เทพอสูรมังกรไร้ขอบเขต

การเฝ้ายามหนึ่งครั้งกินเวลายาวนานถึง 3 วัน เย่หยุนซีในคราบทหารรับหน้าที่ยืนเฝ้าบริเวณหน้ากระโจมหลักซึ่งถือเป็นจุดสอดแนมที่ดีมากจุดหนึ่ง

‘ฮ่า ๆ คิดไม่ถึงว่าในโชคร้ายจะมีโชคดีอยู่บ้าง’ เขาหัวเราะในใจอย่างบ้าคลั่ง ไหน ๆ ก็ยังหาหนทางทำลายคลังเสบียงไม่ได้ เช่นนั้นก็ใช้เวลาว่างนี้ในการสืบเสาะหาข้อมูลแผนการของอีกฝ่ายไปเลยก็แล้วกัน

เมื่อคิดได้ดังนั้น! เด็กหนุ่มพยายามตั้งสมาธิไปที่ประสาทการรับฟังเสียงของตนเองในทันที เพื่อไม่ให้เกิดข้อผิดพลาด

ซึ่งมันก็เป็นเวลาเดียวกับที่องค์หญิงแห่งสงครามกำลังอยู่ในห้องประชุมกับสาวใช้ของนางพอดี

“องค์หญิง ทรงดื่มชาหอมหมื่นลี้นี่ก่อนสิเจ้าคะ” ในขณะที่เหยียนลี่กำลังอ่านบันทึกการทำศึกของกองทัพ สาวใช้คนสนิทนาม ฟงเอ่อร์ ก็พลันรินชาแล้วยื่นให้อย่างอ่อนน้อมและมีมารยาท

ริมฝีปากสีแดงประดุจกลีบกุหลาบขององค์หญิงแห่งสงครามผุดรอยยิ้มทรงเสน่ห์ออกมา มือข้างหนึ่งยื่นไปรับถ้วยน้ำชาเอาไว้

“ขอบใจนะฟงเอ่อร์ แล้วเรื่องที่ให้สืบล่ะเป็นอย่างไรบ้าง?”

“เรียนองค์หญิง จากข้อมูลที่ได้รับมาอีกฝ่ายยังไม่ได้สังหารองค์ชาย 4”

“ส่วนเรื่องจุดอ่อนของกองทัพประจิม นอกจากจำนวนทหารที่น้อยกว่าพวกเราแล้ว ดูเหมือนพวกมันยังมีบุคคลสำคัญติดตามมาที่เมืองชายแดนด้วย” ฟงเอ่อร์รายงาน

“โอ่ว.......เรื่องนี้น่าสนใจ บุคคลสำคัญที่เจ้าว่ามีใครบ้าง?” องค์หญิงเหยียนลี่เอ่ยถาม

“องค์ชายหยุนฉางตง องค์หญิงหยุนฉางเยว่ แห่งจักรวรรดิเมฆคราม ส่วนคนสุดท้ายหม่อมฉันไม่รู้ว่าถือเป็นบุคคลสำคัญได้หรือเปล่า เขาคือเย่หยุนซีบุตรชายบุญธรรมไร้ประโยชน์ของแม่ทัพประจิมทั้งยังเป็นคู่หมั้นขององค์หญิงหยุนฉางเยว่อีกต่างหาก”

เหยียนลี่คิ้วขมวดเมื่อได้ทราบ “ลักษณะการมาเช่นนี้ ดูเหมือนจะเป็นประเพณีการแข่งขันแย่งชิงตำแหน่งองค์รัชทายาทของจักรวรรดิเมฆคราม องค์ชายและองค์หญิงคู่นี้ช่างใจกล้ายิ่งนักที่เลือกมายังเมืองชายแดนประจิมที่ติดกับพวกเรา.................ฟงเอ่อร์ เจ้าว่าข้าควรใช้ยุทธกาลกองโจรดีหรือเปล่า?”

“องค์หญิง คิดจะวางแผนลอบเข้าไปลักพาตัวบุคคลสำคัญของอีกฝั่งงั้นหรือเจ้าคะ?” ฟงเอ่อร์ถามกลับ

เหยียนลี่ยกชาขึ้นดื่ม ก่อนจะพยักหน้ารับ “ใช่! ถ้าหากทำสำเร็จก็จะถือไพ่เหนือกว่าอย่างไม่ต้องสงสัย ดีไม่ดี! อาจจะชนะได้โดยไม่ต้องทำสงครามแท้จริงด้วยซ้ำ”

สาวใช้คนสนิทมิได้คัดค้านคำพูดนั้น เพราะมันเป็นความจริงอย่างที่องค์หญิงของนางว่า “ถ้าหากองค์หญิงอยากใช้ยุทธกาลกองโจรอย่างที่กล่าวมา หม่อมฉันแนะนำให้ใช้กองกำลังของนิกายเงาอสูรและสมาคมนักฆ่า เพราะพวกเขามีทักษะเร้นกายที่ยอดเยี่ยมไม่เป็นรองใครในดินแดนแห่งนี้”

“อืม.......ที่เจ้าก็มีเหตุผล เอาไว้พอแม่ทัพเจิ้นหนานพา 3 นิกายหลักมาถึงแล้วค่อยประชุมหารือกันอีกที ว่าแต่ฟงเอ่อร์เจ้าใช้วิธีไหนในการสืบหาเรื่องนี้.......คงไม่ใช่ว่าเจ้าเสี่ยงลอบเข้าไปที่ชายแดนของศัตรูด้วยตนเองหรอกใช่ไหม?”

ได้ยินคำถามของผู้เป็นนาย ฟงเอ่อร์ถึงกับนิ่งเงียบไปในทันที ส่งผลให้องค์หญิงแห่งสงครามถึงกับถอนหายใจยาวออกมา ในใจรู้แล้วว่าตนเองคาดเดาถูกทุกประการ

“เห้อ ข้าสั่งให้ส่งคนไปสืบ ทำไมถึงไปด้วยตนเองกัน?”

ฟงเอ่อร์คุกเข่าโดยพลัน “องค์หญิงโปรดอภัย หม่อมฉันเพียงอยากได้ข้อมูลเชิงลึก จึงถือวิสาสะลงมือด้วยตนเอง”

เหยียนลี่เก็บบันทึกการทำศึก ก่อนจะลุกขึ้นเดินเข้าไปประคองสาวใช้คนสนิทของนาง “ข้าไม่ได้โกรธหรือตำหนิเจ้า เพียงแค่เป็นห่วงเท่านั้น”

“ฟงเอ่อร์! เจ้าอยู่กับข้ามาตั้งแต่เด็ก เจ้าไม่รู้หรืออย่างไรกันว่าข้ารักเจ้ามาเพียงไหน”

“องค์หญิง” ฟงเอ่อร์ถึงกับน้ำตาคลอด้วยความซาบซึ้งใจ หนึ่งผู้เป็นนาย หนึ่งสาวใช้สวมกอดกันในเวลาต่อมา

ซึ่งบทสนทนาอันลึกซึ้งของพวกนาง ทำเอาเย่หยุนซีที่กำลังแอบฟังใบหน้าแข็งค้างอย่างช่วยไม่ได้ ในหัวสมองจินตนาการไปไกลว่าองค์หญิงแห่งสงครามกับสาวใช้เป็นคนรักกัน

‘ที่แท้นางก็ชอบสตรี.......เดี๋ยวๆ! แล้วข้าจะไปคิดถึงเรื่องนี้ทำไมกันล่ะเนี้ย’ เด็กหนุ่มสลัดบทสนทนาในช่วงท้ายของพวกนางทิ้งไปและสนใจเพียงบทสนทนาช่วงต้นและช่วงกลาง จากนั้นเริ่มวิเคราะห์หาแนวทางแก้ไขปัญหา

‘สาวใช้ผู้นั้นน่าจะมีทักษะเร้นกายขั้นสูงและเป็นหนึ่งในผู้แกร่งกล้าระดับจักรพรรดิ ไม่เช่นนั้น! คงไม่อาจหลุดรอดจากสายตาท่านปู่ของข้าแล้วเข้าไปสืบข่าวที่เมืองชายแดนประจิมได้’

‘ส่วนเรื่องยุทธการกองโจรอะไรนั่น เห็นทีข้าต้องทำอะไรสักอย่าง ก่อนที่นิกายหลักทั้ง 3 ของอีกฝั่งจะมาถึง’

ท่ามกลางพายุสายพิรุณ เย่หยุนซียืนครุ่นคิดอยู่สักพัก แต่ทว่าจู่ๆเบื้องบนท้องฟ้าตรงบริเวณเขตติดต่อระหว่างพรมแดนก็พลันเกิดเหตุการณ์ประหลาด ทำให้เหล่าทหารของอาณาจักรมังกรสีชาดและทหารของจักรวรรดิเมฆในเมืองชายแดนทั้งสองฝั่งต้องหันมอง

“ครื่น!”

เสียงฟ้าร้องดังสนั่นหวั่นไหวไปทั่วทั้งสี่ทิศแปดทาง แสงออโรร่าหลากหลายสีสันต์ที่ดูงดงามและน่าหลงใหลปรากฏขึ้นมา

“นั่นมันแสงอะไรน่ะ?” ทุกคนต่างตั้งคำถามในแนวทางเดียวกัน

เย่หยุนซีมองเห็นภาพนี้ก็พลันคิ้วขมวด เนื่องจากหอคอยหยินหยางภายในทะเลจิตวิญญาณเกิดการสั่นไหวอย่างรุนแรง แถมหัวใจยังเต้นถี่กระชั้น โลหิตเดือดพล่านประดุจกำลังตื่นเต้นกับแสงเบื้องหน้า

“เกิดอะไรขึ้น?” ได้ยินเสียงฮือฮา องค์หญิงแห่งสงครามเดินออกมาจากกระโจมพร้อมกับสาวใช้คนสนิทของนาง

เย่หยุนซีซึ่งอยู่ใกล้ที่สุดจึงรีบหันไปคุกเข่าผสานมือคาราวะ จากนั้นกล่าวรายงาน “เรียนองค์หญิง ที่บนท้องฟ้าบริเวณเขตติดต่อระหว่างชายแดนจู่ๆก็เกิดปรากฏการณ์ประหลาดขึ้นขอรับ”

องค์หญิงเหยียนลี่เมื่อได้ฟังก็เบนสายตามองไปยังแสงออโรร่า ใบหน้าเต็มไปด้วยความประหลาดใจไม่ต่างอะไรจากทหารคนอื่นๆที่ได้เห็น

‘นี่น่ะหรือองค์หญิงแห่งสงคราม ช่างดูงดงามทรงเสน่ห์เย้ายวนไม่ต่างอะไรจากภรรยาทั้งสองของข้า แต่ที่มีมากกว่าคือนางสวยแบบดุๆและดูร้อนแรงเป็นอย่างมาก........เห้อ ช่างน่าเสียดายนักที่นางชื่นชอบสตรีด้วยกัน ไม่เช่นนั้น ข้าอาจจะเกี้ยวนางตามภารกิจหาภรรยา’ ในขณะที่เหยียนลี่กำลังมองเหตุการณ์ประหลาด ตัวนางมิได้สังเกตุเลยว่าเย่หยุนซีมองและพิจารณารูปร่างหน้าตาของนางอยู่ในใจ

“นี่อาจเป็นเภทภัยหรือไม่ก็โชควาสนา”

“แม่ทัพเสี่ยเยว่ แม่ทัพต้วนอี้”

“ฟุ๊บๆ”

“ขอรับ องค์หญิง” ทันทีที่เหยียนลี่เรียกหา สองแม่ทัพก็ปรากฏตัวขึ้นมาในทันที

“จัดทัพให้พร้อม พวกเราจะเดินทางไปที่แสงประหลาดนั่น” ลองเสี่ยงดูสักตั้ง องค์หญิงแห่งสงครามตัดสินใจอย่างเด็ดขาด