H.D : แฟนปลอมๆ NC18+

ใช้เวลาไม่นานฉันและอาร์มก็กลับถึงคอนโด

"หิวมั้ยครับ" อาร์มเอ่ยถามฉัน

"ไม่แล้วค่ะ" 

"อาบน้ำกัน"

"อาร์มอาบก่อนเลย น้ำขิงเก็บของก่อน"

"ได้ครับ" 

ARM TALK

ผมเดินเข้าห้องน้ำ และเปิดน้ำให้เต็มอ่าง ใส่สบู่เหลวลงไป ให้กลิ่นหอม และตีฟองเล็กน้อย

ผมถอดเสื้อผ้าออกหมด และเดินออกไปหาน้ำขิง ที่ตอนนี้เก็บของเสร็จแล้ว

~พรึ่บ~ ผมอุ้มเธอขึ้น

"ว๊ายยย" น้ำขิงร้องออกมาด้วยความ๻๠ใ๽

"๻๷ใ๯หรอเมีย" ผมเอ่ยถามยิ้มๆ

"ก็ใช่น่ะสิ่ แล้วอุ้มทำไมเนี่ย"

"อาบพร้อมกัน"

ผมเดินตรงเข้าห้องน้ำ ปล่อยเธอลงและถอดเสื้อผ้าของเธอออก

"ลงไปสิ่ เดี๋ยวอาร์มขัดหลังให้"

"นึกยังไงเนี่ย" น้ำขิงทำหน้างงๆ และเดินลงอ่างอาบ ผมก็เดินตามและนั่งด้านหลังเธอ

"ก็หลังน้ำขิงขี้ไคลเยอะมากกก" ผมแกล้งเธอเล่น แผ่นหลังเธอขาวเนียนจะตาย

"ไอ้บ้าอาร์ม ไม่อาบด้วยแล้ว" เธอทำท่าจะลุกขึ้นแต่ผมจับเอวเธอให้นั่งลงที่หว่างขาผม

"แซวเล่นเฉยๆ" ผมพูดพร้อมหอมที่คอขาวๆของเธอ

"อื้มมม จั๊กจี้" น้ำขิงเอียงคอหลบ

ผมค่อยถูสบู่ที่ร่างกายตัวเอง และร่างกายเธอ

"นี่อาร์ม จะบีบอีกนานมั้ย" น้ำขิงเอ่ยขึ้น เมื่อผมเอาแต่บีบเค้นหน้าอกเธอ

"นานครับ" ผมตอบและออกแรงบีบเพิ่มขึ้น

"พอแล้ว ล้างตัวได้แล้ว" 

"ก็ได้ๆ" ผมล้างตัวให้น้ำขิงและผม และเช็ดตัวให้เรียบร้อย

"ไม่ต้องใส่" ผมดึงผ้าขนหนูออกจากมือน้ำขิง

"หืมมม"

ผมอุ้มน้ำขิงและค่อยๆวางเธอลงบนเตียง แล้วขึ้นคร่อมเธอทันที

น้ำขิงนอนมองหน้าผมยิ้มๆ ผมก็เริ่มบทรักกับเธอ จนเวลาล่วงเลยไปถึงตี1

"อาร์มรักน้ำขิงที่สุดเลยนะ ฝันดีครับ" ผมกอดเธอจากด้านหลัง และกระซิบที่ข้างหูเธอ

"น้ำขิงก็รักอาร์ม"  เรา2คนนอนกอดกันทั้งที่ร่างกายเปลือยเปล่า จนหลับไป

เช้าวันต่อมา

ผมปลุกเธอแต่เช้าเพราะต้องไปเรียน กว่าเธอจะยอมลุกขึ้นมา เล่นซะเกือบสาย

"อาร์มขับช้าๆหน่อยสิ่" น้ำขิงเอ่ยขึ้นขณะที่ผมขับอย่างเร็ว

"เดี๋ยวสาย"

"มันเร็วไป" 

"เพราะใครล่ะ กว่าจะยอมตื่น"

"เพราะอาร์มนั่นแหละ หื่นซะน้ำขิงหมดแรง" เธอพูดพร้อมชักสีหน้าใส่

"นอนเฉยๆบอกหมดแรง"

"เฉยบ้าไร" 

~เพี๊ยะ~ น้ำขิงพูดจบก็ตีเข้าที่แขนผม

"ฮ่าๆ ยอมแล้วๆ"

ผมขับต่อมาอีกไม่นาน ก็มาถึงมหาวิทยาลัย

มหาวิทยาลัยK

NAMKHING TALK

"ฮัลโหล เพื่อนๆ" ฉันทักทายโบว์และเอแคร์ ด้วยน้ำเสียงกระแดะๆ ฮ่าๆ

"สะตอมากเลยค่ะชะนี" เอแคร์เบะปากใส่ฉัน

"แบร่" ฉันแลบลิ้นกลับไป

"ไปบ้านอาร์มมา เป็๞ไงบ้าง" โบว์เอ่ยถาม

"ตอนแรกฉันคิดว่าไม่รอดแล้ว"

"ทำไมล่ะ"

"ก็แม่อาร์มไม่ยอมรับฉันเลยน่ะสิ่ แถมชวนยัยแองจี้มาด้วย"

"แล้วแกรอดมาได้ไงชะนี" เอแคร์ถามต่อ

"ฉันเอาความสวยเข้าสู้" ฉันพูดพร้อมเชิดหน้า

"มั่นหน้ามากกก" เอแคร์ทำหน้าเอือมๆ

"ฮ่าๆๆ" โบว์หัวเราะออกมา

"ที่ฉันรอดเพราะ @$?!&€~^¤£√¢€" ฉันเเล่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นที่บ้านอาร์มให้โบว์และเอแคร์ฟัง

"ว๊าวว ดีใจด้วยแก" ยัยโบว์เอ่ยขึ้น

"ดีใจด้วยเช่นกันย่ะ" ยัยเอแคร์พูดต่อ

"ขอบใจย่ะ"

จากนั้นอาจารย์ก็เข้าสอน พวกเรานั่งเรียนกันจนบ่ายสาม

หลังเลิกเรียน

"อาร์มยังไม่มาอีกหรอ" โบว์เอ่ยถาม

"ยังเลยโทรก็ไม่รับ" ฉันโทรหาตั้งหลายสายแล้ว แต่ไม่รับโทรศัพท์ฉันเลย

"เดี๋ยวรอเป็๲เพื่อนชะนี" 

"ไม่เป็๞ไร พวกแกกลับได้เลย เดี๋ยวฉันไปหาอาร์มที่คณะ" 

"แกอยู่ได้แน่นะ" โบว์ถามฉัน

"ได้สิ่ยะ"

"โอเค งั้นฉันกลับละ" เอแคร์พูดต่อ

"อยู่ดีๆนะ" โบว์พูดยิ้มๆ

"จ้าา"

2คนนั้นเดินออกไป ฉันเลยเดินตรงไปที่ตึกคณะวิศวะ

ตึกคณะวิศวะ

ฉันเดินมาที่หน้าตึกและมองตรงไปที่โต๊ะประจำของแก๊งค์H.D 

ฉันเห็นเขาแล้ว เขานั่งอยู่กับสาวสวยคนนึง ถ้าฉันจำไม่ผิด เธอเป็๞ดาวคณะวิศวะเมื่อปีที่แล้ว

อาร์มนั่งคุยกับเธอคนนั้นอย่างสนิทสนม ขนาดฉันเดินเข้าไปใกล้ๆ เขายังไม่เห็น

"จะกลับมั้ย" ฉันเอ่ยขึ้นมาเสียงเข้ม สีหน้าของฉันตอนนี้พร้อมปะทะสุดๆ -*-

"น้ำขิง!!!" อาร์มเรียกชื่อฉันอย่าง๻๠ใ๽

"ใครหรอคะ" ผู้หญิงคนนั้นถามอาร์ม 

"เพื่อนอ่ะ"  ฉันตอบเอง

"เพื่อนบ้าไรน้ำขิง / นี่แฟนอาร์มเอง" อาร์มว่าฉัน และหันไปบอกกับผู้หญิงคนนั้น

"อ๋อ แฟนมาละ งั้นแยมไปก่อนนะคะ ค่อยโทรคุยกันเนอะ" ผู้หญิงคนนั้นพูดทิ้งท้ายและเดินออกไป แต่เดี๋ยวนะ! โทรคุยงั้นหรอ -*-

"น้ำขิงๆๆ" อาร์ม๻ะโ๷๞เรียกฉัน ขณะที่ฉันกำลังเดินหนี ฉันโมโหมากกกก

ฉันเดินออกมาหน้ามหาวิทยาลัย ตั้งใจว่าจะเรียกแท็กซี่กลับ

รถเก๋ง BMW สีดำ คันที่ฉันคุ้นเคยมาจอดอยู่ตรงหน้า

"น้ำขิงค้าบบ กลับคอนโดด้วยกันนะ" อาร์มเดินลงมาดึงแขนฉัน

"..." 

"น้ำขิงงอนอาร์มหรอค้าบบบ"

"..."

"กลับคอนโดกันนะ ไปคุยกันที่ห้องนะครับ"

"..."

ฉันไม่ตอบอะไรแต่ยอมเดินไปขึ้นรถเขา เพราะฉันอายคนแถวนั้น ก็อาร์มน่ะเขาอ้อนฉันอย่างกับเด็ก!

เมื่อมาถึงคอนโด ฉันเดินนำหน้าเข้าห้อง อาบน้ำและเดินขึ้นเตียงนอน

"น้ำขิง หลับแล้วหรอ" อาร์มอาบน้ำเสร็จเขาก็มานั่งลงที่ข้างๆฉัน 

"..." ฉันไม่ตอบและพยายามข่มตาหลับ

20.30น. 

ฉันสะดุ้งตื่นขึ้นมา เห็นอาร์มกำลังนั่งมองหน้าฉัน

"ตื่นสักที" เขาเอ่ยยิ้มๆ

"..."

"ผู้หญิงคนนั้นเขาชื่อแยม เรารู้จักกันตอนประกวดนั่นแหละ"

"..."

"เขาเป็๲รุ่นน้องเรา1ปี และเขาจะต้องทำรายงาน ก็เลยมาปรึกษาอาร์ม เพราะอาร์มผ่านมาแล้ว"

"แล้วทำไมไม่รับโทรศัพท์" ฉันเอ่ยถาม

"อาร์มลืมไว้ในรถ๻ั้๹แ๻่เช้าแล้ว" 

"..." เชื่อได้ไหมเนี่ย

"จริงๆนะครับ เชื่ออาร์มนะ"

"เชื่อได้แน่นะ"

"ได้สิ่ น้ำขิงเชื่อใจอาร์มนะ อาร์มรักน้ำขิงมาก" อาร์มจับมือฉันไว้ แววตาของเขาดูจริงจัง

"ห้ามเข้าใกล้ผู้หญิงคนไหนอีก" ฉันชี้หน้าและพูดกับเขา

"ไม่แล้วคร้าบบ แค่นี้ก็เข็ดแล้ว" เขาบอกฉันและยิ้มกว้าง

ฉันเชื่อใจอาร์มนะ แต่ฉันว่าผู้หญิงคนนั้นต้องไม่เบาแน่ๆ

~จ๊อกกก~ เสียงท้องฉันเอง ฉันหิวมาก ๻ั้๫แ๻่เที่ยงยังไม่ได้กินอะไรอีกเลย -.,-

"ไปกินข้าวเถอะ ท้องร้องดังขนาดนี้ ฮ่าๆๆ" อาร์มหัวเราะออกมาเสียงดัง

"แฮร่ๆ มีไรให้กินป่าว"

"มีสิ่ อาร์มทำไว้แล้ว" 

"น่ารักที่สุด"

ฉันเดินออกมาที่โต๊ะอาหาร มีข้าวราดหมูทอดกระเทียมวางอยู่

"อุ่นมั้ย อาร์มเอาเข้าไมโครเวฟให้"

"ไม่ค่ะ น้ำขิงกินได้" ฉันตักข้าวเข้าปากทันที ฉันกินอย่างเอร็ดอร่อย จนข้าวไม่เหลือสักเม็ด...

*********END EP17**********

​SPOIL

​"ขอยืมแฟนหน่อยได้มั้ยคะ"

"ไม่ให้ยืมค่ะ"

​*****************************