กริมตำนานเทวทูตจอมราชันย์

หลังจากที่กริมจัดการเรื่องแร่จบลงไปคราวนี้ก็เหลือเพียงเรื่องของโลหะซึ่งมันไม่ได้ยากกว่าแร่เพราะโลหะมีการขุดขึ้นมาตลอดเวลาแค่ต้องหาชนิดที่ต้องการแล้วตกลงการค้าก็แค่นั้นหลังจากผ่านไป1วันทุกอย่างเป็นรูปร่างขึ้น ใบประกาศรับช่างตีเหล็กและช่างประดิษฐ์ถูกติดไปทั่วเมืองหลายคนรู้ว่ากริมเป็นเจ้าของพื้นที่ที่ดีที่สุดของเมืองด้วยชื่อเสียงที่หนาหูหลายคนจึงสนใจและเดินทางไปรอกริมในขณะที่ยังไม่ถึงเวลานัดหมาย
''ท่านปู่ มาเล่นกันเร็วเข้า''เป็นทีฟาอีกแล้วที่มันชวนกริมไปเล่นแต่กริมก็ไม่ได้รำคาญหรือดุว่าอะไรมันลุกขึ้นแล้วอุ้มทีฟาออกไปเดินเล่นในเมือง กริมเข้าใจเพราะกลุ่มเด็กๆคงไม่เคยมีโอกาสแบบนี้มาก่อนโดยกริมพาทีฟาเดินเข้ามาในเมืองในที่ที่มาค่อนข้างสกปรกและแคบมากๆที่นี่มีบ้านหลังเล็กๆเก่าๆอยู่ติดกันเต็มไปหมด ที่กริมเลือกที่นี่เพราะต้องการเห็นอะไรให้มากขึ้น
''ซื้อผลไม้หน่อยมั้ยคะ''เสียงเล็กๆดังขึ้นกริมจึงมองไปที่ต้นเสียง กริมตกใจเพราะที่เห็นมันคือโครงกระดูกจากที่กริมตรวจสอบมันคือเผ่าสเกลตั้นที่มีชีวิตอยู่ได้โดยการดูดพลังงานจากโครงกระดูกต่างๆ
''เจ้ามาจากไหน''กริมถามออกไปเพราะถึงจะอยู่มานานแต่กริมกลับไม่เคยเห็นเผ่าสเกลตั้นเลยซักครั้ง
''ข้ามาจากป่าลึกที่อยู่ใกล้เมืองค่ะนายท่าน''สเกลตั้นตัวนั้นพูดแล้วเอามือเกาหัวตัวเองซึ่งกริมเดาไม่ออกเลยว่าอีกฝ่ายทำหน้ายังไงหรือรู้สึกยังไงอยู่
''ทำไมเจ้าไม่ไปขายของที่กลางเมืองล่ะ ที่นั่นคนเยอะกว่านะ''
''ไม่ได้หรอกค่ะนายท่าน เจ้าเมืองของที่นี่ให้เผ่าอื่นๆมาขายของที่นี่ได้เท่านั้น''
''แสดงว่ามีเผ่าอื่นอีกนอกจากเจ้า? นำทางข้าไปดูหน่อยสิ''สเกลตั้นมึนงงขณะเดินนำกริมออกไปไม่นานกริมก็ได้ยินเสียงพูดคุยมากมายและดังขึ้นเรื่อยๆ ที่นี่มีหลากหลายเผ่าพันธุ์เลยทีเดียวโกเลม ลิซาร์ดแมน เอลฟ์ ลูกครึ่งต่างๆ นี่ทำเอากริมพูดไม่ออกเพราะตลอดเวลากริมไม่เคยเห็นเผ่าอื่นๆในเมืองที่แท้ก็มารวมตัวอยู่ที่นี่กันหมด
''เอาหละ ข้าจะซื้อผลไม้ของเจ้า''กริมหยิบผลไม้มาแล้วให้เงินไป1เหรียญทอง จากนั้นจึงเดินออกจากที่นี่กริมคิดชื่อตระกูลได้แล้วมันคือ 'หมื่นเผ่าพันธุ์'
''ท่านปู่ข้าสงสารเผ่าอื่นจัง ทำไมทุกคนถึงไม่มีความเท่าเทียมกัน''ทีฟาถามออกมาด้วยความสงสัย
''เพราะอ่อนแอยังไงล่ะ หากเจ้าอยากช่วยก็ต้องแข็งแกร่งขึ้นแล้วรวบรวมเผ่าอื่นมาดูแลแต่การจะทำแบบนั้นได้เจ้าต้องมีพลังที่มากพอซะก่อนกริมพูดจบก็หยุดเดินทันที เพราะแถวนี้ไม่มีคน
''ออกมาเถอะ''ฟุ่บ! ปรากฎชายแก่เครายาว1คนยืนอยู่ต่อหน้ากริม ชายคนนั้นเริ่มพูดก่อนทันที
''ข้าคือหัวหน้าสาขาของกิลด์นักฆ่าของเมืองนี้ ข้ามาเตือนและมีข้อเสนอสำหรับเจ้าโดยเฉพาะที่ข้าจะเตือนก็คือตอนนี้เจ้าเมืองกำลังตามหาตัวเจ้าและดูเหมือนจะไม่ใช่เรื่องเล็กๆด้วยส่วนข้อเสนอข้าอยากให้เจ้ามาเข้ากิลด์นักฆ่าเพื่อเป็นการแลกเปลี่ยนข้าจะจัดการเรื่องเจ้าเมืองให้''กริมที่ได้ฟังก็ไม่ได้มีอาการตื่นตระหนกกริมแค่คิดว่าเจ้าเมืองและพวกของมันน่ารำคาญขึ้นเรื่อยๆ
''ขอบคุณสำหรับคำเตือนแต่ข้อเสนอข้าคงต้องปฎิเสธ เรื่องนี้ข้าจะจัดการเองส่วนข้าก็มีคำเตือนเช่นกันหากไม่อยากให้กิลด์นักฆ่าโดนไปด้วยได้โปรดอย่าเข้ามายุ่งกับข้า''กริมพาทีฟาเดินผ่านหัวหน้าสาขาไปทันทีนั่นสร้างความไม่พอใจให้หัวหน้าสาขากิลด์นักฆ่าอย่างมาก
''นี่เจ้ามีพลังเพียงนิดหน่อยแต่อย่าได้หยิ่งให้มันมากนัก เจ้าคิดว่าเจ้าจะสู้กับกองกำลังของเจ้าเมืองได้?หึ! ข้าจะให้โอกาสหากเปลี่ยนใจให้มาหา...''หยุดพูดแบบฉับพลันเพราะมีแรงกดดันอ่อนๆไหลมากดทับมันพร้อมๆกับกริมที่หันกลับมามองมันและเมื่อหัวหน้าสาขามองไปที่ตาของกริมตัวมันก็ต้องสั่นสะท้าน
''นะ...นี่ท่าน จะ...จอมราชันย์ หรือว่าคนที่6คือ...''ฟุ่บ! ปึ่ก! ความรู้สึกไม่พอใจหายไปจนหมดทันทีตอนนี้มีเพียงความหวาดกลัวและความเคารพเท่านั้นที่เหลืออยู่
''เคารพท่านจอมราชันย์ ข้ามันไร้ความสามารถและไม่รู้อยู่ของตัวเองที่ไม่รู้ว่าท่านเป็นจอมราชันย์ได้โปรดให้อภัยในการกระทำก่อนหน้านี้ของข้า''ขอโทษออกมาจากใจ ถึงจะเพิ่งขึ้นเป็นจอมราชันย์แต่ยังไงอีกฝ่ายที่ทนต่อสายฟ้าจากสวรรค์ได้ย่อมแข็งแกร่งกว่ามันแน่นอนและในฐานะจอมราชันย์ต่อให้ผู้ก่อตั้งกิลด์นักฆ่ามาด้วยตัวเองก็ต้องก้มหัวให้โดยที่ไม่อาจต่อต้าน
''หึ!''กริมพาทีพาจากไปโดยไม่พูดอะไรอีก ทีฟาเองที่มองดูทุกอย่างอยู่เงียบๆก็เริ่มเข้าใจที่กริมเคยพูดหากมีพลังทุกคนย่อมก้มหัวให้
''ท่านปู่ข้าอยากฝึก''
''ยังก่อน เจ้าต้องสอนงานให้คนที่ข้าเตรียมเอาไว้จนทั้งหมดจดจำได้เจ้าถึงจะได้ฝึก''แน่นอนการถ่ายทอดกริมไม่ได้ให้ทีฟาถ่ายทอดสูตรอาหารทั้งหมดแต่เลือกถ่ายทอดเฉพาะบางสูตรเท่านั้น
''ได้เลยท่านปู่ อีกไม่นานคนพวกนั้นก็จำได้แล้วเพราะสูตรที่ข้าสอนไปมันง่ายต่อการจำ ฮิ ฮิ''ทั้งคู่เดินกลมกลืนไปกับชาวเมือง จากนั้นจึงเดินทางกลับมาที่ตระกูล? ถูกต้องตอนนี้มันถูกเรียกว่าตระกูล กริมได้สั่งให้คนทำป้ายขนาดใหญ่แล้วสลักชื่อตระกูลหมื่นเผ่าพันธุ์ลงไปในอนาคตที่นี่จะเป็นที่ที่ทุกเผ่าพันธุ์สามารถอยู่ได้แบบเท่าเทียมโดยไม่มีการกดขี่หลังจากนั้นเวลาก็ผ่านมาหลายวันจนกระทั่งถึงเวลาคัดเลือกช่างตีเหล็กและช่างประดิษฐ์กริมเดินออกมาหน้าตระกูลก็พบกับคนจำนวน300-400คนซึ่งมันมากเกินความจำเป็นกริมไม่ได้ต้องการคนมากมายขนาดนั้นในตอนนี้อย่างมากกริมต้องการแค่อย่างละ20คนเท่านั้น
''อย่างที่พวกเจ้ารู้ข้าต้องการช่างตีเหล็กและช่างประดิษฐ์เพียงแต่ข้าต้องการอย่างละ20คนเท่านั้นเพราะฉะนั้นการทดสอบจึงยากและนอกจากนี้หลังจากพวกเจ้าทำงานให้กับข้า พวกเจ้าต้องทำสัญญาเลือดห้ามนำสิ่งที่คิดค้นและทำขึ้นออกไปหรือเอาไปบอกคนอื่น หากใครรับไม่ได้ให้แยกออกไปซะตอนนี้''กว่า200เดินออกไปทันที ที่พวกมันมาเพราะหวังผลประโยชน์พอได้ยินแบบนี้พวกมันถึงถอยทันที
''ส่วนคนที่เหลือ...ช่างประดิษฐ์ข้าอยากให้พวกเจ้าเขียนสิ่งที่เจ้าคิดอยากจะทำในอนาคตขึ้นมา1อย่างส่วนช่างตีเหล็กตามข้ามา''ทั้งหมดทำตามทันที ตอนนี้ช่างตีเหล็กได้ตามกริมมาจนถึงส่วนที่ใช้ตีเหล็ก
''พวกเจ้าจงสร้างผลงานอะไรก็ได้ขึ้นมา1อย่างจากเหล็กพวกนั้น จะผ่านหรือไม่ผ่านข้าจะวัดที่ขนาดและความละเอียดอ่อนของผลงานและข้าให้เวลาในการทำ5วัน''

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่53:ตระกูลหมื่นเผ่าพันธุ์

คล้ายกับเรื่องกริมตำนานเทวทูตจอมราชันย์ ที่คุณอ่าน

กริมตำนานเทวทูตจอมราชันย์

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่53:ตระกูลหมื่นเผ่าพันธุ์

คล้ายกับเรื่องกริมตำนานเทวทูตจอมราชันย์ ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้