ตอนที่ 24 “คนขี่ควาย”
พวกเพื่อน ๆ เองก็งุนงงั้แ่เห็นมันเหม่อลอยพูดพึมพำกับตัวเอง จนกระทั่งตบเข่าดังฉาด ก่อนที่จะขอตัวไปซื้อของหวาน
เขาเดินไปในโรงอาหารมองไล่เดินดูทีละโต๊ะและไม่นานก็เจอเป้าหมาย เสือน้อยแกล้งเดินผ่าน “เฮ้ย! พี่ต๊อดเมื่อวานไม่เห็นเจอเลยจะชวนลงดันเจี้ยนเสียหน่อย”
เขากับรุ่นพี่คนนี้เล่นเกมเดียวกันและเสือน้อยมีของหายากอยู่เต็มตัว จึงเป็ที่หมายตาของเหล่าเกมเมอร์
“ไม่มีแรงลงอะสิ…นี่ถ้ามึงปล่อยดาบให้กูนะเดี๋ยวกูลงช่วยฟรี ๆ เลย” ต๊อดตอบ
พอได้ยินดังนั้นเสือน้อยยกยิ้มที่มุมปากและก็เริ่มเข้าแผนการในทันที เขาพูดขึ้นว่า “ปัดโธ่! พี่อยากได้ขนาดนั้นเลยหรือไง?”
“ก็เออสิวะ!กูตื๊อขอซื้อมึงตั้งนานแล้วเนี่ย ตอนนี้เอ็มละ 350บาท นี่กูซื้อเงินสดเลยนะเว้ย!” เด็กหนุ่มขอร้องอ้อนวอนสำหรับคนเล่นเกมส่วนใหญ่แล้ว ย่อมเป็ที่ทราบดีว่า…เอ็มนั้นหมายถึง ‘หนึ่งล้าน’
“เอา ๆเห็นแกพี่ขายให้ก็ได้วะ แต่ว่าพี่ต้องไปช่วยผมนะ”เสือน้อยลอบคำนวณราคาในตลาดอยู่ในใจ ก่อนแปลงเป็เงินของจริง
เขาพูดขึ้นว่า“ราคาตลาดอยู่สี่พันกว่าบาท แต่พี่ช่วยผมก็เหลือแค่สี่พันถ้วน พอใจหรือยัง!?”เสือน้อยคำนวณให้เสร็จสรรพ
ต๊อดพยักหน้ารัว ๆราวกับไก่จิกข้าวเปลือก “เอา ๆ เดี๋ยวกูไปกดเงินสดให้เจอร้านเดิม!” หลังจากพูดคุยและแลกเบอร์กันเสร็จสรรพ
เสือน้อยก็เดินแต้ยิ้มกลับไปหาเพื่อนเขาดูมีความสุขเป็อย่างมาก เขาพูดขึ้นอย่างแ่เบา “แบบนี้สิมันถึงจะถูกต้อง…เป็คนต้องขี่ควายและก็ต้องใช้งานควายมันถึงจะถูก!”
……
และหลังจากนั้นเป็ต้นมาเพียงหนึ่งสัปดาห์กว่าๆ เสือน้อยก็กลายเป็พ่อค้าคนกลางรับแลกเปลี่ยนเงินตรา
พวกที่มีเงินในชีวิตจริงแต่ไม่มีปัญญาหาซื้อไอเทมดี ๆ ในเกมเพราะี้เีเล่นก็พากันแห่แหนมาขอซื้อเงินเอ็มจากเสือน้อย…จนเงินเอ็มไม่พอขาย
เสือน้อยจึงประกาศรับซื้อเงินเอ็มร่วมด้วยซื้อของถูกและขายของแพง หลักการง่าย ๆ ของการเป็พ่อค้าและดูท่ามันคงฝังอยู่ในสายเืของเขา ผ่านทางพันธุกรรม รวมไปถึงการทุบตี หล่อหลอมและการเคี่ยวกรําจากแม่มาหลายปี
ในทุกวันเสือน้อยจะนั่งอยู่ที่เดิมเก้าอี้ตัวเดิมของร้านเกมร้านเดิมรอก็เพียงแค่คนมาหา ตัวเขาเองก็เริ่มมีชื่อเสียงจากการบอกปากต่อปากของเด็กในวงการเกมละแวกนั้น
เสือน้อยก็ฝากเพื่อนๆ ไปกระจายข่าว โดยจ้างเป็เงินร้อยสองร้อยบาท
เรียนมาสองเดือนกว่าๆ เสือน้อยสนิทกับเ้าของร้านเกมแทบทุกร้านนานแล้ว เพราะว่าเป็ลูกค้าที่มักเหมาชั่วโมงนานๆ แถมยังพาเพื่อนมาเล่นเยอะอีก
ส่วนไอ้พวกวิ่งเป็หมาโซ่ขาดเวลาเลิกเรียนก็เริ่มลดน้อยลงพวกเขาเริ่มตื่นรู้ใช้โทรศัพท์ให้เป็ประโยชน์ แค่โทรไปจองเ้าของร้านไว้ก็พอ
เสือน้อยชวนเพื่อนมานั่งปั๊มเงินในเกมและรับซื้อต่อจากพวกมันอีกที ของหายากในเกม วัตถุดิบพิเศษเขามีให้หมด ผ่านชื่อเสียงจากปากต่อปาก เขาถึงขั้นเอาป้ายไปติดตามร้านเกมทั่ว ๆไปด้วยเลย
ในยุคที่ทุกคน้าซื้อแลกเปลี่ยนกันผ่านทางออนไลน์ แต่กลับมีการโกงกันเกิดขึ้นอย่างง่ายดายเพราะคนเ่าั้คือใครก็ไม่รู้ในโลกออนไลน์ ซึ่งได้ไปเที่ยวโพสต์กันตามเว็บประมูล.com
แต่ใครล่ะจะยืนยันได้ว่าจะไม่โกงและร้อยละเก้าสิบก็โดนโกงกันทั้งนั้น ส่วนเสือน้อยซึ่งนั่งอยู่ให้เห็นตัวเป็ ๆคนก็รู้จักมักจี่ เวลาที่จะซื้อขายก็มานั่งกันข้าง ๆ เลยและแลกเปลี่ยนกันอย่างง่าย ๆ
เขาใช้วิธีการยื่นหมูยื่นแมวกลยุทธ์ง่ายๆ แต่ได้ผลดีเลิศ…เรียกได้ว่าสูงสุดคืนสู่สามัญ
เสือน้อยฝากกลุ่มเพื่อนในห้องเรียนให้ชักชวนกันมาเล่นเกมนี้ ซึ่งตอนนี้มันกำลังดังอยู่ ณ ขณะนี้เป็เกมออนไลน์ที่พึ่งเปิดใหม่ได้ไม่นาน
เสือน้อยจึงจ้างเพื่อนที่ค่ายมวยซึ่งอยู่คนละโรงเรียนกันให้มาคอยดูแล อีกทั้งยังให้ช่วยหาลูกค้าผ่านโรงเรียนอื่น ๆ
ผ่านไปหนึ่งเดือน...
กิจการของเสือน้อยเติบโตขึ้นนับสิบเท่าแต่ว่าเสือน้อยยังคอยเปลี่ยนวิธีการจัดการใหม่อยู่เรื่อย ๆ เพราะด้วยตนเองคุ้นชินกับเกมออนไลน์มาั้แ่เด็กพอถึง่เวลาหนึ่งมีเงินไหลเข้าระบบเกมมาก ๆ ราคาของเอ็มก็จะถูกลง
ดังนั้นเขาจึงกลายเป็ผู้เชี่ยวชาญด้านการเงินไปโดยปริยาย เพราะว่าเขารู้จังหวะตลาดเกมมานานหลายปีั้แ่เด็ก ๆ
เสือน้อยคอยรับซื้อขายอยู่ตลอดซึ่งกลุ่มคนส่วนใหญ่้าซื้อเยอะมาก จนกระทั่งตัวเขาต้องจ้างคนมานั่งเล่นเกมและก็ปั๊มเงินในเกม
ซึ่งก็เป็เพื่อน ๆแถวบ้าน หรือไม่ก็เพื่อนร่วมห้องเท่านั้น ที่เขาจะไว้ใจได้เนื่องจากรู้หน้าค่าตารู้ชื่อรู้ที่อยู่ ดังนั้นเขาจ้างด้วยค่าตอบแทน โดยแบ่งส่วนแบ่งตามยอดขาย แถมยังเล่นเกมฟรีอีกต่างหากโดยพวกค่าชั่วโมงเขาก็เป็คนออกค่าใช้จ่ายให้!
เพื่อน ๆที่ได้ยินดังนั้นก็พากันหูผึ่งทันที เมื่อเ้าเสือน้อยบอกจ้างไปเล่นเกมได้ทั้งเงินได้ทั้งความสนุก
……
ไม่เชื่อก็ต้องเชื่อ…เสือน้อยปั๊มเงินได้หลักล้านบาทได้ภายในเวลาสองเดือน ซึ่งมันเป็่เวลาที่เกมออนไลน์กำลังจะถึงจุดสูงสุดพอดี
ในขณะที่ราคาเอ็มก็จะค่อยๆ ตกลงมาเรื่อย ๆ ตามกลไกของตลาด แต่ว่ามันก็ยังขายได้อยู่ดีจำนวนไม่พอต่อความ้าเหมือนเดิม พวกการ์ดหายากอาวุธหายากบางรายถึงขนาดนั่งรถจากกรุงเทพฯ มาซื้อกับเขาต่อหน้าซึ่งราคาที่ปล่อยไปก็เจ็ดหลักกว่า ๆ
สำหรับคนที่ชื่นชอบคลั่งไคล้ และมีเงิน ของพวกนี้สำหรับพวกเขาแล้ว ก็แค่ของสะสมส่วนตัวเขาเท่านั้นหรืออาจเอาไปขายต่อก็ได้
ของแบบนี้มันอยู่ที่รสนิยมความชอบคล้ายรูปวาดของพ่อตน บางคนเก็บเอาไปสะสมรอปล่อยขายต่อหรือบางคนซื้อเตรียมไปปล่อยต่อทันที!
เสือน้อยที่ยิ้มแก้มปริก็ได้เอาเื่นี้ไปเล่าให้กับแม่ชบาได้ฟัง
ตัวของเธอเองพอฟังแล้วก็แทบจะไม่เชื่อถ้าเกิดไม่ได้ไปเห็นด้วยตาตัวเอง ส่วนพ่อผันก็พอจะเข้าใจอยู่บ้างมันก็เหมือนรูปวาดหรือของเก่า ถ้าคนที่เห็นคุณค่าของมัน ต่อให้จะแพงแค่ไหน
ถ้าพวกเขามีกำลังซื้อพวกเขาเ่าั้ก็จะพยายามเก็บสะสม นำมาไว้ใน
พ่อผันยังยกตัวอย่างเช่น“กระเป๋าแพง ๆ ที่แม่ชอบซื้อพวกลิมิเต็ดอีดิชั่น นานวันเข้ามันก็อาจเพิ่มมูลค่าในตัวมันเอง...”
พ่อผันที่เป็นักวาดรูปเข้าใจเื่นี้ดีนักแหละ ตอนเด็ก ๆ เขาวาดรูปแค่สองพันถึงสามพันแต่ปัจจุบันก็เพิ่มขึ้นเป็หลักล้านกว่าบาทแล้ว
ด้วยคุณค่าของแบรนด์ชื่อเสียงที่สั่งสมมายาวนาน และตัวชิ้นงานก็จะเพิ่มมูลค่าในตัวของสินค้าได้!
ส่วนพวกระดับศิลปินแห่งชาตินั้นถ้าเกิดได้วาดรูปใดรูปหนึ่งขึ้นมา ราคาไม่ต่ำกว่าสิบล้านบาทอย่างแน่นอน และมีคนมาเข้าคิวขอซื้อยาวเป็หางว่าว
……
การสอบปลายภาคก็มาถึงหลักการของเสือน้อยที่ตั้งใจเรียนในห้องเพื่อที่จะี้เีไปเรียนเสริมนั้นก็ประสบความสำเร็จไปได้ด้วยดีไม่ติดขัดประการใด เขาทำได้เกือบหมด
จนปิดเทอมเล็ก เสือน้อยก็ใช้เวลาทั้งวันหมกตัวอยู่ร้านเกมมีไปซ้อมมวยบ้างอยู่เป็เนือง ๆ ไม่ได้ขาดบ่อย ส่วนเื่ขายกับข้าวช่วยแม่เขาเลิกคิดั้แ่เริ่มยุทธการคนขี่ควายแล้ว…
วันหนึ่งหลังจากปิดเทอมไปได้แค่สองวันก็เกิดเื่ขึ้น...
ที่ร้านเกมซึ่งเสือน้อยนั่งอยู่เป็ประจำเป็ร้านเกมที่ตั้งอยู่ใกล้โรงเรียนมากที่สุดเรียกได้ว่าข้าง ๆโรงเรียนเลยก็ว่าได้ เกิดปัญหาขึ้น
โดยที่ภรรยาเ้าของร้านวัยยี่สิบเศษๆ พึ่งเรียนจบมหาลัยมา เธอวิ่งเข้าร้านมาด้วยท่าทีร้อนรน และก็วิ่งหอบกระเป๋าออกไปอย่างเร่งด่วนแถมยังไม่ลืมฝากร้านให้เสือน้อยดูแล!
“นี่กูเป็เด็กนั่งเฝ้าร้านแล้วเหรอเนี่ย?”เสือน้อยหันไปพูดกลั้วหัวเราะกับเพื่อน ๆ
ก่อนจะมารู้เอาทีหลังว่าเ้าของร้านเสียชีวิตจากอุบัติเหตุทางรถยนต์ส่วนเมียสาวที่พึ่งจะแต่งงานไปได้ไม่นานก็กลับกลายเป็หม้ายเสียแล้ว
สำหรับหล่อนที่ยังสาวยังสวยและก็เป็ที่ดึงดูดตาของขาหื่นนักเชียว ในเวลาที่เด็กหนุ่มหลาย ๆคนมาเล่นเกมที่ร้าน บางคนมาเพราะว่าอยากเจอเธอก็มี!
ถือว่าน่าเศร้าแทนเ้าของร้านที่มาด่วนจากไปหลังจากเศร้าสลดอยู่พักหนึ่ง ก่อนจะจางหายไปเพราะก็แค่คนรู้จักไว้อาลัยเล็กน้อยพอเป็พิธี
กลุ่มเด็กหนุ่มก็กำลังลุ้นอยู่ว่า“ใครจะมาเคลมเ้าของร้านไป”
พวกเขาแซวลับหลังกันอย่างสนุกปากเสือน้อยฟังแล้วก็คิดว่ามันควรจะเป็เช่นนั้น จะให้เธออยู่โสดจนเฉาตายเลยหรืออย่างไง?