ระบบจักรพรรดิแห่งวันสิ้นโลก-วิวัฒนาการไร้ขีดจำกัด 【จบ】

        “ทุกท่านยินดีต้อนรับสู่ดินแดนศักดิ์สิทธิ์บงกชทมิฬ!”ซือถูซือฮั่นเอ่ยด้วยน้ำเสียงเย็นชาที่ราวกับเสียงของอสรพิษและที่มือขวาของเขาก็ได้กุมกระบี่อยู่

        เชียนมู่เซวี่ยจางเสี่ยวเหา โอวหยางมี่มี่ จ้าวจื่อเซียว ฉินหมิงและฉู่หย่งเจี๋ยทั้งหกคนต่างก็หรี่ตาลง พวกเขาทั้งหกเป็นผู้วิวัฒนาการระดับ 5ซึ่งมีประสาทสัมผัสที่เหนือกว่าคนอื่นๆ อย่างเห็นได้ชัด

        นับตั้งแต่ที่อีกฝ่ายปรากฏตัวขึ้นเชียนมู่เซวี่ยและคนอื่นๆ อีกห้าคนก็สัมผัสได้ถึงภัยเงียบที่แฝงตัวอยู่!

        ดวงตาสวยของโอวหยางมี่มี่หรี่ลงเล็กน้อยก่อนที่ร่างสูงระหงของเธอจะหายวับไปอย่างปริศนา!

        ก่อนหน้านี้เธอเคยต่อสู้กับซือถูซือฮั่นมาก่อนและแม้ว่าในตอนนั้นซือถูซือฮั่นก็นับว่าแข็งแกร่งมากแล้ว แต่นั่นก็ไม่ถึงขั้นทำให้เธอกลัวแต่อย่างใด

        ความเป็นไปได้อย่างเดียวที่อีกฝ่ายจะแข็งแกร่งขึ้นก็คือระดับของเขาต้องสูงขึ้นกว่าเดิมและนั่นก็เท่ากับว่าตอนนี้เขาจะต้องเพิ่มเป็นระดับ 6!

        ผู้วิวัฒนาการระดับ6! ความสามารถทั้งหมดจะเพิ่มขึ้นเป็นสองเท่าพลังต่อสู้ไม่ใช่แค่เพิ่มขึ้นเพียงเล็กน้อย แต่เป็นการเพิ่มขึ้นหลายเท่าตัว

        โอวหยางมี่มี่ใช้ทักษะล่องหนทันที

        อย่างไรก็ตามในตอนนี้คนที่ซือถูซือฮั่นระแวดระวังมากที่สุดก็คือโอวหยางมี่มี่แม้ว่าเธอจะล่องหนได้แต่ด้วยประสาทสัมผัสอันน่าทึ่งของเขาก็ยังคงจับตำแหน่งของเธอได้อยู่ดี!

        มุมปากของเขาเผยรอยยิ้มเย็นชาก่อนจะถอดหมวกทรงกรวยสีดำบนหัวออกจนเผยให้เห็นใบหน้าซีดเผือด เขาเหลือบมองไปด้านข้างเล็กน้อยและเอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้ม

        “สาวน้อยทักษะของเธอก็ไม่มีประโยชน์กับฉันหรอก”

        หัวใจของโอวหยางมี่มี่ที่อยู่ในสถานะล่องหนเต้นแรงขึ้นเล็กน้อยสายตาของอีกฝ่ายจ้องมาที่เธออย่างแม่นยำ

        กระบี่ในมือของซือถูซือฮั่นถูกยกขึ้นก่อนปลายดาบจะชี้ไปยังโอวหยางมี่มี่สายตาเย็นเยียบกวาดมองผ่านเชียนมู่เซวี่ย จ้าวจื่อเซียว และคนอื่นๆรอยยิ้มเย็นยะเยือกปรากฏขึ้นบนใบหน้าซีดเผือดของเขา

        “หากฆ่าพวกแกทิ้งฉันก็รู้สึกเสียดาย ดังนั้นฉันจะให้โอกาสพวกแกได้มีชีวิตอยู่ต่อเพียงแค่ยอมสวามิภักดิ์ดินแดนศักดิ์สิทธิ์บงกชทมิฬของฉัน”

        “สวามิภักดิ์หรือ? แกยังสติดีอยู่ใช่ไหม ถึงยังหวังให้พวกเรายอมสวามิภักดิ์ ? ดูท่าคงจะเบลอแล้วละมั้ง” ฉู่หย่งเจี๋ยเอ่ยด้วยน้ำเสียงเย็นชา

        “ไอ้หนุ่มตระกูลฉู่ดูเหมือนเจ้ายังไม่รู้ถึงความโหดร้ายของวันหลังวันสิ้นโลกสินะ!รอถึงวันที่ญาติพี่น้องของแกต้องตายอย่างน่าอนาถต่อหน้าต่อตา โดยที่แกไม่สามารถทำอะไรได้เลยตอนนั้นแกจะเข้าใจว่าในโลกที่เลวร้ายนี้ ทุกสิ่งล้วนเป็นภาพลวงตามีเพียงพลังที่แข็งแกร่งเท่านั้นที่เป็นนิรันดร์”

        “หลังจากวันสิ้นโลกมาถึงในบรรดาผู้รอดชีวิตที่อยู่ตรงนี้ มีใครบ้างที่ไม่สูญเสียญาติพี่น้อง แต่สิ่งเหล่านี้ไม่ใช่ต้นเหตุที่ทำให้พวกเราตกต่ำหากพวกแกสร้างสัตว์ร้ายกลายพันธุ์ขึ้นมาและใช้พวกมันออกล่าซอมบี้ รวมถึงช่วยเหลือเพื่อนมนุษย์ด้วยกันพวกเราก็คงไม่ต้องมาที่นี่ด้วยตนเอง หนำซ้ำยังมีแต่จะชื่นชมในความดีงามของพวกแกด้วยซ้ำแต่น่าเสียดายที่พวกแกไม่ได้ทำแบบนั้นแต่พวกแกใช้สัตว์ร้ายกลายพันธุ์เหล่านี้ออกไล่ล่าจับกุมเพื่อนมนุษย์ และยังปฏิบัติกับพวกเขาเหมือนหนูทดลองพวกแกไม่เหลือความเป็นมนุษย์อีกต่อไป จึงไม่นับว่าเป็นมนุษย์อีกแล้ว แต่เป็นปีศาจร้ายต่างหาก!”เสียงใสกังวานของเชียนมู่เซวี่ยดังก้องไปทั่ว

        “วันนี้จะเป็นวันที่พวกเราจะกำจัดปีศาจร้ายอย่างพวกแกให้สิ้นซาก!ไม่ว่าพวกแกจะแข็งแกร่งแค่ไหน วันนี้ก็ไม่มีทางรอดชีวิตไปได้!เพราะความชั่วไม่เคยชนะความดีได้หรอก”

        “ไม่!ไม่! ไม่! สาวน้อยที่งดงาม สิ่งที่เธอพูดมันผิด! ที่ความชั่วไม่ชนะความดีนั่นเป็นเพราะความชั่วร้ายยังไม่แข็งแกร่งพอต่างหากแต่วันนี้ฉันจะแสดงให้พวกแกเห็นเองว่าปีศาจร้ายอย่างฉันเนี่ยแหละจะกำจัดพวกแกให้สิ้นซาก!” ซือถูซือฮั่นหัวเราะอย่างน่าขนลุกก่อนจะเอ่ยโต้แย้ง

        “ฝันไปเถอะเจ้าปีศาจ! อย่ามัวแต่พูดพล่ามเลย วันนี้ฉันจะพิสูจน์ด้วยตัวเองว่า ปีศาจร้ายอย่างแกจะแข็งแกร่งแค่ไหนกันเชียว!”ฉู่หย่งเจี๋ยก้าวไปข้างหน้าพร้อมกับชี้ดาบในมือไปทางซือถูซือฮั่น และเอ่ยเสียงดัง

        จริงๆแล้ว ฉู่หย่งเจี๋ยจงใจก้าวออกมาเพื่อล่อให้อีกฝ่าย เพราะตอนนี้แม้ว่าซือถูซือฮั่นจะยืนอยู่ที่โถงทางเข้าชั้นหนึ่งของตึกเหลียนหัวแต่เขาก็ยังไม่ได้ก้าวออกมาจากตัวอาคารแต่อย่างใด

        ไม่ว่าจะเป็นเย่ชิงเฉิงโจวหนิง หรือจ้าวฉิน ฉู่หวู่ และพลซุ่มยิงของตระกูลอื่นๆก็ยังมองไม่เห็นร่างของอีกฝ่าย ดังนั้นจึงไม่อาจเล็งปืนไปยังร่างของซือถูซือฮั่นเพื่อลงมือสังหารได้อีกทั้งตอนนี้ผู้คนจากในหน่วยรบภาคพื้นดินก็ไม่มีกระสุนเหลือแล้วทางด้านสมาชิกของฐานที่มั่นบงกชทมิฬก็เช่นกันกระสุนของพวกเขาถูกใช้จนหมดในการต่อสู้ก่อนหน้านี้แล้วเวลานี้คนที่ยังมีกระสุนเหลือก็คือเย่ชิงเฉิงและคนอื่นๆ ที่อยู่บนตึกสูง และในโกดังระบบของถังฮ่าวก็ยังมีกระสุนจำนวนหนึ่งเก็บอยู่ดังนั้นทางเดียวที่จะทำได้คือต้องล่อซือถูซือฮั่นออกมาให้ได้

        ความคิดนี้มีหรือที่ซือถูซือฮั่นจะไม่รู้ว่าฉู่หย่งเจี๋ยคิดอะไรอยู่หลังจากที่เขาก้าวเข้าสู่ระดับ 6 ความสามารถทั้งหมดของเขาก็เพิ่มขึ้นเป็นเท่าตัว ซึ่งมันทำให้พลังต่อสู้ของเขาเพิ่มขึ้นอย่างมาก

        ในเมื่อถังฮ่าวและโอวหยางมี่มี่สามารถหลบกระสุนได้เขาก็สามารถหลบกระสุนได้เช่นกัน มุมปากของซือถูซือฮั่นเผยรอยยิ้มเย็นชาอย่างมั่นใจเขาไม่ลังเลที่จะสวมหมวกทรงกรวยสีดำ ก่อนจะก้าวออกไปข้างหน้า!

        ภายใต้แสงแดดที่สาดส่องลงมาพริบตาถัดมาซือถูซือฮั่นก็สัมผัสได้ถึงความเจ็บแปลบเล็กๆ บนร่างกายนับสิบจุด และเขาก็รู้ทันทีว่านี่คือความรู้สึกของการที่ถูกปืนไรเฟิลเล็งอยู่นั่นเอง!

        รอยยิ้มบนมุมปากของซือถูซือฮั่นขยายกว้างขึ้นจริงอย่างที่คิด สัมผัสของเขาก็ไวขึ้นมาก!

        ด้วยประสาทสัมผัสที่ว่องไวแบบนี้จึงทำให้เขามั่นใจว่าจะต้องหลบกระสุนปืนไรเฟิลซุ่มยิงของฝ่ายตรงข้ามได้แน่นอน

        เขาชูกระบี่พลังปราณในมือขึ้นก่อนจะวาดผ่านอากาศอย่างช้าๆ พร้อมกับเปล่งเสียงเย็นเยียบดังก้องออกมา

        “ราชันปีศาจผู้นี้ยืนอยู่ตรงนี้แล้วทำไมยังไม่ยิงมาอีกล่ะ!”

        อวดดีนัก!

        ในขณะนี้จางเสี่ยวเหาฉินหมิง จ้าวจื่อเซียว ฉู่หย่งเจี๋ย และคนอื่นๆต่างก็อยากจะพุ่งเข้าไปซัดให้อีกฝ่ายหน้าหงาย!

        “ปังปัง ปัง！”

        ทันใดนั้นก็มีเสียงปืนดังขึ้น!

        อย่างไรก็ตามสิ่งที่ทำให้เชียนมู่เซวี่ยจ้าวจื่อเซียว และคนอื่นๆ ต่างก็เบิกตากว้างด้วยความตกใจก็คือ ร่างกายของอีกฝ่ายกลับหายวับไปมาราวกับภูตผีกระสุนทั้งเก้านัดล้วนพลาดเป้าทั้งสิ้น! เนื่องจากอีกฝ่ายสามารถหลบไปได้ทั้งหมด!

        บนตึกสูง!

        ดวงตาของเย่ชิงเฉิงโจวหนิง และจูเฟิงต่างก็เบิกกว้างด้วยความตกใจ!

        แม้ทั้งสามจะยังไม่ได้ยิงออกไปแต่จากการเคลื่อนไหวที่คล่องแคล่วว่องไวของอีกฝ่ายแล้ว ต่อให้พวกเขายิงออกไปก็คงพลาดเป้าเหมือนกับพลซุ่มยิงคนอื่นๆอยู่ดี

        สายตาของเย่ชิงเฉิงกลอกกลิ้งไปมาอย่างรวดเร็ว!

        นี่เป็นครั้งแรกที่เธอได้เห็นผู้วิวัฒนาการที่สามารถหลบกระสุนปืนไรเฟิลซุ่มยิงได้มากมายขนาดนี้!

        ผู้วิวัฒนาการนั้นทรงพลังมากขึ้นเรื่อยๆตามเวลาที่ล่วงเลยของวันสิ้นโลก

        “โจวหนิงจูเฟิง!” เย่ชิงเฉิงเรียกทั้งสองคนมาข้างกาย จากนั้นก็เรียกว่านหย่าหลี่มาด้วย ก่อนที่ทั้งสี่คนจะปรึกษาหารือกันด้วยเสียงอันแผ่วเบา

        เมื่อได้ยินคำพูดของเย่ชิงเฉิงแล้วดวงตาของทั้งสามคนก็เป็นประกาย

        ...

        ที่หน้าประตูตึกเหลียนหัว!

        ซือถูซือฮั่นยืนอยู่ที่เดิม!

        เขาชูมือทั้งสองข้างขึ้นอย่างหยิ่งผยองราวกับราชาปีศาจ ส่วนเฉิงเซียงจวิน เชอหมิงอวี่และสมาชิกคนอื่นๆของฐานที่มั่นบงกชทมิฬที่อยู่ด้านหลัง ต่างก็โห่ร้องออกมาด้วยความยินดี

        “ท่านผู้นำยิ่งใหญ่ที่สุด!”

        “ท่านผู้นำอยู่ยงคงกระพัน!”เสียงเชียร์ดังกึกก้องไปทั่วฟ้า