สะกดรัก บำบัดเสียว (ภาคต่อ ลีดเดอร์สาว คาวสวาท)

แสงไฟสีแสดอบอุ่นสลัวรางทอดผ่านหน้าต่างบานฝ้าของห้องบำบัดจิตส่วนตัว ขับเน้นเตียงกำมะหยี่สีน้ำเงินเข้มตัวใหญ่ใจกลางห้องให้ดูสงบนิ่ง น้ำฟ้านำพิมพ์ก้าวเดินเข้ามา ร่างของสะใภ้เศรษฐีสาวสั่นระริกคล้ายนกปีกหักที่หวาดระแวงภัย น้ำฟ้าพยุงเธอให้นอนลงบนเตียงนวมหนานุ่มสีเข้ม

พิมพ์เอนกายนอนหงายลงบนเตียง แผ่นหลังนวลสัมผัสความนุ่มหยุ่น ทรวงอกกลมกลึงขนาดใหญ่ที่ซ่อนอยู่ภายใต้เสื้อกระโปรงทำงานเข้ารูปสีครีมขยับกระเพื่อมไหวขึ้นลงอย่างรวดเร็วตามจังหวะหัวใจที่ยังคงเต้นระทึก น้ำฟ้าสวมอุปกรณ์ตรวจวัดคลื่นประสาทซึ่งมีลักษณะเป็นแถบคาดศีรษะหนานุ่มไร้สายรอบหน้าผากมนของพิมพ์อย่างเบามือ

"อุปกรณ์นี้จะช่วยตรวจวิเคราะห์การทำงานของสมองส่วนลึกช่วงบำบัดสะกดจิตค่ะ ไม่เจ็บปวดเลยนะคะ" น้ำฟ้าอธิบายพลางเปิดเครื่องตรวจจับคลื่นสมองส่วนลึกที่ตั้งอยู่ข้างเตียง หน้าจอประมวลผลแสดงผลเป็นเส้นสัญญาณคลื่นสมองส่วนควบคุมความรู้สึกรักและการตอบสนองต่อระบบสรีระของคนไข้อย่างแม่นยำ

กลิ่นอายหอมของสุคนธบำบัดกระจายอบอวล น้ำฟ้าเริ่มกระบวนการเหนี่ยวนำด้วยน้ำเสียงสม่ำเสมอนุ่มนวลเพื่อส่งพิมพ์เข้าสู่ภวังค์ลึก

"หลับตาลงช้า ๆ ค่ะ... ปล่อยวางสติสัมปชัญญะทั้งหมด... เปลือกตาหนักอึ้งขึ้นเรื่อย ๆ... ดิ่งลึกลงไปในความมืดอันแสนสงบ... ดิ่งลึกลงไป... คลื่นเสียงของฉันจะนำพาจิตใต้สำนึกของคุณย้อนกลับไปในห้วงเวลาที่เป็นที่มาของรอยสลักในใจ... รอยสลักหลังเบาะรถยนต์คันหรู... ย้อนกลับไป..."

ร่างกายของพิมพ์บนเตียงเริ่มผ่อนคลายลง ปลายนิ้วมือนิ่งสนิท ดวงตาสั่นไหวภายใต้เปลือกตาที่ปิดสนิท จิตใต้สำนึกของเธอดิ่งเข้าสู่ภวังค์สะกดจิตลึกเป็นที่เรียบร้อย ภาพความฝันและความทรงจำเก่าก่อนเริ่มปรากฏแจ่มชัดขึ้นในสมองส่วนหลัง ย้อนเวลากลับไปยังค่ำคืนฝนตกหนัก

ท้องฟ้าภายนอกมืดมิดสนิท สายฝนเม็ดใหญ่กระหน่ำสาดเทลงมาอย่างบ้าคลั่ง เสียงฝนตกกระทบหลังคารถยนต์ส่วนบุคคลคันหรูดังระรัว พิมพ์พบว่าตัวเองนอนทอดกายอยู่บนเบาะหลังรถยนต์คันใหญ่ที่จอดสนิทอยู่ในมุมอับสายตาใต้สะพานลอยแห่งหนึ่ง บรรยากาศภายในห้องโดยสารเย็นเยียบด้วยลมจากเครื่องปรับอากาศ ทว่าร่างกายส่วนลึกของเธอกลับร้อนรุ่มเหมือนมีกองไฟสุม แผ่นกระจกทึบแสงสีดำกั้นระหว่างห้องคนขับกับห้องผู้โดยสารตอนหลังเลื่อนปิดสนิทกั้นโลกภายนอกออกไปจนสิ้น เหลือเพียงความสลัวรางของไฟสีเหลืองนวลที่เพดานรถ

เสียงประตูรถปลดล็อกและเสียงขยับเบาะนั่งดังขึ้นเบา ๆ ร่างหนาใหญ่กำยำของลุงชัย คนขับรถเก่าแก่ชราวัยห้าสิบห้าปี เบียดกายแทรกข้ามช่องว่างระหว่างเบาะหน้าเข้ามาที่เบาะหลัง กลิ่นตัวของชายสูงวัยปะปนกับกลิ่นเหงื่อและกลิ่นบุหรี่จาง ๆ ลอยมาปะทะจมูกของพิมพ์ ทันใดนั้น รหัสคำสั่งบงการสยบยอมที่เคยถูกติดตั้งไว้ในจิตใต้สำนึกเริ่มทำงานทันที ร่างกายของพิมพ์ชาวาบ สมองส่วนเหตุผลและส่วนควบคุมการรักนวลสงวนตัวปลิดปลิวหายไปกับสายฝน เหลือเพียงสรีระที่ตื่นตัวและยอมจำนนต่อคำสั่งสะกดบงการของชายชราคนขับรถอย่างไม่มีข้อแม้ใด ๆ

"หนูพิมพ์คนสวยของลุง..." ลุงชัยเอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มห้าวหยาบกร้านทว่าแฝงพลังสะกดใจคนฟัง "ลุงบอกแล้วใช่ไหมว่าถ้าฝนตกหนักแบบนี้... ร่างกายของหนูพิมพ์ต้องเป็นของลุงคนเดียว... ดูสิ ร่างกายสวย ๆ นุ่ม ๆ นี่ยอมจำนนให้ลุงหมดแล้ว"

พิมพ์ส่งเสียงครางฮือในลำคอเบา ๆ ลมหายใจร้อนผ่าวระบายผ่านเรียวปากสั่นระริก มือใหญ่โตหยาบกร้านของลุงชัยเริ่มขยับลูบไล้ขึ้นมาตามต้นขาขาวเนียนที่โผล่พ้นชายกระโปรงทำงานขึ้นมา ชายชราจงใจกดน้ำหนักปลายนิ้วสากระคายเคืองลงบนผิวเนื้ออ่อนนุ่มลูบเบียดเสียดสีไล่สูงขึ้นเรื่อย ๆ จนถึงสะโพกกลมกลึงหนานแน่นของเธอ

"ลุงชัย... อย่าค่ะ..." ปากบางสั่นระริกพึมพำห้าม ทว่าร่างกายส่วนล่างของเธอกลับขยับส่ายแอ่นสู้มือชราอย่างตื่นตัวและเรียกร้องสัมผัสอย่างปฏิเสธไม่ได้ ช่องทางรักอุ่นชื้นขับน้ำหวานสีใสเหนียวข้นออกมาหล่อลื่นจนเปียกชุ่มกางเกงชั้นในลูกไม้บางเบาสีขาวสะอาดตาจนแนบชิดติดผิวเนื้อ

"อย่าห้ามลุงเลยครับคนสวย... ร่างกายหนูเปียกฉ่ำรอท่อนลำของลุงขนาดนี้แล้ว... อ้าขาออกกว้าง ๆ สยบยอมให้ลุงสัมผัสหน่อยสิครับ..." คำสั่งกระตุ้นรักอันทรงพลังบงการสะกดประสาทส่งผลให้พิมพ์แยกเรียวขาขาวผ่องออกกว้าง เผยให้เห็นร่องรักสีหวานอุ่นร้อนที่ขมิบถี่และเยิ้มชุ่มด้วยน้ำหวานหล่อลื่นไหลซึมออกมาไม่ขาดสายชวนให้สัมผัส

ลุงชัยแสยะยิ้มด้วยความพึงพอใจ ชายชราขยับตัวเหนือนั่งคร่อมร่างอวบอัดของสะใภ้เศรษฐีสาว มือใหญ่จับดึงกางเกงชั้นในตัวบางของพิมพ์ลงไปกองไว้ที่ข้อเท้าอย่างรวดเร็วก่อนจะโยนทิ้งไป จากนั้นเขาเริ่มปลดกระดุมชุดกระโปรงทำงานสีครีมของเธอออกทีละเม็ด แยกผ้าสาบหน้าอกออกเผยให้เห็นทรวงอกอวบหยัดเต่งตึงไร้สิ่งบดบัง ยอดอกสีหวานชูตึงชันแข็งเป็นไตสู้กับอากาศเย็น ยามที่มือชราลูบสัมผัสจับกุมบีบเคล้นทรวงอกหนานุ่มอย่างรุนแรงและหนักหน่วง ปลายนิ้วหยาบกร้านบดคลึงบี้เกสรอกจนพิมพ์บิดตัวครางเสียงหลงสะอื้นไห้ระคนสยิว สมองของเธอขาวโพลนรับรู้เพียงความเสียวซ่านรุนแรงที่แล่นพล่านท่วมท้นระบบประสาทส่วนกลางไปหมด

"อ๊ะ... อ๊า... ลุงชัย... พิมพ์เสียวเหลือเกินค่ะ... บดคลึงหน้าอกของพิมพ์แรง ๆ อีกนะคะ..." ร่างกายที่ไร้สติสัมปชัญญะหลุดปากครางขอร้องตามแรงกระตุ้นรักบงการ จิตใต้สำนึกของพิมพ์ยินยอมรับความดิบเถื่อนของคนชราคนนี้อย่างสิ้นเชิงในเวลานี้

ลุงชัยเริ่มโน้มใบหน้าซุกไซ้ซอกคอขาวระหงของสะใภ้สาว ลิ้นร้อนชื้นชุ่มเหงื่อลากไล้ผ่านลำคอขาวผ่องลงมายังร่องอกอวบอัด ชายชราสูดดมกลิ่นกายหอมละมุนของพิมพ์พลางใช้ฟันกัดดึงยอดอกสีหวานของเธอเบา ๆ กระตุ้นให้กระแสประสาทรักปะทุพล่าน พิมพ์บิดส่ายร่างกายนุ่มนิ่มไปมาบนเบาะหนังหรู สองมือของเธอขยุ้มเส้นผมกระดำกระด่างสีดอกเลาของชายชราแน่นตามแรงอารมณ์ที่พุ่งสูง ลมหายใจสะดุดเป็นห้วง ๆ ยามที่ลิ้นกระด้างตวัดเลียรอบปทุมถันงามอย่างบ้าคลั่ง สลับกับการบีบเค้นเต้านมอวบใหญ่จนล้นทะลักออกตามง่ามนิ้วของเขา สัมผัสสากระคายของมือชราสร้างความเสียววาบระคนแสบร้อนจาง ๆ ยิ่งเร่งเร้าให้ช่องทางอุ่นหลั่งหยาดน้ำหวานออกมาชโลมจนชุ่มโชกไปทั้งซอกขา

"เสียวไหมครับหนูพิมพ์... ร่างกายสั่นเทาไปหมดแล้วนะ... ลุงจะมอบตัวตนอันแข็งแกร่งของลุงเข้าไปช่วยดับความอยากในตัวหนูเดี๋ยวนี้แหละ" ลุงชัยกระซิบบอกพลางส่งนิ้วมือหยาบสากสองนิ้วชำแรกแทรกบดเบียดเข้าไปในร่องรักที่ลื่นชื้น ปลายนิ้วแกร่งขยับซอยเข้าออกอย่างกระชั้นถี่ ดันลึกเข้าหาผนังเนื้อนุ่มที่ตอดบีบรัดรัวเร็ว เสียงชื้นแฉะจากการเสียดสีปลายนิ้วกับช่องทางรักดังก้องระงม ลุงชัยงอนิ้วกระตุ้นปุ่มกระสันด้านในอย่างหนักหน่วง พิมพ์แอ่นสะโพกส่ายร่อนรับสัมผัสสวาทนั้นอย่างเผลอไผล ขาเรียวสั่นเทาแหกอ้ากว้างขึ้นโดยไม่รู้ตัว

ลุงชัยไม่รอช้า ชายชราปลดกางเกงทำงานของตนเองออก เผยแก่นกายชราขนาดใหญ่โตที่เริ่มเหี่ยวย่นตามวัย ทว่ากลับยังตึงแกร่งชูชันและเต็มไปด้วยเส้นเลือดปูดโปนพร้อมรุกราน ชายชราขยับสะโพกสอบเข้ามาชิดระหว่างขาเรียวขาวที่ถูกแยกเปิดอ้ากว้างของพิมพ์ แก่นกายชราหัวหยักใหญ่สีเข้มจ่อจมลงบนร่องรักที่เปียกชุ่มหยาดน้ำเยิ้มแฉะของหญิงสาว ลุงชัยกดโคนตัวตนสอดแทรกบดลึกเข้าไปในช่องทางรักสีหวานอย่างรุนแรงดุดันและไร้ความเกรงใจใด ๆ ต่อหญิงสาวผู้สูงศักดิ์ตรงหน้า

"สวมสอดเข้าไปลึก ๆ นะครับหนูพิมพ์... ตอดรัดลำเนื้อของลุงแน่น ๆ... ยอมจำนนต่อลุงชราคนนี้เดี๋ยวนี้..." ลุงชัยกระซิบสั่งเสียงพร่าชิดใบหู

"อ๊ะ... อ๊ากกก! ลุงชัย... มันใหญ่โตเหลือเกินค่ะ... เสียวมาก ร่องรักของพิมพ์จะฉีกขาดแล้ว..." พิมพ์หวีดร้องครางเสียงลั่นเมื่อเนื้อแก่นกายหนาใหญ่สัมผัสตอกตรึงเข้าสู่ส่วนลึกของมดลูก ช่องทางรักอุ่นร้อนบีบตอดรัดแก่นกายชราเหี่ยวย่นอย่างรุนแรงถี่ยิบต้อนรับท่อนเนื้อหนาใหญ่ที่เสียดแทรกผ่านผนังเนื้อนุ่มชุ่มน้ำรัก เสียงเฉอะแฉะของเหลวหล่อลื่นกระฉอกดังระงมตามการชักเข้าชักออก ผสมผสานไปกับจังหวะการโถมกายกระแทกกระทั้นของชายชรา

ลุงชัยจับขาเรียวสวยทั้งสองข้างของพิมพ์พาดบ่าหนาใหญ่ของตนไว้ จากนั้นโถมกายซอยกระแทกกระทั้นเข้าออกช่องทางรักที่เปียกชุ่มอย่างต่อเนื่องรวดเร็ว ผนังเนื้อนุ่มของพิมพ์บีบรัดโอบล้อมท่อนเนื้อที่แข็งเกร็งและขยับครูดไปตามจุดรับสัมผัสสวาทลึกสุดใจ ทุกครั้งที่ลุงชัยโถมสะโพกขยับซอยซ้ำ ๆ บนเบาะหนังเสียงเนื้อกระทบผิวเบาะหนานุ่มดังสะท้อนกังวานลั่นคันรถ พิมพ์สะอื้นไห้พลางโยนตัวโยกคลอน ทรวงอกใหญ่อวบสั่นไหวโยกคลอนไปตามแรงขับเคลื่อน ร่างกายของเธอยอมรับความสุขสมอันทรมานนี้อย่างหมดจด

"อ๊า... อ๊า... ลุงชัย... กระแทกแรง ๆ อีกค่ะ... สอดใส่ท่อนเนื้อหนาเข้ามาลึก ๆ... พิมพ์เป็นทาสรักของลุงแล้ว..."

สะใภ้เศรษฐีสาวบิดส่ายส้นเท้าจิกลงบนเบาะหนังรถยนต์เพื่อพยุงสะโพกผายแอ่นตอบรับจังหวะกามารมณ์ที่หนักหน่วง ความร้อนผ่าวและน้ำหวานสีใสเหนียวข้นฉีดซ่านกระจายเต็มซอกรักและโคนขาขาวของเธอ ลุงชัยเร่งจังหวะโยกสะโพกสอบซอยถี่ระรัวบดเบียดเนื้อท่อนแกร่งเข้าออกร่องสวาทของเธอแบบไม่มีหยุดพัก ท่วงท่าที่ดุดันของคนขับรถสูงวัยนำพาพิมพ์ดิ่งลงสู่ห้วงกระสันเสียวขั้นสุดยอด ร่างกายสวยผุดหยาดเหงื่อโซมกาย หน้าอกสะท้อนขยับขึ้นลง ลมหายใจร้อนเป่ารดกันนัวเนียในห้องโดยสารแคบสลัวใต้ร่มเงาฝนตก

ลุงชัยโน้มตัวลงมากดทับแผ่นอกกว้างทับทรวงอกอวบหยัด ท่อนเนื้อชรากระแทกกระทั้นบดอัดร่องรักจนเสียงน้ำรักแตกกระจายซ่าน ชายชราซอยโยกสะโพกถี่รัวขยับเข้าออกในร่องอุ่นไม่หยุดหย่อน สัมผัสอุ่นชื้นจากกระแสประสาทรักส่งผลให้พิมพ์เสียวซ่านลึกจนแทบสิ้นสติ ร่างกายท่อนล่างตื่นตัวตอบสนองตอดรัดลึกแน่นหนาทุกจังหวะสะโพกสอบที่โถมเข้าหา ลุงชัยกระแทกย้ำ ๆ ตรงจุดอ่อนไหวสะกิดปุ่มกระสันเบา ๆ สลับกระหน่ำแรงสะโพกตอกอัดเข้าใส่ ร่างระหงของสะใภ้สาวลอยละลิ่วตามแรงส่งอันดุเดือด แผ่นหลังของเธอบิดโก่งเกร็งตอบรับรสสวาทอันยาวนานราวกับไม่รู้จักจบสิ้น

"สลับท่าสิครับคนสวย... พลิกตัวคว่ำลง อ้าสะโพกขึ้นมาให้ลุงสอดใส่จากข้างหลังสิครับ..." คำสั่งเด็ดขาดของลุงชัยดังก้องในภวังค์สะกดจิต พิมพ์พลิกกายคว่ำลงบนเบาะอย่างว่าง่าย คุกเข่าแอ่นบั้นท้ายกลมกลึงชูชันเพื่อรองรับแก่นกายชรา ลุงชัยขยับเข้าประชิดแผ่นหลัง จับยึดเอวบางคอดกิ่วไว้แน่น ก่อนจะกดตัวตนใหญ่ยาวเข้าสู่ร่องรักฉ่ำแฉะจากด้านหลังจนสุดโคน

"อ๊า...! ลึกเกินไปแล้วค่ะลุงชัย... เสียวจนสมองขาวโพลนไปหมดแล้ว..." พิมพ์ครางสะอื้นไห้ ซบหน้าลงกับเบาะหนัง สองมือเรียวจิกเกร็งลงบนเบาะหนังหรูหราแน่นเพื่อพยุงตัวรองรับแรงกระแทก สะโพกผายขยับโยกตอกรับจังหวะกระแทกกระทั้นจากด้านหลังของลุงชัยที่โถมซอยตัวตนอย่างบ้าคลั่งไร้ความละอาย ส่งสัญญาณให้ร่องรักขมิบตอดแก่นกายร้อนชราแน่นขึ้นทุกจังหวะชักเข้าออก เสียงน้ำรักกระฉอกแฉะดังปนกับเสียงหอบสั่นสะท้านของคนทั้งสอง

ท่อนเนื้อชรากระแทกเน้นกระทั้นเข้าลึกครูดผนังเนื้อนุ่มหยุ่นจนพิมพ์บิดส่ายส้นเท้าจิกเกร็ง สะโพกกลมกลึงสั่นระริกตามจังหวะกระแทกถี่ยิบ ลุงชัยเงยหน้าสูดปากคำรามลั่นสะใจยามที่ร่องรักของหญิงสาวบีบตอดรัดตัวตนของแกแน่นหนาจนแทบขยับไม่ได้ ชายชรายกสะโพกผายของพิมพ์ลอยขึ้นเล็กน้อยก่อนจะโถมน้ำหนักตอกอัดลำเนื้อกระแทกเข้าใส่จุดกระสันเน้น ๆ ดึงเข้าออกเกือบสุดปลายแล้วกระทุ้งจมลึก สัมผัสเสียดทานร้อนผ่าวแผ่ซ่านทั่วท้องน้อยทำเอาพิมพ์หวีดร้องออกมาอย่างอ่อนใจ สมองของเธอขาวโพลนตื่นตัวถึงขีดสุด ความปวดหนึบเสียวซ่านไหลเวียนชุ่มฉ่ำ

"อ๊า... ลุงชัย... กระแทกตรงนั้นแรง ๆ ค่ะ... ร่องรักจะแตกออกแล้ว... อ๊ะ... เสียวเหลือเกิน..." พิมพ์ส่ายหน้าสะบัดเส้นผมกระจัดกระจายไปกับเบาะหนัง สะโพกสวยร่อนสู้สัมผัสหนักหน่วงอย่างบ้าคลั่ง ความต้องการดิบเถื่อนดึงรั้งเธอให้จมสู่ธารกามารมณ์ที่ชายชราเป็นผู้ควบคุมประสาทอย่างแท้จริง

ฉากร่วมรักเร่าร้อนอันบีบคั้นอารมณ์ใคร่สะท้อนต่อเนื่องยาวนานในภวังค์จิตใต้สำนึกของพิมพ์ รสสัมผัสราคะสะท้อนความเปียกแฉะสั่นระริก ช่องทางรักบีบรัดสัมผัสแก่นกายที่ซอยกระหน่ำไม่หยุดหย่อน พิมพ์โยกร่อนสะโพกรับการกระแทกกระทั้นซ้ำแล้วซ้ำเล่าจนแทบขาดใจ ร่างกายของหญิงสาวบนเตียงกำมะหยี่สีน้ำเงินเข้มขยับบิดส่ายสอดคล้องตามภาพความจำสะกดบงการ หน้าอกอวบแอ่นเชิด ปลายนิ้วมือจิกเกร็งลงบนผ้าปูเตียงจนยับย่น สันเท้าจิกเกร็งขยับไหวไปตามจังหวะร่วมสวาทที่ร้อนแรงเกินกว่าเจ็ดสิบส่วนของเนื้อเรื่องทั้งหมดในตอนนี้

ทุกคราที่ท่อนเนื้อชรากระแทกเข้าหา ผนังเนื้อนุ่มของพิมพ์จะขยับขมิบเกร็งอย่างลืมตัว ร่างกายท่อนบนของเธอแอ่นขึ้นจนแผ่นหลังนวลโค้งงอ หยาดเหงื่ออุ่นไหลซึมตามร่องอกและซอกคอขาวระหง ลุงชัยกระแทกสะโพกเข้าใส่ร่องรักของพิมพ์รุนแรงขึ้น ยอดอกของเธอบดเบียดกับเบาะหนังหรูจนเจ็บเสียวไปทั่วหน้าอก ชายชราซอยเอวสอบถี่ระรัวพลางเอื้อมมือมาบีบเค้นก้นแน่นตึงของเธออย่างแรงจนเป็นรอยนิ้วมือแดงก่ำ พิมพ์โยกย้ายส่ายบั้นท้ายวนไปมาตอบรับจังหวะกามารมณ์อันบ้าคลั่งและดิบเถื่อนนี้อย่างไม่อาจถอนตัวได้ สองเต้าเต่งตึงบดบี้ไปกับเบาะหนังหนานุ่มจนผิวขาวนวลขึ้นรอยแดงจาง ๆ

ลุงชัยกระแทกสะโพกเน้นย้ำอีกยี่สิบสามสิบครั้งรวดเร็วปานพายุพัดโหม กระทั่งร่างชราเกร็งกระตุก ยามปลดปล่อยสายธารน้ำอุ่นร้อนฉีดพุ่งซ่านลึกเข้าไปในช่องทางสวาทที่ตอดรับถี่รัวระทึก พิมพ์ส่งเสียงครางกรีดร้องหวานลั่นคันรถยามที่ตัวเธอเตลิดขึ้นสู่แดนสวรรค์พร้อมชายชรา น้ำหวานใสของเธอและน้ำรักอุ่นร้อนของลุงชัยปะปนหลั่งไหลเยิ้มเปรอะเปื้อนซอกขาและไหลหยดลงบนเบาะหนังหรูจนเปียกนองเป็นคราบดวงใหญ่ ร่างอวบอัดอ่อนเปลี้ยหมดแรงฟุบหน้าลงกับเบาะสะอื้นฮักเบา ๆ อย่างหมดหนทางต่อต้าน

ในขณะเดียวกัน ในห้องบำบัดจริงอันแสนสงบ แพทย์หญิงน้ำฟ้ายืนจ้องมองใบหน้าและร่างกายที่สั่นเทาพรั่งพรูหยาดเหงื่อราคะของคนไข้สาว แววตาของนักบำบัดสาวสวยคมกล้าขึ้นเรื่อย ๆ เธอขยับเข้าไปใกล้หน้าจอประมวลผลคลื่นประสาทสมองเพื่อตรวจวิเคราะห์ความผิดปกติที่เกิดขึ้น เส้นสัญญาณสีแดงบนหน้าจอแผ่กระจายเป็นจังหวะแปลกประหลาด มีคลื่นความถี่ต่ำที่มีรูปแบบจำเพาะเจาะจงกำลังทำงานแทรกแซงในสมองส่วนกลางและระบบส่งสัญญาณความรู้สึกรักของพิมพ์อย่างเป็นระเบียบ

"เป็นอย่างที่คาดไว้จริง ๆ..." น้ำฟ้าพึมพำกับตนเองพลางเพ่งมองรายละเอียดหน้าจอ "คลื่นสมองส่วนลึกมีกระแสประสาทรักสะกดจิตแปลกปลอมถูกติดตั้งไว้จริง ๆ มันคือ 'รหัสคำสั่งสั่งสยบยอม' ที่ตอบสนองต่อกลิ่นกาย เสียงของชายชราคนขับรถ และบรรยากาศเบาะหลังรถยนต์คันหรูกว้างขวางโดยเฉพาะ คลื่นสัญญาณแปลกปลอมนี้บีบบังคับให้สมองส่วนลึกของพิมพ์ปิดกั้นเหตุผลและปลดปล่อยความกำหนัดสยบยอมอย่างไร้เงื่อนไข โดยที่ระบบประสาทสัมผัสภายนอกของเธอคิดไปเองว่าเป็นความต้องการตามธรรมชาติของร่างกายตนเอง"

น้ำฟ้าค้นพบว่ารหัสแปลกปลอมตัวนี้ส่งคลื่นสัญญาณสม่ำเสมอลึกลงไปในระดับอณูประสาทรัก คลื่นเหนี่ยวนำจิตใต้สำนึกตัวนี้ทำงานเปรียบเสมือนรอยตราสลักที่คอยตราหน้าบงการชีวิตของพิมพ์ให้ติดหล่มราคะของลุงชัย ทุกครั้งที่มีการกระตุ้นตามเงื่อนไข สมองจะสร้างภาพจำความสุขสมร่วมรักจนร่างกายต้องยอมสยบยอมจำนนโดยทันทีอย่างไม่สามารถต้านทานได้

"ถึงเวลาต้องหยุดวงจรขยะสัญญาณแปลกปลอมตัวนี้ชั่วคราวแล้ว" น้ำฟ้าเอ่ยเสียงนุ่มพลางกดบันทึกโครงสร้างทางประสาทสัมผัสแฝงเร้นนี้ลงในประวัติผู้ป่วย เพื่อเตรียมการบำบัดรักษาในขั้นตอนต่อไป

น้ำฟ้าขยับกลับมายืนเคียงข้างเตียงกำมะหยี่สีน้ำเงินเข้ม มองร่างอวบอัดของสะใภ้เศรษฐีสาวที่ยังคงนอนบิดเกร็งกระสันส่งเสียงครางแผ่วเบาด้วยความเหนื่อยอ่อนและหมดแรง น้ำฟ้าชูมือขวาขึ้นมาข้างศีรษะของพิมพ์ ก่อนจะเริ่มใช้น้ำเสียงมั่นคงทรงพลังเหนี่ยวนำให้พิมพ์เริ่มฟื้นตัวจากภวังค์ลึกกลับคืนสู่โลกความเป็นจริง

"คุณพิมพ์คะ... เสียงกระแทกกระทั้นของลุงชัยจะค่อย ๆ ห่างออกไป... สายฝนที่ตกหนักจะค่อย ๆ ซาลง... ภาพเบาะหลังรถยนต์คันหรูกำลังละลายหายไปในสายหมอกสีขาว... รอยราคีและความต้องการจำยอมเหล่านั้นกำลังลดเลือนไปจนสิ้น... ตอนนี้คุณอยู่บนเตียงบำบัดสีน้ำเงินเข้มที่แสนปลอดภัยของฉัน... เมื่อฉันดีดนิ้วครบสามครั้ง คุณจะรู้สึกตัวตื่นขึ้นมาพร้อมความปลอดโปร่งทางร่างกายและจิตใจอย่างสมบูรณ์... หนึ่ง... ความเหนื่อยล้าราคะสลายไป... สอง... พลังประสาทกลับมาควบคุมได้ดังเดิม... สาม... ลืมตาขึ้นค่ะ!"

*เป๊าะ!*

เสียงดีดนิ้วของน้ำฟ้านำพาความเงียบสงบกลับมาทันที เปลือกตาของพิมพ์ขยับระริกก่อนจะค่อย ๆ เปิดขึ้นช้า ๆ ดวงตากลมเฉี่ยวสั่นไหวเล็กน้อยจ้องมองเพดานห้องบำบัดโทนสีแสดสลัว ลมหายใจร้อนเริ่มสม่ำเสมอ ร่างกายอวบอัดลดการเกร็งส่ายลงและนอนราบไปกับเตียงบำบัดด้วยความอ่อนเพลียระคนสับสน ทว่าแววตาของเธอดูกระจ่างใสและมีสติขึ้นกว่าก่อนเข้าสู่ภวังค์สะกดจิตอย่างเห็นได้ชัดเจน

"คุณหมอน้ำฟ้า..." พิมพ์เอ่ยน้ำเสียงแหบแห้งเหนื่อยล้าพลางหันมามองแพทย์สาวสวย "เมื่อกี้... ฉันรู้สึกเหมือนย้อนกลับไปในคืนฝนตกวันนั้นจริง ๆ ค่ะ... มันเร่าร้อน สยิว และบีบคั้นอารมณ์จนฉันแทบรับไม่ไหว... ร่างกายของฉันมันน่ารังเกียจมากใช่ไหมคะคุณหมอที่ไปตอบรับความใคร่ของชายชราคนนั้นอย่างง่ายดาย..."

น้ำฟ้ายิ้มรับอย่างละมุนละไมพลางเอื้อมมือไปบีบไหล่บางของคนไข้สาวเพื่อประคองสติและให้กำลังใจตามหลักจิตวิทยาการเยียวยา

"ไม่ใช่เพราะตัวคุณเลยค่ะคุณพิมพ์ จากการตรวจวิเคราะห์และตรวจสอบกระแสประสาทสมองอย่างละเอียดเมื่อครู่ หมอพบรหัสแปลกปลอมที่เป็นกุญแจบงการให้สมองส่วนลึกของคุณพิมพ์ต้องยอมจำนนและโหยหาเขาทุกครั้งที่ขึ้นนั่งเบาะหลังรถยนต์ส่วนบุคคลคันหรู ร่างกายของคุณเพียงแค่ทำหน้าที่สะท้อนสัญญาณประสงค์ร้ายเหล่านั้นออกมาตามคำสั่งสะกดเท่านั้นเองค่ะ มันไม่ใช่ความผิดหรือความปรารถนาโดยอิสระของคุณเลยแม้แต่น้อย" น้ำฟ้าอธิบายช้า ๆ ด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลที่ช่วยชำระล้างความรู้สึกผิดในใจของคนฟัง

คำอธิบายที่อิงตามหลักการแพทย์และวิทยาศาสตร์ของแพทย์หญิงช่วยลดทอนก้อนหินหนักหน่วงในใจของพิมพ์ลงทันตา เธอสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ รู้สึกเบากายเบาใจอย่างไม่เคยเป็นมาก่อนในรอบหลายเดือนที่ผ่านมา

"จริงหรือคะคุณหมอ... แล้วฉันจะหลุดพ้นจากระบบบงการบ้า ๆ นี้ได้อย่างไรคะ" พิมพ์ถามด้วยแววตาที่มีความหวังทอประกายขึ้นมาเป็นครั้งแรก

"ไม่ต้องห่วงนะคะคุณพิมพ์ หมอได้ทำการบันทึกและจำลองโครงสร้างรหัสประสาทแปลกปลอมนั้นไว้เรียบร้อยแล้ว ในขั้นตอนการรักษาบำบัดและล้างรหัสสลักสวาทในรอบถัดไป หมอจะใช้วิธีพิเศษทางประสาทสัมผัสในการทำลายล้างสัญญาณของลุงชัยออกไปให้หมดสิ้น เพื่อคืนอิสรภาพและความรู้สึกรักตามธรรมชาติที่แท้จริงให้แก่คุณพิมพ์ค่ะ" น้ำฟ้าเอ่ยด้วยน้ำเสียงเปี่ยมความมั่นใจพลางดึงแถบวัดคลื่นศีรษะออกให้คนไข้สาวสวยอย่างแผ่วเบา ก่อนจะช่วยพยุงร่างอวบอัดให้ลุกขึ้นนั่งเพื่อปรับสภาพร่างกายให้พร้อมรับการบำบัดรักษาล้างรหัสสลักสวาทในบทถัดไปอย่างเต็มรูปแบบ...

---