ตอนที่ 27: ปฏิบัติการย้อนกระแส และการพังทลายของศูนย์ควบคุม
"มันกำลังจะบ้าคลั่งแล้วครับ!" กานต์ ะโบอกพลางจ้องจอมอนิเตอร์ที่ไฟเตือนภัยสว่างวาบเป็สีแดงสด "เสาถอดรหัสคลื่นใต้ดินกำลังดึงพลังงานสำรองทั้งหมดมาขยายคลื่นความถี่! ถ้ามันอัดพลังงานเกินขีดจำกัด ตัวเสาจะะเิ และส่งคลื่นไมโครเวฟชีวภาพทำลายเซลล์สมองของทุกคนในรัศมีห้ากิโลเมตรทันที!"
"มันไม่สนชีวิตคนเลยเหรอวะ!" วิท ตบโต๊ะคอนโซลด้วยความแค้นเคือง "คิดว่าชีวิตพนักงานกับชาวบ้านเป็แค่หมากบนกระดานหรือยังไง?!"
"วิท... อย่าปล่อยให้อารมณ์เข้าข่ม" เกริก วางมือลงบนบ่าของวิทด้วยความสงบ น้ำเสียงของเขาหนักแน่นราวกับูเา "ยามที่ศัตรูทุ่มหมดตักด้วยความโกรธ นั่นคือวินาทีที่โครงสร้างของมันไร้ความเสถียรที่สุด"
ธรรมก้าวขึ้นมาประจันหน้ากับหน้าจอมอนิเตอร์ สายตาคมกริบจ้องลึกลงไปในเงาสลัวของชายปริศนาเื้ั "คุณกำลังจะทำลายตัวเอง เพียงเพราะยอมรับความจริงไม่ได้ว่า 'ความกลัว' ไม่ใช่สิ่งที่ควานหาชัยชนะได้เสมอไป"
"ปิดปากไปซะ ธรรม!" ชายปริศนา แผดเสียงลั่นผ่านลำโพงที่บิดเบี้ยว "ในโลกธุรกิจและการปกครอง มีแค่ผู้ล่ากับเหยื่อเท่านั้น! ถ้าฉันไม่ได้จิตใจของคนพวกนี้... ก็ไม่มีใครได้ทั้งนั้น! กานต์! เร่งเครื่องส่งสัญญาณเดี๋ยวนี้!"
"ไม่มีทาง!" กานต์ สวนกลับทันควัน มือสองข้างเร่งป้อนรหัสคำสั่งลงบนแผงควบคุมด้วยความเร็วที่เหนืุ์ "ผมจะไม่ยอมเป็เครื่องมือให้คนใจเหี้ยมอย่างคุณอีกต่อไปแล้ว!"
"กานต์... สลับโหมดการทำงานของเครื่องกำทอนคลื่นควอนตัมทันที" ธรรม สั่งการด้วยน้ำเสียงทรงพลัง "เราจะไม่ใช้การป้องกันอีกต่อไป... แต่เราจะใช้ 'กระแสสติย้อนกลับ' (Mindfulness Resonance Feedback) ส่งพลังงานสอดประสานจากโหนดพนักงานทุกคน ย้อนกลับไปตามเสาสัญญาณใต้ดิน!"
"รับทราบครับ!" กานต์ ตอบรับอย่างเด็ดเดี่ยว "จะทำการเปลี่ยนทิศทางคลื่นใน 3... 2... 1... เริ่มกระบวนการย้อนกระแส!"
เมย์, ภัทร, นลิน และพนักงานนับร้อยคนที่อยู่ในข่ายงานสติ ต่างััได้ถึงแรงกระตุ้นสุดท้าย ภัทรสูดลมหายใจเข้าลึก หลับตาลง แล้วเอ่ยผ่านระบบสื่อสารด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยพลังแห่งความเชื่อมั่น
"ทุกคน... ส่งความสงบและความจริงใจของเรา ย้อนกลับไปล้างมลพิษในศูนย์ควบคุมใต้ดินนั่นพร้อมกัน!" ภัทร ประกาศ
วิ้งงงงงงงงง!
แสงสีฟ้าบริสุทธิ์จากโหนดสติทั่วทั้งเมืองถูกบีบอัดและยิงตรงกลับลงไปตามเส้นใยชีวภาพ รวบตึงเข้าสู่เสาส่งสัญญาณใต้ดินของฝ่ายตรงข้าม! คลื่นสติอันมหาศาลที่ไร้ซึ่งความเกลียดชัง พุ่งเข้าปะทะกับคลื่นความกลัวที่กำลังอัดแน่นอยู่ในเสาถอดรหัส
"อะไรกัน... พลังงานย้อนกลับ?! ทำไมระบบถึงควบคุมไม่ได้?!" ชายปริศนา ะโลนลาน ภาพบนจอแสดงแผงวงจรในศูนย์ควบคุมใต้ชั้นหินลึกเริ่มเกิดการลัดวงจร ไฟฟ้าช็อตเป็ประกายไฟะเิออกมาเป็จุดๆ
"เมื่อกระแสแห่งปัญญาและสติบริสุทธิ์ ย้อนกลับไปเจอกับโครงสร้างที่สร้างจากอวิชชาและความกลัว..." ธรรม เอ่ยขึ้นด้วยบทพูดเรียบเย็นแต่หนักแน่น "สิ่งแปลกปลอมที่ไร้รากฐาน ย่อมต้องพังทลายลงไปเองตามกฎธรรมชาติครับ"
ตู้ม! ตู้ม! ตู้ม!
เสียงะเิทางกลไกและคลื่นแม่เหล็กดังสนั่นขึ้นจากชั้นหินใต้ดินลึก เสียงครืนยาวๆ สดุ้งะเืไปทั่ว แต่ไร้ซึ่งอันตรายต่อประชาชนเบื้องบน เสาส่งสัญญาณใต้ดินถูกคลื่นสติย้อนกลับสลายกลายเป็เถ้าถ่านทางชีวภาพ หน้าจอหลักของชายปริศนากระตุกอย่างรุนแรง ภาพเงาเื้ัทรุดตัวลงกับพื้นห้องควบคุมที่กำลังถูกเพลิงไหม้
"มะ... ไม่จริง... อุปทานแห่งความกลัวของฉัน... พ่ายแพ้ให้แก่สติของพวกแกงั้นเหรอ..." เสียงของชายปริศนาแ่เบาลง พร้อมกับหน้าจอที่ดับมืดไปอย่างถาวร
ห้องปฏิบัติการ B3 กลับคืนสู่ความสงบเงียบอีกครั้ง กราฟทุกตัวบนคอนโซลเปลี่ยนเป็สีฟ้าอ่อน แสดงสถิตยภาพสมบูรณ์แบบ 100%
วิท ถอนหายใจยาว ทรุดตัวลงนั่งบนเก้าอี้พลางยิ้มออกมาทั้งน้ำตา "จบ... จบลงแล้วใช่มั้ยธรรม?"
ธรรม ยิ้มตอบอย่างอบอุ่นและถ่อมตน "ศูนย์ควบคุมใต้ดินพังทลายลงแล้วครับพี่วิท... แต่นี่ไม่ใช่แค่จุดจบของศัตรู มันคือจุดเริ่มต้นของการสร้าง 'ปราการสติ' ที่ไม่มีวันคลอนแคลนในใจของพวกเราทุกคนครับ"