เย่หลันเรียกพนักงานของร้านโรงเตี๊ยมให้เก็บศพทั้งหมดไปส่งตระกูลหยาน นางให้พนักงานบอกกับผู้นำตระกูลหยานว่าไม่มีสิ่งใดเกี่ยวข้องกับโรงเตี๊ยมสัมผัสสวรรค์ และถ้าอยากรู้สาเหตุสามารถหาข้อมูลได้ง่าย ๆ สุดแล้วแต่วิธีการของผู้นำตระกูลหยาน
เมื่อเย่หลันเห็นลั่วเทียนเดินขึ้นมานั่งในรถม้าแล้ว นางก็สั่งให้คนขับรถม้าพาขับเข้าไปตรงจุดจอดรถม้าด้านในโรงเตี๊ยมซึ่งเป็นที่จอดเฉพาะของนาง
เย่หลันคุยกับลั่วเทียนด้วยความตื่นเต้น "นี่ท่านสุดยอดมากเลย หมัดพินาศปฐพีที่ท่านใช้สามารถสอนให้ข้าบ้างได้หรือไม่"
ลั่วเทียนตอบกลับด้วยความภาคภูมิใจเพราะนี่คืออีกวิชายุทธหนึ่งที่ใช้ปราบศัตรูของเขา "ใช่เป็นวิชาหมัดที่สุดยอดจริง ๆ นั่นแหละ แต่ความยากของมันนั้นสุดยอดยิ่งกว่าเพราะมันต้องฝึกสะสมพลังงานเจตจำนงแห่งหมัดให้รวบรวมจนออกมาเป็นภาพลักษณ์ของหมัดได้ โดยใช้เวลานานมากกว่าจะฝึกสำเร็จ ซึ่งวิชานี้มันมีทั้งหมดเก้ากระบวนท่า และอีกอย่างมันก็ไม่ได้เหมาะกับผู้หญิงแบบเจ้าที่ต้องการจะฝึกด้วย"
เย่หลันทำสีหน้าเบะริมฝีปากให้กับลั่วเทียน "แล้วนายน้อยท่านมีวิชาที่เหมาะสมให้ข้าฝึกพัฒนาการบ่มเพาะพลังงานเพิ่มหรือไม่ ? ท่านช่วยชี้แนะข้าที หากท่านมีเวลาว่าง"
"เอาไว้เดี๋ยวข้าเสร็จธุระจากการพักฟื้นพลังก่อน ข้าจะเรียกเจ้ามาหาอีกที" ลั่วเทียนกล่าวกับเย่หลันเสร็จรถม้าก็จอดถึงที่หมายทันที ทั้งสองเดินขึ้นไปยังชั้นที่สิบของโรงเตี๊ยม
เมื่อขึ้นมาถึงชั้นที่สิบแล้วเย่หลันเห็นว่ายังไม่มีใครได้กินอะไรมาจากหอการค้าจึงชักชวนลั่วเทียนให้กินอาหารกับนางก่อน "นายน้อยท่านเหนื่อยมาทั้งวันแล้วพักกินอาหารกับข้าก่อนเถอะ ท่านจะได้ชิมอาหารฝีมือพ่อครัวว่าเขาทำความเข้าใจกับคัมภีร์ที่ท่านให้ไปถึงไหนแล้ว"
ลั่วเทียนตอบกลับ "เอายังงั้นก็ดี เจ้าให้เขาทำอาหารง่าย ๆ ที่ทางโรงเตี๊ยมเจ้ามีวัตถุดิบก็แล้วกัน"
เย่หลันยิ้มอย่างมีความสุขที่จะได้กินอาหารร่วมกันกับลั่วเทียน นางรีบสั่งให้พ่อครัวปรุงอาหารมาเสิร์ฟทันที
เมื่อพ่อครัวได้ข่าวว่านายน้อยลั่วเทียนต้องการที่จะชิมฝีมือการปรุงอาหารของเขา ตัวของพ่อครัวเองดีใจเป็นอย่างมาก เขารีบตอบรับเย่หลันว่าจะจัดแจงให้ทันที เพราะตัวของพ่อครัวเองหลังจากทำความเข้าใจมาทั้งคืนกับคัมภีร์ลับปรุงรสสวรรค์ก็เหมือนจะรู้สึกคันไม้คันมืออยากทำเต็มที่
หลังจากพ่อครัวทำอาหารเสร็จแล้ว เขาเองก็รีบนำไปเสิร์ฟทันที "ข้าลี่อานขอนำอาหารที่ทำเสร็จแล้วมาเสิร์ฟให้กับนายหญิงและนายน้อย"
ลี่อานกล่าวอย่างทะมัดทะแมง ด้วยความกระตือรือร้น
"อาหารอย่างแรกที่ข้านำมาคือ ซุปปลาแหวกว่ายดารา ซึ่งข้านำปลาทะเลมาเป็นวัตถุดิบหลัก และปรุงด้วยสมุนไพรสี่อย่าง ตามด้วยเครื่องเทศ ผลงานที่ได้คือความเข้มข้นของน้ำซุป"
"อย่างที่สองคือ ผัดหมี่ประสานสวรรค์ เป็นการรังสรรค์ด้วยกระบวนการหมักของเหล้าผสานเข้ากับเส้นหมี่ ถักทอขึ้นรูปเป็นเกลียว พร้อมกับปรุงรสด้วยเครื่องเทศ"
"อย่างที่สามคือสายใยผนึกเมืองสวรรค์ เป็นการนำหนวดปลาหมึกหั่นแบ่งแล้วจัดเรียงในถาดวงกลมล้อมรอบด้วยผักสมุนไพร ตามด้วยการราดน้ำจิ้มเข้มข้นไว้ตรงกลาง ซึ่งหนวดปลาหมึกจะค่อย ๆ ดูดซึมน้ำจิ้ม เป็นการจัดสรรค์อย่างลงตัว"
"และทั้งหมดนี้คืออาหารลับพื้นฐานแรกเริ่มสู่การเป็นพ่อครัวสวรรค์ตามคัมภีร์ลับปรุงรสสวรรค์" ลี่อานกล่าวอย่างภาคภูมิใจ
ตอนนี้ทั้งเย่หลันและลั่วเทียนเริ่มกินอาหารที่ลี่อานนำมาเสิร์ฟ โดยสีหน้าของเย่หลันมีดวงตาที่ลุกวาวบ่งบอกว่าอาหารที่นางกินนั้นอร่อยมาก
ลี่อานกล่าวต่อไปว่า "นายหญิงอาหารที่ข้าทำใช้ต้นทุนไม่ถึงจานละสิบเหรียญทองด้วยซ้ำ แค่ข้ารู้จักการควบคุมส่วนผสมให้ถูกต้องและไฟในการทำอาหาร ผลลัพธ์ที่ได้ก็ออกมาอย่างที่เห็น ข้าต้องขอบคุณนายน้อยลั่วเทียนมากจริง ๆ "
เย่หลันที่ได้ยินดังนั้นหัวของนางก็คิดได้ถึงช่องทางรวยทันที