หลังจาก แข่งว่ายน้ำเสร็จก็ ซ้อมยิมนาสติกต่อ เทอมนี้ แทบจะไม่มีเวลาว่าง แต่ก็ทำทุกอย่างให้เต็มที่ เพราะนานๆจะมีครั้งหนึ่ง
โตเกียว เรียนทุกวัน และซ้อม ยิมนาสติกทุกสัน ยิ่งแข่งกันติดๆ ครอบครัวเป็ห่วง และคิดถึง อยากมาดูการแข่งขัน เลยมาหาโตเกียว โดยเช่าบ้าน อยู่ใกล้ๆมหาลัยเพื่อความสะดวก ของครอบครัว .ซึ่งก็ใกล้สอบเข้ามาอีก แต่ด้วยความสามารถของโตเกียว ทุกอย่างไม่ใข่ปัญหา 1 สัปดาห์ต่อมา การแข่งขัน ยิมนาสติก รุ่นเยาวชนก็ จัดขึ้น
ซึ่ง ก็มีเพื่อนๆ และ นักกีฬา คนอื่น ในมหาลัยเดียวกันได้ไปแข่ง การแข่งขัน
บาสเก็ตบอลก็จัดขึ้น วันเดียวกัน ซึ่ง จึงทำให้ นักศึกษาคนอื่น ก็ เริ่มรู้จักนักกีฬา มหาลัยของตนเองมากขึ้น จากที่ไม่เคยเห็นและไม่รู้จักมาก่อน โดยที่การแข่งขันที่มีของ มหาลัยตนเอง นักกีฬาจะต้องไปให้กำลังใจ
และคอยอยู่ดูแลกันและกัน ซึ่งการแข่งขันจะจัดขึ้น 5-7 วัน การแข่งขัน ยิมนาสติก แข่งวันที่ 3 ซึ่งครอบครัว และเพื่อนๆ นักกีฬาทั้งหลาย ก็ มาให้กำลังใจ ในภาคเช้าของวันที่ 3 ซึ่งได้เริ่มการแข่งขันแล้ว ทุกคนตื่นเต้นและรอคอย มานาน การแข่งขัน 5 นาที
เริ่มต้นขึ้น แม้การแข่งขันจะใช้เวลาสั้นๆ
แต่ทุกการเคลื่อนไหวมีคะแนน และพยายามให้ผิดพลาดน้อยที่สุด พอการแข่งขันจบลง
โตเกียวก็รู้สึกโล่งอก รอแค่คะแนนออกมา
ระหว่าง นั่งรอ ชิงชิงและครอบครัว นักศึกษา นักกีฬาคนอื่นก็เข้ามา โตเกียวหลานย่า ผลออกหรือยัง หวังเจี่ยได้ยินชื่อ ก็นิ่งคิดไปสักพัก ใช่คนที่ให้ยืมร่ม หรือเปล่า ไม่ใช่มั้ง อะไรจะบัญเอิญขนาดนั้น
พอทุกคนต่างรอผลคะแนน ออกมา ชิงชิงชี้ไปยังบอร์ด คะแนนออกมาแล้ว..เย้ โตเกียวขึ้นอันดับ 1 ทุกคนต่างแสดงความยินดี
คุณย่า คุณพ่อและคุณแม่เองก็ดีใจมาก
ตัวโตเกียวเองก็ดีใจ ที่พยายาม แม้ที่ผ่านมา ไม่ค่อยมีเวลาซ้อมมากเท่าไหร่แต่ทำออกมาได้ดี พอจบการแข่งขันยิมนาสติก ทุกคนก็ ไปทานอาหารกลางวัน รอไปเชียร์ การแข่งขันบาสเก็ตบอล ซึ่ง ชิงชิง เรียกแต่ชื่อ หวังเจี่ยสู้ สู้ ทุกคนก็ต่างเชียร์ หนุ่มหล่อ อยู่แล้ว หล่อ การศึกษาก็ดี กีฬาก็เก่ง
เพอร์เฟ็ค สุดๆ หลังจากการแข่งขันจบลง ทีมหวังเจี่ยคะแนนนำ ทุกคนก็ต่างกลับ และการแข่งขัน กีฬาเยาวชน ก็จบลง ทุกคนก็ถ่ายรูป จากนั้นก็กลับมา มหาลัย
563
