บทที่ 12-1 ท่านเศรษฐีเฟิ่ง
วันนี้เป็วันแรกของคนงานที่มาทำงานเฝ้ายาม หวังหลินข่ายพาคนงานเดินดูรอบๆ จากนั้นจึงเข้าเมืองพร้อมหวังิเยว่ หวังหนิงเฉิง และชงไฉ่เพื่อไปซื้อสุนัขสามตัวมาช่วยเฝ้ายามในตอนกลางคืนด้วยเมื่อไปถึงในตำบลพวกนางแวะเข้าไปที่ร้านน้ำเต้าหู้เสียก่อน เมื่อหวังหนิงเทียนเห็นหน้าของน้องสาวจึงร้องบอกว่า
“พ่อบ้านหวงมาแจ้งว่า ท่านเศรษฐีเฟิ่ง้าพบน้องสามให้เ้าหาเวลาไปพบท่าน”
“พ่อบ้านหวงมาเมื่อใดเ้าคะ”
“เมื่อครึ่งชั่วยามที่แล้ว”
“ขอบคุณพี่รองเ้าค่ะ”
หวังิเยว่จึงหันไปบอกบิดาว่า
“ท่านพ่อเ้าคะ ลูกขอไปหาท่านเศรษฐีเฟิ่งพร้อมพี่ใหญ่นะเ้าคะ”
“ได้ พ่อไปซื้อสุนัขพร้อมชงไฉ่เอง เมื่อเสร็จธุระแล้วให้มาพบกันที่นี่”
“เ้าค่ะท่านพ่อ”
หวังิเยว่และหวังหนิงเฉิงเดินไปยังบ้านของท่านเศรษฐีเฟิ่งเมื่อยามหน้าบ้านเห็นพวกเขาจึงรีบไปแจ้งแก่พ่อบ้านหวง ผ่านไปสักครู่พ่อบ้านหวงได้เดินมาถึงประตูใหญ่หน้าบ้าน
“แม่หนูิเยว่มาแล้ว ดีจริงนายท่านอยู่บ้านพอดี”
“ไม่ทราบว่า ท่านเศรษฐีเฟิ่งเรียกหาข้าด้วยเื่อันใด ท่านพ่อบ้านหวงพอจะทราบรึไม่เ้าคะ”
“เป็เื่ดีแม่หนู เ้าเข้าไปคุยกับนายท่านเองเถิด”
“เ้าค่ะ”
หวังิเยว่และหวังหนิงเฉิงเดินตามพ่อบ้านหวงไปยังห้องโถงรับแขกระหว่างทางหวังิเยว่เห็นสวนและน้ำตกจำลองที่นางเคยเห็นอยู่ในคฤหาสน์ของซีรีย์จีนซึ่งนางมั่นใจว่าท่านเศรษฐีเฟิ่งต้องตกแต่งคฤหาสน์ตามหลักฮวงจุ้ยอย่างแน่นอนแลเมื่อพวกนางเดินไปถึงห้องโถงรับแขกจึงได้เห็นสิ่งของมงคลตกแต่งอย่างสวยงามและหรูหราจำนวนมาก พวกนางนั่งรอท่านเศรษฐีเฟิ่งที่ห้องโถงรับแขกผ่านไปสักพักท่านเศรษฐีเฟิ่งได้เดินเข้ามาพร้อมพ่อบ้านหวง
“นายท่านขอรับ นี่คือแม่หนูหวังิเยว่และหวังหนิงเฉิงพี่ชายของนางขอรับ”พ่อบ้านหวงเอ่ยแนะนำสองพี่น้องตระกูลหวังให้กับเ้านาย
“คารวะท่านเศรษฐีเฟิ่งเ้าค่ะ / ขอรับ”หวังิเยว่และหวังหนิงเฉิงคารวะท่านเศรษฐีเฟิ่ง
“ไม่ต้องเรียกข้าเยี่ยงนั้นหรอก ข้าชื่อเฟิ่งจินไห่พวกเ้าเรียกข้าว่าท่านลุงไห่เถอะ” เฟิ่งจินไห่เอ่ยกับทั้งสองคนด้วยความเอ็นดู
“เ้าค่ะ / ขอรับ ท่านลุงไห่”
“ที่ข้าเรียกเ้ามาพบในวันนี้ ด้วยเื่ของเต้าเจี้ยวข้ามีร้านค้าอยู่หลายแห่ง ทั้งในอำเภอนี้และในอำเภออื่น เต้าเจี้ยวของเ้าอร่อยมากข้าจึงอยากซื้อมาขายที่ร้านของข้า เ้าสนใจทำการค้าร่วมกับข้ารึไม่”
“สนใจเ้าค่ะ ขอบคุณท่านลุงไห่ที่ให้โอกาสข้าเ้าค่ะ”
“ไม่ต้องขอบคุณข้าหรอก เพราะเต้าเจี้ยวของเ้าอร่อยมากจริงๆ แล้วเ้าจะขายให้ข้าในราคาเท่าใด”
“ปกติข้าขายอยู่ที่สามตำลึงข้าจะขายให้ท่านในราคาสองตำลึงยี่สิบอีแปะเ้าค่ะแต่ตอนนี้ต้องรอเต้าเจี้ยวอีกสิบสองวันถึงจะหมักได้ที่เ้าค่ะมีลูกค้าได้สั่งจองไว้บ้างแล้ว ข้าสามารถขายให้ท่านได้ห้าสิบไหก่อนเ้าค่ะ”
“ได้ ข้าซื้อห้าสิบไหอีกสิบสองวันเ้านำมาส่งที่บ้านข้าได้เลย”
“ขอบคุณเ้าค่ะ ท่านลุงไห่”
“ท่านพ่อท่านแม่ของเ้าช่างโชคดีนักที่มีลูกเก่งและมีความสามารถเยี่ยงนี้”
“รบกวนท่านลุงไห่ไปบอกแก่ท่านพ่อท่านแม่ของข้าด้วยนะเ้าคะทุกวันนี้ยังบอกว่าข้าซนและดื้ออยู่เลยเ้าค่ะ”
“ฮาฮ่า ได้สิไว้ข้าเจอท่านพ่อท่านแม่ของเ้าแล้วจะบอกพวกเขาว่า พวกท่านช่างโชคดียิ่งนักมีลูกสาวที่เก่งมีความสามารถทั้งยังไม่ดื้อและไม่ซน ดีรึไม่”
“ดีเ้าค่ะ ดีที่สุดเลยเ้าค่ะ”
ท่านเศรษฐีเฟิ่ง พ่อบ้านหวง และหวังหนิงเฉิงต่างหัวเราะออกมาเสียงดัง ด้วยเอ็นดูในความน่ารักของหวังิเยว่
“ขอบคุณท่านลุงไห่อีกครั้งนะเ้าคะ ข้าขอตัวเ้าค่ะ”
“ขอให้พวกเ้าโชคดี”
“ขอบคุณเ้าค่ะ / ขอรับ”
873
![[จบแล้ว]มังกรพลัดถิ่น - Student Fighter](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1606464200_42441106.webp)
![เทพจักรพรรดิเจ้าพิภพ [แปลจบแล้ว]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1727668294_8882288.webp)
