เกิดใหม่เป็นไอ้เจิด

ตอนที่หนึ่งร้อยสอง เรือเหาะแม่นาง

อาจารย์คงร่ายคาถาอยู่สักพัก

ก็ทำท่าให้ผมร่ายคาถาตาม

ผมรู้สึกเหมือขนลุกชันเมื่อร่ายคาถาด้วยการมีสร้อยข้อมืออยู่ตรงนี้

จากนั้นประตูหนึ่งก็เปิดขึ้นมาเผยให้เห็นบ้านทรงไทยแห่งหนึ่งที่อยู่ข้างในตัวเรือ

ผมพยักหน้าให้กับพวกไอ้ห้อยไอ้โหนขนข้าวสารน้ำปลา น้ำมัน เข้าไปในบ้านทรงไทยนั้น

ว่าหากมีที่ให้พักอย่างนี้แล้ว ไม่ว่าเดินทางไปไหนผมคงปลอดภัยยหากศัตรูหาสถานที่ที่ผมอยู่ไม่เจอแบบเดียวกับคาถารักษาความลับฟิเดลลิอัสของแฮร์รี่ พอตเตอร์

ตามตำนานการมีเรือนทรงไทยอย่างนี้มีไว้ในตอนสงครามที่กลัวพวกพม่ารามัญจะบุกเข้ามาปล้นฆ่าครอบครัวของเรา

ทำให้พวกเจ้าคุณที่มีวิทยาอาคมนั้นได้สั่งให้บ่าวไพร่รวบรวมข้าวปลาอาหารแห้งและน้ำดื่มต่างๆเอาไว้ในตัวเรือนพร้อมกับใช้คาถาปิดตัวเรือนเอาไว้

ไม่ให้ใครเข้ามากล้ำกรายได้และคิดว่าหากตนเองรอดชีวิตกลับมาจะมาเปิดเรือนในภายหลัง

แต่เจ้าคุณก็อาจจะไม่กลับมาจากสงคราม

เป็นที่น่าสงสัยว่าคนที่มีวิทยาอาคมพรรค์นี้ยังตายในสงครามนี่

พม่ารามัญนั้นมันมีคนอย่างขุนแผนหรือแสนตรีเพชรกล้าอยู่หรือไร?

ไม่มีใครคิดจะสร้างเรือเหาะแล้วเอาน้ำมันหรือทุ่นระเบิดไปโยนใส่กองทัพพม่ารามัญบ้างเลยหรือ?

หรือมีคนคิดทำอย่างนั้นแล้วแต่โดนอีกฝ่ายที่มีความสามารถแอนนิเมจัสแปลงเป็นค้างคาวหรือนกแร้งก่อกวนจนแผนไม่สำเร็จ?

มันคงเป็นการหยิ่งไปหน่อยหากคิดว่าฝ่ายเราเองฝ่ายเดียวจะมีคนที่มีวิทยาอาคมโดยอีกฝ่ายไม่ได้มีท่านราชครูหรือปุโรหิตที่มีวิทยาอาคมเช่นกัน

“สามารถปรุงอาหารใช้ไฟข้างในนี้ได้ไม่มีปัญหาใช่ไหมจ๊ะอาจารย์?”

อาจารย์คงพยักหน้า

“ข้าใช้คาถากันไฟเอาไว้แล้ว”

เอ่อแต่เรื่องอากาศข้างในล่ะแก้ปัญหาอย่างไร?