นักล่าล้างพันธุ์อมตะ (ฉบับเซ็นเซอร์)

     จ๊ะจ๋าพูดไม่ออก  เพราะถ้าตอบตกลง ก็หมายถึงเธอต้องหลบอยู่ในมุมอับกับหนุ่มแปลกหน้า แต่ความกลัวฆาตกรนั้นมีมากกว่า จึงดลบันดาลให้สาวน้อยยอมทำตาม 

“ตกลงค่ะ  ไปกันเลย  พี่ตำรวจ ” 

      นายตำรวจร่างสูงยิ้มมุมปาก  อันจะตีความว่าเย้ยหยัน  ก็พอได้ หรือแปลว่าให้กำลังใจ  ก็ไม่ผิดนัก  จากนั้นก็นำทางไปยังริมระเบียง 

“แอ๊ด….” เสียงเปิดประตูดังขึ้น  และทันทีที่ทวารถ่างออกจนสุด ก็เผยให้เห็นพื้นที่ทรงครึ่งวงกลม ซึ่งกว้างประมาณห้าตารางเมตร 

“ว้าย….ลมเย็นจังเลย ” จ๊ะจ๋ายกมือขึ้นป้องใบหน้า  เพราะโดนสายลมพุ่งปะทะเข้าอย่างจัง ทำให้เส้นผมประมาณติ่งหูปลิวไสว 

“ เอ้า  รีบๆเถอะครับ  เดี๋ยวนายหรั่งออกมา  จะเสียแผนซะเปล่าๆ ” นายตำรวจที่ก้าวออกมาก่อน  รีบหันไปเร่งเร้าสาวน้อย 

      เหมือนจ๊ะจ๋าจะเกิดลางสังหรณ์บางอย่าง คล้ายสิงสาราสัตว์ที่รู้ตัวว่าเข้าใกล้มรณะภัย จึงเกิดลังเลใจอย่างรุนแรง 

“เอ….ทำไม จู่ๆเราถึงอยากออกจากที่นี่ ” 

      พอนายตำรวจร่างสูงเห็นสาวน้อยยืนนิ่ง สีหน้าแสดงออกถึงความสับสน  เขาจึงรีบร้องเตือน 

“หรือน้องจ๊ะจ๋าอยากให้นายหรั่งออกมาเชือด  รีบมาซ่อนตรงนี้เร็ว  เดี๋ยวจะไม่ทันการ ” 

      จ๊ะจ๋าสะบัดหน้าอยู่หลายที  เพื่อขับไล่หลากอารมณ์ในมโนทวาร  แล้วก้าวตามนายตำรวจร่างสูง 

“แอ๊ด…ปัง ” นายตำรวจร่างสูงปิดประตูช้าๆ  ท่วงท่าสงบเยือกเย็น ประดุจดังเสือร้ายที่จ้องตะครุบเหยื่อ  ทว่ามุมปากกลับแสยะยิ้มที่ดูโฉดชั่ว  

“ หึ  หึ  หึ  สาวน้อย  เจ้าเสร็จข้าแล้ว ” 

      โชคดีที่จ๊ะจ๋ายืนอยู่ข้างหลัง เลยไม่ทันเห็นความอุบาทว์ที่ปรากฏ  และเชื่อเลยว่าถ้าเธอได้ประสบแม้เพียงกลิ่นไอแห่งความระยำ  มีหวังต้องเสียขวัญจนช็อกอย่างแน่นอน 

      จ๊ะจ๋าหยุดยืนอยู่แถวราวกั้นหินอ่อน ซึ่งสูงเทียมไหล่  สองแขนยกขึ้นกอดอก  เพราะรู้สึกเหน็บหนาวจากสายลมเย็นที่พัดกระพือเป็นระยะ 

“บรื้อ…หนาวเหลือเกิน  รู้งี้  ใส่แจ๊กเก็ตยีนส์มาดีกว่า  ไม่น่าสวมแค่สายเดี่ยวเลย ” จ๊ะจ๋าได้สำนึก แต่มาคิดดูอีกที  แผนแรกของเธอคือมาแหลแถวผับ  จากนั้นก็หลอกล่อชายหนุ่มให้อยาก  แล้วตีจาก  ทว่าตอนนี้  กลับติดอยู่ริมระเบียง  พร้อมตำรวจหนุ่มอีกหนึ่งนาย เพื่อดักจับฆาตรกรต่อเนื่องชื่อดัง  ดังนั้น  คงไม่มีใครรับมือเรื่องนี้ได้  เพราะทุกสิ่งล้วนเกินคาด 

      แต่ไม่ทันที่จ๊ะจ๋าจะได้ตั้งตัว ก็มีท่อนแขนล่ำสันอ้อมมาโอบเอวบาง  พร้อมร่างสูงใหญ่ที่คอยบดบังทิศทางลม 

“ เอ๊ะ!” จ๊ะจ๋าสะดุ้งเล็กน้อย  แต่พอหันไปมอง  ก็พบกับใบหน้าคมคายของนายตำรวจหนุ่ม  เขากำลังโอบกอดเธอจากทางด้านหลัง เพื่อป้องลมหนาว  

“อุ่นขึ้นบ้างรึยังครับ  น้องจ๊ะจ๋า ” นายตำรวจรูปหล่อ  ยิ้มอบอุ่น  สีหน้าดูห่วงใยจากใจจริง  สาวน้อยเลยคลายความระวัง  แต่ไม่รู้ว่าปีศาจตนใดบันดาล จึงทำให้เธอกล่าวทัดทาน 

“เอ่อ…ค่ะ  ดีขึ้นมากแล้ว  แต่…พี่ตำรวจไม่ต้องชิดขนาดนี้ก็ได้ค่ะ ” 

       จ๊ะจ๋าไม่อยากเชื่อว่าตัวเองจะพูดคำนี้ เพราะคนที่กำลังกอด  คือตำรวจหนุ่มที่หล่อประมาณพระเอก  แต่เธอกลับออกปากไล่ซะอย่างงั้น  พฤติกรรมไว้ตัวแบบนี้  มันไม่ควรจะเกิดขึ้นกับเด็กสาวที่บ้าผู้ชายเลย  กระนั้นเจ้าหล่อนก็พอรู้คำตอบ เพราะใจลึกๆคอยฟ้องว่า……อยู่ให้ไกลจากบุรุษผู้นี้  เนื่องจากเขาเป็นบุคคลอันตราย  

       ทว่านายตำรวจกลับไม่ยินยอม พร้อมออกแรงกอดยิ่งกว่าเดิม  ปากก็งัดหน้าที่ขึ้นมาอ้าง 

“แล้วน้องจ๊ะจ๋าจะให้ผมเลิกกอดได้ยังไง  เพราะหน้าที่ของผู้รักษาสันติราษฎร์ก็คือ….ทำให้ประชาชนอุ่นใจ  ซึ่งผมกำลังทำตรงนี้อยู่อย่างจริงจัง ” 

      จ๊ะจ๋ารู้สึกว่าน้ำคำของนายตำรวจดูสมเหตุสมผล ทว่าพอนึกอีกที  ก็พบว่าตนกำลังเสียเปรียบอยู่นี่หว่า  เพราะเธอเป็นเด็กหญิงวัย 15 แต่กลับถูกบุรุษหนุ่มเอาเปรียบ  จึงเริ่มดีดดิ้น 

“ ไม่นะ  ปล่อยหนูเถอะ ”  

“เฮ้….อย่าดิ้นสิ เดี๋ยวฆาตกรต่อเนื่องหน้าหล่อ  ก็ได้ยินหรอก  ทีนี้  พวกเราคงถูกมันฆ่าทั้งคู่ ”นายตำรวจเริ่มขู่  หวังให้อีกฝ่ายสงบ  ซึ่งก็ได้ผล  สาวน้อยหวาดกลัวจนยืนนิ่งในบัดดล  กระนั้นเจ้าหล่อนก็ยังไม่วายมีคำถาม 

“แล้วทำไม พี่ตำรวจถึงไม่เข้าไปจับคนร้ายในห้องน้ำ มัวแต่รอแบบนี้  ไม่กลัวว่าป้าแอน  เอ๊ะ!  เจ๊แอนจะเป็นอันตรายเหรอ ” 

“อืม…อันที่จริง พี่ก็คิดจะทำแบบนั้นอยู่เหมือนกัน แต่มันก็มีเหตุให้ลุยต่อไม่ได้ ” นายตำรวจเริ่มหว่านล้อม  พร้อมก้มหน้าลงไปดอมดมเส้นผมของเด็กสาว

       จ๊ะจ๋ารู้ชัดว่านายตำรวจกำลังทำสิ่งใด แต่เธอพยายามไม่ใส่ใจ  เพราะรู้ซึ้งถึงสันดานของผู้ชาย  แต่ก็ยังไม่วายถามถึงปริศนาที่อีกฝ่ายทิ้งให้สงสัย 

“แล้วเหตุผลที่ทำให้พี่ลุยต่อไม่ได้คือ….อะไร ” 

“ หึ  หึ  หึ ช่างสงสัยจังเลยนะ  สาวน้อย ” 

      เหมือนจ๊ะจ๋าจะได้ยินเสียงหัวเราะและพึมพำที่แผ่วเบาของตำรวจหนุ่ม  จึงออกปากถาม 

“ เอ๊ะ!  เมื่อกี้  พี่พูดว่าอะไรนะ ” 

      แต่ไม่ทันที่สาวน้อยจะได้คำตอบ นายตำรวจหนุ่มก็ก้มหน้าลงมากระซิบที่ข้างหู อันส่งผลให้เธอขนลุกไปทั่วทั้งตัว ส่วนถ้อยวาจาที่เขาปล่อยออกมาก็คือ….. 

“เหตุผลที่ลุยต่อไม่ได้  เพราะพี่อยากมีเวลาอยู่กับน้องจ๊ะจ๋าสองต่อสองไง ” 

       ถึงตอนนี้ จ๊ะจ๋ารู้แล้วว่า…ทำไมถึงระแวงนายตำรวจผู้นี้มาตลอด เพราะบุรุษร่างสูงคิดจะเคลมสวาทเธออยู่นั่นเอง จึงออกแรงดิ้นสุดกำลัง  ปากก็แผดเสียงแหลมเล็ก  แบบไม่กลัวว่าใครจะได้ยิน 

“กรี๊ด….ปล่อยชั้นเดี๋ยวนี้นะ  ไอ้ตำรวจโรคจิต ” 

       แต่ไม่ทันที่จ๊ะจ๋าจะได้แหกปากจนสุดหลอด นายตำรวจก็รีบรุดเข้ามาประกบปากจูบอย่างดุเดือด ทำให้สาวน้อยตกใจจนสตั้น 

“อื้อ….แก  ปล่อยนะ  ไอ้ตำรวจบ้ากาม ” พอสาวน้อยตั้งตัวได้ เธอก็สะบัดหลุด  แต่นายตำรวจยังตามมาจูบต่อ 

“อื้อ…อ่อยอั้นนะ (ปล่อยชั้นนะ) ” เสียงของสาวน้อยดังอู้อี้ในลำคอ  ดวงตาฉายแววตื่นกลัวอย่างชัดเจน  แต่ไม่นาน  จ๊ะจ๋าก็ต้องตกใจยิ่งกว่าเดิม เมื่อพบว่าภูเขาเนื้อคู่งามที่แสนภาคภูมิ กำลังโดนสองมือหยาบใหญ่เคล้นคลึงอย่างเมามัน 

      รสสัมผัสของตำรวจโฉด  ทำให้สาวน้อยรู้สึกเจ็บเสียวอย่างรุนแรง  และจากการเล้าโลมสุดถ่อย  ส่งผลให้ร่างบางของจ๊ะจ๋าเริ่มอ่อนระทวย 

“ ไม่นะ  ทำไมแรงกายของเราถึงได้ถดถอยลง หรือเป็นเพราะโดนลีลาของไอ้ตำรวจบ้ากาม  แต่จะว่าไป  ชั้นเชิงของมันก็พอตัว  หรือจะปล่อยเลยตามเลย” จ๊ะจ๋าเกิดความลังเลอีกครั้ง แรงดีดดิ้นที่เคยหนักข้อ  จึงแผ่วลง  สุดท้ายก็กลายเป็น......ขัดขืนแค่พอเป็นพิธี 

      พอสาวน้อยเริ่มเบามือลง  ก็เปิดช่องให้ตำรวจหนุ่มหน้าเข้มแสดงความสามารถได้อย่างเต็มที่  เขาจึงใช้มือขวาล้วงเข้าไปในสายเดี่ยว เพื่อบีบเคล้นเนื้อแท้ ส่วนนิ้วมือซ้ายแอบยื่นไปบดบี้ติ่งไตบนยอดทรวง 

      จ๊ะจ๋าอ่อนแรงลงไปอีกระดับ  ทำให้เธอเลิกขัดขืนไปโดยปริยาย นายตำรวจหนุ่มจึงโชว์ลีลาจูบแบบเต็มฝีมือ

“อื้อ…..” สาวน้อยร้องอู้อี้จนฟังไม่ได้ศัพท์  ใบหน้าอ่อนเยาว์แลเคลิบเคลิ้ม ลิ้นของทั้งสองก็แอบพันตูกันอยู่ภายใน จนไม่รู้ว่าของใครเป็นของใคร 

      เหมือนนายตำรวจหนุ่มจะทิ้งสันดานเดิมตอนเป็นมนุษย์ไม่ได้  จึงไม่ยอมสวาปามอาหารจานโปรดในทันที ทั้งที่มีช่องฝังเขี้ยวอยู่หลายหน เพราะเขาต้องการส่งเด็กสาวขึ้นสวรรค์ จึงก้มลงมาดูดเลียลำคอสลับติ่งหู สร้างความกระสันแก่จ๊ะจ๋าอย่างมากมาย เพราะจุดนั้นคือศูนย์รวมแห่งอารมณ์ 

“อ้า…..อืม….” จ๊ะจ๋าเริ่มแลบลิ้นเลียปาก  สีหน้าแสดงออกว่ารัญจวนถึงขีดสุด แต่ก่อนจะได้ทำอะไร  เธอก็ถูกหมุนตัวให้กลับมาประจัน

“ แฮ่ก  แฮ่ก  แฮ่ก….” สาวน้อยหอบถี่  ใบหน้าขาวนวลที่อ่อนเยาว์ แปรเปลี่ยนเป็นแดงก่ำ  ดวงตากลมโตแฝงแววเชื้อเชิญ 

      ด้วยท่วงท่าที่เหมือนกวักมือเรียก จึงทำให้นายตำรวจรุกคืบด้วยการรุดเข้ามาจูบปาก สองมือลูบไล้ไปทั่วเรือนกายขาวเนียน  และพอหนำใจ  มันก็เลื้อยลงต่ำไปนัวเนียแถวโคนขาอ่อน

      ใบหน้าของจ๊ะจ๋าเชิดสูง  กายบางกระตุกแรง  พร้อมแอ่นเอวขึ้นมาเล็กน้อย  เพื่อรับรสสัมผัสจากมือมารอย่างเต็มที่ 

      นายตำรวจแลบลิ้นเลียปาก เพราะนึกชอบใจที่เห็นเหยื่อนางนี้ เตลิดหนักจนยินยอมให้เขาย่ำยี นับว่าเป็นเด็กสาวที่ร่านพอตัว 

“ หึ  หึ  หึ ทะยานอยากขนาดนี้  กูจะทิ่มมึงให้ยับจนนับแผลไม่ได้เลย” ความคิดหฤหื่นผุดขึ้นมาในสมอง นายตำรวจหนุ่มจึงยกขาขวาของเด็กสาวขึ้นมาระดับเอว 

“ว้าย…..” เด็กสาวตกใจจนเผลอกรีดร้องออกมา  เพราะการแหกขาแบบนี้ ทำให้ชายกระโปรงสั้นที่สวมใส่  ร่นสูงถึงเอวไปโดยปริยาย 

      ด้วยความที่อันแดร์แวร์ผืนนั้นทั้งบางและรัดติ้ว  จึงปรากฏรูปทรงของแปรงนาอย่างชัดเจน ทำให้นายตำรวจร่างสูงถึงกับกลืนน้ำลายลงคอ 

“เฮือก…เห็นเอวบางร่างน้อยแบบนี้  แต่ก็ดูใหญ่โตเกินวัย ” 

สามารถติดตามงานเขียน  ณ.ปัจจุบันและในอนาคตของผมได้ที่เพจJalando นักเขียนดาร์คไซด์ได้ที่ลิงค์ด้านล่างครับ

https://www.facebook.com/jalando.darksidewriter.version2