เย่ซีกับระบบเซียนรับจ้าง

“นายท่าน ให้ข้าสู้ต่อเถอะ” หลังฟื้นพลังจนร่างกายสมบูรณ์ ฟิชก็กล่าวออกมา มันต้องการแก้มืออีกสักรอบ

“เจ้าในตอนนี้สู้ไม่ไหวหรอก ดูมันสิพลังเพิ่มขึ้นขนาดนั้นเจ้าจะเอาอะไรไปสู้”ชายหนุ่มกล่าวพลางชี้นิ้วใส่ชายเคยแก่ที่ยืนกอดอกเหมือนรอให้พวกเขาเดินเข้าไปหาอยู่

“ข้าเข้าใจ”ปลาปากเสียได้แต่ก้มหน้าลงด้วยท่าทางเหงาหงอย

“เอออเจ้าคอยช่วยเหลือข้าจากระยะไกลแล้วก็ป้องกันผู้คนของฝั่งเราก็แล้วกันจะได้ไม่มีคนตายเพิ่ม”ชายหนุ่มที่เห็นท่าทางเหมือนปลาซึมของมันได้แต่สั่งงานให้มันทำไม่งั้นมันคงหงอยตาย

“เชื่อมือข้าได้เลยนายท่าน!” มนุษย์ปลาที่นั่งกอดเข่าเหงาหงอย เปลี่ยนท่าทีโดยเร็วมันดีดตัวลุกขึ้นยืนพลางทำท่าคารวะให้ชายหนุ่ม

“คุยกันเสร็จรึยัง? เจ้าควรจะตัดสินใจได้แล้วข้าไม่มีเวลาว่างทั้งวันหรอกนะ”มีเสียงดังขึ้นขัดจังหวะของทั้งคู่ เมื่อหันไปดูก็พบกับชายหนุ่มผมดำยาวสลวยยิ่งกว่าหญิงสาวยืนกอดอกจ้องมาทางพวกเขาอยู่

“ข้าว่ามันต้องเป็นบ้าแน่ๆแทนที่จะโจมตีพวกเราดันยืนมอง หรือมันจะชอบเจ้า?!”ชายหนุ่มกระซิบกับปลาปากเสียที่อยู่ด้านข้างพลางนึกอะไรได้เลยทำท่าทางตกใจ

            เจ้าปลาปากเสียที่ได้ยินถึงกับสะดุ้งไปทั้งตัวมันหันไปมองที่ชายหนุ่มคนนั้น ถึงแม้ชายคนนั้นจะมีโครงหน้าที่เรียวสวยผมดำยาวเหมือนหญิงสาว แต่มันก็รับไม่ได้!

“หยุดมองข้าแบบนั้นนะ เจ้าแก่จิตทรามถ้าเจ้ากล้าคิดมิดีกับข้าข้าจะกินเจ้าซะ”มันตะโกนออกมาเสียงดังพลางเดินถอยหลังหนีทำให้ชายหนุ่มที่เป็นเป็นเป้าหมายของการนินทาคิ้วกระตุกยิกๆ

“หุบปาก! เจ้าจะตามข้าไปหรือ ตาย!” ชายหนุ่มตะโกนออกมาด้วยใบหน้าแดงก่ำ ตั้งแต่เกิดมาจนอายุปูนนี้เขาเพิ่งเคยเจอคนหยามเกียรติมากขนาดนี้

“ไม่เอาน่า ขอข้าตัดสินใจอีกสักพักได้ไหมมันเป็นเรื่องสำคัญนะ” ชายหนุ่มยักไหล่ให้แล้วกล่าวออกมาแต่ตอนที่ชายเคยชรากำลังจะตอบกลับไปนั้นเขาก็ตรวจพบอะไรบางอย่างกำลังโจมตีเข้ามาจากทางด้านหลัง!

“ตายซะ!” เสียงตะโกนดังขึ้นมาจากด้านหลังของเขา

        พร้อมด้วยหมัดขนาดใหญ่กว่าหัวของชายเคยชราเกือบสามเท่าที่พรุ่งเข้ามาอย่างรุนแรงหมัดนั้นเสริมไปด้วยพลังปราณที่รวบรวมเอาไว้เต็มเปี่ยมจนอากาศโดยรอบถึงกับสั่นสะเทือน

เปรี้ยง! ตู้ม!!

            ด้วยความกระชั้นชิด เขาได้แต่เรียกลมปราณออกมาป้องกันอย่างฉุกละหุกทำให้การโจมตีนี้ส่งเขากระเด็นมาทางชายหนุ่มที่ยืนยิ้มอยู่

“หวังว่าเจ้าจะพอใจในคำตอบของข้านะ หมัดมั่ว!” ชายหนุ่มกล่าวออกมาแล้วต่อยออกไปด้วยความเร็วสูงสุด

        ไร้ซึ่งกระบวนท่าอันวิจิตรไร้ซึ่งเพลงหมัดที่งดงาม เป็นแค่หมัดรัวที่ต่อยออกไปมั่วๆเท่านั้นเพราะเขาเคยฝึกพวกศิลปะการต่อสู้หรือเคล็ดหมัดมาสักหน่อยจะไปมีของพวกนั้นได้ยังไงกัน!

        แต่ถึงกระนั้นทุกหมัดที่ต่อยออกไปก็เข้าเป้าทั้งหมดเนื่องจากความเร็วที่ได้รับมาจากท่าร่างดาราจักรแม้ว่าชายเคยชราจะโยกตัวหรือพุ่งตัวหลบก็หนีเขาไปไม่พ้น

ผัวะ ผัวะ ผัวะ อั้ก

            ชายเคยชรากระอักเลือดออกมาไม่หยุดเขาพยายามจะโจมตีสวนกลับไปแต่ก็ทำอะไรชายหนุ่มตรงหน้าได้ไม่มากนักเพราะตัวเขาไม่มีแม้แต่เวลาจะได้พักหายใจด้วยซ้ำหลังจากถูกปลาเวรนั่นลอบโจมตี! ถึงแม้ระดับขั้นของเขาจะอยู่สูงกว่าชายหนุ่มอยู่หลายขั้นแต่ก็ได้รับบาดเจ็บไม่น้อย

ตู้ม โครม!

            “ก็ไม่เท่าไหร่นี่หว่า...เฮ้อ”ปลาปากเสียกล่าวออกมาเมื่อเห็นภาพดังกล่าว มันกอดอกส่ายหัว พลางถอนหายใจออกมา

ครึ่งหลัง

ตู้ม อั้ก! พรวดด

            เศษหินปลิวกระจายออกมาจากหลุมที่ชายเคยชราถูกส่งลงไปกองอยู่บนพื้น ตามมาด้วยเสียงกระอักเลือดกองโตหลังฝุ่นควันจากหายไปก็พบว่าชายเคยชรากำลังลุกขึ้นมายืนด้วยสภาพที่ยับเยินไปหมดตามเนื้อตัวมีแต่รอยฟกช้ำ จ้ำเลือดแถมแขนก็เหมือนจะหักทั้งสองข้างเพราะนำมาป้องกันการโจมตีจากหมัดมั่วก่อนหน้านี้

“เป็นไปไม่ได้! พลังปราณของเจ้ามันอยู่ต่ำกว่าข้าแน่ๆ แต่ทำไมร่างกายของเจ้าถึงแข็งแกร่งขนาดนั้น!!” ชายเคยชรากล่าวออกมาด้วยท่าทางไม่ยอมรับ

        นี่มันผิดธรรมชาติชัดๆ! ผู้ฝึกตนไม่อาจมีร่างกายที่แข็งแกร่งเกินระดับการฝึกตนหลายระดับแบบนี้ได้!เขาเคยลอบโจมตีผู้ฝึกตนระดับห้า จอมราชาปราณ ซึ่งมุ่งเน้นการฝึกร่างกายมาก่อนแม้จะทำไม่สำเร็จแต่ร่างกายของผู้ฝึกตนคนนั้นยังไม่แข็งแกร่งขนาดนี้เลย!

            ใช่แล้ว ร่างกายของเย่ซีเป็นถึงระดับหก จักรพรรดิกายาแม้จะยังไม่ได้ฝึกฝนเคล็ดกายาใดๆ ถ้าไม่มีวิธีการพิเศษมันก็ไม่ใช่สิ่งที่ผู้ฝึกตนระดับสี่ ราชาปราณจะทำอันตรายได้อยู่แล้ว

“ข้าก็ไม่ทราบเช่นกันตั้งแต่เกิดมาก็เป็นเยี่ยงนี้แล้ว” ชายหนุ่มตอบกลับไปแต่แทนที่จะดีใจเพราะได้คำตอบชายเคยชรากลับกระอักเลือดเพราะความอัดอั้นออกมาอีกรอบ เกิดมาก็เป็นเยี่ยงนี้มารดาเจ้าเถอะ!

“บัดซบ! ทำไมถึงเป็นเยี่ยงนี้ไปได้ข้า..หวังปาจื่อ อัจฉริยะแต่กำเนิด เกิดมาเพียงสิบปีก็... อ๊ากก”

            ยังไม่ทันที่เขาจะกล่าวจบก็พบว่ามีบอลพลังปราณที่อัดแน่นไปด้วยธาตุแสงซึ่งเป็นธาตุตรงข้ามกับปราณศพของเขาถูกขว้างมาด้วยความรวดเร็วด้วยสภาพร่างกายแบบนี้เขาพยายามที่จะหลบแล้วแต่ก็ไม่พ้นบอลปลังปราณธาตุแสงไหลเข้าสู่ร่างกายของเขาทันที มันทำการแผดเผาร่างของเขาจากภายใน! เหมือนมีเปลวเพลิงเล็ก ๆ นับล้านลูกถูกจุดอยู่ในร่างกายของเขา

            ดูเหมือนจะไร้ซึ่งทางเลือก!

“เคล็ดผสานร่าง รวมวิญญาณ!” หวังปาจื่อตะโกนออกมาสุดเสียง หนังสือเก่า ๆสีดำสนิทบินเข้าไปในวิญญาณของเขาเวลานี้มันได้ผสานรวมเข้ากับร่างกายและจิตใจของเขาแล้ว แต่ไม่ใช่ในฐานะข้ารับใช้ยามนี้มันเป็นเจ้านายต่างหาก!

            เกิดแรงดึงดูดอันมหาศาลไหลบ่าออกมาจากร่างกายของหวังปาจื่อผู้ฝึกตนทุกคนล้วนถูกฉุดลากให้ลอยเข้าไปหาเขาแม้จะพยายามยืนหยัดแค่ไหนก็ไม่อาจหนีพ้นล้วนทยอยโดนดูดเข้าสู่ร่างของหวังปาจื่อทีละคน

        เมื่อร่างของผู้ฝึกตนคนใดถูกดูดเข้าไปแล้วก็จะหลอมรวมทั้งร่างกายและวิญญาณเข้าสู่ร่างของหวังปาจื่อทันที

“ท่านจะทำอะไรกัน! มันไม่เป็นตามข้อตกลง!!”เสียงตะโกนด้วยความสิ้นหวังดังออกมาจากปากของฉู่หลงก่อนที่ร่างของเขาจะถูกดูดเข้าไปเป็นที่เรียบร้อย

“ฟิช! ปล่อยพลังออกมาช่วยข้าต้านไว้!”เย่ซีเร่งพลังปราณของตนออกมาพร้อมเจ้าปลาปากเสียเพื่อช่วยป้องกันไม่ให้ผู้ฝึกตนของทางฝั่งเขาถูกดึงดูดไปด้วย

[“รอจังหวะที่มันเผลอ เจ้าค่อยใช้เคล็ดวารีจำแลงและวารีลวงตาลอบไปโจมตีมันส่วนข้าจะบุกไปด้านหน้า”]ชายหนุ่มส่งปราณจิตสื่อสารกับปลาปากเสีย

[“ได้เลยนายท่าน”]มันก็ตอบกลับมาพลางเตรียมตัวให้พร้อมอยู่ตลอด

            เวลาผ่านไปหนึ่งก้านธูปทั่วบริเวณก็ไม่เหลือผู้ฝึกตนตระกูลฉู่อีกต่อไปทุกคนต่างถูกเคล็ดผสานร่างดูดกลืนไปแล้ว!

“ฮ่าฮ่าฮ่า ในที่สุด! ข้าก็ได้ร่างกายใหม่มาแล้วถึงมันจะอ่อนแอมากก็เถอะ”น้ำเสียงชั่วร้ายแฝงไปด้วยพลังอำนาจดังออกมาจากปากของหวังปาจื่อเวลานี้ร่างกายของเขาเกิดการเปลี่ยนแปลงไปไม่น้อย

            ผิวกายจากสีขาวกลับเป็นสีแดงโลหิตเส้นผมงอกยาวมาถึงข้อเท้า กระดูกสันหลังโค้งงอนัยน์ตาเป็นขีดตั้งตรงเหมือนสัตว์ร้าย ทั่วร่างกายมีรอยสักประหลาดเต็มไปหมด

“มันกลายร่างได้ด้วย?!” ปลาปากเสียกล่าวออกมาด้วยความตกตะลึงไม่คิดจากชายชรา เป็นชายหนุ่ม สุดท้ายจะกลายเป็นตัวประหลาดคล้ายปีศาจไปเสียได้

“รับไป! หมัดมั่ว” ชายหนุ่มไม่รอช้า ดีดตัวพุ่งต่อยหมัดออกไปนับไม่ถ้วน

“เหอะ! ลูกไม้เดิมใช้ไม่ได้ผลหรอก” ร่างที่เป็นเป้าหมายกล่าวออกมา

อ๊ากก โครม

        มันสะบัดมือตบไปด้านหลังด้วยความรุนแรงเจ้าปลาปากเสียที่กำลังลอบโจมตีถูกการตบครั้งนี้เข้าไปเต็มๆเกร็ดบริเวณที่ถูกตบหลุดล่วงไปจนหมดแถมกล้ามเนื้อบริเวณนั้นยังยุบลงไปเป็นรูปฝ่ามืออีกด้วย! ช่างเป็นการโจมตีที่รุนแรงยิ่งนัก

“ถึงแม้ร่างกายของเจ้าจะแข็งแกร่งแต่ก็ใช่จะไร้ทางรับมือ!” กล่าวจบด้านหลังของมันก็ปรากฎปีกปีศาจงอกออกมาคู่หนึ่งพาร่างของมันบินขึ้นไปบนท้องฟ้าทันทีทำให้หมัดมั่วของเย่ซีไม่อาจสัมผัสร่างกายของมันได้

“ฮ่าฮ่าฮ่า ดูสิทีนี้เจ้าจะทำอะไรได้อีก!”มันหัวเราะเยาะออกมา เพราะตัวมันบินได้ แต่ชายหนุ่มไม่สามารถเป็นแบบนี้มันยังจะเอาอะไรไปแพ้ได้อีก

            ถึงแม้ก่อนหน้านี้ร่างของมันจะโดนโจมตีจนพลาดท่าเกือบตายแต่เมื่อตัวมันเองสามารถยึดร่างและผสานรวมกับเลือดเนื้อของผู้ฝึกยุทธ์นับร้อยได้พลังของมันก็ทะลวงระดับห้า จอมราชาปราณ ขั้นห้า ได้เรียบร้อยแล้ว!

“มันจะกลายร่างอะไรนักหนา! แล้วจะบินขึ้นไปทำไม แน่จริงลงมา!” ชายหนุ่มหัวเสียไม่น้อยเพราะถึงแม้เขาจะควบคุมธาตุต่าง ๆ ได้ รวมถึงมีระดับร่างกายและลมปราณที่แข็งแกร่งแต่เขาก็บินไม่ได้! สงสัยในอนาคตต้องหาสิ่งที่สามารถทำให้บินได้ติดไว้บ้างเสียแล้ว

ตู้ม ตู้ม ตู้ม

            หลังจากที่มันบินขึ้นไปบนอากาศมันก็ทำการซัดพลังปราณลงมาอย่างไม่หยุดหย่อนไล่โจมตีจนเย่ซีและฟิชต้องวิ่งหนีไปคนละทาง ถึงแม้ร่างกายของเขาจะเป็นระดับจักรพรรดิแต่เมื่อครู่ที่ถูกเคล็ดปราณศพโจมตีโดน ก็เกิดความเจ็บปวดอยู่บ้าง

[“ติ๊ง! ค้นพบหนังสือแห่งมรณา”]

หนังสือแห่งมรณา (ครอบงำ)

ระดับ : เซียน

ความสามารถ : ช่วยเสริมพลังแห่งความตายให้กับผู้ใช้งานได้ความสามารถอื่น ๆ ยังไม่ปรากฏ(ถูกผนึก)