ความมืดมิดรายล้อมไปทั่วทุกที่ไม่มีแสงใดลอดผ่านมาร่างของผมลอยเคว้งไปมาโดยที่ไม่รู้ว่าจุดหมายปลายทางคืออะไร แน่นอนถ้านี่ครั้งแรกผมคงสงสัยแต่ว่านี่มันรอบที่ 1,000 แล้วที่ผมมาแบบนี้ มันเป็แบบเดิมเลยคือดาบลอยมาตกเสียบหัวตายแบบงงๆทั้งที่พึ่งะเิพลังร้องะโด่ากันกับเ้าคนชั่วช้านั่นเสร็จ อ้อ จริงสิ ผมมีชื่อว่า โคลด์ วอล์กเกอร์ จำกันเอาไว้ด้วยล่ะ
ผ่านไปไม่นานเท่าไหร่นักผมก็ลอยมายังโลกใบหนึ่งที่นี่คือโลกของผมเองแหละ ช่วยไม่ได้ก็มันเป็แบบนี้มาก็บ่อยถึงอยากให้เปลี่ยนแต่ก็ไม่ได้อีก ยังดีที่เหตุการณ์ทุกอย่างไม่เหมือนเดิมหมดจดทุกระเบียบสักทีเดียวไม่งั้นผมคงบ้าตายถ้าต้องไปทำตามจุดหมายเดิมๆ
กระทั่งผ่านไปอีกสิบนาทีร่างกายของผมก็กลับมาอยู่ใน่อายุสิบเจ็ดปีอีกครั้งหนึ่ง
“มือเด็กๆที่ไม่มีการฝึกฝนตอนแรกยังไม่แม้แต่รู้เื่เวทมนตร์งั้นเหรอ” ผมมองไปที่มือตัวเองแล้วส่ายหัวไปมา
จากนั้นผมก็เงยหน้าขึ้นมามองไปรอบๆก่อนจะใกับสิ่งที่เกิดขึ้นเพราะรอบๆเต็มไปด้วยป่าหนาทึบขนาดใหญ่
“เดี๋ยวนะเราเคยมาที่นี่เหรอ ทำไมมันแปลกไปจากเดิมได้ขนาดนี้”ในระหว่างที่ผมกำลังคิดเริื่องความเป็ไปได้ก็รู้สึกวินเวียนหัวขึ้นมาทันที
“เดี๋ยว นี่มันพิษ”
ผมตอบสนองทันทีก่อนที่จะร้องเรียกแถบสถานะ
แถบสถานะ
ติ๊ง
ยินดีต้อนรับสู่การเกิดใหม่รอบที่ 1,000
คุณได้ปลดล็อคคุณสมบัติ เทพผู้สรรค์สร้าง พร้อมฉายาประหลาด ผู้บุกเบิกเส้นทางรังสรรค์แห่งความวิบัติ
แถบสถานะ
โคลด์ วอล์กเกอร์ (เทพผู้สรรค์์สร้าง)
เลเวล 1
เผ่า ระบุไม่ได้(แปลกประหลาด)
ฉายา จุติใหม่(1,000) ผู้บุกเบิกเส้นทางรังสรรค์แห่งความวิบัติ(????)
พละกำลัง 120
จิติญญา 250
ทักษะ
เรียนรู้อย่างรวดเร็ว เลเวล 1
รังสรรค์ เลเวล 1
กลืนกิน เลเวล 1
อัพเกรด เลเวล 1
ติ๊ง
ท่านได้รับกายต้านพิษเลเวล 1
ติ๊ง
ท่านได้รับกายต้านพิษเลเวล 2
…
ติ๊ง
ท่านได้รับกายต้านพิษเลเวล 7
“ไม่ไหวแล้ว นี่มันแรงเกินไปจริงๆ พิษบ้าอะไรกัน” ในขณะที่ผมแทบจะทนไม่ไหวผมก็รีบะโขึ้นอย่างดัง
รังสรรค์
ในหัวจินตนาการชุดต้านพิษอย่างรวดเร็วมาสวมไว้บนร่างกายก่อนที่จะใช้รังสรรค์อีกรอบเพื่อสร้างสภาพแวดล้อมรอบตัวไม่กี่เิเให้กลายเป็ที่ปลอดพิษร้าย
ขณะที่ผมคิดว่าปลอดภัยในระดับหนึ่งสายตาของผมก็มองไปรอบๆก็ได้แต่ตกตะลึงกับภาพที่เห็นทันทีเพราะว่าสภาพแวดล้อมรอบๆมันเต็มไปด้วยโครงกระดูกสีขาวโพลนกองพะเนินเป็ูเา ก่อนหน้านี้ผมไม่ได้สังเกตเพราะพิษที่ปกคลุมมันทำให้ผมเห็นภาพหลอน
“เกือบไปแล้วยังดีนะที่เรามีทักษะรังสรรค์ ถึงแม้ตอนนี้ยังทำอะไรมากไม่ค่อยได้แต่มันก็มีประโยชน์มาก จะว่าไปนี่มันพิษอะไรกันนะ ขนาดว่ากายต้านพิษเลเวล 7 ยังเอาไม่อยู่ อีกอย่างยิ่งเลเวลต้านพิษสูงมากเข้าก็ยังทำให้เราเกือบตัวะเิแตกตายแทน”
ปัง ปัง ตูม ตูม
“หืม เสียงอะไรกัน”
ผมที่กำลังสงสัยว่าคือเสียงอะไรอยู่ดีๆก็มีวัตถุอะไรแปลกๆพุ่งผ่านหน้าผมไปอย่างรวดเร็วปานสายฟ้า
วืด!
“อะไรผ่านหน้าเราไปนะ”ผมหันไปตามทิศที่วัตถุมันผ่านไปไม่นานนักแสงสีเสียงก็ตามมาติดๆ
ตูม…..
มันคือะเิั์ที่ะเิออกมา ผมแทบจะสะดุ้งกับสิ่งที่เห็น
"อะไรกัน ของวิเศษงั้นเหรอ?"
ผมที่กำลังจมกับความคิดก็ได้ยินเสียงฝีเท้าเดินเข้ามา
“อ้าว นึกว่าใครที่แท้ก็นายเองสินะ โคลด์ วอล์กเกอร์”
“เทรย์เวอร์ นายมาทำอะไรที่นี่ ไม่สินายเข้ามาได้ยังไง”
เทรย์เวอร์จริงๆแล้วเขาคือเพื่อนคนหนึ่งของผมเอง
“ที่นี่งั้นเหรอ จริงสิอธิบายไปก็เหนื่อยเปล่า ช่างเถอะ ที่จริงมันเป็ปัญหาเลยเพราะการที่ตัวของนายได้รับการ “ปลดปล่อย” แล้วมันจะเป็เื่ลำบาก เอาเถอะงั้นมาทำให้จบกันเลย ไหนๆก็เป็ชีวิตสุดท้ายแล้วช่วยยิ้มรับมันหน่อยนะจะได้ตายอย่างมีความสุข”
ผมไม่เข้าใจที่เ้าเทรย์เวอร์มันพูดมาแต่ว่า มันก็ได้นำดาบเล่มหนึ่งมาจากไหนผมเองก็ไม่รู้ก่อนที่มันจะฟาดฟันมาใส่ผมแบบไม่ยั้งมือ
แน่นอนว่าของแค่นั้นทำอะไรผมไม่ได้ ผมหลบได้อย่างสบายๆ
“เทรย์เวอร์ เดี๋ยว มีอะไรก็คุยกันดีๆก็ได้ ทำไมเจอหน้ากันทีไรต้องเล่นแรงใส่ตลอด”
แบบนี้ไม่ปกติแล้วเทรย์เวอร์ที่ผมรู้จักไม่ใช่คนเดิมอีกต่อไป สายตาของเขาที่มองมาที่ผมเต็มไปด้วยจิตสังหาร
“เล่น? อ้อ ใช่ฉันเล่นเองแหละ รีบๆตายไปได้แล้ว”
ดาบของเทรย์เวอร์ก็ได้ฟันเข้ามาอีกรอบทีนี้ผมก็เบี่ยงหลบไปได้แต่รอบนี้มันเฉียบขาดกว่าเดิมทำให้ตัดเส้นผมของผมไปได้สามเส้น
“บ้าจริง เ้านี่เสียสติไปแล้วจริงๆ ต้องรีบหนีก่อนแล้ว แต่ก่อนอื่น”
รังสรรค์
ผมไม่รอช้าก็สร้างของคู่ใจที่ปืนสั้นเวทมนตร์เริ่มต้นออกมาแม้มันจะไม่แรงมากแต่ว่าก็ใช้ตอนต้นๆได้ดี ตอนนี้ผมใช้สร้างของใหญ่ๆไม่ได้แน่นอนว่ามันน่าเสียดายแต่ทำไงได้ก็เลเวลมันน้อยนิดจนน่าสงสาร
ติ๊ง
ปืนสั้นเวทมนตร์ R01
พลังโจมตี 11
ระยะยิง 1.5 กิโลเมตร
ระยะทำลายล้างหวังผล 500 เมตร
อัพเกรด
ปืนสั้นเวทมนตร์ R01 +1
พลังโจมตี 11+3 (14)
ระยะยิง 1.5 กิโลเมตร
ระยะทำลายล้างหวังผล 500 เมตร
…
อัพเกรด
ปืนสั้นเวทมนตร์ R01 +5
พลังโจมตี 11+15 (26)
ระยะยิง 1.5 กิโลเมตร
ระยะทำลายล้างหวังผล 500 เมตร
“เท่านี้คงพอใช้ได้แล้ว”ผมหันปืนกลับไปยังเทรย์เวอร์แล้วยิงอัดกระหน่ำไปแบบไม่ยั้งเช่นกัน
ปัง ปัง ปัง….
“ปืน? โง่เง่าจริงๆเลย คิดว่าของแบบนี้เหรอจะทำให้ฉันาเ็ได้?”
พอพูดจบดาบของเทรย์เวอร์ได้ฟันผ่าะุเวทมนตร์ทิ้งไปดื้อๆ
“มันแข็งแกร่งขนาดนี้ได้ยังไงนะ ไม่ได้การต้องรีบหนีก่อน บ้าจริงพิษบ้านี่ก็แรงจริงๆเลย” ขนาดว่าผมใส่ชุดกันพิษแต่ว่าตัวของผมก็เริ่มบวมขึ้นอย่างช้าๆ
ผมไม่แน่ใจว่าวิ่งมาขนาดไหนแล้วจนกระทั่งว่าพ้นพื้นที่พิษออกมาก็เจอกับโลกกว้างทุ้งโล่งขนาดใหญ่ผมก็ทิ้งตัวลงนอนทันทีทันใด
“เหนื่อยเป็บ้าเลย กว่าจะพ้นมาได้ ว่าแต่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่ทำไมถึงได้เปลี่ยนไปขนาดนี้”
จากที่คิดว่าจะรอดไปได้กลับกลายเป็ว่ามันไม่ใช่แบบนั้นเลยไม่นานนักเสียงฝีเท้าก็ดังใกล้เข้ามาเรื่อยๆ
“ก็เพราะว่าการเกิดรอบที่ 1,000 คือชีวิตจริงๆของแกยังไงล่ะ โคลด์ วอล์กเกอร์ ทีนี้ก็มารับความตายได้แล้ว”
เทรย์เวอร์กระชับดาบเข้ามาแล้วตั้งท่าฟัน
“นี่ตามมาถึงนี่เลยเหรอ”ผมพลิกตัวแล้วยืนอย่างรวดเร็วก่อนจะพยายามหนีแต่ว่ารอบนี้แย่ของจริงเพราะมันเป็ทุ่งกว้างที่ไม่มีสิ่งใดให้หลบแบบในพื้นที่พิษ
“ถ้าตามที่มันบอกมาไม่ใช่ว่าเราจะตายจริงๆนะเหรอ แต่ว่าการตายแบบนี้ไม่ค่อยดีเท่าไหร่เลย”
แสงดาบได้วาดเบาๆเป็คลื่นดาบั์หลายการฟันส่งตรงมาที่ผมขณะที่ผมเอาชีวิตรอดออกไปแบบไม่สนอะไรถึงอย่างนั้นผมก็เข้าใจเลยว่าถ้าโดนเข้าไปยังไงก็ไม่รอด
“มาได้แค่นี้ก็แค่นี้”
รังสรรค์
ผมได้รังสรรค์เกราะป้องกันแล้วสร้างของที่นึกว่าที่คิดว่าแข็งที่สุดสร้างได้ขึ้นมาตั้งป้องกันวางไว้เป็แนวยาวพร้อมๆกับวิ่งออกมาแล้วใช้ปืนยิงสวนกลับไปยังเทรย์เวอร์หลายต่อหลายนัดแต่แน่นอนว่ามันไม่ถึงตัวเขาแม้แต่นัดเดียว
กระทั่งสิ่งของรังสรรค์สร้างได้ไม่ทันการโจมตีของเทรย์เวอร์มันก็ตรงมาที่ผมนับไม่ถ้วน
“เฮ้อ ถ้าตายก็ตายด้วยน้ำมือของตัวเองดีกว่า”
ผมรังสรรค์ดาบขึ้นมาเล่มหนึ่งแล้วนำมาไว้ข้างๆคอ
“เอาล่ะ ย่าาาา”
ผมที่กำลังจะปลิดชีวิตตัวเองอยู่นั้นก็มีผู้หญิงคนหนึ่งปรากฏตัวออกมาตรงหน้าของผมใช้ฝ่ามือฟาดคลื่นพลังออกไปสลายการโจมตีทั้งหมดทิ้ง
“อย่าพึ่งฆ่าตัวตายสิ นี่คือชีวิตจริงๆของท่านแล้วนะ”
“คุณเป็ใคร?” ผมงุนงงไปหมดอยู่ดีๆก็มีผู้หญิงโผล่ออกมาช่วยผมเอาไว้
“เทรย์เวอร์ถอยไปเดี๋ยวนี้”
“ถ้าไม่ถอยแล้วทำไม”เทรย์เวอร์แสยะยิ้่มน่าขนลุก
“ดี ถ้างั้นก็”
ดาบเทวะปะาเทพ
ดาบขนาดใหญ่สีทองมหึมาก็ฟาดตรงไปที่เทรย์เวอร์แบบไม่ทันตั้งตัวแทบไม่ต้องหน่วงพลังอะไรเลย
ตูม
แน่นอนว่าเทรย์เวอร์ถอยไปก่อนถึงได้ไม่โดนแม้แต่เสี้ยวพลัง
“ฝากไว้ก่อนเถอะ ฉันจะมาเอาชีวิตแกแน่เ้าโคลด์”
“เฮ้อ เกือบไปแล้ว”ผู้หญิงคนนั้นก็หย่นร่างลงกับพื้นด้วยความโล่งใจ
“บอกมาทีว่ามันเกิดอะไรขึ้น”
“คือว่านะคะ จะเริ่มตรงไหนก่อนดีนะ”
ผมสูดหายใจเข้าลึกๆ ผ่อนคลายอารมณ์
“ว่ามาเถอะ”
“ที่นี่จริงๆไม่ใช่สถานที่เกิดของท่านในรอบที่ 1,000 แต่เป็โลกที่ท่านได้พิชิตไปแล้ว ที่นี่คือ่เวลาอนาคต เ้านั่นน่ะขืนบอกไปท่านก็ไม่รู้จักอยู่ดีเพราะว่าท่านที่วนเวียนตายเกิดจนถึงรอบที่ 999 มันคือวัฏจักรที่ท่านถูกสาป อันที่จริงมันควรหมดไปั้แ่การเกิดรอบที่ 2 แล้วแต่ว่าด้วยการที่มีคนบางคนไม่พอใจท่านถึงได้พยายามหาวิธีสร้างวัฏจักรต่อไปกระทั่งลากมาจนถึงครั้งที่ 1,000 จนถึงขีดจำกัด เ้านั่นก็เลยอาสามากำจัดท่านตรงๆแล้วดึงท่านมายังอนาคต”
ผมตกตะลึงจนพูดไม่ออกเื่ราวมันซับซ้อนเกินไปจริงๆ
“เอาเถอะนี่คืออนาคตหนึ่งเท่านั้นที่เป็ไปได้ แต่ว่าจริงๆแล้วมันก็กำลังจะหายไปในไม่ช้าเพราะว่าข้ามาช่วยท่านเอาไว้ ต่อจากนี้ไปท่านเองก็คงต้องพยายามผ่านพ้น่เวลาทั้งหมดไปให้ได้จนถึงที่สุด ข้าจะเอาใจช่วยนะคะ”ผู้หญิงคนนั้นพูดจบไปร่างกายก็ใกล้จะเลือนหายไปพร้อมกับสถาพแวดล้อมโดยรอบ
“ถึงจะค่อนข้างสับสนไปหน่อย ว่าแต่คุณเป็ใครกันแน่? แล้วทำไมถึงต้องช่วยผมเอาไว้”
“ฉันเป็ใครน่ะเหรอ ฉันก็คือข้ารับใช้คนที่สิบสอง ภรรยาคนที่เจ็ดของท่าน”ทันทีที่ผู้หญิงคนนั้นพูดจบทุกสิ่งก็เลือนหายไปร่างกายของผมก็ลอยเคว้งอีกรอบก่อนที่จะมาเกิดใหม่รอบที่ 1,000 ของจริงและยังเป็ชีวิตจริงๆที่ตายเกิดไม่ได้อีกแล้ว
สถานที่เกิดใหม่ยังคงเป็่นเมืองแห่งแรกที่มีชื่อว่า เมืองแห่งจุดเริ่มต้น
ผมก็ย้อนกลับมาในวัยสิบเจ็ดเช่นเคยแต่ที่เปลี่ยนไปก็คือผมที่รู้เื่ทั้งหมดว่ามันเกิดอะไรขึ้นนั่นแหละ ทำให้ผมเริ่มมีเป้าหมายกับเขาขึ้นมาในทันที
ผมได้เรียกแถบสถานะออกมาอีกครั้ง ครั้งนี้ต้องแปลกใจเพราะว่าผมที่ตะลุยในโลกอนาคตไปเมื่อครู่นี้นั้นกลับสามารถอัพทั้งเลเวลของตัวเองรวมไปถึงทักษะได้
แถบสถานะ
โคลด์ วอล์กเกอร์ (เทพผู้สรรค์์สร้าง)
เลเวล 5
เผ่า ระบุไม่ได้(แปลกประหลาด)
ฉายา จุติใหม่แท้จริง(1,000) ผู้บุกเบิกเส้นทางรังสรรค์แห่งความวิบัติ(????) ผู้หลุดพ้นอย่างแท้จริง(นิพพานแห่งความเที่ยงแท้)
พละกำลัง 150
จิติญญา 350
ทักษะ
เรียนรู้อย่างรวดเร็ว เลเวล 2
รังสรรค์ เลเวล 2
กลืนกิน เลเวล 2
อัพเกรด เลเวล 3
ทักษะติดตัว
กายต้านพิษเลเวล 9
……….
*คำอธิบายฉายา
จุติใหม่แท้จริง(1,000) = การเกิดใหม่ด้วยชีวิตที่แท้จริงของจริงที่ถ้าตายไปอีกก็จะไม่มีการเกิดใหม่อีกแล้ว
ผู้บุกเบิกเส้นทางรังสรรค์แห่งความวิบัติ(????) = ไม่สามารถระบุได้ ????
ผู้หลุดพ้นอย่างแท้จริง(นิพพานแห่งความเที่ยงแท้) = หลุดพ้นอย่างแท้จริงจากการพันธนาการของคำสาปร้ายและจะไม่มีคำสาปส่งผลกระทบอีกต่อไป
**คำอธิบายค่าสถานะหลัก
พละกำลัง = ความแข็งแกร่งของผู้ยิ่งค่าพละกำลังมากความแข็งแกร่งของผู้ก็ยิ่งมากตามไปด้วย
จิติญญา = เกี่ยวพันถึงความสามารถด้านจิติญญาทุกด้าน ยิ่งค่าจิติญญามากความสามารถและความแข็งแกร่งของจิติญญาก็ยิ่งมากขึ้น
***คำอธิบายทักษะ
เรียนรู้อย่างรวดเร็ว = เรียนรู้ทุกสิ่งที่ส่งผลต่อการััเรียนรู้ครั้งแรกสิ่งนี้ขึ้นอยู่กับเลเวลของทั้งทักษะและเลเวลผู้
รังสรรค์ = สามารถสร้างสิ่งใดก็ได้ตามจินตนาการแม้ไม่มีจริงก็สามารถสร้างขึ้นมาได้ ไม่มีขอบเขต ความสามารถนี้ขึ้นกับเลเวลของทักษะและเลเวลผู้
กลืนกิน = สามารถกลืนกินสิ่งใดก็ได้ตามที่้า สามารถนำมาใช้เพิ่มความแข็งแกร่งได้ทุกด้านรวมทั้งใช้ได้กับการฟื้นฟู ความสามารถนี้ขึ้นกับเลเวลของทักษะและเลเวลผู้
อัพเกรด = สามารถเพิ่มเติมความสามารถให้สิ่งใดก็ได้ทุกชนิดที่้ายกเว้นสิ่งมีชีวิต ความสามารถนี้ขึ้นกับเลเวลของทักษะและเลเวลผู้
กายต้านพิษ = ร่างกายที่ต้านทานพิษได้ทุกชนิด ความสามารถนี้ขึ้นกับเลเวลของทักษะ