กำเนิดใหม่ กับครอบครัว ที่แสน [จะ] ธรรมดา [มั้ง]

ในยุค ค.ศ. 20xx
ชาญชายหนุ่มกลางคน อายุ 38 ปี ทำงานเป็นพนักงานบริษัท IT บังหน้า แต่เบื้องหลังเขาทำงานให้กรมตำรวจแห่งชาติ คอย Hack ข้อมูลต่างๆ จากผู้ก่อการร้ายทุกรูปแบบ ที่สร้างปัญหา รวมไปถึง ข้อมูลการซื้อ-ขาย สินค้าผิดกฏหมายทุกประเภท
ณ ปัจจุบัน ในโรงพยาบาล
ชาญ ในตอนนี้นอนอยู่บนเตียง ที่มีเจ้าหน้าที่ชุดขาวเข็นไปตามทางด้วยความเร่งรีบ สองมือของชาญกุมหน้าอกที่อาบไปด้วยเลือดที่ชุ่มโชก เสียงลมหายใจเริ่มจะแผ่วเบาลง แม้จะมีเครื่องออกซิเจนช่วยหายใจก็ตาม สติของชาญก็เริ่มที่จะพร่ามัว
ย้อนกลับไป 30 นาทีก่อน
ชาญกำลังทำงานในบริษัท IT แห่งหนึ่ง ในขณะเลิกงาน ชาญก็รีบรุดหน้าออกจากบริษัททันที วันนี้เขามีนัดกับสาวสวยในรอบหลายปี เขาครองตัวเป็นโสดมานาน [หาไม่ได้] จนกระทั่งได้พบกับสาวสวยคนนึง เธอมีชื่อว่า หลิน และวันนี้เขาตัดสินใจที่จะบอกรักเธอภายในร้านอาหารที่เขานัดเจอนั่นเอง
"แฮ่ก แฮ่ก" เสียงของชาญที่เหนื่อยหอบจากการวิ่งระยะไกลมา
สายตาของชาญสาดส่องไปมา จนเจอกับหลินที่โต๊ะอาหารที่เขาได้จองเอาไว้ เขารีบก้มสำรวจเสื้อผ้าหน้าผม เพื่อเช็คความเรียบร้อย และรีบเอาน้ำหอมมาฉีดดับกลิ่นเหงื่อทันที เพราะนี่เป็นครั้งแรกที่เขามีโอกาสได้พูดคุยกับหญิงสาวแบบสองต่อสองครั้งแรก อาการประหม่าและเขินอาย จึงมีมากกว่าปกติ ในขณะที่เขากำลังจะก้าวเท้าเดินเข้าไปภายในร้าน ก็ถูกหยุดด้วยเสียงหนึ่งที่ดังขึ้นด้านหลังของเขา
"ใช่ คุณชาญ ฤทธิยะ หรือเปล่าครับ" เสียงราบเรียบเอ่ยถามขึ้น
"ใช่ครับ ไม่ทราบว่ามีอะไรหรือเปล่าครับ" แม้จะงงๆ แต่ชาญก็เลือกที่จะตอบอย่างสุภาพ
"ผมชื่อ น็อก นะครับ พอดีผมมีของมาฝากคุณในเดทครั้งแรกของคุณน่ะครับ" น็อกยังพูดด้วยเสียงที่ราบเรียบ แต่ปลายเสียงเริ่มที่จะสั่นเล็กน้อย ก่อนจะมอง ซ้าย ขวา แล้วหยิบปืนพกขึ้นมาช้าๆ ก่อนจะรัวกระหน่ำยิงชาญไปจนหมดแม็ก
ชาญที่สะดุ้งตกใจ แต่ยังไม่ทันทำอะไร พอรู้สึกตัวอีกทีก็พบว่าร่างของเขาตอนนี้ พรุนไปด้วยกระสุนจำนวนนับไม่ถ้วน พร้อมกับเลือดสดๆ ที่ไหลทะลักราวกับเขื่อนแตก ก่อนจะล้มตัวลงไปนอนชักกระตุกเล็กน้อย
กลับมาที่ โรงพยาบาล
ชาญในตอนนี้ที่สติเริ่มพร่ามัว ได้แต่หวนนึกถึงเรื่องราวต่างๆ ในชีวิตที่ผ่านมา เขาเอาแต่ช่วยเหลือคนอื่น โดยไม่หวังสิ่งตอบแทนใดใด และเขาเองก็แทบจะไม่เคยทำความชั่วอะไรเลย แต่กลับกัน เขากลับถูกใครที่ไหนก็ไม่รู้มายิงกราดใส่เขา แถมดันไม่บอกด้วยว่าเขาทำอะไรผิด ชาญได้แต่หัวเราะสมเพศตัวเอง
"หากพระเจ้ามีจริง แสดงว่าท่านคงจะตาบอดจริงๆ นั่นแหละ ถ้าหากมีโอกาสได้พบเจอ ขอตบกระบาลสักทีเหอะ" ก่อนจะสิ้นลมหายใจตายไปอย่างน่าอนาถ
ผ่านไปสักพักใหญ่ ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น จู่ๆ ชาญก็ลืมตาตื่นขึ้นมา แต่ที่น่าแปลกใจก็คือ ที่นี่ที่ไหน เพราะรอบๆด้านนั้น เต็มไปด้วยความมืดมิดไม่มีที่สิ้นสุด ก่อนจะปรากฏชายคนนึงยืนอยู่เบื้องหน้าชาญ พอชาญเริ่มได้สติ
"แก..แก นี่เอง แกฆ่าฉันเพราะอะไร" ชาญพยายามอย่างมากในการสงบสติอารมณ์
น็อก ชายหนุ่มเบื้องหน้าที่ลงมือสังหารชาญอย่างโหดเหี้ยมยืนนิ่ง ก่อนจะค่อยๆ ก้มหัวลงช้าๆ น้ำตาชายหนุ่มค่อยๆ ไหลรินออกม่ "ผมขอโทษครับ" หลังจากนั้นน็อกก็ยื่นมือออกไปด้านหน้าชาญ พร้อมๆ กับความทรงจำมากมายทะลักเข้าสู่สมองโดยตรง ผ่านไปเพียงชั่วครู่ น็อกเอ่ยบางอย่างขึ้นที่ฟังดูแล้วน่าปวดหัวมากๆ
"โลกนี้ไม่มีสีขาว หรือ สีดำ มีเพียงการอยู่รอดที่เป็นสัจธรรมที่แท้จริง การบรรลุผ่านพ้นวัฏสงสารเป็นสิ่งที่มนุษย์พึงแสวงหา หากต้องการผ่านพ้นวัฏสงสารจงละทิ้งกายมนุษย์ แต่นั้นมิใช่ทางเลือกของปุถุชนธรรมดาทั่วไป"
หลังจากพูดจบ ร่างของน็อกก็เริ่มสลายหายราวกับฝุ่นผงอย่างช้าๆ และมีเสียงพูดบางเบาราวกับจะสั่งเสีย
"ผมรู้สึกผิดมาก และต้องขอโทษคุณอีกครั้งครับ ผมอยากให้คุณช่วยดูแลพ่อกับแม่และน้องสาวผมด้วยครับ แต่ถ้าหากไม่ผมก็จะไม่โทษใดๆ กับคุณเลย แค่อย่าทำร้ายพวกเขาก็พอครับ ผมขอโทษจริงๆ ครับ"
ชาญที่ยืนดูมองร่างนั้นสลายหายไป ในใจก็พลันคิดเรื่องต่างๆ นาๆ เข้ามา ความทรงจำที่ถูกส่งต่อมาทำให้ชาญรู้ว่าเขานั้นตายด้วยความเข้าใจผิดนี่เอง ในตอนแรกที่ชาญโกรธแค้นนั้น แต่ตอนนี้กลับแปรเปลี่ยนสงสารแทน ก่อนจะเอ่ยตอบอย่างหนักแน่น เพื่อให้อีกฝ่ายจากไปอย่างหมดห่วง
"วางใจเถอะ ถ้ามีโอกาสฉันจะช่วย และแก้แค้นให้นายเอง" โดยมีเพียงรอยยิ้มประดับที่ใบหน้าของน็อกก่อนร่างจะสลายหายไปอย่างสมบูรณ์
ระหว่างนั้นเองชาญก็เพิ่งนึกขึ้นได้ "เชรี้ยยยยย นี่มันที่ไหนว่ะ แล้วตรูจะออกไปยังล่ะเนี่ยยย!!"
"พรึ่บ!"
จู่ๆ ก็เกิดเปลวไฟจำนวนมากขึ้นสองข้างทาง แล้วปรากฏทางเดินสายหนึ่งที่ทอดยาวออกไปไกลสุดลูกหูลูกตา ชาญจึงตัดสินใจเดินไปตามเส้นทางตรงหน้าทันที ในไม่ช้าชาญก็พบเจอกับหลุมดำขนาดเท่ากับประตูบานหนึ่งเข้า ในใจก็อดรู้สึกที่จะหวาดกลัวไม่ได้
"ฟู่วววววว!!!"
"ว้ากกกกก อะไรฟร่ะเนี่ยยย??"
เกิดสายลมกรรโชกขึ้นภายใน ร่างของชาญนั้นเปรียบเสมือนใบไม่ที่ไร้น้ำหนัก และกำลังถูกดูดเข้าไปยังหลุมดำรูปร่างเหมือนประตู โดยที่ไม่อาจขัดขืนได้ ก่อนที่สติของชาญจะดับวูปไปอีกครั้ง...........

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทนำ

นิยายแนะนำ

กำเนิดใหม่ กับครอบครัว ที่แสน [จะ] ธรรมดา [มั้ง]

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทนำ

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้