ตอนที่7 หวานใจนอกใจ nc+
19.30น.
“ทำไมถึงไม่รับสายสักทีนะ!”
เขมราชโยนบุหรี่ทิ้งลงโถ พ่นควันขาวสุดท้ายออกมาจากปากและจมูกโด่งๆด้วยใบหน้าบอกบุญไม่รับ ตาคมยังคงจดจ้องที่หน้าจอมือถือในมือก่อนจะถอนหายใจพรืดยาวตามมา
เวลานี้เขมราชกลับมาที่เพนส์เฮ้าท์หรู เขาอยู่ที่ระเบียงมุมโปรดโดยการนั่งมองภาพวิวบนตึกสูงตระการตา มือหนาหยิบแก้วไวน์ข้างๆขึ้นมากระดกกำลังพินิจพิจารณาอยู่ว่าเขาจะยกโขยงครอบครัวไปหาหวานใจที่นั่นตามที่มารดาได้แนะเอาไว้ดีหรือเปล่า
เมื่อ่เที่ยงในขณะที่รับประทานอาหารร่วมกัน ก่อนจะกลับ ท่านแนะเอาไว้แบบนั้นและเขาก็เห็นดีเห็นงามเพราะอดคิดถึงหวานใจคนสวยของตนเองไม่ไหวพอๆกับที่มารดา้าพบกับเธอ
“…..”
เเต่เวลานี้ชักไม่แน่ใจแล้วว่า คนที่ไม่มีเวลาอย่างน้ำหวานจะพึงพอใจหรือเปล่า เพราะเธอคงไม่คิดว่าเราไปรบกวนเวลาหรอกกระมัง
………….
“อื้ออส์ อ๊า!”
อีกซีกโลก หญิงสาวดีไซน์เนอร์ชื่อดังเ้าของหุ่นเพรียวเซ็กซี่ หรือน้ำหวาน กศิญา เธอเป็หญิงสาวพราวเสน่ห์ที่เดินผ่านชายใดในทุกหย่อมหญ้าก็มักจะมีคนมองตาเป็มัน เธอเป็คนปากหวานชั่งพูดที่คุณสมบัตินี้ใช้ทำมาหากินและมัดใจแฟนหนุ่มของเธออีกด้วย แม้กระทั่งไม่มีเวลาให้เขมราชเลยก็ตาม
เมื่อก่อนน้ำหวานเป็คนรักแฟน แต่พักหลังๆนี้เลี่ยงที่จะเจอเพราะเธอเกิดติดอกติดใจให้กับไซส์ฝรั่ง
แน่นอนว่าน้ำหวานหญิงแกร่งบ้างานก็มีออกนอกลู่นอกทางกันบ้าง แต่เธอก็เพลาๆลงบ้างแล้ว ทว่าความรู้สึกของเธอมันชัดเจนขึ้นแล้วเมื่อเขมราชมาหาเธอถึงที่นี่ เธอก็ไม่ได้รู้สึกเหมือนเดิมหนึ่งร้อยเปอร์เซนต์
กอดไม่แน่นเพราะในห้วงความคิด คิดถึงเพียงดวงตาสีฟ้าของแม็กเวลล์ กลิ่นกายหอมๆและริมฝีปากอวบอิ่มของเขามันชั่งตราตรึง แม็กเซลล์เป็ดาราฮอลลีวูดชื่อดังที่เห็นเธอเป็ของเล่นริมทาง
แน่นอนว่าเธอรู้ดีว่ากำลังทำอะไร แต่คนอย่างเธอในเมื่อกล้าที่จะหักหลังแล้ว เธอก็ควรเคารพการตัดสินใจของตนเองและเคารพเขมราชด้วย เขาไม่ควรต้องมาถูกนอกใจแบบนี้อีก เพราะเธอไม่ได้ตั้งใจนอกกายนอกใจเขาเลยจริงๆ
เธอไม่ได้อยู่ในสถานะที่คบซ้อน จับปลาสองมือ แต่แค่หลงเหยื่อของตนเองก็เท่านั้นและควรต้องทำทุกอย่างให้ถูกต้องได้แล้ว
แผล๊บๆ!!!
“แม็กซ์ทำได้ดีมากเลย ฉันชอบในทุกััที่คุณมอบให้ฉัน!” เสียงแหบพร่าพร่ำเอ่ยเมื่อทุกท่วงท่า ทุกััจากเขามันร้อนแรงจนอยู่ไม่สุก เท้าจิกเหยียดตรง นิ้วทั้งห้ากำผ้าปูไว้แน่นระบายอารมณ์เสียวซ่าน
ใบหน้าหล่อของเขาอยู่กลางหว่างขาของเธอ ส่งลิ้นร้อนฉโลมกลีบอูมไปมาอย่างหนักหน่วงไม่แ่แรงเลยสักนิด เมื่อยามตาสีฟ้ามองขึ้นมาสบตากันตรงนั้น ยิ่งตราตรึงใจน้ำหวานทุกครั้งไป คงเป็เพราะเขาหล่อมากถึงมากที่สุด
เมื่อก่อนเธอไม่อินและเกลียดพวกดารากระล่อน ทว่าเวลานี้ยิ่งเกลียดยิ่งเจอจนติดใจหลงเขาไปแล้ว
แผล๊บบบ! แผล๊บๆ
“ฉันอยากให้คุณเป็ตุ๊กตายางจัง จะได้อยู่กับฉันตลอดไป ไม่ไปจากฉัน...”
น้ำหวานได้แต่นอนอ้าขาไปด้วยความสุข มือเรียวลูบเส้นผมสีน้ำตาลนุ่มลื่นของเขาอย่างเบามือออกจะถนุถนอมอยากเลี้ยงดูด้วยซ้ำ เธอแก่กว่าเขาถึงสองปี และถึงแม้อยากจะเลี้ยงดูแค่ไหน แต่แม็กเวลล์ก็มีทรัพย์สินมากโขชาตินี้เขาใช้ไม่หมดแน่ เพราะออกงานอีเวนท์ ค่าตัวจากการเล่นหนังในแต่ละรอบของเขานั้นมากกว่าอาชีพที่เธอทำอยู่หลายเท่าตัว
และถึงแม้ว่าดีไซน์เนอร์หน้าใหม่ไฟแรงจะโด่งดังและก้าวะโเพียงใดก็เทียบเขาไม่ติดเลยสักนิด แบบนี้แล้วใครต้องอยากเลี้ยงดูใครกันแน่หล่ะ....
“คุณก็เรียกใช้ตุ๊กตายางคนนี้ได้ตลอดอยู่แล้ว จะกลัวอะไร?” เขาเปลี่ยนเป็ขึ้นคร่อมร่างของเธอ มือหนาเช็ดคราบน้ำหวานออกจากปากลวกๆไปด้วยสายตายั่วยวน
“กลัวสิ เพราะฉันกำลังตกหลุมรักตุ๊กตายางอย่างคุณ.....จนฉันกำลังนอกใจแฟนของฉันไปแล้วยังไงหล่ะ!”
แม็กเวลล์มองเธออย่างกำลังคิดพิจารณาอะไรบางอย่าง ราวกับว่ากำลังรู้สึกผิด เธออ่านได้จากสีหน้าของเขาที่แสดงออกมาอย่างเห็นได้ชัด
“ผมก็ชอบคุณมากเหมือนกันนะ กำลังรอวันที่คุณโสดอยู่นะครับ.....แต่ผมไม่อยากแย้งแฟนคนอื่นเลยจริงๆนะ!”
ชายหนุ่มรุ่นน้องทำหน้าอ้อน ส่งมือหนามาลูบแก้มนุ่มๆของหล่อนส่งผ่านความอบอุ่นให้กับน้ำหวาน
“คุณพูดอะไรออกมารู้ตัวหรือเปล่าคะแม็กซ์?” เธอหลับตาพริ้มอย่างพึงพอใจในคำตอบของเขา ทั้งที่ทำใจมาก่อนแล้วและผิดคลาด
“รู้สิครับ ถ้าคุณโสดเราลองมาศึกษาดูใจกันไหมครับ”
“คุณชอบฉันจริงๆเหรอคะ?” เสียงใสตั้งคำถามเพื่อให้แน่ใจ ใบหน้าสวยหวานเต็มไปด้วยรอยยิ้ม
ถึงแม้ว่าเธอทำผิดศีลธรรม และความรักครั้งใหม่ของเธอมันเริ่มต้นจากการเป็ชู้ทางกาย เริ่มต้นแบบผิดๆและแม็กซ์เวลล์คนเสน่ห์แรงก็ไม่รู้จะไว้ใจได้หรือเปล่า เขาฮอตปรอทแตกมากจริงๆ
แต่น้ำหวานเป็คนสุดโต่ง หากเลือกอะไรแล้วก็จะขอไปตามทางของตนเอง เรียนรู้ที่จะรักและเสียใจ
เพราะในทุกค่ำคื่นเธอก็คิดถึงแต่แม็กซ์เวลล์ ผู้ชายคนนี้ได้เข้ามาแทนที่เขมราชไปตอนไหน เธอเองก็ไม่ทันตั้งตัวเลยจริงๆ...
ขนาดเธอคบกับเขมราชมาเป็ปีๆยังแพ้เขาที่เข้ามาในชีวิตเธอเพียงเดือนเดียว ทุกสิ่งทุกอย่างเกิดขึ้นอย่างไม่ทันตั้งตัวจริงๆ
“ครับ!”
“ฉันรู้สึกผิดนะคะ ไม่เคยนอกใจใครแบบนี้เลย” เธอว่าอย่างอ้อนๆและคนที่ผิดอย่างเธอใช่ว่าจะไม่เสียใจให้กับสิ่งที่เกิดขึ้นทั้งหมดนี้
เธอจะไม่โทษเพราะเขมราชและเธอห่างกัน อยู่คนละซีกโลก เพราะเขาก็บินมาหาทุกๆเดือน ในขณะที่เธอก็ทำแต่งานและไม่บินกลับไทยเลยจริงๆ
ความรู้สึกราวกับว่าเพื่อนมาเยี่ยมเยือนกันตอนไหนเธอเองก็ไม่รู้เลยจริงๆ
“ผมจะรับผิดชอบทุกอย่างเอง เราจะบอกเขาพร้อมกันดีไหมครับ ว่าเรารักกัน!”
“หะ คุณบอกว่าเรารักกันอย่างนั้นเหรอคะแม็กซ์?” อุทานลั่นและแทบไม่เชื่อหูของตนเอง
“ครับ! ผมไม่เคยรู้สึกแบบนี้กับผู้หญิงคนไหนมาก่อน อันที่จริงผมชอบคุณมานานแล้ว และพยายามเข้าหาคุณโดยการเป็ชู้ทางกายให้กับคุณ!”
“คุณพูด....จริงๆเหรอคะ?”
“ครับน้ำหวาน ผมชอบคุณมากจริงๆ!”
แบบนี้แล้วถึงเขาจะโกหก แต่เธอก็เชื่อน่ะ เพราะสายตาของเขามันแน่วแน่จริงจัง หากเป็การแสดงก็แเีแยบยลจริงๆ ยังไงสะก็จะขอลองเสี่ยงและจบความสัมพันธ์กับเขมราชให้เร็วที่สุด น้ำหวานคิดในใจอย่างเห็นแก่ตัว เธอยอมรับ
@เช้าวันใหม่
ขาเรียวยาวของน้ำหวานกึ่งวิ่งกึ่งเดินลงบันไดมายังชั้นสองด้วยความดี๊ด๊า ใบหน้ายิ้มแย้มมีความสุขเมื่อทั้งคืนนั้นคนที่นอนอยู่้าได้มอบเซ็กส์อันเร่าร้อนและพร่ำเอ่ยความในใจสะจนหวานเยิ้มให้เธอได้หน้าระรื่นยิ้มไม่หุบอยู่ในตอนนี้
“เเม็ก
เวลล์ดาราในดวงใจของฉันมาซั่มเธอแทบทุกวันแบบนี้ เธอจะให้ฉันนอนหมอนเปียกไปถึงไหนกันหะ?”
……………