพิธี นี่คือ ศิษย์น้องของข้า ฉู่อิง เป็นเจ้าเมืองอู่เซียง”  เสี่ยวเทียนประสานมือคำนับ

    “  ท่านเจ้าเมือง”

    “ ต่อไปเรียกข้าอาจารย์อาก็ได้ เจ้านี่ไม่ธรรมดาจริงมาอยู่ไม่กี่วันก็สามารถจัดการพวกราชวงศ์ลู่ กับ คนของแดนเทพอสูร จนไม่กล้าทำผิดกฏหมายในเมืองของข้า ต้องขอบใจเจ้าจริงๆ”

    “ ข้าเพียงแต่ทำภารกิจของเจ้าสำนักเท่านั้น”

    “ ไม่ต้องถ่อมตนไป ต่อไปนี้เป็นต้นไป เจ้าคือรองเจ้าเมืองอู่เซียง มีอำนาจรองจากข้า ใครทำผิดเจ้าสามารถลงโทษได้ตามที่เจ้าเห็นควรได้เลย”  เจ้าเมืองประกาศออกไป พร้อมมอบตราคำสั่งให้เสี่ยวเทียนเก็บเอาไว้ เสี่ยวเทียนต้องหันไปขอความเห็นกับอาจารย์ฉู่เหยียน  พอเห็นว่าอาจารย์พยักหน้า  ก็เลยไม่กล้าปฏิเสธ

    “ เจ้าไปเตรียมตัวเอาไว้ อีกเจ็ดวัน ถ้ำสวรรค์เปิด ข้าจะส่งคนไปเรียกเจ้า”

    เสี่ยวเทียนเดินออกมาพร้อมกับ ต้าเซี่ยงฉุน

    “ ท่านคือศิษย์หลัก ข้าเป็นแค่ศิษย์สายใน ต่อไปท่านก็คือศิษย์พี่ของข้าแล้ว”

    “ เรียกข้าเสี่ยวเทียน ก็ได้ไม่ต้องมากพิธีหรอก”

    “ ไม่ได้ ทุกอย่างมันเป็นกฏ ทุกคนต้องปฏิบัติตาม”

    เสี่ยวเทียนส่ายหัวไม่พูดอะไร จนมาถึงที่พัก จึงได้เอ่ยถามขึ้นมาว่า

    “ ถ้ำสวรรค์คือสถานที่แบบไหนกัน?”

    “ ถ้ำสวรรค์เป็นประตูไปสู่ดินแดนมิติที่เร้นลับมหัศจรรย์ มีของอาวุธวิเศษมากมาย แต่ที่สำคัญที่สุด มีดวงจิตของปฐมเทพมากมายทิ้งเอาไว้ให้ คนรุ่นหลังได้หลอมรวม  ท่านสี่เซียนที่คอยคุ้มครองสำนักของเรา ก็ได้ดวงจิตของปฐมเทพ มาหลอมรวม ทำให้ท่านทั้งสี่ยกระดับกลายเป็นเทียนจุน ได้อย่างง่ายดาย  แล้วยังมีโบราณสถานเก่าแก่มากมาย หากว่าเจ้าพิชิตได้ เจ้าจะได้ของรางวัลของโบราณสถานแห่งนั้น  ว่ากันว่า ท่านปฐมเทพในสมัยก่อน ใช้เป็นสถานที่สำหรับทดสอบทายาทของท่านในสมัยก่อน แต่ว่า ด้านในก็มีเหล่าสัตว์ประหลาดที่มาจากมิติอื่นๆ อยู่มากมาย ด้านในถือว่าเป็น สถานที่อันตรายไม่น้อย เพราะพวกราชวงศ์ กับ พวกเทพอสูร ต่างต้องเข้าไปห้ำหั่นเพื่อแย่งสมบัติ กันใน ถ้ำสวรรค์แห่งนี้กันอย่างเอาเป็นเอาตายแน่” ต้าเซียงฉุนอธิบายให้เสี่ยวเทียนฟังโดยละเอียด

    “ คนที่เข้าไปในครั้งนี้มากไหม”

    “ พวกคนของราชวงศ์ลู่ กับ ดินแดนเทพอสูรได้เข้าไปฝั่งละ 500 คน สำนักของเราเข้าไปได้แค่ สิบคนเท่านั้น”

    “ ทำไมได้น้อยขนาดนั้น ทั้งที่ทางเข้าก็อยู่ที่สำนักของเราแท้ๆ”

    “ เป็นเพราะว่า ท่านเจ้าสำนักไม่อยากให้ศิษย์ไปตาย จึงได้แต่คัดเลือกศิษย์ที่คิดว่าพอมีฝีมือสูงระดับหนึ่ง  เพราะเมื่อก่อนเคยมีคนเข้าไปห้าร้อย แล้วไม่มีใครได้กลับออกมาเลยสักคน”

    “ ที่นี่ไม่มีหยกช่วยชีวิตบ้างเลยหรือ?”

    “ ไม่มีหรอก  ด้านในถ้ำสวรรค์เป็นมิติที่แปลกประหลาด ใครเข้าไปแล้วต้องอยู่ถึงสามเดือน ถึงจะออกมาได้ หากออกมาไม่ทัน ก็ต้องอยู่ด้านในนั้นไปอีก สิบปีกว่าถ้ำสวรรค์จะเปิดใหม่อีกครั้ง ความจริงข้าก็อยากเข้าไปแต่ว่า ผู้ที่เข้าไปล้วนเป็นศิษย์สายในอันดับ 1-10 เท่านั้น ข้าอยู่อันดับ ที่ร้อยกว่า  ยากที่จะเข้าไปได้”

    เสี่ยวเทียนมอง ต้าเซี่ยงฉุน พบว่าเขามีพลังแค่เซียนจักรพรรดิระดับสูงแล้ว แต่ว่าคนที่เข้าไปล้วนมีพลังระดับเซียนสวรรค์ทั้งนั้น  จึงหยิบไข่ทองคำให้ไป 1 ใบ

    “ เจ้าเร่งนำไปดูดซับซะ ไม่เกินพรุ่งนี้ เจ้าจะทะลุขั้นเซียนสวรรค์ แล้วอีกเจ็ดวันข้าจะพาเจ้าไปด้วย” เสี่ยวเทียนมอบไข่มุกทองคำไปให้ 5 เม็ด ต้าเซี่ยงฉุนเห็นเป็นของดี จึงรีบคุกเข่าคำนับเสี่ยวเทียน แล้ว รีบกลับไปดูดซับไปไข่มุกทองคำทันที

    “ อาจารย์ ดวงจิตปฐมเทพพวกนั้น สามารถทำให้กลายเป็นเทียนจุนได้เลยรึ?”

    “ ดวงจิตปฐมเทพ?   ข้าเองก็เพิ่งเคยได้ยิน ว่านำไปหลอมรวมเพื่อกลายเป็นเทียนจุนได้ คงต้องเจอก่อน ว่ามีพลังจริงแท้แค่ไหน ถึงให้คำตอบได้”

    เสี่ยวเทียนกลับเข้าไปในมิติฟ้าคราม เพื่อเล่นกับลูก ๆของเขา พอเข้าไปก็ตกใจเพราะเห็น เซียงเอ๋อ ขี่ม้าน้อยบินว่อนไปทั่วท้องฟ้าในมิติ แล้วทำหน้าตาระรื่นดีใจหัวเราะ คนเดียวอย่างสนุกสนาน โดยมีวาวา กับเจินเจินอุ้มอาซิง ยืนมองกันนิ่งไม่พูดอะไร จนเสี่ยวเทียนต้องหายวับไป ลอยตัวอยู่ใกล้ๆ ม้าน้อย แล้วดึงมันกลับลงมาข้างล่าง

    “ท่านพ่อ”  เซียงเอ๋อ กระโดดออกจากเจ้าม้าน้อย ที่บัดนี้เติบใหญ่ขึ้นมาแต่ยังไม่โตเต็มที่ แต่ก็บินได้อย่างคล่องแคล่ว เข้ามาคลอเคลียเสี่ยวเทียน

    “ ลูกไม่กลัวตกลงมารึ?”  เสี่ยวเทียนหยิกแก้มของเซียงเอ๋อด้วยความหมั่นเขี้ยว

    “ ไม่กลัว เซียงเอ๋อไม่ตก เซียงเอ๋อบินได้แล้ว” เซียงเอ๋อวัย 1 ปี ดิ้นหลุดจากอ้อมกอดของเสี่ยวเทียน แล้วชูมือแล้วบินขึ้นไปบนท้องฟ้า ด้วยความเร็วที่แม้แต่เสี่ยวเทียนเห็นยังตื่นตระหนก 

    “ นี่ลูกเราบินได้ตั้งแต่เมื่อไรนี่?”  เสี่ยวเทียนเอ่ยกับวาวา

    “ เซียงเอ๋อบินได้หลายวันแล้ว ท่านเองก็มัวแต่ยุ่งไม่ใส่ใจลูกเลย”

    “ ใครสอนให้เซียงเอ๋อ บิน?”

    “ ไม่มีใครสอน เซียงเอ๋อบินได้เอง”  วาวาเอ่ยพร้อมกันรอยยิ้มที่ปลื้มใจ

    วาวาบินไปมา จนเสี่ยวเทียนต้องวาร์ปไปพากลับมาที่พื้นดิน พอจะลงพื้นดินก็มีดอกบัวเทพ ออกมารองเท้าของเซียงเอ๋ออีก  เสี่ยวเทียนได้แต่มองดอกบัวเทพอย่างตกใจ

    “ นี่มันดอกบัวเทพของวาวา ไม่ใช่รึ?”

    “ ไม่ใช่ นี่เป็นดอกบัวเทพของเซียงเอ๋อลูกของเรา มันออกดอกมาพร้อมกับที่เซียงเอ๋อเกิด นี่ท่านไม่รู้เรื่องอะไรของลูกบ้างเลยหรือยังไงเนี่ย?”

    เสี่ยวเทียนอุ้มเซียงเอ๋อเข้ามาแนบอก แล้วสัมผัสถึงพลังที่อัดแน่นที่อยู่ในตัวของเซียงเอ๋อ

    “ อาจารย์เซียงเอ๋อมีพลังขั้นเซียนราชันแล้ว ข้าควรจะสอนวิชาอะไรให้เซียงเอ๋อดี?”

    “ เซียงเอ๋อเพิ่งขวบเดียวเอง พลังขึ้นแบบนี้ไม่ดีต่อร่างกาย เจ้าสร้างจุดตันเถียนในร่างของเซียงเอ๋อเพิ่มอีกจุดหนึ่ง  แล้วเก็บพลังเอาไว้ก่อน  แล้วก็ทำการขยายปราณจิตของเซียงเอ๋อ เพื่อรองรับพลังที่มากขึ้นเอาไว้ด้วย รอให้ครบสองขวบ ค่อยสอนวิชาให้ เวลานี้ให้เซียงเอ๋อฝึกท่องเคล็ดลับการควบคุมพลังทั้งหมดก่อน”

    เสี่ยวเทียนมองหน้าเซียงเอ๋อ ที่มองตาแป๋วอย่างไร้เดียงสา  แล้วเริ่มขยายจุดตันเทียนเพื่มให้อีกจุด และขยายปราณจิตให้กว้างใหญ่ขึ้น  แล้ว ก็ใช้ฝ่ามือ สัมผัสที่หน้าผากเซียงเอ๋อ แล้วบอกว่า

    “ ต่อไปนี้ ลูกต้องท่องเคล็ดวิชาควบคุมพลัง ก่อนนอนทุกคืนนะ”

    “ เจ้าค่ะ” 

    เสี่ยวเทียนเห็นลูกสาวตนเองแข็งแกร่งขึ้นเรื่อยๆ เช่นนี้ ก็อยากไปดูว่า ดาวต้นกำเนิดของวาวา นั้นเป็นอย่างไรกันแน่นะ !....

    คล้ายกับเรื่องเทียนนักรบยอดคุณหมอ ภาคสี่ ตอนราชันเก้าพิภพ (จบแล้ว) ที่คุณอ่าน