เกิดแรงดูดมหาศาลที่ใจกลางของอัศวินโครงกระดูกแรงดูดรอบตัวอัศวินโครงกระดูกมหาศาลจนบริเวณโดยรอบหายไปกำแพงจากเหล็กต้องสาปและวงเวทต่างๆ ถูกดูดเข้าไปทั้งหมด
น่าแปลกที่เอเลนอร์และเฟร่าไม่ถูกดูดเข้าไปด้วย
พวกเขาไม่ได้สนใจพื้นที่โดยรอบ พวกเขาแค่รู้สึกว่ามีห้องนี้กำลังจะหายไปและพวกเขาก็ถอยหนีออกมาอย่ารวดเร็ว
ในขณะนี้อัศวินโครงกระดูกก็ล้มลงอย่างรวดเร็วและหายไปในไม่ช้า
"เกิดอะไรขึ้น"
เอเลนอร์ถอนหายใจด้วยความโล่งอกและจากนั้นเขาก็มีเวลาดูสิ่งที่เกิดขึ้นผลึกอะโคไนต์ที่แท้จริง และลูกบาศก์โลหะลึกกำลังดึงดูดกันและกัน
และมันกำลังเปลี่ยนรูปร่าง
มันกำลังจะกลายเป็นอะไร?
ขณะที่เอเลนอร์กำลังดูไอเท็มที่กำลังเปลี่ยนแปลงอยู่นั้นก็มีประกายแสงสีดำพุ่งขึ้นมาจากบริเวณที่อัศวินโครงกระดูกจะหายไปเป้าหมายคือเอเลนอร์
“แย่แล้ว!”
ในเวลานั้นการแสดงออกของเอเลนอร์เปลี่ยนไปอย่างกะทันหันและเขากำลังจะก้าวถอยหลังใครจะรู้ว่าประกายแสงสีดำนี้เร็วกว่าและมันก็เกาะเข้ากับแหวนของเอเลนอร์
เอเลนอร์รู้สึกว่ามีบางอย่างกำลังจะเกิดขึ้นนี่คืออะไรกันแน่!
แต่เมื่อเอเลนอร์กำลังจะลงมือและเตรียมรับมือเขาก็ตระหนักว่าสถานการณ์ดูเหมือนจะไม่ถูกต้องนัก
หลังจากบินมาเกาะแหวนแล้วมันไม่ได้ทำการเคลื่อนไหวใดๆ เพียงแค่เกาะติดกับแหวนโดยตรงจากนั้นก็ไม่มีการเคลื่อนไหวใด ๆ อีกเลย
แหวนกลายเป็นสีดำราวกับแสงรอบข้างมันถูกปิดผนึก
"อะไรกันเนี่ย"
เอเลนอร์และเฟร่าตกตะลึงความหมายของสิ่งนี้คืออะไร
"อาจารย์พาโนริม เราอยู่นี่!"
ขณะที่เอเลนอร์สะดุ้งเล็กจากน้อยเสียงตื่นเต้นของเฟร่าก็ดังขึ้นที่นั่น
เอเลนอร์ไม่ได้คิดมากเรื่องนี้เขาพักเรื่องนี้ไว้ก่อนและเมื่อเขาไปถึงทางเดินด้านนอก เขาก็เห็นว่าเฟร่าถูกพบแล้ว
เห็นได้ชัดว่าพาโนริมนั้นดูเหมือนว่าเสื้อคลุมของเขาจะขาดมีบาดแผลเล็กน้อยบนร่างกายของเขา เห็นได้ชัดว่าเขาผ่านการต่อสู้มาอย่างหนัก
แต่ในเวลานี้ สีหน้าของเขาดูกังวลเมื่อเห็นว่าเอเลนอและเฟร่าปลอดภัยแล้ว เขาก็โล่งใจและพูดว่า "ไม่เป็นไรถ้าพวกนายไม่เป็นไรฉันได้ยินเสียงของผู้พิทักษ์สุสานที่ตื่นขึ้นพวกนายหลบหนีออกมาได้อย่างไร, เดี๋ยวก่อนผู้พิทักษ์สุสาน"
"ตายแล้ว"
“ตายแล้ว?” พาโนริมผงะ
"อาร์คเมจพาโนริมไม่ใช่เวลาที่จะพูดถึงเรื่องนี้ กลับไปคุยกันด้านนอกเถอะ" เอเลนอร์ส่ายศีรษะ
"ใช่, เรากลับก่อน!"
พาโนริมก็เปลี่ยนสีหน้าและพยักหน้า
มันสายไปแล้วที่จะพูดมากกว่านี้และทั้งสองคนก็หาทางออกกับเอเลนอร์
โชคดีที่อาจเป็นเพราะผู้พิทักษ์สุสานตายแล้วสถานที่แห่งนี้จึงสงบกว่ามาก และมีกองทัพอมตะเพียงไม่กี่ตัว
ภายใต้การนำของพาโนริมเขารีบกลับไปที่พื้นและออกเดินทางเพื่อกลับไปที่ด้านหน้าของสุสานอัสคา
ในเวลาเกือบหนึ่งชั่วโมงพวกเขาทั้งสามก็กลับไปที่สุสานอัสคา
ยังคงมีศพอยู่ที่นี่
เมื่อเผชิญกับสิ่งนี้พาโนริมจึงเงียบมากปล่อยให้เอเลนอร์และเฟร่ากลับไปและตัวเขาเองก็ต้องการอยู่ที่นี่เพื่อจัดการกับเรื่องที่จะเกิดหลังจากนี้
ในความเป็นจริงเขาเป็นคนเดียวที่เหลืออยู่ในสุสานทั้งหมดนี้ และการปรับโครงสร้างของสุสานใหม่ไม่ใช่สิ่งที่อาร์คเมจสามารถทำได้ เขาแค่ต้องการทำศพคนที่มาพร้อมกับเขาเท่านั้น
เฟร่ากำลังจะพูดแต่ก็ต้องหยุดแต่เอเลนอร์บอกลาทันที มันจะดีกว่าถ้าปล่อยให้พาโนริมอยู่คนเดียว
แม้ว่าวงเทเลพอร์ตในห้องถูกทำลายไปนานแล้วแต่พาโนริมก็นำวัสดุเวทมนตร์ต่างๆ ออกมาจากหอคอยภายในสองชั่วโมงการบูรณะก็เสร็จสมบูรณ์มันแตกต่างแค่ตอนนี้ไม่มีหลังคาและผนังห้องเท่านั้น
ภายใต้การดูแลของพาโนริมเอเลนอร์และเฟร่าเข้าไปในอุปกรณ์ส่งตัว
ในขณะที่พวกเขาหายตัวไปพาโนริมจ้องไปที่ซากปรักหักพังรอบ ๆ และเงียบไปชั่วขณะจากนั้นเขาก็เริ่มเดินไปจัดการศพตามจุดต่างๆ
……………………
อย่างไรก็ตามสิ่งที่พาโนริมไม่คาดคิดก็คือเอเลนอร์และเฟร่าที่เพิ่งเข้าไปในอุปกรณ์เทเลพอร์ตและพบปัญหาใหญ่
ภายในมิติส่งตัวแมกม่ากำลังพลุ่งพล่านไปทุกหนทุกแห่งและเป็นเรื่องยากอย่างยิ่งสำหรับเอเลนอร์และเฟร่าที่จะเอาชีวิตรอด
แน่นอนว่าสิ่งที่น่ากลัวที่สุดก็คือแมกม่าซึ่งครอบครองอาณาเขตเกือบทั้งหมดทำให้เอเลนอร์และเฟร่าหลีกเลี่ยงไม่ได้
ในขณะนี้ทั้งสองคนทำได้เพียงใช้เวทมนตร์เพื่อปกป้องตัวเอง
อย่างไรก็ตามคลื่นความร้อนยังคงทำให้ผิวของทั้งสองคนเป็นสีแดงและภายใต้การปะทุที่รุนแรงทั้งสองคนจะต้องถูกแมกม่ากลืนกินจนหมดในเวลาที่ไม่ถึงสิบวินาที!
"นี่มันอะไรกันอุปกรณ์ส่งตัวกำลังมีอะไรผิดปกติหรือไม่" เฟร่าอุทานด้วยความกลัว
“มันไม่ควรจะเป็นแบบนี้”
ใบหน้าของเอเลนอร์ก็น่าเกลียดเช่นกันมีบางอย่างผิดปกติกับอุปกรณ์เทเลพอร์ตที่ห้องนี้?
นอกจากนี้แม้ว่าจะมีบางอย่างผิดพลาดบางทีมันอาจจะไม่เกี่ยวข้องกับผู้พิทักษ์สุสานใช่ไหม
นี่เป็นการขัดขวางจากภายนอก
และเป็นฝีมือของมนุษย์!
ในมุมที่พวกเขามองไม่เห็นพวกเขาไม่รู้วิธีจัดการกับแมกมา
เอเลนอร์ใช้แหวนเพิ่มพลังเวทอัพเกรดออกมาภายใต้สถานการณ์เช่นนี้ แหวนเพิ่มพลังเวทอัพเกรดเป็นอาวุธที่ดีที่สุดอย่างแน่นอนไม่ว่าจะเป็นการขัดจังหวะการร่ายหรือการดูดซับเวทมนตร์ก็เพียงพอแล้วที่จะแก้ปัญหาแมกม่าที่อยู่ตรงหน้าเขาได้พลังจากผู้พิทักษ์สุสานที่เพิ่มเข้ามาในแหวนนั้นไม่ธรรมดาเลย.
ในเวลานี้เขาไม่สามารถสนใจได้ว่าเขาจะเชี่ยวชาญรายการเวทมนตร์นี้หรือไม่
เอเลนอร์รีดพลังเวทจำนวนมากเข้าไปในแหวนเพิ่มพลังเวทอัพเกรดและเปิดใช้งานทันที!
ระลอกเวทที่มองไม่เห็นกระจายไปในระยะไกลเกือบครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมด
ภายใต้พลังที่น่าอัศจรรย์ของแหวนเพิ่มพลังเวทอัพเกรดมันสามารถหยุดชะงักแมกมาที่ลุกลามในขณะนี้ให้หยุดลงทันที ในขณะที่พลังเวทมนตร์ถูกดูดซับในเวลาไม่นานแมกมาก็อ่อนแรงและค่อยๆ มอดลง ในท้ายที่สุดก็มองไม่เห็นแมกมาแม้แต่น้อย
"ไม่เป็นไร " ขณะที่เอเลนอร์กำลังจะถอนหายใจด้วยความโล่งอกเขาก็รู้สึกถึงความเจ็บปวดอย่างรุนแรงที่มาจากส่วนลึกของร่างกายความเจ็บปวดอย่างรุนแรงทำให้มุมปากของเอเลนอร์กระตุกและพลังเวทของเขาก็เหมือนจะบ้าคลั่งพุ่งเข้าไปในกระแสน้ำวนแห่งเวทมนตร์อันยิ่งใหญ่
นี่คือการบังคับใช้แหวนเพิ่มพลังเวทอัพเกรด
เอเลนอร์กำลังจะหาทางปราบปรามแต่โชคดีที่การจลาจลเกิดขึ้นไม่นานและหายไปในเวลาไม่กี่วินาที
โชคดีที่ปัญหาไม่ใหญ่
ขณะที่เอเลนอร์กำลังจะถอนหายใจด้วยความโล่งอกเสียงเยาะเย้ยมาจากหูของเขาดูเหมือนว่าจะมาจากอีกด้านหนึ่งของความว่างเปล่าอย่างเงียบๆ
"ทุกอย่างในตอนนี้เป็นเพียงจุดเริ่มต้นเท่านั้นยังมีสิ่งที่น่าสนใจอีกมากมายที่จะตามมา นักเวทหนุ่ม แกสามารถรอคอยได้"
นั่นคือเฮอเมลแห่งหอคอยสามตะวัน!
"เอาล่ะข้าจะคอยดู" เมื่อเขาเข้าใจตัวตนของชายที่อยู่เบื้องหลังเอเลนอร์ก็อดไม่ได้ที่จะหัวเราะเยาะ: "อย่างไรก็ตามข้าหวังว่าแกจะไม่เสียใจในตอนนั้น"