หลังจากส่งเสด็จชินอ๋องเสร็จแล้ว เลี่ยงหรงก็เรียกเหล่ารองแม่ทัพและเหล่านายกองมาประชุมถึงศึกที่จะเกิดในอันใกล้นี้
" แคว้นจ้าวมิใช่ว่ามีสัญญาสงบศึกกับแคว้นเรามิใช่หรือขอรับ " นายกองคนหนึ่งพูดขึ้นมาอย่างสงสัย
" คงอาศัยสัญญาที่ใกล้จะหมดลงแล้วมากกว่า " เป็กุนซือ ลู่เฟิน ตอบมาพรางยิ้มกระตุก
" คงเป็เช่นนั้น " เป็อู๋ซวนที่ตอบเพราะตนเองก็เห็นด้วย
แคว้นจ้าวในอดีต้าแร่ทองคำ ซึ่งแร่ทองคำเป็แร่ที่พ่อค้าภายในแคว้นเฉินลักลอบมาค้นพบ พอมาคิดดูอีกทีพ่อค้าคนนั้นก็เป็คนของหนิงอ๋องด้วย
แร่ทองคำตอนนี้อยู่ในป่าลึก ซึ่งป่าที่ว่าก็ติดกับค่ายทหารมาก
คงต้องวางแผนส่งทหารไปเอาแร่ทองคำออกมาก่อนที่พวกมันจะไหวตัวทัน
ศึกครั้งนี้เป็การเบี่ยงเบนซะมากกว่า ใช่แล้วแคว้นจ้าวจงใจให้ทหารของตนออกรบ เพื่อที่จะได้นำกองกำลังส่วนหนึ่งไปเอาแร่ทองคำออกมา
ในอดีตเป็ตรงนี้ที่เลี่ยงหรงพลาดท่าไปแม้จะเป็ฝ่ายชนะศึกก็ตาม
เลี่ยงหรงมิได้พูดถึงแร่ทองคำในการประชุม แต่ก็วางแผนการรบคร่าวๆที่ได้มาจากในอดีต เื่นี้เห็นทีต้องปรึกษาชินอ๋องดู รึที่ชินอ๋องมาที่นี่ก็เื่แร่ทองทำ อืมมีความเป็ไปได้สูง ถึงแม้จะยังไม่แน่ใจก็ตาม
ใช่เวลาหนึ่งชั่วยามก็ได้แผนรบคร่าวๆ เพื่อให้มีการจัดเตรียมทัพก่อน เลี่ยงหรงพอรู้จำนวนทหารและกลยุทธ์ของแคว้นจ้าวมา แต่ก็ต้องรอสายข่าวยืนยันอีกที
" เลิกประชุมได้ อู่ซวน ลู่เฟิน พวกเ้าอยู่ก่อน " อู่ซวนกับลู่เฟินถือได้ว่าเป็สหายที่รู้จักกับเลี่ยงหรงั้แ่มาเกณฑ์เป็ทหารใหม่ๆ จึงถือว่าเป็สหายสนิทที่สุดก็ว่าได้
" มีเื่อันใดหรือ " ลู่เฟินถามอย่างสงสัย
" ลู่เฟินข้าอยากให้คนของเ้าที่ไว้ใจได้ไปสืบเื่หนึ่ง " ลู่เฟินที่ได้ยินก็ยิ่งสงสัยเข้าไปใหญ่
" เื่อันใด "
" เื่แร่ทองคำ " เลี่ยงหรงบอกรายละเอียดเกี่ยวกับแร่ทองคำไม่ว่าจะเป็สถานที่รอบๆที่เจอ ทางเดินเข้าไปในถ้ำให้หลีกเลี่ยงอันใดบ้าง
" ได้ " แม้จะแปลกใจก็ตามที่มีเื่แร่ทองคำเข้ามาเกี่ยวข้อง แต่ลู่เฟินก็มิได้ถามอันใดให้มากความ เพราะรู้ว่าเลี่ยงหรงมีเหตุผล
เลี่ยงหรงเล่าถึงความเป็ไปได้ที่เกี่ยวข้องกับแคว้นจ้าวและแร่ทองคำให้ทั้งสองได้ฟังที่เห็นมาจากในอดีต มาบอกเป็นัยๆให้ทั้งสองได้เข้าใจ
" พวกเ้าคิดเห็นเป็เช่นไร "
" มีความเป็ไปได้สูงมาก " อู๋ซวนตอบ
" เช่นนั้นสืบเื่แร่ทองคำก่อนเป็ไงอย่างไร พอรู้ว่าเื่แร่ทองคำเป็จริงค่อยวางแผนอีกทีมั้ย ยังไงเสียก็มีชินอ๋องอยู่ด้วย พระองค์คงมาเพราะเื่นี้อย่างแน่นอน " ตอนนี้ข้อมูลยังไม่ละเอียดพอ แต่ก็อย่างที่ลู่เฟินพูดไป
" ดี ตามนี้ "
ประชุมเสร็จเลี่ยงหรงก็ตรงไปยังที่พักของชินอ๋อง
" ไปแจ้งท่านอ๋องว่าข้ามีเื่จะปรึกษาด้วย " เป็องครักษ์คนสนิทหรือก็คือมือขวาของชินอ๋อง นามว่า เสี่ยวซาน ที่เฝ้าหน้าประตูที่พักของชินอ๋องเอาไว้
" ท่านแม่ทัพรอสักครู่ " ไม่นานนักเสี่ยวซานก็กลับพร้อมผายมือไปทางชินอ๋องที่นั่งอยู่
" เสี่ยวซานเ้าออกไปก่อน " หืมมิใช่ว่าเป็เื่งานเสี่ยวซานจะต้องอยู่ด้วยมิใช่รึ นี่ไม่เท่ากับว่าข้าอยู่ชินอ๋องกันสองต่อสองหรอกรึ
ชินอ๋องยิ้มให้เลี่ยงหรงก่อนจะสั่งให้นั่งลง
" ไม่ทราบว่ามีเื่อันใดอยากคุยกับเปิ่นหวางรึ "
" ท่านอ๋องทราบเื่แคว้นจ้าวรึยังพ่ะย่ะค่ะ " ไม่รอช้าเลี่ยงหรงก็เข้าประเด็นโดยทันที
" เปิ่นหวางทราบแล้ว " ไม่ต่างจากที่คิดสักเท่าไหร่นัก
" แล้วเื่แร่ทองคำ "
" เปิ่นหวางเองก็ได้รับคำสั่งจากฝ่าาให้มาที่นี่ " ค่อยยังชั่วหน่อย เพราะเื่นี้เกี่ยวข้องกับหนิงอ๋อง เกิดเื่อันใดขึ้นมาอย่างน้อยยังพอมีชินอ๋องรับมืออยู่
" ชินอ๋องจะทำอย่างไรต่อหรือพ่ะย่ะค่ะ " อ่าข้าเริ่มใจคอไม่มีกับรอยยิ้มนั้นซะแล้วสิ
" เลี่ยงหรง " จู่ๆชินอ๋องก็เรียกชื่อข้าขึ้นมา รู้สึกแปลกๆยังไงก็ไม่รู้ " หรงเอ๋อร์ " มาไม้ไหนอีกเนี่ยมาลงมาเรียกอะไรแบบนี้กัน
ถึงจะบ่นในใจแบบนั้น แต่หูกับแดงเรื่อ หึๆไม่รู้เลยว่าเขินอยู่ จริงจริ๊งงงงง
" ท่านอ๋องทรงอย่าเรียกกระหม่อมเช่นนี้เลยพ่ะย่ะค่ะ "
" อยู่กับเปิ่นหวางสองต่อสองมิต่อพูดคำาาศัพท์หรอก พูดกับเราธรรมดาเถิด " นะนี่ท่านอ๋องไม่ได้กินอะไรผิดสำแดงมาใช่รึไหม
" คงมิเหมาะ " เลี่ยงหรงรีบปฏิเสธทันที
" ข้าว่าเหมาะก็คือเหมาะ " หึยนี่มันบังคับกันชัดๆเลย แต่เลี่ยงหรงก็ยังคงทำหน้านิ่งเช่นเดิม แต่ในใจนี่เต้นแรงมากทีเดียว
" งั้นกระหม่อมก็มิกล้าขัด "
" เ้าช่างน่ารักยิ่งนัก มิต้องเขินพี่ขนาดนั้นก็ได้ " ข้าจะบ้าตาย ใครก็ได้พาข้าออกไปจากตรงนี้ที
" ทะ…ท่าน "
" เรียกพี่เหลียงเถิด ส่วนข้าจะเรียกเ้าว่า หรงหรง อืมหรือเ้าคิดว่าเรียกหรงเอ๋อร์ดี "
อ๊ากกก นี่ท่านอ๋องมิได้เกี้ยวข้าอยู่ใช่รึมั้ย แถมชื่อที่ดูสนิทสนมเช่นนี้ข้ามิกล้าตอบหรอก
“ งั้นหรงเอ๋อร์คิดว่าจะทำเช่นไรดี “ เฮ้ย ท่านช่างไร้ยางอายยิ่งนัก มิใช่ว่าไม่ให้เสี่ยวซานอยู่เพราะเหตุนี้ใช่รึไม่
“ ข้าให้คนตามสืบอยู่ว่าเป็ความจริงหรือไม่ " จริงๆเลี่ยงหรงทำทีเป็สืบไปงั้นเพราะตนก็รู้อยู่แก่ใจแต่ก็ไม่อยากให้มีใครสงสัยจึงทำเช่นนี้ " ถ้าเกิดว่าเป็ความจริงอาจจะมีการขนแร่ทองคำออกมา “
“ คงทำได้ยาก “ ชินอ๋องกล่าว
“ ถ้าพรางตาแบบทำให้เหมือนพวกพ่อค้ากำลังขนสินค้า มีตัวล่อไว้สักหน่อยก็ไม่เลว หรือจะแผนซ้อนแผนอีกที “ เหตุการณ์ในครั้งนี้ต่างจากอดีต เมื่อมีการเปลี่ยนแปลง อนาคตก็จะเปลี่ยนตามไปด้วย
“ เดี่ยวข้าจะให้คนของข้าช่วยอีกแรง หรงเอ๋อร์มีอันใดปรึกษาพี่ได้ตลอด “ ไม่ชินเลยในอดีตท่านมิได้เป็เช่นนี้ หรือว่าชินอ๋องจะย้อนเวลากลับมาด้วย แต่ในความรู้สึกของข้าคิดว่าคนตรงเหมือนไม่ใช่ชินอ๋องที่ข้ารู้จัก ทั้งแววตา น้ำเสียง กิริยาท่าทาง ก็มิเหมือน จะบอกว่าเปลี่ยนไปก็ไม่เชิง คนเราจะเปลี่ยนไปราวกับคนละคนได้ด้วยหรือ
เลี่ยงหรงถึงจะรู้เหตุการณ์ในอดีตก็ใช่ว่าจะได้เปรียบเสมอไป เปลี่ยนเื่หนึ่ง ในอนาคตก็ต้องเปลี่ยนตามผลลัพธ์ที่ได้ตามมา อย่างเช่นที่ชินอ๋องเสด็จมาที่นี่เองด้วย คงต้องระวังตัวให้มากขึ้น
การที่ชินอ๋องมาที่นี่เกี่ยวข้องกับเื่ของการเมืองอย่างเห็นได้ชัด ข้าเองก็ต้องระวังตัวให้มาก ต้องทำผลงานใหญ่เพื่อขอราชโองการเื่คู่ครองเผื่อเอาไว้ เล่ห์เหลี่ยมการเมืองกับทหารย่อมต่างกัน ป้องกันเอาไว้ดีกว่าไม่ทำอะไรเลย
“ ท่านอ๋อง คุณหนูเจียงขอเข้าเฝ้าพ่ะย่ะค่ะ “ เฮ้ย~ มีมารมาขัด
“ เช่นนั้นท่านอ๋อง กระหม่อมขอตัว “ เลี่ยงหรงมิทันได้เห็นสีหน้าของชินอ๋อง ระหว่างทางก็เจอเข้ากับคุณหนูเจียง แต่ข้าก็มิได้สนใจนางแม้แต่น้อยจึงเดินผ่านราวกับคุณหนูเจียงเป็เพียงธาตุอากาศที่ไม่มีความสำคัญอันใด
วันนี้มีเื่ให้คิดเยอะ ไปพักสายตาสักหน่อยก็ดี พรุ่งนี้มีงานต้องเคลียร์อีก แล้วต้องรีบฝึกซ้อมทหารอีก เพราะแผนในครั้งนี้ยังไม่เคยใช้มาก่อน ทหารบางคนอาจจะต้องปรับเปลี่ยนตามให้ทันก่อนถึงศึกกับแคว้นจ้าว
สามวันต่อมา
ลู่เฟินมาหาเลี่ยงหรงรายงานเื่ที่พบแร่ทองคำแล้ว เมื่อรายงานเสร็จเลี่ยงหรงก็ให้ทหารที่เฝ้าอยู่หน้าที่พักไปตามรองแม่ทัพเพื่อจะวางแผนสำหรับการขนย้ายแร่ทองคำ เมื่อวางแผนกันก็ไปปรึกษาชินอ๋องอีกที แต่เดิมูเาลูกนี้ก็ไม่มีเ้าของ (ที่จริงก็มีเ้าของนะแต่ตอนนี้เสียชีวิตแล้ว ซึ่งเ้าของเองก็ไม่มีญาติที่ไหน ทางการจึงมอบให้แก่ค่ายทหาร ) แต่บังเอิญอยู่ติดกับค่ายทหาร หากพวกขุนนางรู้เข้าว่าูเาลูกนี้มีของดีมีหรือที่จะไม่เกิดความโลภอยากมีอยากได้
เื่แร่ทองคำ เมื่อนำออกมาได้แล้ว ควรมอบให้ชินอ๋องไปจัดการน่าจะดีกว่า
บางทีเลี่ยงหรงก็คิดว่าชินอ๋องมิน่ามาเลย นี่ไม่เท่ากับว่าฝ่ายหนิงอ๋องมาเห็นอาจเกิดความเข้าใจผิดได้ ส่วนคุณหนูเจียงนางก็เป็หลานสาวของไทเฮาจึงทำให้สถานะทางสังคมของนางจึงอยู่สูงในอดีตคุณหนูเจียงก็เป็พระสนม ตำแหน่งเฟย แต่เลี่ยงหรงก็จำมิได้ว่าตำแหน่งใด
แต่เลี่ยงหรงติดตรงชาติตระกูลนางนี่แหละ คุณหนูเจียงมาจากตระกูลเดียวกับไทเฮาและพระสนมกุ้ยเฟยเท่ากับอยู่ฝ่ายเดียวกันกับหนิงอ๋อง หรือจะใช่แผนสาวงาม แต่พอดูแล้วชินอ๋องก็มิได้สนใจนางขนาดนั้น ออกจะทำตามมารยาทเฉยๆในบางที
คุณหนูเฉิน เป็ว่าที่พระชายาเอกของชินอ๋อง ก็เท่ากับเป็ว่าที่ฮองเฮาด้วย ถ้าจำไม่ผิดเจอกันครั้งแรกก็หลังจบากับแคว้นจ้าว ที่ฝ่าาทรงจัดงานฉลองชัยชนะ และจุดที่สำคัญอีกอย่างหนึ่งก็คือองค์หญิงจากแคว้นจ้าว เองก็มาอภิเษกเป็พระชายาเอกของหนิงอ๋อง
เรียกได้หลังจบศึกกับแคว้นจ้าว เื่การเมืองเริ่มจะดุเดือดขึ้นมาเรื่อยๆ อ่า~ทำไมถึงไปหลงรักคนแบบนี้ได้กันนะ ทั้งสตรี ทั้งอำนาจ เื่น่าปวดหัว ช่างไม่มีอิสระด้วยซ้ำ ใยข้าต้องมาชอบคนเช่นท่านกันนะ มิมีข้อดีอันใดเลยแท้ๆ
201
