High Human

โจมุ่งหน้าไปที่ฐานของพวกไซโคอย่างรวดเร็ว เมื่อเขาเข้าไปใกล้เขาก็รู้สึกได้ถึงแรงดึงดูดจากลูกทรงกลมสีดำ อย่างไรก็ตามเขารู้สึกเพียงเล็กน้อยเท่านั้นเนื่องจากความแข็งแกร่งของเขาสูงเกินกว่าข้อจำกัดในกาแลคซี่นี้ไปแล้วแม้ว่าจะถูกจำกัดพลังไว้ก็ตาม

ในขณะที่พวกไซโคกำลังจะเผด็จศึกอยู่นั้นพวกเขาก็สังเกตุเห็นชายหนุ่มอยู่ไม่ไกล นอกจากนี้สิ่งที่แปลกไปคือดูเหมือนว่าเขาจะไม่ถูกดูดเข้าหาลูกทรงกลม

ผู้นำไซโคหรี่ตามองและประเมินโจ 

“พันเอกโจนี่เอง เป็นคุณเองเหรอที่เป็นผู้นำมนุษย์” ผู้นำไซโคกล่าวถามด้วยสีหน้ากึ่งยิ้ม

โจผงกหัว “ถูกต้อง”

“คุณคิดจะช่วยพวกเขาสินะ แต่คุณตัวคนเดียวจะมั่นใจได้อย่างไรว่าจะเอาชนะพวกเราได้?” ผู้นำไซโคพูดด้วยท่าทางดูหมิ่น

“ไม่ลองก็ไม่รู้” 

……

ณ สหพันธ์ ทุกคนจับจ้องไปที่โจในจอโฮโลแกรม พวกเขาอยากรู้ว่าโจจะทำอะไรได้เมื่ออยู่ตัวคนเดียว คนของเขาถูกตรึงให้หยุดกับที่ ไม่มีใครคิดว่าโจจะเอาชนะพวกไซโคได้แม้แต่น้อย ต่อให้มีความแข็งแกร่งมากแค่ไหนก็ไม่มีทางที่จะชดเชยเรื่องจำนวนคนไปได้

“เผ่าพันธุ์มนุษย์คงมาได้แค่นี้” 

“เฮ้อ ไม่คาดคิดว่าพวกเขาจะจบลงที่นี่ อุตส่าตั้งความหวังเอาไว้”

บางคนผิดหวัง บางคนยินดี ที่ได้เห็นจุดจบของมนุษย์ พวกเขาได้ยินมาไม่ได้น้อยเกี่ยวกับพรสวรรค์ของพวกมนุษย์ แต่สุดท้ายก็เป็นเพียงข่าวลือ 

มันไม่ใช่เรื่องแปลกแต่อย่างใดหากมนุษย์พ่ายแพ้ เพราะถึงอย่างไรพวกเขาก็เพิ่งเข้าร่วมสหพันธ์ได้ยี่สิบปีเท่านั้น พวกเขาต่อสู้กับสเปคโดยส่วนมากแต่พวกเขาไม่เคยต่อสู้กับเผ่าพันธุ์อื่นๆที่มีพลังหลากหลายจึงทำให้พวกเขาพลาดท่าถูกตรึงเอาไว้

……

พวกมายด์ที่ขยับไม่ได้ก็มีสีหน้าเศร้า พวกเขาไม่คิดเลยว่าพวกเขาทุกคนจะพ่ายแพ้ อย่างไรก็ตามเมื่อเห็นการปรากฏตัวของหัวหน้าทุกคนก็เริ่มมีหวังขึ้นมา

ขณะนั้นเองโจยกมือทั้งสองข้าง บนนิ้วทั้งสิบมีลูกไฟเท่าเม็ดถั่ว เขาสะบัดพวกมันลงกับพื้น ทันใดนั้นร่างไฟสิบตนก็ปรากฏตัวจากพื้นดิน

ผู้นำไซโคมองโจด้วยความระวังเมื่อเห็นร่างไฟทั้งสิบ “ระวังเอาไว้ให้ดีอย่าประมาท” เขาตะโกนบอกทุกคน ความแข็งแกร่งของโจนั้นเขารู้ดีแม้ว่าโจจะตัวคนเดียวและเขาคิดว่าไม่มีทางที่จะเอาชนะกองทัพของตนได้ แต่เขาก็ไม่อยากสูญเสียคนของตัวเองไปมากกว่านี้

ร่างไฟทั้งสิบแยกย้ายกันออกไป พวกไซโคเห็นร่างไฟทั้งสิบพุ่งเข้ามาจากทุกทางก็รีบเข้ามาขวางไม่ให้พวกร่างไฟผ่านเข้าไปถึงตัวผู้นำได้ 

ในตอนนี้ผู้นำของพวกเขาจะต้องคอยส่งพลังงานเพื่อคงสภาพแรงโน้มถ่วงเอาไว้ทำให้ไม่สามารถปกป้องตนเองได้ 

โจไม่อยากเปิดเผยพลังของตัวเองมากเกินไปเขาจึงเรียกอาวุธพลังงานออกมาเพื่อไม่ให้ใครสงสัย หากเขาขืนใช้ร่างกายและหมัดล้วนๆเอาชนะมันจะต้องมีปัญหาแน่นอน

ดาบไฟปรากฏขึ้นในมือโจ ดาบไฟสีขาวลุกโชนจนแผดเผามวลอากาศรอบตัวมัน ทุกคนจะสามารถมองเห็นได้ชัดเจนถึงความบิดเบี้ยวของอากาศ

โจพุ่งเข้าไปหลังจากที่ร่างไฟทั้งสิบเข้าไปพัวพันกับพวกไซโค พวกไซโคตั้งรับร่างไฟที่โจมตีเข้ามา พวกเขารู้สึกได้ว่าร่างไฟสีขาวเหล่านี้มีพลังมากกว่าที่คิดไว้ พวกเขาต้องใช้คนถึง 5-6 คนถึงจะสามารถต้านทานเอาไว้ได้ และพวกมันมีถึง 10 ตน พวกเขาต้องใช้คน 50-60 คนเลยทีเดียว ทำให้ผู้ที่อยู่รอบตัวผู้นำไซโคเหลือไม่เกินสิบคน 

ผู้นำไซโคเห็นสถานการณ์ก็เคร่งเครียด เขาคาดไม่ถึงว่าร่างไฟพวกนี้จะแข็งแกร่งมากขนาดนี้ นอกจากนี้เขาเห็นว่าโจกำลังพุ่งเข้ามา

ความคิดของโจเรียบง่าย เขามีแผนให้ร่างไฟทั้งสิบดึงคนของไซโคออกมาให้มากที่สุดจากนั้นตัวเขาจะบุกเข้าไปโจมตีผู้นำของฝั่งนั้นเพื่อให้พลังแรงโน้มถ่วงคลายและทุกคนจะได้กลับมาเคลื่อนไหวตามปกติ

แต่ใครจะรู้ว่าโจไม่ได้ใช้พลังทั้งหมดด้วยซ้ำ เขาใช้พลัง 1 ใน 10 ส่วนเอง

โจผ่านช่องโหว่ของกำแพงเข้าไปด้านใน ในขณะนั้นไซโคแปดคนก็เข้ามาขวาง สี่คนโจมตีโจในระยะประชิดทุกทิศส่วนอีกสี่คนโจมตีระยะไกล เป็นรูปแบบการต่อสู้ทั่วไปแต่มีประสิทธิภาพหากฝ่ายตรงข้ามมีความแข็งแกร่งใกล้เคียงกัน แต่โจไม่ใช่

โจเร่งความเร็วฉับพลันเขาโผล่ที่หลังคนหนึ่งโดยหันหลังให้จากนั้นเขาก็แทงดาบไฟกลับหลังทะลุหน้าอก ไซโคหนึ่งคนกลายเป็นละอองแสง

คนที่เหลือตกใจกับความเร็วของชายหนุ่ม พวกเขาคิดไม่ถึงว่าโจจะเร็วขนาดนี้จนเขามองตามไม่ทัน

อย่างไรก็ตามพวกเขาไม่เกรงกลัวหนึ่งในนั้นพุ่งเข้าใส่โจที่หันหลังให้หมายจะโจมตีด้วยหมัดที่เต็มไปด้วยพลังงานสีเหลืองอ่อน 

อย่างไรก็ตามโจไม่หันกลับไปมองเขายกมือไปข้างหลังและชี้นิ้วไปยังชายที่กำลังพุ่งเข้ามา ปลายนิ้วเกิดแสงสีขาวและพุ่งเป็นเส้นตรงทะลวงหน้าอกในพริบตา

ชายไซโคก็กลายเป็นละอองแสงไปอีกคน

โจมองไปเบื้องหน้าซึ่งมีสี่่คนที่โจมตีระยะไกล พวกเขากำลังอึ้งกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น อย่างไรก็ตามพวกเขากลับมามีสติอย่างรวดเร็วและพยายามจะโจมตีโจอีกครั้ง 

ทว่าทันใดนั้นพวกเขาทั้งสี่ก็รู้สึกว่าใต้เท้าตัวเองร้อนเหมือนกับกำลังยืนอยู่ในลาวา 

ตู้ม!!

พื้นดินใต้เท้าทั้งสี่ระเบิดขึ้นพร้อมกับเปลวไฟสีขาวพุ่งขึ้นมาเผาพวกเขาจนกลายเป็นละอองแสง

……

ทุกคนในสหพันธ์ตกตะลึงกับความแข็งแกร่งของโจ 

“เหลือจะเชื่อ!! เขาแข็งแกร่งขนาดนี้เลยเหรอ? กำจัดพวกยศพันตรีทั้งหกคนในพริบตาเนี่ยนะ?”

“ไม่เคยเห็นเขาลงมือด้วยตัวเองมานานแล้ว ความแข็งแกร่งของเขาดูเหมือนจะมากกว่าเดิมด้วยซ้ำ” ชายชราจากเผ่าพันธุ์หนึ่งกล่าวขึ้นพร้อมกับถอนหายใจ เขาจดจำได้ว่าเมื่อไม่นานมานี้ก่อนที่มนุษย์จะเข้าร่วมสหพันธ์โจยังไม่แข็งแกร่งเท่านี้ 

“ดูเหมือนว่าเขามีพลังพอๆกับพลโทหรือไม่ก็พลเอก?” 

“ไม่…เป็นไปไม่ได้ พลโทยังพอว่าแต่พลเอกมีคนเดียวนั่นก็คือท่านพลเอกไซน๊อต ไม่เคยมีใครเห็นความแข็งแกร่งของเขามานานมาก แต่ก็มีข่าวลือว่าเขาแข็งแกร่งมากกว่าเก่าเช่นกัน ดังนั้นฉันไม่คิดหรอกว่าผู้นำมนุษย์จะแข็งแกร่งไปกว่าท่านพลเอก” ใครบางคนปฏิเสธในทันที เขาเป็นหนึ่งในคนที่นับถือพลเอกไซน๊อต

……

ในขณะที่ทุกคนในสหพันธ์ยังคงวิจารณ์กันอยู่นั้น โจก็เคลื่อนไหวอีกครั้งโดยการยิงลูกไฟสีขาวเท่ากำปั้นกระแทกใส่สองคนที่เหลือจนกลายเป็นละอองแสงไป 

ตอนนี้ผู้นำไซโคเหลือตัวคนเดียวและไม่มีใครปกป้องเขาได้อีกต่อไป คนอื่นๆง่วนอยู่กับการต้านทานร่างไฟอยู่จึงไม่มีเวลามาสนใจอีกด้าน

“บัดซบ!!” ผู้นำไซโคสบถด้วยความโกรธ เขามองโจที่กำลังเดินเข้ามาหาเขาทีละก้าวทีละก้าว หากขืนยังเป็นแบบนี้ต่อไปเขาได้ถูกฆ่าแน่

เมื่อไม่มีทางเลือกเขาจึงยกเลิกส่งพลังงานเพื่อคงสภาพแรงโน้มถ่วง ทันใดนั้นพวกมายด์ก็กลับมาควบคุมตัวเองได้อีกครั้ง แรงดึงดูดทั้งหมดหายไปพวกเขาเป็นอิสระอีกครั้ง