ระบบตระกูลท้าปฐพีย่ำสวรรค์ 【จบ】

        ในทะเลอันกว้างใหญ่คลื่นลมโหมกระหน่ำ สัตว์อสูรในทะเลทั้งหมด นอกจากสัตว์อสูรระดับมหาเซียนแล้วต่างก็หมอบอยู่ภายนอกรังพญาปักษากรงเล็บเพลิง

        ไม่มีสัตว์ใดที่สามารถต้านทานแรงกดดันตามธรรมชาติจากสัตว์อสูรที่ดูเหมือนพญาปักษากรงเล็บเพลิงได้!

        สัตว์อสูรระดับมหาเซียนนั้นรวดเร็วเกินไปยิ่งไปกว่านั้นมันยังได้รับการยอมรับจากรังพญาปักษากรงเล็บเพลิงอีกด้วยปีกที่กว้างนับหมื่นจั้งกระพือเบาๆ ก็สามารถเดินทางได้ไกลนับหมื่นลี้ในพริบตา

        ในไม่ช้ามันก็พุ่งเข้ามาใกล้ซูชิงอิ่ง

        “รวดเร็วเกินไปแล้ว!”

        “สัตว์อสูรระดับมหาเซียนตัวนี้เกือบจะไร้คู่ต่อสู้ในระดับเดียวกัน!”

        “เด็กน้อยจากตระกูลซูคนนั้นอาจจะต้องเผชิญกับเคราะห์ร้ายในที่แห่งนี้!”

        เหล่ามหาจักรพรรดิหลายคนต่างตกใจสัตว์อสูรที่ดูเหมือนพญาปักษากรงเล็บเพลิงที่แข็งแกร่งตัวนี้ทะเลอันกว้างใหญ่ไร้ขอบเขตนั้น สามารถให้กำเนิดสิ่งมีชีวิตเช่นนี้ได้อย่างไร

        “ข้าคิดว่าคงไม่เป็นเช่นนั้น!”

        “ท้ายที่สุดแล้วนางคือบุตรีของท่านผู้นั้น จะล้มง่ายๆ ได้อย่างไรกัน!”

        “มองท่าทางที่สงบนิ่งของนางแล้วคงเป็นไปได้ว่าซูฉางเซิงได้ทิ้งแผนสำรองไว้บนร่างของนางซึ่งเพียงพอที่จะรักษานางไว้ได้!”

        คำกล่าวอ้างนี้ก็ถูกโต้แย้งอย่างรวดเร็ว

        “ซูฉางเซิงจะทำกระไรได้ที่นี่คือรังพญาปักษากรงเล็บเพลิง มันแตกต่างจากในอดีต!”

        “เขาสามารถโค่นราชันเซียนอมตะลงได้แล้วอย่างไร สถานที่ฝังศพของจอมราชันเซียนอมตะ ไม่ได้ง่ายต่อการบุกรุกถึงเพียงนั้น แม้ว่าเขาจะไม่ปรากฏตัวตนจริงการใช้พลังในรังพญาปักษากรงเล็บเพลิงนั้นอาจจะถูกลดทอนและไม่สามารถส่งผลกระไรมากนัก!”

        ความเห็นต่างๆถูกแสดงออกมาเหล่าผู้แข็งแกร่งหลายคนต่างเชื่อว่าซูชิงอิ่งจะหนีไม่พ้นเคราะห์ร้าย!

        ซูอวิ๋นกลับมีสีหน้าสบายๆไม่ได้กังวลแม้แต่น้อย กลับกันเขากลับฟังการโต้เถียงของพวกเขาราวกับเป็นเรื่องสนุกและพยักหน้าเป็นครั้งคราวเพื่อสนับสนุนให้อีกฝ่ายพูดต่อไป

        มีเพียงเขาเท่านั้นที่รู้ถึงความแข็งแกร่งที่แท้จริงของสองคุณหนูแม้แต่สิ่งที่เรียกว่าอัจฉริยะจากเผ่าเซียน ในสายตาของเขาก็เป็นเพียงไก่บ้านหมาดินเผา [1] เท่านั้น!

        ตระกูลซูยังคงสงบเสงี่ยมมาโดยตลอด แล้วก็ไม่ใส่ใจที่จะอธิบายเช่นกัน

        ในขณะที่กรงเล็บของสัตว์อสูรระดับมหาเซียนนั้นกำลังจะฉีกกระชากร่างของซูชิงอิ่ง

        มือเล็กๆที่ขาวราวกับหยกได้ยื่นออกมา ร่างเล็กๆที่ดูเหมือนโปร่งใสก็ได้ลงมืออย่างไร้ความปรานี

        จับกรงเล็บของสัตว์อสูรเบาๆและสามารถหยุดการโจมตีที่ร้ายแรงนี้ไว้ได้โดยง่าย

        “ระดับสูงสุดของมหาเซียน!”

        “เกิดสิ่งใดขึ้น!”

        ไม่ว่าจะเป็นภายในรังพญาปักษากรงเล็บเพลิงหรือภายนอกรังทุกคนต่างก็มีสีหน้าเหลือเชื่อเมื่อนางกำนัลคนหนึ่งที่เหมือนกับคนไร้ตัวตนที่ราวกับเป็นอากาศธาตุ กลับสามารถระเบิดพลังออกมาได้ถึงระดับสูงสุดของมหาเซียน

        ซูชิงอิ่งกลับมีสีหน้าผ่อนคลายราวกับว่าคาดการณ์สถานการณ์นี้ไว้แล้ว นางยืนเอามือไพล่หลังด้วยท่าทางสง่างาม

        สำหรับนางแล้วระดับมหาเซียนนั้นไม่ใช่สิ่งที่นางสามารถต่อกรด้วยได้ทุกอย่างปล่อยให้พี่หญิงเป็นคนจัดการก็พอ

        “นี่…นี่คือซูฉางเกอ!”

        “ธิดาคนโตของซูฉางเซิง ไม่คิดเลยว่านางจะมาด้วย!”

        ทุกคนต่างมองไปยังซูอวิ๋นด้วยความตกตะลึงไม่แปลกใจเลยว่าด้วยเหตุใดชายผู้นี้ถึงมีสีหน้าสบายๆ เช่นนั้น

        “หนึ่งตระกูลมีสองอัจฉริยะหากตระกูลซูยังคงเป็นเช่นนี้ต่อไปเกรงว่าจะก้าวเข้าสู่มหาอำนาจชั้นนำในสามพันแดนสวรรค์อย่างแท้จริง!”

        มีคนอุทานออกมา

        ระดับสูงสุดของมหาเซียนภายในหนึ่งร้อยปีเป็นสิ่งที่เหล่าอัจฉริยะมากมายไม่อาจเอื้อมถึงได้และเกือบจะสามารถเอาชนะคนรุ่นใหม่ในรอบหนึ่งร้อยปีที่ผ่านมา ตระกูลซูจะต้องมีดาวดวงใหม่ขึ้นมาอย่างแน่นอน

        ในขณะเดียวกันพวกเขาก็รู้สึกถึงความน่ากลัวของรากฐานของตระกูลซู ควรทราบว่าซูฉางเซิงไม่ได้มีฮูหยินเพียงสองคนเท่านั้น

        ฝั่งหนึ่งคือธิดาคนโตของตระกูลซู ส่วนอีกฝั่งคือสัตว์อสูรที่ดูเหมือนพญาปักษากรงเล็บเพลิง การเผชิญหน้าเช่นนี้จะต้องเป็นการต่อสู้ที่ไม่เคยปรากฏมาก่อนอย่างแน่นอน

        ซูฉางเกอกำมือข้างหนึ่งขึ้นปลายหมัดยกขึ้นเล็กน้อย ในดวงตาของนางมีอักษรโบราณที่งดงามปรากฏขึ้นชุดคลุมสีเขียวอ่อน ผมสีดำโบกสะบัด กลิ่นอายของระดับสูงสุดของมหาเซียนได้แผ่ออกมาทำให้ผู้คนรู้สึกว่ามีบางสิ่งที่เอาชนะไม่ได้

        ในหมู่คนรุ่นใหม่ที่เกิดในรอบร้อยปีที่ผ่านมานางก็เหมือนภูเขาที่สูงตระหง่าน ซึ่งแทบจะไม่สามารถหาคู่ต่อสู้ที่สูสีได้

        “ตูม!”

        หมัดที่ถูกปล่อยออกมานำพาพลังแห่งความว่างเปล่าที่คลุมเครือและระเบิดประกายหมัดที่สว่างไสวที่สุด พุ่งไปยังทิศทางของสัตว์อสูร

        รอบตัวของสัตว์อสูรปรากฏพลังหยินและหยางก่อตัวเป็นลมกรดล้อมรอบตัว มันสามารถสัมผัสได้ถึงความน่ากลัวของบุคคลตรงหน้า

        แม้ว่ามันจะมีร่างกายที่แข็งแกร่งแต่ก็ไม่กล้าที่จะต่อต้านด้วยกำลัง!

        “ปัง!”

        หมัดศักดิ์สิทธิ์กระแทกเข้าใส่ฝุ่นควันตลบไปทั่ว เลือดที่น่าทึ่งก็เบ่งบาน หยดเลือดราวกับเพชรได้หยดลงบนดินแดนแห่งเซียน

        การโจมตีครั้งแรกนี้ทำให้ดินแดนแห่งเซียนทั้งหมดเหมือนถูกคว่ำลงอักขระโบราณต่างๆ เบ่งบาน สัญลักษณ์ลึกลับถูกตีแผ่ออกมา ทำให้ความว่างเปล่าแตกสลายและเกิดเสียงดังราวกับแผ่นดินถล่ม

        สัตว์อสูรสั่นสะเทือนอย่างรุนแรงเกล็ดด้านหลังถูกหมัดทุบแตก และฝังลึกเข้าไปในร่างกายความเจ็บปวดที่รุนแรงทำให้มันตกใจอย่างมาก มดที่อยู่ตรงหน้าตัวนี้ไม่ธรรมดาจริงๆ!

        ในทะเลอันกว้างใหญ่มันคือผู้ปกครองอย่างแท้จริง สามารถใช้ร่างกายเพื่อเอาชนะสัตว์อสูรมากมายแต่กลับต้องมาเผชิญกับเคราะห์ร้ายที่นี่

        ซูฉางเกอตกใจนางใช้หมัดจักรพรรดิที่พ่อของนางสอนให้ แม้ว่านางจะทำได้เพียงเลียนรูปแบบของมันแต่ก็มีพลังที่ยิ่งใหญ่ ควรจะสามารถทุบสัตว์อสูรตัวนี้ให้ตายด้วยหมัดเดียวได้!

        ไม่มีกระไรอื่นนี่คือความมั่นใจในฐานะธิดาของซูฉางเซิง เป็นความเชื่อมั่นในความแข็งแกร่งของบิดาของตน

        นี่ก็คือความหยิ่งยโสของนางเชื่อว่าตนเองไร้คู่ต่อสู้ในระดับเดียวกันและเป็นความมั่นใจที่เข้มแข็งที่ทำให้นางสามารถมองคนอื่นต่ำต้อยกว่าได้

        สัตว์อสูรคำรามด้วยความไม่เต็มใจ

        กางปีกบินขึ้นไปบนท้องฟ้า มีเพียงการอยู่ท่ามกลางอากาศเท่านั้นที่ความแข็งแกร่งของมันจะระเบิดออกมาได้อย่างเต็มที่กรงเล็บที่แหลมคมนั้นเสมือนดั่งเทพเซียนที่บินจากนอกโลกส่องประกายเจิดจ้าและฟาดฟันลงมา

        สัตว์อสูรที่มีรูปร่างคล้ายพญาปักษากรงเล็บเพลิงนั่น มีเคล็ดวิชาที่คล้ายกับพญาปักษากรงเล็บเพลิง กรงเล็บของมันราวกับแสงที่น่าทึ่งส่องสว่างไปทั่วดินแดนแห่งเซียน

        ระยะทางหลายร้อยจั้งสำหรับมันเป็นเพียงไม่กี่นิ้ว

        มันปกคลุมท้องฟ้าและม้วนตัวด้วยพายุที่บ้าคลั่งเหล่าอัจฉริยะบางคนไม่ทันได้ตอบสนองก็ถูกตัดศีรษะ

        บางคนได้รับบาดเจ็บสาหัสในทันทีและหมดสิทธิ์ในการแย่งชิงสมบัติแห่งพญาปักษากรงเล็บเพลิง

        “จัดการ!”

        ซูฉางเกอไม่ได้ใช้ท่าไม้ตายมากมายนางตะโกนเบาๆ

        ชูหมัดขึ้นและโจมตีเข้าใส่ตูม! สัตว์อสูรถูกทุบร่วง

        ภาพเหตุการณ์นี้ทำให้หัวใจของผู้คนสั่นสะท้าน ซูฉางเกอมีความงดงามอย่างน่าทึ่งนางลงมือด้วยความเด็ดขาด และสามารถกดดันสัตว์อสูรให้อยู่ภายใต้การควบคุมได้

        “น่าทึ่งเกินไปแล้ว!”

        มหาจักรพรรดิบางคนเอ่ยออกมาด้วยวัยที่ยังน้อยแต่กลับมีความแข็งแกร่งเช่นนี้แม้แต่ในสมัยที่พวกเขายังหนุ่มก็ยังไม่สามารถทำได้ถึงถึงเพียงนี้

        เดิมทีพวกเขาคิดว่าซูชิงอิ่งเป็นอัจฉริยะที่ไม่มีผู้ใดเทียบและเอาชนะเหล่าบุตรแห่งจักรพรรดิและธิดาของจักรพรรดิอีกทั้งลูกหลานแห่งเซียนที่แท้จริง สมกับชื่อเสียงของซูฉางเซิง

        ไม่คิดเลยว่าซูฉางเกอที่เงียบๆเหมือนกับคนไร้ตัวตน ไม่คาดว่าความแข็งแกร่งของนางกลับเหนือกว่าซูชิงอิ่ง

        โดยเฉพาะอย่างยิ่งนางไม่ได้ใช้สมบัติลับหรืออาวุธใดๆแต่กลับสามารถเอาชนะสัตว์อสูรที่ดูเหมือนพญาปักษากรงเล็บเพลิงจนต้องพ่ายแพ้ซ้ำแล้วซ้ำเล่า

        “ความแข็งแกร่งของนางอยู่เหนือคนรุ่นใหม่ในรอบร้อยปี!”

        มหาจักรพรรดิบางคนกล่าวออกมาและยังมีเซียนอมตะบางคนที่พูดอย่างน่าตกใจ

        “หากนางปลดปล่อยพลังทั้งหมดนางอาจจะสามารถท้าทายกึ่งจักรพรรดิได้!”

        “พระเจ้าช่วย!”

        “นี่มันน่ากลัวเกินไปแล้ว อายุยังไม่ถึงร้อยปีจะไปท้าทายพวกอัจฉริยะที่มีอายุเป็นพันปีแล้วรึ”

        กองกำลังต่างๆ ล้วนตกใจและรู้สึกหวาดกลัวกับความแข็งแกร่งเช่นนี้

        ซูฉางเกอกระโดดขึ้นไปกลางมือเปล่งแสงศักดิ์สิทธิ์หมัดเดียวก็สามารถระเบิดสัตว์อสูรที่กำลังล่าถอยออกไปได้โดยตรง

        เลือดและกระดูกกระจัดกระจายตกกระแทกเข้ากับซากปรักหักพังในดินแดนแห่งเซียน อักขระนับไม่ถ้วนกระจายออกไปเลือดแท้ๆ ได้หยดลงบนดินแดนแห่งเซียน

        ทำให้ทั้งบริเวณนั้นปรากฏรอยแตกออกมา

        เหล่าอัจฉริยะหลายคนยังคงมีความตั้งใจที่จะแข่งขันกับซูชิงอิ่ง แต่เมื่อเผชิญหน้ากับซูฉางเกอ พวกเขาก็หมดหวังแล้ว

        ในวัยเดียวกันแท้ๆ กลับระเบิดพลังที่แข็งแกร่งเช่นนี้ออกมาได้พวกเขาไม่สามารถตามทันได้เลย

        อักขระที่กระจัดกระจายของสัตว์อสูรสั่นเทาเปล่งประกายแสงเล็กน้อย บางอักขระในรังพญาปักษากรงเล็บเพลิงก็ได้รับการเติมเต็ม

        พลังแห่งหยินและหยางระเบิดออกมาและพญาปักษากรงเล็บเพลิงตัวหนึ่งก็ก่อตัวขึ้นอย่างสมบูรณ์

        ซูฉางเกอผุดความคิดในใจและมีการคาดเดาบางอย่างเล็กน้อย

        ------------

        เชิงอรรถ

        [1] ไก่บ้านหมาดินเผาหมายถึง อ่อนแอเหมือนไก่บ้านที่ไม่แข็งแรงและไร้ค่าเหมือนหมาดินเผาที่แตกง่ายเปรียบเทียบถึงศัตรูหรือคู่ต่อสู้ที่ไม่น่าเกรงขามหรือผู้ที่ไม่อาจทนทานต่อแรงกดดันได้